entilogiū theologicūM. Guilhemi de ocia
Centilogiū theologicūnūc b eſt hō ⁊ pͥus nō fuit hō. qn̄ ſcꝫ b fuit aſſūpta: ⁊ b nō eſt corrupta: vel nouit̉ gn̓ata. gͦ iſtet̓minus hō pōt adeſſe ⁊ abeſſe preter ſubiecticorruptionē. gͦ eſt accidēs. Item iſtū filiū demōſtrādob genuit btā virgo. iſtū filiū demōſtrādo a genuit btā virgo. ⁊ nullū iſtoꝝ eſt reliquū. gͦ generauit duos filios. qd̓ d̓r eſſe hereticū in theologia. Itē ſequit̉ ꝙ bt̄ā virgo poſſet nouū filiū hr̄e ſine noua gn̓atiōe. ꝯn̄s dicit̉eſſe falſuꝫ. ⁊ ꝯn̄a ptꝫ. qꝛ iſta natura dimiſſa ſtatim poſt dimiſſionē īcepit eē filiꝰ virginis. qͥaiſta natura īcepit eē hō: ſi iſte hō nō fuit creatus: ſꝫ natural̓r gn̓atus ī vtero btē ꝟginis marie ꝯceptus ⁊ nutritꝰ: ⁊ āte dimiſſionē nō fuitfiliꝰ. qꝛ ſi ſic btā virgo habuiſſet duos filios .ſ.ip̄m b. ⁊ ip̄m a. gͦ nūc īcepit eē filiꝰ. gͦ btā ꝟgohabꝫ nouū filiū fine noua gn̓atione. Et cōſil̓rpoſſet ꝓbari ꝙ btā virgo deſinit hr̄e iſtū filiuꝫdemōſtrādo a ſine alicuiꝰ corruptiōe: ⁊ ꝙ aliqͣduo pͥmo pn̄t eē mat̓ ⁊ filius: ⁊ poſtea in nullalinea cōſanguineitatis ſibi īuicē attinere ſinealiqͣ mutatiōe alicuiꝰ illoꝝ: qd̓ nō videt̉ bn̄ ſonare. ꝯn̄a facilit̓ ptꝫ ex iā dictis. qꝛ dimiſſa natura hūana: tūc a deſinit eē filius btē ꝟginis.⁊ tūc a in nullo eſt mutatꝰ. nec oꝫ ꝙ btā virgoſit in aliquo mutata. Cōtra tertiā cōcluſionēſcꝫ ꝙ oīs affirmatiua ⁊cͣ. Inſtat̉ ꝙ ſic ſequeretur ꝙ iſta ꝓpoſitio hō eſt aſinꝰ eſſet poſſibilisqͥa pōt eſſe vera ſine noua īpoſitiōe t̓minoꝝ: ſꝫfalſitas ꝯntis declarat̉. oīs ꝓpoſitio eſt īpoſſibilis q̄ ſignificat ſic eſſe: ſicut īpoſſibile eſt eēita eſt hͨ. gͦ iſta ē īpoſſibilis. Haior videt̉ euidēs ꝑ diffinitionē ꝓpoſitiōis īpoſſibilis. Hinor eſt nota .ſ. ꝙ iſta ꝓpō hō eſt aſinus ſignificat ſicut īpoſſibile eſt eſſe. qꝛ ſignificat vnā rēeſſe aliā rem a tali re diſtinctā: vt ſortē eſſe aſinuꝫ a ſorte diſtinctū: qd̓ eſt īpoſſibile. qꝛ includit ꝯͣdictiōeꝫ .ſ. ꝙ idē natural̓r ſit idē alicui abalio diſtincto. qꝛ ſignificat ꝙ ſortes ſit tali reiidē: ⁊ ꝙ ſortes nō ſit tali rei idē: q̄ manifeſte ſibi īuicē ꝯͣdicūt. Itē deꝰ nō pōt facere fortē eēplatōnē. gͦ a multo fortiori deus nō pōt facereſortē eſſe aſinū. Iſta ꝯn̄a videt̉ euidēs ⁊ ātecedēs. clarū eſt ⁊ ab oībus tenet̉. Itē ſi ſic ſeq̄retur ꝙ oēs ꝓpoſitiōes eſſent poſſibiles: ſaltēad iſtu intellectū ꝙ pn̄t eſſe vere ſine noua impoſitione terminoꝝ. ſicut iſta om̄e ens eſt filiꝰbeate virginis. omis lapis eſt filius beate virginis ⁊cͣ. que ſunt ꝓpoſitiones mere affirmatiue ī qͥbꝰ nulla ponit̉ noua īpoſitio nec negatio. quarū termini ſtāt pro aliquibꝰ. ꝯn̄s videt̉ſatis ſiniſtre ſonare. Ad primū iſtoꝝ ab aliqͦ-bus ꝯceditur. ꝙ deus de ſua potētia abſolutapōt dānare innocētē ⁊ beatificare nocentē. hͦtamē nō poſſet de ſua potētia ordinata. Sed
M. Guilhemi & oclracōtra. potētia dei abſoluta dicit̉ eē potētia ordinata dei. gͦ q̄cunqꝫ poſſet ꝑ potentiā abſolutā: poſſet ꝑ potentiā ordinatā. Propt̓ qd̓ aliqͥvolētes corrigere modū loquēdi mutāt locutionē noīalē in aduerbialē. dicētes ꝙ deus pōtfacere p̄dicta abſolute: ſꝫ nō pōt illa ordinatefacere .i. tenēdo ſuā ordinationē. qͥa ab eternoordinauit beatos eſſe premiādos: ⁊ malos dānandos. Sed cōtra. creatura vt ptꝫ. ſcꝫ malus iudex dānat tꝑaliter innocenteꝫ ⁊ liberatpeſſimū pct̄ōreꝫ. gͦ deus hͦ facit: vel ſaltē p̄t facere. ⁊ iſta ꝯn̄a ptꝫ ꝑ quartā concluſionē. Adiſtud dicit̉ ꝙ deꝰ facit hoc ex cōi influētia cooparatiue ſeu ꝑmiſſiue: nō tn̄ facit hoc beneplacite. Alij vero dicūt ſimilit̓ negādo deū poſſetalit̓ facere beneplacite. Et vlterius dicit̉ negādo ꝙ nullū iſtoꝝ īcludit ꝯͣdictionē. Primodicūt ꝙ ſatis expreſſe includit ꝯͣdictionē. deūdānare beatos: et b̓tīficare malos. qꝛ ex hͦ ſeqͥtur ꝙ deus nō eēt bonꝰ: et ꝙ deus nō eſt. ſcd̓mꝙ tāgebat̉ ꝑ aucͣtoritatē anſelmi. ⁊ iſtud videtur multis ſatis ſic ꝓ iſtis reſpōſionibꝰ dixiſſe.Ad ſcd̓m dicit̉ ab aliquibꝰ cōcedēdo ꝯcluſionē. ſcꝫ ꝙ aliqͦs p̄t odire deū meritorie ⁊ hoc ꝓpter argumētū factū ⁊ vlteriꝰ in tali caſu ꝙ q̄cūqꝫ merendo aliqͥd facit: fac̄ hͦ amore dei nechoc eēt pͥncipiū in theologia illo caſu poſito.Et vlteriꝰ dicūt ad auctoritatē apl̓i ꝙ ītelligitur ẜm legē ſtatutā de facto nō ẜm caſū poſitū .i. ẜm potētiā dei abſolutā. Alij vero facilit̓cōcedunt ꝙ aliqͥs pōt odire deū ꝓ amore dei.tn̄ negāt hoc includere cōtradictionē. Tertio dicūt ſimilit̓ negādo hoc deū p̄cipere poſſe beneplacite ⁊ aſſertiue ſꝫ tm̄ de cōi influentia cooꝑatiue ſeu ꝑmiſſiue rōne cuius p̄ceptinullꝰ aliquid facere tenet̉ niſi illud qd̓ ē euangelicū. Et cū hoc cōcordat ſentētia apl̓i q̄ dic̄ſi āgelꝰ dei euāgelizauerit vobis aliqͥd pret̓ illud quod euangelizatū ē nō credatis ei. Et vlterius qn̄ dr̄ ſortes pōt p̄cipere d̓r̄ ꝙ tales ꝯn̄ebreuiter vel vniuerſal̓r nō valēt ſicut nō ſequitur ſortes pōt peccare. gͦ deus pōt peccare. ettn̄ cū hoc ſtat ꝙ ſortes nō pōt facere quin deꝰhoc idē pōt facere. ſicut pꝫ in declaratiōe tertie cōcluſionis. Ad pͥmū contra ſecūdā cōcluſionē dicit̉ ꝙ iſta aſſumptio qua deꝰ aſſumˡpſit creaturā in vnitate ſuppoſiti ē vnio ipſiꝰcreature ad deū ſiue ad ſuppoſitū diuinū ẜꝫ nōnaturalis vnio ſꝫ ypoſtatica ⁊ quaſi ineffabil̓excedēs omnē vnionē naturalē accidentaleꝫ⁊ eſſentialē. qꝛ rōne taliū vnionū naturaliumnō fit cōicatio ydiomatū ſubſtantialiū ⁊ conſubſtantialiū. qꝛ ꝙͣuis materie vniat̉ forma ꝓpter hoc nō concedit̉ ꝙ materia ſit forma necforma materia. ſꝫ rōe vnionis nature humaneAA iij
AA iij
ſertio
Zetyndo
Rn̄ſio ad pͥmuꝰōtra quintā cō
Obijcitur ꝯͣ ſeptimā ꝯcl̓oneꝫ pͥme
Quinto
Quarto
Ad primū cōtraſextā cōcluſionē
Ad ſecūdum
Rn̄ſio
Replicatio