Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Centilogiū theolo. ccūa Guilhelmi de oclrā

Centilogin theologicūtuit aſſumere quālibet creaturaꝫ vel pōt. igit̉om̄is ꝓpō talis ē poſſibil̓. Iſta ꝯn̄a ē bonaans ē poſſibile. Et iſta ꝯn̄a ſit bona pꝫ exqꝛ facta aſſumptione alicuiꝰ creature in vnitate ſuppoſiti diuini: ſtatiꝫ fit cōicatio ydioma ſiue dictionū. ſcꝫ dei creature illiꝰ aſſumꝑte: ſicut qn̄ fuit facta aſſumptio nature hūane ī vnitate ſuppoſiti diuini ſtatim fuit cōmunicatio ydiomatū facta: ſtatim fuerūt talesꝓpōnes vere deꝰ ē. homo ē deꝰ. deꝰ ē mortalis. homo ē eternꝰ. deꝰ eſt genitꝰ. deꝰ fuitceptꝰ in vtero beate marieꝟginis. deꝰ incepiteſſe. homo fuit ab eterno. creauit mūdū⁊cͣ. ita omnīa vl̓ia alias verificabilia fuerūt et ſunt termini cōicabiles de deo fueruntvl̓ ſunt verificabilia de hōie ecōuerſo. hocrōne terminoꝝ aſſumptoꝝ talis aſſumptiōis pari rōe ſi deꝰ nūc aſſumeret aliquā creatu in vnitate ſuppoſiti cōſil̓is fieret int̓ deū etillā creaturā cōicatio dictionū. ip̄e poſſitdmnē creaturā aſſumere in vnitate ſuppoſiti īter ip̄m et omnē creaturā pōt cōicatio oīmydiomatū ꝯn̄s oēs tales ꝓpōes ſūt poſſibiles. deꝰ eſt aſinꝰ. deus eſt lapis. lapis ē aſinus. ſic de alijs ꝓponibꝰ mere affirmatiuis. qua termini aliquo ſupponūt. ꝓbāt̉ oēs tales expoſitorie ſic poſito filiꝰ dei aſſumeretlapidē aſinū in vnitate ſuppoſiti: tūc poſſetexpoſitorie ſic argui. iſte filiꝰ dei ē aſinꝰ. iſte filius dei ē lapis. lapis ē aſinus. Clarū ē diſcurſus ē expoſitorius p̄miſſe patēt rōe aſſūptionis inducit ydiomatū cōicationē. Cōſimiliter quelibet ꝓpō mere affirmatiua ē poſſibilis cuiꝰ terminꝰ aliquo ſupponit ī nulla ponit̉ negatio. qꝛ iſta ꝓpō deꝰ eſt nōens ſine noua impoſitione terminoꝝ nullā aſſumptionē poterit verificari Et iſta oīa ſequūt̉ exiſta cōcluſione ſcꝫ deꝰ pōt om̄e qd̓ fieri īcludit ꝯͣdictionē. Sꝫ iſtas tres cōcluſiones inſtat̉. Primo ſi deꝰ poſſet facere om̄e qd̓fieri īcludit ꝯͣdictionē: ſeqͥt̉ deꝰ poſſꝫnare beatā virginē omnē multitudinē āgeloꝝ ſeu beatoꝝ qd̓ vr̄ bene ſonare qꝛ ex ſequitur vt vr̄ deꝰ eēt iuſtus et ip̄e īiuſteiudicaret. qꝛ īiuſtū ē dare p̄miū merenti et dare merēti. vn̄ ſequit̉ vel ip̄e mētireturqꝛ ip̄e dicit bonos habituros vitā eternā ſiue beatitudinē malos penā pati eternā ẜmillud euāgelij. Ibunt hij in vitā eternā illi au in igne eternū. Et iſta ſequeret̉ pꝫ. qꝛ nul iſtoꝝ videret̉ includere cōtradictioneꝫ. Et iſta ſit falſa patꝫ ex opinione theologoꝝꝙͣ ph̓orū quiōnes ponūt ſine heſitatione aliquali deꝰ pōt peccare. Propt̓ qd̓ venerahilis anſelmꝰ in libro de libero arbitrio ait: ſi

M. Guilhelmi de oclrādeus mētiretur: tūc ſequeret̉ mendaciuꝫeſſet pctm̄: vel deꝰ eſſet. Itē ſi ſic: ſeq̄retur aliqͥs poſſꝫ deū odire meritorie. iſta ꝯn̄aꝓbatur ſic. deus pōt facere qd̓ fieri īcludit ꝯͣdictionē. deꝰ pōt p̄cipere ſorti ſortesodiat deū. tūc arguit̉ ſic. Quicūqꝫ implet diuinuꝫ p̄ceptū meret̉. ſortes odiēdo deū meret̉.ſꝫ quicūqꝫ faciēdo aliqͥd meret̉: facit amore dei. ſortes odiēdo deū meret̉ amore dei.igr̄ ſortes odit deū pro amore dei: qd̓ videt̉ includere ꝯͣdictionē. qꝛ ꝙͣuis eſſꝫ poſſibile aliquis poſſet ſimul idē diligere odire: tn̄ videtur poſſibile. aliqͥs odiat idē et videaturillud odire ꝓpt̓ illud diligit. Et illud aſſūptū .ſ. qͥcqͥd meritorie facit aliqͥs: hoc facit proamore dei. eſt principiū in theologia: qd̓ ponit ſine charitate nemo pōt mereri: ſicut planevidet̉ innuere illa auctoritas apl̓i. Si linguishoīm loquar āgeloꝝ ī me charitatē habeā nihil mihi ꝓdeſt. Cōtra aliā iſtaruꝫ triūcōcluſionū .ſ. deꝰ poſſet aſſumere oēm natu­raꝫ in vnitate ſuppoſiti inſtat̉: qꝛ vel talis aſſumptio eſt vnio creature ad deum: vel talivnione ſpālis acceptatio: qꝛ deꝰ ſpāliter gratioſe illā acceptat. vn̄ gratioſius acceptat illātalē creaturā ſic aſſumptā ꝙͣ aliquā aliā. Primuꝫ pōt dici. qꝛ tūc ſequeret̉ oīs creatura tūc de facto eſſet aſſumpta. qꝛ oīs creaturaeſt deo vnita. ex quo ſcd̓m theologos deus eſtvbiqꝫ eēntial̓r pn̄tial̓r. Et ſi ſcd̓m dicat̉. tūc pōt aſſumere lapidē. qꝛ lapis eſſet receptibilis alicuiꝰ gr̄e: qua mediāte deus lapideꝫtalit̓ aſſumere poſſet. Iteꝫ deus pōt plusᵍdiligere lapide vt vr̄ ꝙͣ hoīem. qͥa deus p̄taliqͣs creaturas diligere inordinate. ſꝫ ſi deusplus diligeret creaturā minꝰ diligibilē minꝰmagis diligibilē: ip̄e inordinate diligeret creaturas qd̓ deus facere pōt. nec naturā lapidis aſſumere pōt. Itē ſi deus poſſꝫ aſſumere oēm creaturā in vnitate ſuppoſiti parine aſſumptā dimittere. Iſta ꝯn̄a videtur euidēs falſitas ꝯn̄tis ſequit̉. qꝛ ex hoc ſequeret̉ iſte terminꝰ eſſet terminꝰ accidētalis. qͥapōt adeſſe et abeſſe p̄ter ſubiecti corruptōeꝫ. poſſꝫ vere affirmari: et poſſet vere negari deeodē p̄ter aliqͥd corrupat̉: falſitas ꝯn̄tisſatis reputat̉ nota in logica pōt plane elicia porphirio ponit dr̄am int̓ ſb̓am accidēs. p̄cipue int̓ ſpēm ſpāliſſimā accidēs: qd̓ eſtvl̓e Scd̓a declarat̉. qꝛ ſi deꝰ poſſet dimitterenaturā hūanā aſſumptā. ponat̉ in vocetur filiꝰ a. iſta natura ſit b. tūc ſic a fuit. etnūc eſt. iſte terminꝰ prīo ꝟificat̉ a poſtea vere negat̉ ab a. clarū eſt eſt īaliquo corruptꝰ. Et cōſil̓r pōt argui de b. quis

BOhijcitur contraquinta fextā et ſeptimā concluſionesPrima

nesPrima

Bbūcitur contrauinta fextā et ſetimā concluſio

Tertio

Secundo

rCōtra ſextā ꝯduſionem primo

Secundo.