Centilogiū theolo. ccūa Guilhelmi de oclrā
Centilogin theologicūtuit aſſumere quālibet creaturaꝫ vel pōt. igit̉om̄is ꝓpō talis ē poſſibil̓. Iſta ꝯn̄a ē bona ⁊ans ē poſſibile. Et ꝙ iſta ꝯn̄a ſit bona pꝫ ex hͦqꝛ facta aſſumptione alicuiꝰ creature in vnitate ſuppoſiti diuini: ſtatiꝫ fit cōicatio ydiomatū ſiue dictionū. ſcꝫ dei ⁊ creature illiꝰ aſſumꝑte: ſicut qn̄ fuit facta aſſumptio nature hūane ī vnitate ſuppoſiti diuini ſtatim fuit cōmunicatio ydiomatū facta: ⁊ ſtatim fuerūt talesꝓpōnes vere deꝰ ē hō. homo ē deꝰ. deꝰ ē mortalis. homo ē eternꝰ. deꝰ eſt genitꝰ. deꝰ fuit cōceptꝰ in vtero beate marieꝟginis. deꝰ incepiteſſe hō. homo fuit ab eterno. hō creauit mūdū⁊cͣ. ita ꝙ omnīa vl̓ia alias verificabilia q̄ fuerūt et ſunt termini cōicabiles de deo fueruntvl̓ ſunt verificabilia de hōie ⁊ ecōuerſo. ⁊ hocrōne terminoꝝ aſſumptoꝝ talis aſſumptiōisgͦ pari rōe ſi deꝰ nūc aſſumeret aliquā creaturā in vnitate ſuppoſiti cōſil̓is fieret int̓ deū etillā creaturā cōicatio dictionū. gͦ cū ip̄e poſſitdmnē creaturā aſſumere in vnitate ſuppoſiti īter ip̄m et omnē creaturā pōt eē cōicatio oīmydiomatū ⁊ ꝑ ꝯn̄s oēs tales ꝓpōes ſūt poſſibiles. deꝰ eſt aſinꝰ. deus eſt lapis. lapis ē aſinus.⁊ ſic de alijs ꝓponibꝰ mere affirmatiuis. quarū termini ꝓ aliquo ſupponūt. ⁊ ꝓbāt̉ oēs tales expoſitorie ſic poſito ꝙ filiꝰ dei aſſumeretlapidē ⁊ aſinū in vnitate ſuppoſiti: tūc poſſetexpoſitorie ſic argui. iſte filiꝰ dei ē aſinꝰ. iſte filius dei ē lapis. gͦ lapis ē aſinus. Clarū ē ꝙ diſcurſus ē expoſitorius ⁊ p̄miſſe patēt rōe aſſūptionis q̄ inducit ydiomatū cōicationē. Cōſimiliter quelibet ꝓpō mere affirmatiua ē poſſibilis cuiꝰ terminꝰ ꝓ aliquo ſupponit ī qͣ nulla ponit̉ negatio. qꝛ iſta ꝓpō deꝰ eſt nōens ſine noua impoſitione terminoꝝ ꝑ nullā aſſumptionē poterit verificari Et iſta oīa ſequūt̉ exiſta cōcluſione ſcꝫ ꝙ deꝰ pōt om̄e qd̓ fieri nō īcludit ꝯͣdictionē. Sꝫ ꝯ iſtas tres cōcluſiones inſtat̉. Primo ſi deꝰ poſſet facere om̄e qd̓fieri nō īcludit ꝯͣdictionē: ſeqͥt̉ ꝙ deꝰ poſſꝫ dānare beatā virginē ⁊ omnē multitudinē āgeloꝝ ſeu beatoꝝ qd̓ nō vr̄ bene ſonare qꝛ ex hͦ ſequitur vt vr̄ ꝙ deꝰ nō eēt iuſtus et ꝙ ip̄e īiuſteiudicaret. qꝛ īiuſtū ē dare p̄miū nō merenti etnō dare merēti. vn̄ ſequit̉ vel ꝙ ip̄e mētireturqꝛ ip̄e dicit bonos eē habituros vitā eternā ſiue beatitudinē ⁊ malos penā pati eternā ẜmillud euāgelij. Ibunt hij in vitā eternā illi autē in igne eternū. Et ꝙ iſta ſequeret̉ pꝫ. qꝛ nullū iſtoꝝ videret̉ includere cōtradictioneꝫ. Etꝙ iſta ſit falſa patꝫ ex opinione tā theologoꝝꝙͣ ph̓orū quiōnes ponūt ſine heſitatione aliquali ꝙ deꝰ nō pōt peccare. Propt̓ qd̓ venerahilis anſelmꝰ in libro de libero arbitrio ait: ſi
M. Guilhelmi de oclrādeus mētiretur: tūc ſequeret̉ ꝙ mendaciuꝫ nōeſſet pctm̄: vel ꝙ deꝰ nō eſſet. Itē ſi ſic: ſeq̄retur ꝙ aliqͥs poſſꝫ deū odire meritorie. iſta ꝯn̄aꝓbatur ſic. deus pōt facere oē qd̓ fieri nō īcludit ꝯͣdictionē. gͦ deꝰ pōt p̄cipere ſorti ꝙ ſortesodiat deū. tūc arguit̉ ſic. Quicūqꝫ implet diuinuꝫ p̄ceptū meret̉. gͦ ſortes odiēdo deū meret̉.ſꝫ quicūqꝫ faciēdo aliqͥd meret̉: hͦ facit ꝓ amore dei. gͦ ſortes odiēdo deū meret̉ ꝓ amore dei.igr̄ ſortes odit deū pro amore dei: qd̓ videt̉ includere ꝯͣdictionē. qꝛ ꝙͣuis eſſꝫ poſſibile ꝙ aliquis poſſet ſimul idē diligere ⁊ odire: nō tn̄ videtur poſſibile. ꝙ aliqͥs odiat idē et videaturillud odire ꝓpt̓ hͦ ꝙ illud diligit. Et illud aſſūptū .ſ. qͥcqͥd meritorie facit aliqͥs: hoc facit proamore dei. eſt principiū in theologia: qd̓ ponitꝙ ſine charitate nemo pōt mereri: ſicut planevidet̉ innuere illa auctoritas apl̓i. Si linguishoīm loquar ⁊ āgeloꝝ ⁊ ī me charitatē nō habeā nihil mihi ꝓdeſt. Cōtra aliā iſtaruꝫ triūcōcluſionū .ſ. ꝙ deꝰ poſſet aſſumere oēm natu ⁊raꝫ in vnitate ſuppoſiti inſtat̉: qꝛ vel talis aſſumptio eſt vnio creature ad deum: vel cū talivnione ſpālis acceptatio: qꝛ deꝰ ſpāliter ⁊ gratioſe illā acceptat. vn̄ gratioſius acceptat illātalē creaturā ſic aſſumptā ꝙͣ aliquā aliā. Primuꝫ nō pōt dici. qꝛ tūc ſequeret̉ ꝙ oīs creatura tūc de facto eſſet aſſumpta. qꝛ oīs creaturaeſt deo vnita. ex quo ſcd̓m theologos deus eſtvbiqꝫ eēntial̓r ⁊ pn̄tial̓r. Et ſi ſcd̓m dicat̉. tūcnō pōt aſſumere lapidē. qꝛ lapis nō eſſet receptibilis alicuiꝰ gr̄e: qua mediāte deus lapideꝫtalit̓ aſſumere poſſet. Iteꝫ deus nō pōt plusᵍdiligere lapide vt vr̄ ꝙͣ hoīem. qͥa deus nō p̄taliqͣs creaturas diligere inordinate. ſꝫ ſi deusplus diligeret creaturā minꝰ diligibilē ⁊ minꝰmagis diligibilē: ip̄e inordinate diligeret creaturas qd̓ deus facere nō pōt. gͦ nec naturā lapidis aſſumere pōt. Itē ſi deus poſſꝫ aſſumere oēm creaturā in vnitate ſuppoſiti ⁊ pari rōne aſſumptā dimittere. Iſta ꝯn̄a videtur euidēs ⁊ falſitas ꝯn̄tis ſequit̉. qꝛ ex hoc ſequeret̉ꝙ iſte terminꝰ hō eſſet terminꝰ accidētalis. qͥapōt adeſſe et abeſſe p̄ter ſubiecti corruptōeꝫ.⁊ poſſꝫ vere affirmari: et poſſet vere negari deeodē p̄ter hͦ ꝙ aliqͥd corrupat̉: ⁊ falſitas ꝯn̄tisſatis reputat̉ nota in logica ⁊ pōt plane elicia porphirio qͥ ponit dr̄am int̓ ſb̓am ⁊ accidēs.⁊ p̄cipue int̓ ſpēm ſpāliſſimā ⁊ accidēs: qd̓ eſtvl̓e Scd̓a declarat̉. qꝛ ſi deꝰ poſſet dimitterenaturā hūanā aſſumptā. ponat̉ gͦ in eē ⁊ vocetur filiꝰ a. ⁊ iſta natura ſit b. tūc ſic a fuit hō. etnūc nō eſt hō. gͦ iſte terminꝰ hō prīo ꝟificat̉ d̓ a⁊ poſtea vere negat̉ ab a. ⁊ clarū eſt ꝙ nō eſt īaliquo corruptꝰ. Et cōſil̓r pōt argui de b. quis
BOhijcitur contraquinta fextā et ſeptimā concluſionesPrima
nesPrima
Bbūcitur contrauinta fextā et ſetimā concluſio
Tertio
Secundo
rCōtra ſextā ꝯduſionem primo
Secundo.