Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Centilogiū theologicū

Centilogiū theologicūM. Guilhemi de oclrā

Centilogiū theologicū pōt. ⁊cͣ. Quito ſortes pōt peccare. deꝰaūt. ⁊cͣ. Sexto ſortes pōt iraſci. deusaūt. ⁊cͣ. Septimo ſortes pōt informari aliqd̓ accidēs recipere oīa deꝰ pōt facere. ſortes pōt facere quod deus non pōt.Octauo ſortes p̄t loq̄ comedere cātare mutare nutrimetū in ſubſtātiā ſuā creſcere augmētari ẜm ſuā eſſentiā: qd̓ deꝰ pōt ẜꝫ ſuāeſſentiā. ⁊cͣ. alia multa iſtis ſimilia p̄nt cotra iſtā concluſionē adduci iſtis ſolutis pn̄tfaciliter ſolui. Ad pͥmū iſtoꝝ d̓r cōcededoꝯnam negādo ans. ad pͥmā ꝓbationē dicitur negādo iſtā ꝯn̄am ſortes pōt ſeip̄m interficere deꝰ pōt. ⁊cͣ. Et hoc duplici dePrimo. qꝛ cōmittit̉ fallacia equiuocationis īiſto termino ſeip̄m. in pͥma ſupponit ſorte in ſcd̓a ſupponit deo. ſic eqͥuocat̉. Secūdo qꝛ cōmittit̉ fallacia figure dictionis comutādo quale qͥd in hoc aliqͥd. hoc ē arguēdoa terminis accidētalibꝰ ad terminū abſolutū ſubſtārialē qꝛiſti termini accipiunt̉ ī an̄teſcꝫ interficere ſeip̄m ſūt termini accidētales iſti termini ponūtur in ꝯn̄te ſunt terminieſſentiales ſubſtātiales. opꝫ iſtāſequentiā valere ſicut iſta non valet ſortescōedit carnes crudas vel ſortes pōt comedere carnes crudas. ſortes pōt comedere qd̓ heri emit. ſꝫ bene ſequit̉ ſortes pōt interficere ſeip̄m deꝰ pōt īterficere ſortē. ſortes pōt aliqͥd facere qd̓ deꝰ non pōt facere. ettūc ſcd̓a ꝑs an̄tis ē falſa. Ad ſcd̓m dr̄ ꝯſimilit̓ negādo ꝯn̄aꝫ. ſꝫ bene ſeqͥtur ſortes pōt ſibiip̄i malū facere. deꝰ pōt ſorti malū facere ſortes pōt qd̓ deꝰ pōt. ſcd̓a ꝑs an̄tis ē falſa. Ad tertiū d̓r vniformit̉ negādo ꝯn̄aꝫ. qꝛhoc relatiuū ſe ibi mutat̉. qꝛ in pͥma ꝓpōne refert̉ ad ſortē. in ſcd̓a ad deū. ꝯn̄a valꝫAd quartū d̓r negādo an̄s. qꝛ in generatione deꝰ potiꝰ operat̉ ꝙͣ ſortes. qꝛ ſortes nihil p̄tniſi deo cooꝑante ẜꝫ elicit̉ plane. vij. .viij.phi. in illo euāgelio ſine me nihil poteſtis facere. vnde deꝰ potius ē pr̄ filij ſortis ꝙͣ ip̄e ſortes ſicut pͥncipalis magis ē ꝙͣ inſtrumētalis agit niſi ꝟtute cāe inſtrumētal̓.Ad quintū dico negādo ꝯn̄am. qꝛ cōmittitur fallacia figure dictionis cōmutando quale qͥd in hoc aliqͥd qꝛ ẜm doctores poſſe peccare potiꝰ ſignificat defectū potētie ꝙͣ potētiāqꝛ tales ꝓpōes ſortes pōt deficere a bono ſortes hꝫ tātā potētiā ſꝑ poſſit virtuoſe agere ſortes pōt vinci ſortes hꝫ tātā potētiāſꝑ poſſit reſiſtere nocumento ſignificāt defectu tal̓ potētie Ad ſextū pꝫ dicta qꝛ potētia illa potiꝰ denotat defectu potētie ꝙͣ ꝑfectionē ipſius illa forma valet. qꝛ cōtinue

ꝯmittit̉ fallacia figure dictiōis. Ad ſeptimū idē negat̉ ꝯn̄a. in oībus ſil̓ibus accidētibus deꝰ potiꝰ oꝑatur vt dictuꝫ eſt ꝙͣ ſortes. qͥaſub loquēte deo ſortes loquit̉ magis: ip̄o magis comedēte magis comedit: ip̄o concātāte magis cātat tanꝙͣ prīcipalis cauſa cuiꝰ eſttalis effectꝰ. Ptꝫ qͣliter cōſil̓ia ſunt intelligēda idiotis intelligentibꝰ ſatis vidēturligare: ſicut dictuꝫ eſt. Patet ergo concluſio.Quīta cōcluſio eſt iſta. deꝰ pōt facereqd̓ includit ꝯdictionē. Iſta cōcluſio ſequit̉ex proxīa p̄cedete. qͥa poſſibile oīpotes pōtfacere: ſꝫ om̄e qd̓ includit ꝯͣdictionē poſſibile eſt fieri. qd̓ īcludit ꝯdictionē deꝰ p̄tfacere. Sꝫ cōtra iſtā cōcluſionē inſtat̉ ſic.qd̓ includit ꝯͣdictionē deꝰ pōt facere: ſꝫ facere pctm̄ includit ꝯͣdictionē. deꝰ pōt facere pctm̄. Ad iſtud dicit̉ diſtīguēdo ꝯn̄s penes āphibologiā. vnꝰ ſenſus eſt iſte. deꝰ pōtfacere illā ſeu illū actū eſt pctm̄. Iſte ſenſus eſt verus ꝓpriꝰ: qꝛ aliqͣ res poſſet fieriſine hoc deꝰ principal̓r cauſa exiſteret ī ph̓iaeſſet erroneū in theologia hereticū. Aliꝰ ſenſus eſt iſte. deꝰ p̄t facere pctm̄ .i. deꝰ peccare p̄t male facere: iſte ſenſus eſt īpropriꝰ falſus ex hoc ſequit̉ vt dictuꝫ eſt aliqͥd pōt facere ſortes qd̓ deꝰ p̄t facere: qꝛ faciēdo peccatū deꝰ peccat: iſto ſequit̉ deꝰ fac̄pctm̄. deꝰ peccat. Debet autē dicta ꝓpoſitioſane intelligi in iſto ſenſu. om̄e illud deꝰ p̄t facere. ad cuiꝰ ꝓpoſitionē ſignificātē illud eſſefieri ſequit̉ ꝯͣdictio p̄dicata ſibi inuicētradicētia vniꝰ eiuſdē ſignificati. qꝛ que ſic ſibijp̄is ꝯtradicūt eſſe ſimul vera non poſſunt.Sexta cōcluſio eſt iſta. deꝰ pōt aſſumereoēm creaturā ſiue om̄e aliud a deo in vnitateſuppoſiti. Iſta cōcluſio ſic ꝓbat̉. deus aſſumpſit aliquā creaturā ſiue naturā ī vnitate ſuꝑpoſiti. deꝰ pōt aſſumere oēm. Iſta ꝯn̄a pꝫ.gr̄a forme: ſꝫ gr̄a materie. qꝛ videt̉ maior roqͣre potuit vnā aſſumere meliꝰ ꝙͣ aliā: et om̄esſunt cōpoſſibiles. potuit aſſumere oēm. ꝯn̄aiſta eſt ſatꝭ cōis ꝓbabilis in theologia: an̄sp̄dicte ꝯn̄e .ſ. deꝰ aſſumpſit vnā naturā ē articulꝰ fidei. qꝛ eſt articulꝰ fidei deꝰ aſſumpſitnaturā humanā. Itē īcludit ꝯͣdictionē deūaſſumere naturā aſininā. deꝰ pōt facere. ꝯn̄aiſta ptꝫ concluſionē proxime precedētē pari ratione poteſt aſſumere lapidē lignuꝫ ⁊cͣ.Septia cōcluſio eſt iſta videt̉ ex iſtis ſeqͥ oīs ꝓpō mere affirmatīa ex termīs vl̓ibꝰ copoſita in nulla ponit̉ negatio cuiꝰ t̓mini ſuꝑponūt pro aliquo falſificat̉ ſuppoſitisdiuinis ſine noua īpoſitiōe t̓mīoꝝ eſt poſſibil̓.Cōcluſio iſta declarat̉ ſic. deꝰ aſſumpſit po

AA ij

Ad quintū

Ad ſecūdum

Ad quartū

Ad tertium

Ad ſextum

Reſpōdetur adprimū

Octauo

QuintoSextoSeptimo

ASeptima ꝯcluſio

ASexta concluſio.

Reſponſio.

BObiectio

AQuīta concluſio

Ad conſimilia

Ad ſeptimū.