Centilogiū theologicū
Centilogiū theologicūM. Guilhemi de oclrā
Centilogiū theologicūnō pōt. gͦ ⁊cͣ. Quito ſortes pōt peccare. deꝰaūt nō. gͦ ⁊cͣ. Sexto ſortes pōt iraſci. deusaūt nō. gͦ ⁊cͣ. Septimo ſortes pōt informari ⁊ aliqd̓ accidēs recipere q̄ oīa deꝰ nō pōt facere. gͦ ſortes pōt facere quod deus non pōt.Octauo ſortes p̄t loq̄ comedere cātare mutare nutrimetū in ſubſtātiā ſuā creſcere ⁊ augmētari ẜm ſuā eſſentiā: qd̓ deꝰ nō pōt ẜꝫ ſuāeſſentiā. gͦ ⁊cͣ. ⁊ alia multa iſtis ſimilia p̄nt cotra iſtā concluſionē adduci q̄ iſtis ſolutis pn̄tfaciliter ſolui. Ad pͥmū iſtoꝝ d̓r cōcededoꝯnam ⁊ negādo ans. ⁊ ad pͥmā ꝓbationē dicitur negādo iſtā ꝯn̄am ſortes pōt ſeip̄m interficere ⁊ deꝰ nō pōt. gͦ ⁊cͣ. Et hoc duplici de cāPrimo. qꝛ cōmittit̉ fallacia equiuocationis īiſto termino ſeip̄m. nā in pͥma ſupponit ꝓ ſorte ⁊ in ſcd̓a ſupponit ꝓ deo. ⁊ ſic eqͥuocat̉. Secūdo qꝛ cōmittit̉ fallacia figure dictionis comutādo quale qͥd in hoc aliqͥd. hoc ē arguēdoa terminis accidētalibꝰ ad terminū abſolutū⁊ ſubſtārialē qꝛiſti termini qͥ accipiunt̉ ī an̄teſcꝫ interficere ſeip̄m ſūt termini accidētales⁊ iſti termini q̄ ponūtur in ꝯn̄te ſunt terminieſſentiales ⁊ ſubſtātiales. ⁊ iō nō opꝫ iſtā cōſequentiā valere ſicut iſta non valet ſortes nōcōedit carnes crudas vel ſortes nō pōt comedere carnes crudas. gͦ ſortes nō pōt comedere qd̓ heri emit. ſꝫ bene ſequit̉ ſortes pōt interficere ſeip̄m ⁊ deꝰ nō pōt īterficere ſortē. gͦ ſortes pōt aliqͥd facere qd̓ deꝰ non pōt facere. ettūc ſcd̓a ꝑs an̄tis ē falſa. Ad ſcd̓m dr̄ ꝯſimilit̓ negādo ꝯn̄aꝫ. ſꝫ bene ſeqͥtur ſortes pōt ſibiip̄i malū facere. ⁊ deꝰ nō pōt ſorti malū faceregͦ ſortes pōt qd̓ deꝰ nō pōt. ſcd̓a ꝑs an̄tis ē falſa. Ad tertiū d̓r vniformit̉ negādo ꝯn̄aꝫ. qꝛhoc relatiuū ſe ibi mutat̉. qꝛ in pͥma ꝓpōne refert̉ ad ſortē. ⁊ in ſcd̓a ad deū. ⁊ iō ꝯn̄a nō valꝫAd quartū d̓r negādo an̄s. qꝛ in generatione deꝰ potiꝰ operat̉ ꝙͣ ſortes. qꝛ ſortes nihil p̄tniſi deo cooꝑante ẜꝫ ꝙ elicit̉ plane. vij. ⁊ .viij.phi. ⁊ in illo euāgelio ſine me nihil poteſtis facere. vnde deꝰ potius ē pr̄ filij ſortis ꝙͣ ip̄e ſortes ſicut cā pͥncipalis magis ē cā ꝙͣ cā inſtrumētalis q̄ nō agit niſi ꝟtute cāe inſtrumētal̓.Ad quintū dico negādo ꝯn̄am. qꝛ cōmittitur fallacia figure dictionis cōmutando quale qͥd in hoc aliqͥd qꝛ ẜm doctores poſſe peccare potiꝰ ſignificat defectū potētie ꝙͣ potētiāqꝛ tales ꝓpōes ſortes pōt deficere a bono ſortes nō hꝫ tātā potētiā ꝙ ſꝑ poſſit virtuoſe agere ſortes pōt vinci ſortes nō hꝫ tātā potētiā ꝙſꝑ poſſit reſiſtere nocumento ſignificāt defectu tal̓ potētie Ad ſextū pꝫ ꝑ iā dicta qꝛ potētia illa potiꝰ denotat defectu potētie ꝙͣ ꝑfectionē ipſius ⁊ illa forma nō valet. qꝛ cōtinue
ꝯmittit̉ fallacia figure dictiōis. Ad ſeptimūꝑ idē negat̉ ꝯn̄a. nā in oībus ſil̓ibus accidētibus deꝰ potiꝰ oꝑatur vt dictuꝫ eſt ꝙͣ ſortes. qͥaſub loquēte deo ſortes loquit̉ magis: ⁊ ip̄o magis comedēte magis comedit: ⁊ ip̄o concātāte magis cātat tanꝙͣ prīcipalis cauſa cuiꝰ eſttalis effectꝰ. Ptꝫ gͦ qͣliter cōſil̓ia ſunt intelligēda q̄ idiotis nō intelligentibꝰ ſatis vidēturligare: ſicut dictuꝫ eſt. Patet ergo concluſio.Quīta cōcluſio eſt iſta. ꝙ deꝰ pōt facere oēqd̓ nō includit ꝯdictionē. Iſta cōcluſio ſequit̉ex proxīa p̄cedete. qͥa oē poſſibile oīpotes pōtfacere: ſꝫ om̄e qd̓ nō includit ꝯͣdictionē poſſibile eſt fieri. gͦ oē qd̓ nō īcludit ꝯdictionē deꝰ p̄tfacere. Sꝫ cōtra iſtā cōcluſionē inſtat̉ ſic. oēqd̓ nō includit ꝯͣdictionē deꝰ pōt facere: ſꝫ facere pctm̄ nō includit ꝯͣdictionē. gͦ deꝰ pōt facere pctm̄. Ad iſtud dicit̉ diſtīguēdo ꝯn̄s penes āphibologiā. nā vnꝰ ſenſus eſt iſte. deꝰ pōtfacere illā rē ſeu illū actū qͥ eſt pctm̄. Iſte ſenſus eſt verus ⁊ ꝓpriꝰ: qꝛ ꝙ aliqͣ res poſſet fieriſine hoc ꝙ deꝰ principal̓r cauſa exiſteret ī ph̓iaeſſet erroneū ⁊ in theologia hereticū. Aliꝰ ſenſus eſt iſte. deꝰ p̄t facere pctm̄ .i. deꝰ peccare p̄t⁊ male facere: ⁊ iſte ſenſus eſt īpropriꝰ ⁊ falſus⁊ ex hoc nō ſequit̉ vt dictuꝫ eſt ꝙ aliqͥd pōt facere ſortes qd̓ deꝰ nō p̄t facere: qꝛ faciēdo peccatū deꝰ nō peccat: ⁊ iſto mō nō ſequit̉ deꝰ fac̄pctm̄. gͦ deꝰ peccat. Debet autē dicta ꝓpoſitioſane intelligi in iſto ſenſu. om̄e illud deꝰ p̄t facere. ad cuiꝰ ꝓpoſitionē ſignificātē illud eſſe ⁊fieri nō ſequit̉ ꝯͣdictio ⁊ p̄dicata ſibi inuicē cōtradicētia vniꝰ ⁊ eiuſdē ſignificati. qꝛ que ſic ſibijp̄is ꝯtradicūt eſſe ſimul vera non poſſunt.Sexta cōcluſio eſt iſta. ꝙ deꝰ pōt aſſumereoēm creaturā ſiue om̄e aliud a deo in vnitateſuppoſiti. Iſta cōcluſio ſic ꝓbat̉. deus aſſumpſit aliquā creaturā ſiue naturā ī vnitate ſuꝑpoſiti. gͦ deꝰ pōt aſſumere oēm. Iſta ꝯn̄a pꝫ. nōgr̄a forme: ſꝫ gr̄a materie. qꝛ nō videt̉ maior roqͣre potuit vnā aſſumere meliꝰ ꝙͣ aliā: et om̄esſunt cōpoſſibiles. gͦ potuit aſſumere oēm. ꝯn̄aiſta eſt ſatꝭ cōis ⁊ ꝓbabilis in theologia: ⁊ an̄sp̄dicte ꝯn̄e .ſ. ꝙ deꝰ aſſumpſit vnā naturā ē articulꝰ fidei. qꝛ eſt articulꝰ fidei ꝙ deꝰ aſſumpſitnaturā humanā. Itē nō īcludit ꝯͣdictionē deūaſſumere naturā aſininā. gͦ deꝰ pōt facere. ꝯn̄aiſta ptꝫ ꝑ concluſionē proxime precedētē ⁊ pari ratione poteſt aſſumere lapidē ⁊ lignuꝫ ⁊cͣ.Septia cōcluſio eſt iſta q̄ videt̉ ex iſtis ſeqͥꝙ oīs ꝓpō mere affirmatīa ex termīs vl̓ibꝰ copoſita in qͣ nulla ponit̉ negatio cuiꝰ t̓mini ſuꝑponūt pro aliquo q̄ nō falſificat̉ ꝓ ſuppoſitisdiuinis ſine noua īpoſitiōe t̓mīoꝝ eſt poſſibil̓.Cōcluſio iſta declarat̉ ſic. deꝰ aſſumpſit ⁊ po
AA ij
Ad quintū
Ad ſecūdum
Ad quartū
Ad tertium
Ad ſextum
Reſpōdetur adprimū
Octauo
QuintoSextoSeptimo
ASeptima ꝯcluſio
ASexta concluſio.
Reſponſio.
BObiectio
AQuīta concluſio
Ad conſimilia
Ad ſeptimū.