M. Guilhelmi de oclra5 5 17yvv
Centilogiū theologicūnitus motꝰ eēt ī tꝑe finito ſi ī īfinitū eēt ꝓceſſus ī cauſis mouētibꝰ. Dicit̉ ꝙ aliqͥbꝰ nō vr̄ incōueniēs tal̓ motꝰ īfinitoꝝ mouētiū ꝙ debeatdici īfinitꝰ. qꝛ mouētia eē pn̄t īcorporalia ⁊ ꝙͣuis eēt coporalia adhuc poſſꝫ ꝓbabilit̓ ſuſtineri tal̓ eē īfinitꝰ. Ex qͥbꝰ omībꝰ ſeqͥt̉ vel ſeqͥ vr̄ariſtote lē nōͣ demonſtrare vnū eē motorē īmobilē ꝙͣuis hͦ ꝓbabiliꝰ ꝙͣ ſuū oppoſitū potueritponi. qꝛ oēs apparētie eq̄ euidēt̓ vel euidētiꝰpn̄t ſaluari ponēdo finitatē ī mouētibꝰ ⁊ vnūpͥncipiū fic̄ īfinitatē ponēdo ⁊ iō potiꝰ dꝫ poniAlia cōcluſio ē tal̓ ꝙ nō ſunt plures dij: accipiēdo deū ꝓ ſummo bono. Iſta ꝯcluſio ē tātheologica ꝙͣ phiſica. Nā in theologia ē vnūd̓ decē p̄ceptis ī mōte ſynai moyſi datis ad q̄p̄cepta tā antiqua ꝙͣ noua lex cōiter omnē ligat mortalē. ſicut ptꝫ ī exodo ⁊ breuit̓ ꝑ totaꝫtheologiā. Ph̓s etiā hͦ idē tenet. ſicut ptꝫ. vij.phi. vbi deducit ad vnū pͥncipiū ſic̄ deductū ēī ꝓceſſu pͥme cōcluſiōis. Et pͥmo celi vbi ꝓbatplures nō eē mūdos. Et. ij. metha. vbi det̓minat vnā eē ſummā cām ſempit̓nā. Et iſta cōcluſio ab oībꝰ ponit̉ ꝓbabilis eē ⁊ ꝓbabiliorſua oppoſita. ſꝫ minime demōſtrata. qꝛ theologice loquēdo ꝙͣuis in diuinis nō ponat̉ pl̓alitas eēntial̓. tn̄ ponit̉ pl̓alitas ꝑſonalis ⁊ certeab aliqͥbꝰ ponebat̉ heretice pluralitas eēntialis. ſicut ab abbate ioachim ſic̄ elicit̓ exͣ de ſūma trini. ⁊ fi. ca. Itē nullū īcōueniēs rōabiliter deducit̉ ex pluralitate pluriū cārū. qꝛ int̓illas nō poſſet eē aliqua diſcordia. ex quo q̄libet illarū qd̓ ē optimū ſꝑ vellet. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vnanimi aſſenſu oīa gubernarēt. Itē aliqͥbꝰ dubitabile vr̄ ſatis: vtrū ſit aliꝰ mūdꝰ ab iſto. qͥadeꝰ ita facilit̓ potuiſſꝫ aliū vel alios creaſſe ſic̄iſtū. qꝛ iſto creato nō fuit ſua potentia tota exhauſta ſic̄ oēs theologi tenēt firmit̉. Ꝙſi eſſꝫaliꝰ mūdꝰ qͣre nō aliꝰ pͥnceps: vel pͥma cauſa.Nec argumenta ariſ .i. celi faciūt aliqͥbꝰ neceſſitatē. Nā ex hͦ ꝙ ip̄e dic̄ ꝙ elemēta illiꝰ mūdi niterent̉ moueri ad loca elemētoꝝ iſtiꝰ mūdi nō vrverū qꝛ nulla cōtēta ī illo mudo haberēt īfluentiā aliquā iſtius. cū penitꝰ ibidē nihil eſſet ſurſū vel deorſum vel mediū vel vltimū vel circūferentia vel centrū reſpectu iſtiꝰſicut ſi ymaginaret̉ terra pura extra iſtū mundū: vel in eadē grauitate ſicut iſta poneret̉ inꝙͣtū talis nullo mō moueret̉ ẜm aliquā dramlocalē eo ꝙ ibidē eſſet. Nō gͦ cōcluſio tāꝙͣ demōſtraca. ſꝫ bene tanꝙͣ ꝓbabilior ſuo oppoſito tenēda eſſet eo ꝙ omēs apparentie equalit̓apparent ⁊ faciliter pn̄t ſaluari tenendo vnitatē pͥme cāe. et per ꝯn̄s talis pluralitas nō ēponenda.Tertia cōcluſio eſt. ꝙ deus ē intenſiue vir
M. Guilhelmi de oclratutis infinite. iſta firmit̓ habet credi et teneria theologis ex vocabuli ſignificatione: ſicutelicit̓ a boetio. iiij. de cōſolatione ph̓ie. qd̓ eſtillud quo maius excogitari nō pōt. gͦ infinitevirtutis. qꝛ quocūqꝫ finito dato maius excogitari pōt. Itē ph̓s hoc idē deducit. viij. phiſicoꝝ. ex eternitate pͥmi motus vbi videtur ariſtoteles velle primā cām nō poſſe ꝑpetuo mobile primū mouere: niſi eſſec infinite virtutis.Itē quodāmodo poteſt elici ex ariſtotele. ij.metaphiſice. Uerutn iſta ꝯcluſio videt̉ ab aliquibꝰ nō demōſtrata: ſed ſicut p̄cedēs ꝓbabiliter opinat̉. pͥmo qꝛ tale ſignificatū vocabulieſt ad placitū imponētis. Cū oē nomē ſit voxſignificatiuā ad placitū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullā neceſſitatē inducit iſtā cōcluſioneꝫ ponēdi. Secūdoqꝛ rō ariſtotelis nō demōſtrat: nec aliquā euidentiā inducit: qꝛ angelꝰ poſſet primū mobilemouere ꝑpetuo. ſic etiā aīa et quecūqꝫ potētiaactiua ꝙͣtūcunqꝫ parua. qͥa in illo motu nō eſtaliqua reſiſtētia intrinſeca vel extrinſeca. nōintrinſeca: qꝛ primū mobile nō eſt mixtuꝫ. necextrinſeca: qꝛ ibi mediū nō eſt obſtaculū: ⁊ ibinulla eſt reſiſtētia vbi nō eſt mediū: ꝙͣuis poſita requirūtur ad mouēdū. Itē ariſtoteles. xij.metaphiſice ponit alios motores orbiū potentes mouere ſuis virtutibꝰ: non tn̄ ſunt potētieinfinite intenſiue. Nō eſt ergo cōcluſio demōſtrata: ſꝫ tanꝙͣ ꝓbabilit̓ opinata. qꝛ ſatꝭ dignuꝫeſt deo noſtro exhibere ⁊ attribuere oēm excellētiā ⁊ honorē quo maior n̄ poterit excogitari.Quarta cōcluſio eſt. ꝙ deus eſt oīpotens.Iſtā cōcluſionē tenēt catholici tanꝙͣ ex ꝓxīaſequētē. qꝛ ex quo eſt virtutis infinite inteſiuevidet̉ ſequi ip̄m eſſe oīpotentē. Uerūtū imaginat̉ ab aliquibꝰ aliqͥd poſſe eſſe infinite virtuꝫtis intēſiue reſpectu vniꝰ actiōis: qd̓ nō reſpectu cuiuſcūqꝫ. vt ſi ignis poneret̉ infinite ꝟtutis reſpectu calefactiōis: ex hoc tn̄ non ſequit̉ꝙ eſſet oīpotes. Sil̓r nō ſequit̉ ꝙ ſi deus ſit infinite virtutis intēſiue. gͦ deꝰ eſt oīpotēs. Sedbene ex ſignificatione vocabuli pͥus data plenius ſequit̉ ex iſta ſcꝫ ſignificatiōe. ꝙ deus eſtillud quo meliꝰ vel maius excogitari non pōt.Sed cōtra hoc arguit̉ ⁊ ꝓbatur ꝙ deꝰ nonſit oīpotēs. Sortes pōt aliqͥd facere qd̓ deusnō pōt facere. gͦ deꝰ nō eſt oīpotēs. ꝯn̄a eſt clara ⁊ an̄s multiplicit̓ declarat̉. Primo qꝛ ſortes pōt interficere ſeipſuꝫ: ⁊ deꝰ nō pōt interficere ſeip̄m. gͦ nō pōt deꝰ qd̓ pōt ſortes: ⁊ ſortespōt qd̓ non pōt deꝰ. Scd̓o ſortes pōt ſibijp̄imalū facere. deꝰ aūt nō pōt. gͦ ſortes pōt quoddeꝰ nō pōt. Tertio ſortes p̄t ſedere iuxta meliores ⁊ deꝰ non pōt. gͦ ⁊cͣ. Quarto ſortes pōtgenerare filiū a ſe diſtinctū eſſentialit̓ qd̓ deꝰ
BꝘ nō eſt demonſtratiuā
ACōcluſio ſcd̓a q̄taꝫ theologitaph. loſophica
ATextia cōehe Aa
C
D
RQuarta ꝯcluſio.
Secundo-
Tertio
Primo
Ꝙ nō eſt demonſtrata.
BHic arguit̉ ꝙdenō ſit oīpoteus
Quarto