Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

M. Guilhemi de oclrāCentilogiū theologicū

Centilogij theologici magiſtri Guilhelmi de oclāoēm ferme theologiā ſpeculatiuā ſub cētū ꝯcluſionibꝰvn̄ nomē ſumpſit: ſubtiliſſime cōplectētis: p̄fatio īcipit5Nima nobis innata eo potiꝰ naturalit̓ appetit cognoſcere ſuū fineꝫ: quo preceteris appetētibꝰ om̄ibus corruptibilibꝰ creatis: ratione ditata: adymagine ſimilitudinē dei celſiꝰ eminētiuſqꝫfigurat̉. Preſertim ẜꝫ Ariſtotelē pͥmo ethicorū. Omis ars om̄is doctrina: ſimilit̓ aūtactus intellectio bonū quoddā appetere videntur. Hoc aūt bonū nobis manifeſtat diuina ſapientia directiones pulcherrimas humani finis deus ē. ip̄e ſit alpha o: pͥncipiū finis. In cuiꝰ laudē gloriā centū cōcluſiones theologicas vt breuiſſime cōmodiſſime potero declarabo. Quarū pͥma eſt talis.Eus eſt. Cōcluſionem iſtaꝫ theologi ꝙͣ ph̓i vnanimiter poſuerūt. In theologia nāqꝫtanꝙͣ pͥncipiū pͥmū ab om̄ibus p̄ſuppoſitū etaliorū omniū fundamētū eſſe cōprobat̉. Inph̓ia vero ẜm plures ſolū opinabilit̓: verūetiā phiſice demōſtratur. ſicut pꝫ ꝑariſtotelēviij. phi. vbi deducit ex pͥncipijs naturalibusad īmobile penitꝰ pͥmū mouēs: qd̓ pͥma etdeꝰ ab om̄ibus vocat̉. Hoc idē. ij. metha. vbideclarat ariſtoteles ī cauſis ſit ꝓceſſusin infinitū. et ꝯn̄s ad vnū pͥmū deueniendūqd̓ eſt oībus ſummū bonū. Ide clariꝰ deducitxij. metha. vbi ꝓbat vnū pͥncipiū omniū ſcꝫſubſtantiā pͥmā et ꝑfectiſſimā quā nominantom̄s deū. Iſtā cōcluſionē a ph̓is ꝙͣ a theologis p̄ſuppoſitā atqꝫ datā fundamēto toe tius operis primitꝰ pono. Uerūtn̄ de neceſſitate ponēdi an̄ ſcꝫ demōſtrabile ſit vel ꝓbabile deū vel ſe notū videt̉ eque planūEt circa iſtā materiā dignū duco aliqualit̓diſputādū. Premiſſa tn̄ iſta ꝓteſtatione: ſialiqͥd dixerim ī iſto libello vel ī aliquo alio qd̓ ſit bene dictū nūc tūc reuoco ī hmōi ſcriptis Deducit ariſtoteles. viij. phi. pͥmū mouens īmobile medio tali. Om̄e qd̓ mouet̉ abalio mouet̉. eſt ꝓceſſus in īfinitū in cauſis. ē vnū pͥmū īmobile in mouētibꝰ. Primaꝑs antis ſcꝫ om̄e qd̓ mouet̉ ab alio mouet̉.Ptꝫ ex hoc. qꝛ alit̓ ſequeret̉ aliqͥd poſſet primo ſe ſeip̄m mouere: tūc idē eēt ī actu etin potētia reſpectu eiuſdē. Scd̓a ꝑs an̄tis ſcꝫ ſit ꝓceſſus in infinitū in cauſis mouētibus. ptꝫ ex hoc ſi eēt ꝓceſſus ī īfinitū nulla

M. Guilhemi de oclrāeſſet media. qꝛ vbi ē vltimū ibi ē mediū. iſta demoſtratio videt̉ a poſteriori eſſe.qꝛ ab effectu habuit originē. ſcꝫ a motū. Sediſta ꝙͣuis ſit aliquibꝰ ꝓbabilis tn̄ videt̉demoſtratiua. Primo qꝛ poſſum rōnabilit̓ dicere aliqͥd ſeip̄m mouere ſicut aīa et āgelusꝓducūt varios ſuos actꝰ grauitas ip̄a mouēdo ſeipſam deſcendit. Et ſi dicat̉ deſcendit deſcēſu ſubiecti ita mouet ſeip̄aꝫ.tra. illud potiꝰ d̓r mouere qd̓ mouendo ſe mouet ꝙͣ aliqͥd aliud cui inheret ſcꝫ ſuū ſubiectū p̄ciſa motꝰ ē deſcēſus naturalis. Itē circuſcribat̉ ſubiectū adhuc grauitas deſcenditItē pꝫ in ſacramēto altaris vbi a pluribꝰ ponūtur accidentia ſine ſubiecto. Aliquibꝰvidet̉ nullū incōueniēs aliqͥd poſſe ſeip̄m mouere. et ꝯn̄s iſta ꝓpō om̄e qd̓ mouet̉ ab aliomouet̉ eſt ſe nota: nec ex ſe notis deducta. ꝯn̄s eſt pͥncipiū demōſtratiuū. Adargumētū ī oppoſitū qn̄ dr̄ ſequeret̉ idē eētin actu in potētia ſimul. Dicit̉ iſta pōt habere duplice ſenſum vnū ſcꝫ talē. idē hꝫ aliqͥdactu habet illud actu ſꝫ in potētia habendi ē. iſte ſenſus ē impoſſibilis tāꝙͣ includēscōtradictionē manifeſte. Aliū ſenſū talē pōthabere idē ē actu potēs ad cauſandū in ſeip̄oaliqͥd ad qd̓ ē in potētia ad recipiēdū hoc videt̉ multis ſatis poſſibile: qd̓ ſufficit in ꝓpoſito ad impediendū vt p̄dicta ꝓpō. ſcꝫ omē qd̓mouet̉ ab alio mouet̉ ſit primū pͥncipiū. Alievero rōnes ariſtotelis quibꝰ nitit̉ idē ꝓbare ꝙͣuis ſint multis ꝓbabiles om̄ibꝰ tn̄ vident̉ demōſtratiue. Scd̓o inſtari pōt ꝯtraaliā ꝓpōnem aſſumptā. ſcꝫ ſit ꝓceſſus īinfinitū in mouētibꝰ qꝛ clarū ē opꝫ neceſſario ponere in aliqͥbꝰ cauſis mouētibꝰ ꝓceſſuꝫin īfinitū. ſicut ptꝫ ſi ꝑcutiat̉ aliqd̓ cōtinuū logum ex percuſſiōe vniꝰ ꝑtis ſcꝫ finis ꝑs ꝑcuſſamouet partē ſibi cōtinuā illa ꝑs aliā ſic ininfinitū ex quo ſūt ibi īfinite ꝑtes ſaltē ꝓportionabiles ẜm lōgitudinē quarū q̄libet mouetur rōne talis ꝑcuſſionis. et ē īpoſſibileſꝫ potiꝰ neceſſariū ī mouētibꝰ ponere ꝓceſſuꝫin infinitū. In diſcōtinuis vero pn̄t ſil̓cōtinuari ponere infinitū videt̉ īpoſſibileſꝫ potiꝰ ex pͥncipijs ariſtotelis planiꝰ ſequit̉: ſicut in aīabꝰ intellectiuis quas ariſtoteles ponit ꝑpetuas. ij. de aīa. ſic veriſimilit̓ īfinitasex quo infiniti hōies ꝓceſſerunt ſi in pluribus hōibus fuerit vna eadē aīa ſicut ſatistūc pōt poni. Ad ſcd̓m argumētū ī oppoſi qn̄ dr̄ ſi ſic ſit nulla eſſet media reſpectu vltimorū intrinſecorū ꝙͣuis aliud poſſꝫmediū reſpectu aliorū. Et tūc ad argumētumqd̓ ariſtoteles facit. vij. phi. qn̄ deducit infiAA

AA

Rōnes ph̓i

BAn deū ſit demōſtrabile ſenotū an̄ ꝓbabile

Scd̓m argu.

APrima concluſio

Cētilogij p̄fatis

rimū argu.

Ad ſcd̓m argu.

ſit proceſſus īinfinitū

Cōtra rōnes ph̓

ERn̄ſto euaſiuaad rōnēs ph̓i

Ad primū argu.