Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriQuartiF

delectatio p̄t eſſe ſe obiectū alicuiꝰ dilectōiscuiꝰ ip̄a dilectio eſt ſe oppoſitū. igr̄ diſtingunt̉. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ ſic̄ illi actꝰ ſūt ijdē realiternec idē obiectu realit̓: ita nec illa ſunt eiuſdeꝫrōnis ſūt obiecta eiuſdeꝫ actꝰ. an̄s ꝓbat̉vl̓r ſic qͥcqͥd eſt obiectū deſiderādi ſine aliqͣreflexiōe ī actū deſiderādi ſuꝑ ip̄ꝫ actū p̄t eſſeobiectū actꝰ amoris: qꝛ pn̄te obiecto ſine alia reflexiōe ī ipſo actu amoris. qꝛ ẜm Augꝭ. ix.de tri. ca. vltīo. Appetitꝰ inhiantꝭ deſiderātꝭfacit amor fruentꝭ delectabili voluntas ſinereflexiōe. ſolū deſiderat obiectū delectabile: ſꝫ pōt deſiderare delectari ī ip̄o delectabili fuerit pn̄s delectabile. igr̄ eodē p̄t volūtas diligere delectabile pn̄s actu amoris vtdiſtīguit̉ ꝯactū deſiderādi delectari in eo ſine reflexione: qꝛ delectatio eſt obiectū. iſtocaſu poſito actꝰ amoris dilectio ſiue ip̄emetactꝰ amoris eēt obiectū ſuijp̄iꝰ. igr̄ ⁊c̄. Sꝫiſta ꝯcludit: qꝛ lꝫ ꝯn̄a ſit bona: tn̄ an̄s eſtfalſum ẜꝫ aduerſariū: qꝛ ipſe diceret licet delectatio de aliquo volito qd̓ euenit ſic̄ ē volitū p̄t obiectū alicuiꝰ d̓lectatōis: niſi d̓lectatio illa rctū voliti ī effectu ſit obiectū rctū eiuſ dilectōis: qꝛ idē ſūt ẜꝫ. qn̄ ꝓbat̉ actūdeſiderādi ⁊cͣ. diceret aduerſariꝰ illa ꝓpō aſſūpta eēt māifeſte falſa: qꝛ actū deſiderij ſine reflexiōe poſſū deſiderare actū amoris mihiineſſe abn̄s eſt. tn̄ p̄t ſine reflexiōe diliger̄actū amoris pn̄tē ſic̄ māifeſte ptꝫ. igr̄ eodēdicēdo ꝯn̄ter hr̄et dicere lꝫ actu deſiderandi ſine aliquo actu reflexo poſſim d̓ſiderare delectatiōeꝫ. tn̄ delectatōem pn̄tē hītā poſſum diligere ſine actu reflexo dilectiōis: qꝛ ẜm dilecto illa delectatio idē ſunt. ꝯn̄s ſic̄dilectio hīta p̄t diligi niſi ꝑactū reflexū: itanec delectatō p̄t diligi niſi actū reflexū. exiſto ſeqͥtur vltͣ nulliꝰ actꝰ nec deſiderādi necdiligēdi p̄t delectatio obiectū niſi eiuſdē actus ſit dilectio illa obiectuꝫ que ē rctū voliti poſiti ī effcū: qꝛ ẜm aduerſariū ſi deſidero il dilectōeꝫ deſidero illā d̓lectatōeꝫ: ecōuerſo. Ad aucͣtē Augꝭ. dico ītelligit illd̓ appetitꝰ ⁊cͣ. qd̓ ē obiectu deſiderādi p̄t obiectu actiuū diligēdi ſiue fruēdi. Sꝫ ex ſeqͥtur. igr̄ ſi aliqͥd p̄t obiectū actꝰ deſiderādi ſine actu reflexo p̄t eodē obiectū dilectionis ſine actu reflexo. ſic̄ pꝫ ex dictꝭ. Sic igr̄ ptꝫ Ioh̓. facit octo rōnes ad ꝓbādū diſtīctōemint dilectōeꝫ delectatōeꝫ: q̄rū due ꝯcludūtalie ſex concludunt vt oſtenſum eſt prius.2Sꝫ qꝛ oppoſita opinio probatur ab alijs perquattuor rationes. ideo reſpōdeo ad eas. quarum prima ē. fruitio delectatio ſunt eiuſdeꝫpotētie actus circa ideꝫ obiectū, igr̄ ſūt idē

actꝰ. Sꝫ iſta ꝯcludit: qꝛ maior fl̓m accipit: ſcꝫ ꝙͣ actꝰ eiuſdē obiecti: qꝛ dilectio ē actꝰelicitꝰ: ſꝫ delectatio ē q̄dā paſſio cāta naturalit̓a dilectōe: dato eēt actꝰ adhuc fl̓m accipit ſūt actꝰ rctū eiuſdē obiecti: qꝛ vl̓ delectatio hꝫ obiectū ꝓpͥe loq̄ndo: qꝛ ſolū ē q̄dā qͣlitasabſoluta ꝯn̄s natural̓r actum diligēdi: vl̓ ſi hꝫobiectū ſuū erit dilectio vl̓ cognitio obiecti dilecti. ē: qꝛ delectatō ē ſꝑ de re hīta formal̓rſic̄ ptꝫ alibi. Nūc aūt cognitio ſiue delectatioꝓpͥe hꝫ formal̓r obiectū dilectū. igr̄ hn̄tīdē obiectū. Sil̓r adhuc dato een̄t actꝰ rctūeiuſdē obiecti. adhuc ſeqͥt̉ ſint idē actusqꝛ ſic̄ alibi pꝫ rctū eiuſdē p̄t ītellectꝰ ꝙͣ volūtas hr̄e pl̓es actꝰ alteriꝰ rōis. pꝫ de cognitōe ītuitiua abſtractiua. pꝫ etiā de actu nolēdivolēdi. Scd̓a ē: qꝛ īmediate ſequūt̉ ad eū­ 5 actū cogͦſcēdi vnū mediāte alio. ſūtidē. Sꝫ iſta non valet: qꝛ fl̓m accipit. qꝛ ſic̄dicit Io. bn̄ lꝫ delectatō ſenſibilis poſſit īmediate ſeq̄ ſenſatōem. illa ē ſola ẜꝫ ẜꝫ veritatē ita nullꝰ actꝰ ē elicitꝰ ab appetitu ſēſitiuo qn̄ cāt̉ ī eo delectatō: ſꝫ īmediate illa d̓lectatio cāt̉ ab app̄hēſiōe ſenſibili ſic̄ dic̄ ſcotꝰ Io. ptꝫ exp̄ſſe ī dubitatōibꝰ p̄dictꝭ. tn̄ delectatōvolūtatꝭ cāt̉ īmediate a dilectōe: ita dilectōcāt̉ a cognitiōe ſic̄ a ꝑtiali. delectatio cāt̉īmediate a dilectōe. Tertia ē: qꝛ odiū triſtitia ſūt oppoſita dilectōis d̓lectatōis ſūteadē. igr̄ ⁊cͣ. Sꝫ iſta aſſumit fl̓m: qꝛ pͥus ꝓ­ 3bat̉ odiū triſtitia diſtīgunt̉: qꝛ ſi aliqͣ eēnteadē maxīe nolle ſiue odiū qn̄ euenit oppoſitūnoliti triſtitia een̄t eadē: ſꝫ illa ſūt eadē: qꝛſeparant̉ ī āgelis bonis nolūt aliqͣ: quoꝝ tn̄oppoſita eueniūt ſine triſtitia. ſic̄ nolūt homines peccare tn̄ peccāt. Quarta eſt: qꝛhn̄t eūdē effectū ſe īmediate .ſ. ꝑficere oꝑatōem. igr̄ ſūt idē ⁊c̄. Sꝫ iſta aſſumit fl̓m: qꝛdilecto ē ip̄a oꝑatio: ꝑficit oꝑatōem: ſꝫ ſo ꝑficit aīaꝫ. delectatio ē qdā qͣlitas ꝯn̄s dilectōeꝫ ſic̄ effectꝰ cām tn̄ ꝑficit dilectōeꝫ: ſꝫ ipſaꝫ aīaꝫ. Alit̓ arguit Pe. tres rōes: qͣrū pͥmaeſt. q̄re alibi. Ad qͥntū dubiū vr difficultasilliꝰ dubij ꝯſiſtit ī. vtrū actꝰ exterior hēatpriam bonitatē diſtīctā ab actu īteriori. ẜꝫiſtā viā vr̄ dotes corꝑis ſic̄ aīe ſūt p̄miuꝫſoliꝰ actꝰ volūtatꝭ: ſꝫ alioꝝ actuū in corꝑe vel inalijs potētijs electoꝝ: qꝛ iuſtuꝫ ē vnuſqͥſqꝫ actꝰ meritoriꝰ hēat ſuū p̄miū. ẜm plus vl̓ minus ꝑticipat de merito ẜm plꝰ vl̓ minꝰ hēatde p̄mio. Et ex quo ẜꝫ iſtā viā actꝰ potētiaꝝexecutiuarū ītellectꝰ: vl̓r oīꝫ potētiarū qͣrūactꝰ īꝑant̉ a volūtate ſūt meritorij ꝓpͥo diſtīcto merito ab actu volūtatꝭ. vr̄ dotes viſiotalia ſūt ſubiectiue ī volūtate ſunt p̄mia

RPrima alteriopinionis

Improbatur

Improbat̉

UQuarta alioꝝ

UQuarta alioꝝ

Tertia alioꝝ

Tertia alioꝝ

Ad qͥn am dubitatōem

Improbat̉

Secūda alior

Secūda alior

Improbat̉

Improbat̉

Auilutꝰ