Libri
amicus ⁊ acceptꝰ: ſi aliqͥs eſſet in aula āte ſtatutū ſuū ꝑſeueret in eadē īmobiliter ꝑ vtrūqꝫdiē ⁊ a ⁊ b. talis eſſꝫ pͥmo die .ſ. a nō acceptꝰ regi: qꝛ inimicus. ſcd̓o die .ſ. b eſſet acceptꝰ quiaamicus. hic igr̄ eſt ſil̓is trāſitus ſicut in alio caſu: ⁊ tn̄ ꝑ poſitū nō acqͥrit̉ hic aliqͥd vel deꝑdit̉ſꝫ ſolū ſaluat̉ h̓ talis trāſitus ꝑ trāſitioneꝫ tꝑis⁊ ordinatōeꝫ regis. qꝛ trāſitio ſola ſine ordinatione regis nō ſufficeret. Eodē mō dictū eſt ꝑoīa in alio caſu: nec eſt dr̄a niſi ꝙ ī hͦ exēplo ordinatio eſt noua. ⁊ ſic eſt mutatio ī rege ſic or-dināte. ordinatio aūt oīs diuīa eſt et̓na. Adtertiū dubiū dico. ꝙ illa difficultas eſt magisvocalis ꝙͣ realis. qꝛ dubiū eſt qͥd hō velit vocare btītudinē ꝓpt̓ diuerſas auctoritates ſctōꝝet diuerſas cōditiōes attributas btītudini. ſiem̄ vocat̉ btītudo illud quo attingit̉ obiectuꝫbtīficū vniēs obiectū cū btō ẜm cōem moduꝫloquēdi aliquoꝝ ad qd̓ ſequit̉ ꝑfecta delectatio ⁊ qͥetatio in potētia btā. ſic videt̉ ꝙ ꝯſiſtiteēntialiter ⁊ prīcipal̓r in actu fruitiōis ⁊ delectatiōe ꝯn̄te: ⁊ nō ī cognitōe. qꝛ tali attribuit̉illud obiectū modo p̄dicto: ⁊ ad talē actū ꝯſequit̉ natural̓r talis delectatio ſicut effectꝰ naturalis ſuā cām. ⁊ iō ſic loquēdo de btītudineſic circūſcribēdo illā cognitionē clarā: dūmōremaneat illa fruitio cū delectatiōe erit ꝑfctēbeatꝰ. ſꝫ ſi circūſcribat̉ delectatio cū cognitōe⁊ maneat ſolꝰ actꝰ fruitiōis nō erit ꝑfecte beatus. Cuiꝰ rō eſt: qꝛ ſicut nullꝰ eſt ꝑfecte dānatus vel cruciatꝰ qͥ p̄t eē ſine triſtitia. iō ſine triſtitia nullꝰ eſt ꝑfecte dānatus. et iō forte ꝑuulidecedētes ī originali non ſunt ꝑfecte dānati.qꝛ nō hn̄t talem penā nec talē triſtitiā qͣlē hn̄talij. ita ſine dilectiōe nullꝰ eſt nec eſſe p̄t ꝑfctēbeatꝰ. ⁊ hͨ ſcotꝰ qͥ ponit ꝑfectā btītudinē eſſe ſine delectatiōe. qͣre eū in materia de btītudīe.ſi aūt btītudo accipiat̉ ꝓ quodā ſtatu oīm bonoꝝ aggregatōe ꝑfctō ſic̄ diffinit̉ felicitas ſicīcludit viſionē illa clarā fruitionē ⁊ delectationē: licet forte vnū prīcipaliꝰ: ⁊ aliud minꝰ prīcipalit̓: ⁊ hec de iſto articulo. Ad quartū dico ꝙ licet ſcotꝰ in materia de btītudine videatur dicere ꝙ rōnabile ſit dicere ꝙ volūtas reſpectu pn̄tis boni habeat aliū actū diſtinctuꝫa cōcupiſcētia ⁊ delectatione ⁊ nō neceſſariūtn̄ videt̉ ꝙ poſſit ꝓbari ꝑ exꝑientiā ⁊ rōem. ꝑrōem ſic. qꝛ malꝰ angelꝰ diligit ſe intenſiue ẜmAuguſtinū. xiiij. de ciuitate. cap̄. vltimo. duoamores fecerūt duas ciuitates. ciuitatem diaboli fecit amor ſui vſqꝫ ad cōtēptū dei. igr̄ mali āgeli fabricātes ciuitatē diaboli diligūt ſe.q̄ro tūc an amor iſte ſit actꝰ cōcupiſcētie vl̓ delectatio vel aliqͥs aliꝰ diſtinctus ab vtroqꝫ. nōpͥmo modo. qꝛ actus deſiderādi ⁊ cōcupiſcēdi
eſt ſemꝑ reſpectu rei nō habite pͥncipaliter nihil aūt eſt ita pn̄s angelo ſicut eſt ip̄emet angelus. igr̄ ⁊cͣ. Nec ſcd̓o mō: qꝛ in angelis malisnulla ē delectatio ſicut ī bonis nō eſt triſticiaqꝛ triſticia vehemēs excludit quācūqꝫ delectationē nō ſolū ꝯͣriā ſꝫ cōtingētē ex. vij. ethicoꝝ.igr̄ eſt neceſſe dicere ꝙ ille actus eſt diſtinctꝰquo diligit ſeip̄m ⁊ illū vocamꝰ actū amicicie⁊ iſta rō eſt efficacior ad ꝓbandū duas ꝯcluſiones inter oēs quas adducit ſcotꝰ in pͥma diſtinctōe lecture pariſiēſis. Pria cōcluſio ē ꝙdelectatō diſtiguit̉ a dilectione. Scd̓a eſt ꝙpreter actū ꝯcupiſcētie eſt ponere actū amicicie diſtinctu ab eo. ptꝫ ꝑ experientiā. nā aliqͥsdiligit deū intēſius ordinate: ⁊ tn̄ minorē delectatōeꝫ hꝫ ſicut aliqͥs fidelis qͥ nō eſt deuotus⁊ ꝑ ꝯn̄s nō multū delectat̉ in dilectōne dei: tn̄feruētius diligit deū ⁊ ītētius ꝙͣ alius deuotꝰqꝛ citiꝰ ſe exponeret exilio ꝓ amore dei ꝙͣ aliꝰ:⁊ ml̓tū dolet ꝙ nō p̄t hre deuotōem ſiue delcātōeꝫ qꝛ circa hͦ laborat ꝙͣtū pōt: lꝫ ꝓpoſitū nōpoſſit obtine̓. ille igr̄ amor q talis diligit deūin ſe nō eſt amor ꝯcupiſcētie: qꝛ ſic non eſſet amor ordinatus nec delectatio: qꝛ tūc haberetmaiorē delectatōem ꝙͣ alius. ſicut hꝫ intēſiorēdilectōem: qꝛ maiorē dilectōem nemo hꝫ ꝙͣ vtaīam ſuā ponat ꝓ amico ſuo. ad qd̓ eſt iſte paratꝰ alius nō igriſte hꝫ actū amicicie. Aliasrōnes adducit ſcotus q̄ nō ꝯcludūt ad ꝓpoſitū ita efficaciter quarū pͥma eſt in virtute: ſcꝫodiū ⁊ triſticia q̄ opponūt̉ dilectiōi ⁊ delectationi diſtīgunt̉ realit̓. igr̄ delectatio ⁊ dilectōꝯn̄a pꝫ. maior ꝓbat̉: qꝛ odire ē quoddā nolle actꝰ aūt nolēdi nō reqͥrit obiectū app̄henſū exiſtere: qꝛ volūtas pōt nolle illud anteꝙͣ exiſtattriſticia nō eſt niſi de obiecto actualit̓ exiſtēteẜꝫ Augꝭ. lib̓. xiiij. de ciui. capl̓o. vij. Uolūtas ꝑuerſa malus eſt amor. Amor igr̄ inhians habere qd̓ amat cupiditas eſt. id aut hn̄s eoqꝫ fruens leticia. fugiēs qd̓ ei aduerſat̉ timor eſt: idqꝫ ſi acciderit ſentiens triſticia eſt. Et alibi.Triſticia eſt de his que nobis nolentibus accidūt. igr̄ cum triſticia ⁊ odiū non ſunt idē: qꝛpoſſunt ſe parari vt ptꝫ ex dictis dilectio ⁊ delectatio nō erūt idē. Sed iſta rō nō ꝯcludit: qꝛaduerſariꝰ diceret ꝙ nō qͥlibet actꝰ nolendi ēidē cū triſticia: ſꝫ tm̄ ille quo nolo aliqͥd qd̓ tn̄accidit: qꝛ illud odiū ſiue nolle nō pōt eſſe ſinetriſticia niſi per miraculū. Eodē mō diceret ꝙnō q̄libet dilectio eſſet eadē cū delectatōne: ⁊ecōuerſo: ſꝫ ſolū illa qͣ volo aliqͥd qd̓ tn̄ volituꝫa me accidit ſicut volo: qꝛ illa dilectio nūqͣ p̄tſeꝑari a delectatōe niſi ꝑ miraculū. ⁊ iſta rō bene ꝓbat̉ ꝙ aliqd̓ odiū diſtinguit̉ ab aliqͣ triſticia ⁊ aliqͣ dilectio a delcātōe: qꝛ illa pn̄t ſeꝑari
Ad tertiam dubtatiōem
Ad quartam dibitatiōem
Improbat̉.
Prima rō ſcoti
RPrima cōcluſloSecunda
3