Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioXIIII

Aeſt mobilis ad formā motu naturali naturaliter. Si dicas adhuc oīa iſta ꝓbant qͥnſit mobilis ad formā libere puta ad volitōem.Rn̄deo. verū eſt: ſꝫ hec cōcluſio ꝓbat̉ tertiūargumētū. viij. phiſicoꝝ: xij. metaphiſice. ētale. oīs natura libere mota ad volitioneꝫ aliquā pōt eſſe miſera ſi eius felicitas dependeat ab aliquo alio ſicut a totali: qd̓ dicopter angelos homīes poſſunt libere multavelle in patria: tn̄ non poſſunt eſſe miſeri: qꝛeoꝝ felicitas dependet a deo ſicut a totali.qd̓ ptꝫ ſil̓r de viſione: qꝛ ſi intellectꝰ eſſet actiuus reſpectu viſiōis poſſit voluntas vt videt̉auertere intellectū ab illa viſione ſic̄ nūc p̄tnolle illā viſionē p̄t libe̓ velle aliā viſionēeſſe. ſic vt videt̉ actꝰ intellectus eēt in ptātevolūtatis. ſil̓r ptꝫ de fruitiōe cauſat̉ totalit̓a deo: qꝛ ſi volūtas eēt actiua reſpectu illius actus eēt in ptāte volūtatis. tunc poſſet fierimiſera in patria ſicut ſibi placeret. qd̓ videturabſurdū. ſꝫ pͥmus motor ex quo ſimpl̓r pͥmus ē: ſic depedet ab aliquo alio. igr̄ ſi ſic moueretur ad volitōem poſſet fieri miſer. qd̓ reputatph̓s abſurdū. Si dicas ad fruitiōem mouet̉naturalit̓ ad alias volitōes libere. ſic ꝯcludit argumentū. Rn̄deo hoc eſt ẜm argumē factū: qꝛ tūc tanꝙͣ naturale mouet̉ de potētia eſſentiali: qꝛ eoīp̄o quo aliqͥd mouet̉ de potētia eſſentiali ad formā eſt in potētia ad.tūc neceſſario moueret̉ ab alio. ſic eēt primus motor. ſic igit̉ ptꝫ tres rōnes ꝓbatur pͥmus motor eſt ſimpl̓r īmobilis motu locali ꝙͣ motu ad formā. Si dicas iſta probāt qn̄ ſit mobilis accidēs. Rn̄deo. quodmouet̉ accidēs pōt moueri ſe. ptꝫ de accidentibꝰ de qͥbus minꝰ videt̉ ſi eſſent ſeparata mouerent̉ ſaltē localiter ſe alijs motiz bus. Ad rōnes opinionis. Ad primā dicob ille actus mutat ad mutatōem obiecti ſiue ſitpͥmariū ſiue ſcd̓ariū nihil refert. dico illa eſt īſufficiēs niſi rōnem cognoſcēdi intelligat obiectū ſicut aūt eſt in ꝓpoſito qn̄ pͥmocognoſcit̉ eſſentia poſt creatura. Ad aliuddico creaturas contineri in deo eſt niſi illas poſſe cauſari a deo. ideo ſimpliciori modo ꝯtinent̉: qꝛ poſſunt cauſari a ſimpliciſſimoigit̉ cognitio illa qua cognoſcit̉ ip̄m continēseſt ſimplicior tantū vnus actus. ſꝫ illa cōtenta ſub cōtinente poſſunt cognoſci ſimpliciori modo pauciores actus ꝙͣ poſſunt cognoſci in ſe ceteris paribus. poteſt tamen deusꝙͣ creatura cognoſci per vnū actū ſi ſimul eq̄primo cognoſcat̉ vterqꝫ. ita poſſunt due cauſe cognoſci per vnū actū. ſed ſi vnum prius cognoſcat̉ poſterius aliud: tūc poteſt eſſe

vnus actus. Ad aliud dico vtraqꝫ parspōt cōcedi prima: qꝛ ſi habeat vnū actu terminatū ſolū ad eſſentiā diuinā aliū terminatūad eſſentiā creaturā vterqꝫ eſſet beatificꝰ: qꝛhaberet deū clare viſum obiecto. Sil̓r ſcd̓apars: qꝛ ſi haberet actū vnū terminatū ad deūpreciſe aliū ad creaturā terminatū p̄ciſe: primus eēt beatificus: qꝛ haberet deū obiectoſcd̓s ꝓpter cām poſitā. Ad aliud dicoimplicat falſum: ſcꝫ aliqͣ relucēt in eſſentiadiuina tanꝙͣ in ſpeculo. qd̓ falſum eſt: qꝛ creatura in deo hꝫ niſi duplex eſſe ẜm iſtū cōemmodū loquēdi vnū: ſicut in virtualiter eſtin potēte talia cauſare. aliud in cognitōediuina: in volitōe oīno ſunt idē: nec habetaliud eſſe relucēs: nec repreſentatiuū in eſſentia ſicut ī ſpeculo: ſicut aliqͥ ymaginant̉ falſe.Et qn̄ dicit̉ vidēs deū videt infinitā ꝑfectōeꝫcōcedo. Et dicit̉ talis videt oīa relucentiadico nihil tale eſt ibi. Ad aliud dico etiāimplicat deū repn̄tare creaturā aliter ꝙͣcunqꝫ repreſentat ſuum effectū. qd̓ falſum eſt.Ad aliud concedo cōcluſionē videns creaturā in verbo eſt beatus in illo actu ſi terminet̉ ad creaturā niſi forte beatitudine accn̄tali nihil eſt ad ꝓpoſitū.Queſtio. xiiij.Heritur vltimoUtrū voluntas beata neceſſariofruat̉ deo. Probat̉: qꝛ eadeꝫpotentia habet eundē modū faciendi circa oīa ſua obiecta: ſꝫ voluntas eſt ea potētia in via in patria: in via neceſſario fruitur deo: ergo nec ī patria. Pretereapotētia rōnalis valet ad oppoſita: volūtas ēhmōi: igr̄ pōt in fruitiōe in eius oppoſitū. ergo neceſſario fruit̉. Ad oppoſitum. Si:tūc voluntas beata poſſet peccare: qꝛ pōt fruideo frui deo qn̄ tenet̉. igr̄ ⁊cͣ. Circa q̄ſtionē ſic ꝓcedendū eſt. Primo videnduꝫ eſt qͥdſit fruitio cuius eſt. Scd̓o vtrū poſſet ꝓbari naturalē rōnem eſt poſſibile noſtre nature. Tertio vtrū neceſſario eliciat̉ a voluntatevel cōtīgēter: ſic ſit in ptāte volūtatꝭ. Quarto mouebunt̉ dubia. Circa primū eſt difficultas ꝓpter cōueniētiā apparet inter dilectō delectatōem: vtrū ſint eadē vel diſtinctarealiter. Et dicūt hic aliqui fruitio eſtniſi quedā delectatio: ita ponunt ſunt eadem realiter diſtingūtur. Hec probaturprimo ſic. Quia habito fine appreheſo per actū intellectus volūtas habet alique actūniſi tm̄ delectatōem. ⁊cͣ. Preterea. ſil̓r debet eſſe de appetitu ſenſitiuo de ītellectiuo:ſed appetitus ſenſitiuus poſt actum deſiderijiiij

E iiij

Ad ſcd̓am

LAd primā ratōeꝫalteriꝰ opinionis

Circa q̄ſtionemquattuor articuli

Secunda

Ad quintā

BPrimus articulꝰ

Opinio pͥma

Ad ſextam

Probatio prima

AQueſtio XIIII vltima

Ad quartā

Ad tertiā