2AIII
Queſtionec creaturas in deo nec ſicut in cauſa nec ſicut in ſpeculo p̄ſentāte nec ſicut in efficiēte. ſꝫſi naturaliter repreſentaret: tūc nō videtur ratio quare vna creatura eſſꝫ magis viſa ꝙͣ alia⁊ ſic om̄es vel nulle videretur: ſꝫ ſolū illas creaturas: quarū viſionē deus cauſat in tali ītelꝰlectu. ⁊ qꝛ de cōi lege deus tales viſiones creaturarū nō cauſat niſi videat̉ ip̄a eſſentia. ideotalia dicūt̉ videri in tali eſſentia diuina. qꝛ intellectus recipit viſionē ab eſſentia diuina: ſicut a cauſa efficiēte. nō aūt videt in eēntia diuina ſicut in libro vel in ſpeculo ẜm imaginationē aliquoꝝ. Quarto dico ꝙ actꝰ beatificuspōt eſſe idem reſpectu eſſentie diuine ⁊ reſpectu creaturarū: ⁊ nō primo reſpectu dei ⁊ poſtreſpectu creature ẜm imaginationē Ioh̓is. qꝛimpoſſibile eſt ꝙ ſit ideꝫ actus ꝓpter rationēiā dictā: et ſi ſemel videātur illo actu ſemꝑ videbūtur actu ip̄o ſtante. Cuius oppoſitū videtur Ioh̓es dicere. ⁊ ſi ille actus ſemꝑ cōtinuaretur ille actus nō eſſet btīficus: quia eſſet p̄ciſe reſpectu creaturarū niſi ſoluꝫ accidētalitervel plures actus eſſent btīfici ſimul. Quintodico ꝙ pōt poni ꝙ iſte actus ſit interruptus ⁊cauſet̉ nouus actus reſpectu oīum iſtoꝝ priusviſoꝝ ⁊ reſpectu alioꝝ obiectoꝝ ⁊ creaturarū⁊ tūc ẜm iſtos duos modos ponēdi oꝑꝫ ponere ꝙ in eodē intellectu ſucceſſiue p̄n̄t eſſe plures actus btīfici: vel ꝙ ſimul ſunt tales actus⁊ hoc videtur rōnabile: qͥa nulla videtur repugnātia. Circa quartuꝫ articulū dico. ꝙ p̄ſuppoſita precedēti diſtinctiōe de cōprehēſione.qͥa vna creatura pōt cōprehēdere aliā creaturā. primo ſic ꝙ nihil eius lateat eidē. ⁊ ſic ſcd̓omodo maxime qn̄ videtur aliqd̓ totuꝫ ẜm oēsꝑtes ſuas. tertio modo pōt cōprehēdere: quiares pōt cognoſci ꝑfectiori cognitōe: ꝙͣ ſit creature cognitio: qꝛ cognitiōe diuina ⁊ etiā pōtdeus cauſare ꝑfectiorē cognitionē creatā om̄inūc creata. quarto modo nō pōt apprehēderecreaturā: qͥa multa p̄dicata poſſunt cōuenirerei create que nunꝙͣ oīa ſcientur ab intellectucreato. quīto modo pōt cōprehēdere creaturāquia pōt eſſe ꝓportio recta ita ꝑfecta inter intellectiones ſicut inter res. ⁊ ita erit aliqua intellectio ita ꝑfecta intellectione inter intelleo. ctiōes: ſicut eſt res ꝑfecta inter alias res. Sꝫcontra p̄dicta ſunt aliqua dubia. Primū deviſione diuine eēntie. vtrū ſit actus cōplexusvel incōplexus. ⁊ ratio dubitatiōis eſt: qꝛ actꝰcōplexus videtur ꝑfectior incōplexo: ſꝫ actusbeatificus eſt ꝑfectiſſimus. Scd̓m eſt. vtruꝫactus btīficus ſit actus rectus vel reffexus. ꝙreſſexus ꝓbatur. qꝛ nullus eſt ꝑfecte beatꝰ niſi ſciat ſe eſſe beatu. ⁊ ꝑ cōſequēs habeat ſecū
ritatē de hoc. Tertiū eſt. vtrū actus reflexus Teſit idē actus numero cū actu recto. Quartū Ovtrū intellectus beatus pōt ſimul videre infinita. Quintū eſt. an cognitio rerū in verbo ⁊cognitio earundē in genere ꝓprio ſint cognitiones diſtincte ẜm ſpeciē. Sextū a quo cau Sſantur actus vidēdi. Ad primū iſtoꝝ dico ꝙeſt actus incōplexus: quia intuitiuus. Ad probationē dico ꝙ notitia cōplexa eſt ꝑfectior incōplexa quādo ſunt eiuſdē generis. Pretereavtraqꝫ exiſtēte abſtractiua: ſi tn̄ vna notitia īcōplexa ſit intuitiua ⁊ complexa abſtractiua.tūc nō oportet ſic̄ eſt in ꝓpoſito. Ad ſcd̓m di Aco ꝙ eſt actꝰ rectꝰ: qꝛ ſine oī actu refſexo p̄t aliqͥs eqͣliter eſſe btūs. ⁊ qn̄ dr̄ ꝙ nullꝰ eſt ꝑfectebtūs ⁊cͣ. dico ꝙ aliqͥs p̄t eſſe ꝑfecte btūs btītudine eēntiali: lꝫ neſciat ſe eſſe btm̄. ⁊ hͦ actu elicito. ſꝫ ſufficit ꝙ hēat pͥncipiū ſufficiens. vn̄ ſtatim p̄t ſcire ſe eſſe bt̄m nifi deus impediat. Adaliud de ſecuritate pꝫ ꝙ hō p̄t eſſe eqͣliter beatus ſine illa ſecuritate. ⁊ hͦ ſi ſit aliqd̓ diſtīctuꝫa fruitōe: qꝛ ſecuritas nihil aliud eſt ꝙͣ euidēsvel certa cognitio de diuina ordinatōe: qꝛ ordinauit actū beatificū ſꝑ eſſe ꝯtinuāduꝫ: ſꝫ ſi illeactꝰ idē eſſet cū viſione dei: tūc nō poſſꝫ eē beatus ſine ſecuritate ſi ponat̉ diſtīctꝰ actꝰ totalit̓ cātus a deo. qd̓ videt̉ eſſe verū: qꝛ viſio dei ēnoticia incōplexa. hec aūt noticia cōplexa: qͥaterminat̉ ad iſtud cōplexū. deꝰ ordinauit iſtuꝫactū btīficū ſꝑ ꝯtinuādū: tūc differt realit̓ a viſiōe. ⁊ p̄t eē tā viſio ꝙͣ fruitio eiꝰ ſine tali actucreato: niſi ponat̉ ꝙ idē actꝰ p̄t eē cōplexꝰ ⁊ incōplexꝰ rctū diuerſoꝝ obiectoꝝ. ſic̄ actꝰ ille qͥformat̉ ꝓpō p̄t dici īcōplexꝰ qͣtenꝰ ip̄o app̄hedit̉ terminꝰ ꝓpōis. ⁊ p̄t eē ꝯplexꝰ qͣtenꝰ ip̄o app̄hēdit̉ tota ꝓpō. Ad tertiū pꝫ ꝙ nō. ſic̄ alibidiffuſe pꝫ. iō nūc ꝑtrāſeo. Ad qͣrtū dico ꝙ nō.qꝛ ſi ſic: aut ꝑ vnū actū aut ꝑ īfinitos terīatosad diuerſa obiecta. ſiue ſic ſiue ſic ſꝑ argueretīfinitā ꝑfectōeꝫ ī actu terīato ad infinita obiecta vl̓ in actibꝰ: qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ multa pn̄t intelligi ꝑ vnū actū finitū ⁊ aliqn̄ actus terīatus admulta p̄t eſſe īꝑfectior ⁊ remiſſior ꝙͣ actꝰ terīatus ad vnū ſolū tn̄ actū terminari ad infinitaſemꝑ arguit exceſſum vltra finitatē vel infinitate. Ad quintū dico ꝙ ſi cognitio creaturein verbo ſit intuitiua ⁊ in genere ꝓprio ſit abſtractiua. tūc diſtinguit̉ ſpē ſicut alibi patet.ſi aūt vtraqꝫ ſit intuitiua puta ſi deus cauſaretcognitōem intuitiuā alicuius albedinis in intellectu beatifico: ⁊ ip̄e btūs corꝑalit̓ videreteandē albedinē: tūc cognitio albedinis ī ꝟbo⁊ in gnͣe ꝓprio nō ſunt diſtincte cognitōes ẜꝫſpēm: nec etiā ẜm numerū loquendo de intuitiua intellectiua. ꝙ nō ẜm ſpēm: qꝛ habēt ideꝫ
X iij
Euarꝰ arti qꝰ
Quītꝰ articulusPrimū dubiū
Scd̓m
Ad imū dibiū
SextumAd primū dubiū
Quintū
TertiūQuartū
TertiūQuartū
SAd ſcd̓m
Sextum
SextumAd primū
HAd tertiumAd quartū
Ad quintū