LibriQuarti
cos: ſꝫ actꝰ quo creatura vidēdo deū videt etiāalia eſt beatificus. gͦ eſt tm̄ vnus talis actus.Pret̓ea. beatꝰ eode actu quo videt eēntiā diuinā videt alia relucētia in ipſa. ꝓbatur: quiabeatus vidēs diuinā eſſentiā videt ip̄am eſſeinfinicā: qꝛ infinitas ſibi cōpetit vt naturalisꝑfectio: ſed vidēdo eius infinitā ꝑfectionē videt oīa relucētia ⁊cͣ. Cū igit̉ creature oēs reluceant in eſſentia diuina ſequit̉ ⁊c̄. Pretereavidens deū vt repreſentatiuū creature eodeꝫactu videt creaturā: ſed beatus videt deū ẜmtale rationē formalē. ergo eodem modo videtcreaturaꝫ. Preterea. aliter ſequeret̉ ꝙ vidēscreaturā aliquā in verbo nō eſſet beatus in illo actu: qd̓ videtur incōueniēs. igitur diciturꝙ de facto om̄es creature relucent in eſſentiadiuina ſicut in ſpeculo. ⁊ ita deus ꝑ vnā rationē infinitā repreſentat offert ⁊ exprimit omīaque naturaliter relucent in eo tanꝙͣ ſpeculuꝫ.ſed intellectus creatꝰ beatus nō pōt oīa ſil̓ coprehēdere. ⁊ iō ẜm ſui finitatē intelligit finitaſed ꝓpter ſuā libertatē in cōuertēdo ſe ad qd̓cunqꝫ reluces in eſſentia diuina pōt intelligere intellectus creatꝰ qd̓cūqꝫ ſibi placuerit. ponit̉ exemplū de ſpeculo in quo relucent multe5ymagines. Contra iſta pͥmo cōtra pͥncipalemꝯcluſionē ⁊ moduꝫ ponēdi Io. arguo pͥmo ſicImpoſſibile eſt trāſire de ꝯdictorio in ꝯdictoriū ceteris inſtantijs ſecluſis ſine mutatōe acqͥſitiua vel deꝑditiua alicuius abſoluti vel reſpectiui: ſꝫ ītellectꝰ creatꝰ btūs vidēs pͥmo eēūtiā diuinā ſolū ꝑ iſtū reſpectū: ⁊ poſt videns ꝑeundē actū creaturā ibi relucentē trāſit de cōtradictorio in ꝯͣdictoriū: qꝛ de nō viſione crature in viſionē eiuſdē. igr̄ aliqͥd h̓ acquirit̉: qꝛ nihil deꝑdit̉: aut igr̄ aliqͥd abſolutū ⁊ tūc nō eritniſi nouus actꝰ vidēdi. ptꝫ diſcurredo: aut eritnouus reſpectꝰ. ſꝫ hoc non pōt eſſe: qꝛ creaturaviſa nō eſt. ponamꝰ. igr̄ nō pōt terminare relatōem realē ẜm eunde doctorē. Preterea omēsreſpectus actus ītellectꝰ ad obiecta ſunt eiuſdē generis. cū igr̄ vnꝰ eſt intrīſecus adueniēsoēs erūt intrinſece adueniētes ⁊ nō extrīſecusſꝫ nūqͣ orit̉ ſiue producit̉ intrinſecꝰ adueniensſine ꝓductōe abſoluti: lꝫ reſpectus extrinſecꝰpoſſet alicui aduenire de nouo ſine ꝓductiōealicuius abſoluti ẜm eūdem doctore in tertio.igr̄ ꝓducit̉ h̓ aliqͥd abſolutuꝫ igr̄ nouꝰ actꝰ ſic̄prius. Itē actꝰ amoris ſemꝑ eſt alius rctū obiecti pͥmarij ꝙͣ ſcd̓arij: ſꝫ obiectu ſcd̓ariū ē alid̓igr̄ eodē mō actꝰ intellectꝰ. an̄s pꝫ: qꝛ actꝰ amoris rctū obiecti pͥmarij pōt ſtare cū actu odiendiſcd̓arij. ſi igr̄ amet pͥmū obiectū hͦ erit ꝑ aliuactū amoris. Scd̓o arguo ꝯtra poſitōeꝫ ⁊ opinionē. qꝛ videt̉ ꝙ eēntia diuina ſic nō repn̄tet
ſicut ponit opinio. qꝛ vna res nō ducit in noticiā incōplexā alterius rei: ſicut alibi diffuſe pꝫſꝫ deus et creatura ſunt res realiter diſtincte.Preterea. qd̓ dicit̉ ꝙ intellectꝰ creatus beatꝰpōt ſe cōuertere ad qd̓cunqꝫ ſibi placet. Contra. illud ꝯuertere eſt aliquid: aut igr̄ dr̄ a viſione actōe aut nō. nō pōt dari primū: qꝛ illud cōuertere eſt aliud obiectuꝫ nec ē motus localisnec motꝰ ad formā: nec ad aliud pꝫ de ſe. Si dicas ſcd̓m: aut illa viſio eſt diſticta a pͥma: ⁊ ſichabet̉ ꝓpoſitū: aut eſt ſimpliciter eadē: tūc iāſe cōuertit de nouo. Si dicas ꝙ iſta viſio eſt ꝑimperiū volūtatis. Cōtra. imperiū volūtatispreſupponit intellectōem: ergo ſi ꝑ imperiumvolūtatis intellectus cōuertat ad diligendūaliquā creaturā illa poſt eſt intellecta. quero aquo cauſat̉ iſta intellectio. ꝓpter qd̓ ſtat pͥmūargumētū ꝙ nō pōt eſſe trāſitus a nō cōuerſione ad cōuerſione: vl̓ a nō intelligete ad intelligente ſine mutatōe. Preterea exēplū ſuū ē adoppoſituꝫ. tū qꝛ ad hͦ ꝙ aliqͥs videat aliqͥd denouo in ſpeculo qd̓ prius nō vidit requirit̉ motus localis videntis vel in ymagine viſa vl̓ inre: cuius eſt ymago. ſic nō eſt in ꝓpoſito. Tumqꝛ qn̄ aliquid videtur de nouo in ſpeculo ibi ēnoua viſio. igr̄ ſic erit in ꝓpoſito. Ideo ſine Ipreiudicio ⁊ aſſertōe pōt dici ꝙ qn̄ aliquis beatus primo videt deū ⁊ poſtea creaturā ꝙ eſtneceſſario alius actus. ⁊ hoc poteſt perſuaderi: qꝛ quādo duo ſic ſe habent ꝙ vnū manet alio deſtructo: hoc erit propter aliquā diſtinctionē inter illa. ſed actus videndi deū manet: etpoteſt manere nō manēte actu videndi creaturā. igit̉ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ eodem mō pōt ꝓbariꝙ ſil̓itudo q̄ ponit̉ relatio realiter diſtiguit̉ abalbedine. iō ſil̓itudo dicit̉ deſtrui ad deſtructionē alterius albedinis: qꝛ talis cōceptꝰ ſignificat talē albedinē coexiſtente ſicut alibi ptꝫ.ſed iſtud nihil valet in ꝓpoſito. Scd̓o dico ꝙactus quo intellectus creatus videt creaturādiffert ſpē ab intellectu quo videt eſſentiā eiꝰratio eſt: quia qn̄ aliqua ſunt eiuſdem rationisqͥcquid cōuenit vni cōſimili conuenit reliquovel cōuenire pōt. ſed pͥmo actui nō pōt conuenire ꝙ ip̄o intelligat̉ creatura: nec ſcd̓o ꝙ ip̄ointelligatur deus. igit̉. Tertio dico ꝙ pōt pōni rationabiliter ꝙ deus cauſando actu vidēdi reſpectu eſſentie ſue pōt cauſare actu reſpectu creature vnius vel multarū ſicut placet. ⁊ſic poſſunt ītelligi auctoritates ſctoꝝ qͥ dicūtꝙ vidēs verbū videt creaturas in verbo. illasſcꝫ quarum viſionem deus cauſat: vt cauſa totalis ⁊ deus eſt ſpeculum voluntarium ⁊ ꝙ alique creature poſſunt videri in eo ſine aliis: ita ꝙ beatus non videat alios effectus:
Quinta
Serta
Crarta
Cōtra opinioneꝫ
Tertius articulꝰ
nulus.inbiū