LibriQuarti

tat ſpēm habitus. Ad aliā rōnem dico ꝙ licetquilibet habitus incōplexus equaliter reſpiciat oēm differentiā tēporis ſicut ſpēs: nō tamēhabitus incōplexus qͥ cōcernit certā differentiā tēporis. Si dicas ꝙ actus ille inclinās adactu recordatiuū cōcernit ſoluꝫ pn̄s tēpus: actus recordandi tēpus preteritū. ideo iſti factꝰnō ſunt ſil̓es nec vnus habitus īclinat ad aliūactū ſicut tu ponis. Rn̄deo ad iſtā rōnem ⁊ dico ꝙ deus pōt cauſare habitū inclinantē īmediate ad actū recordandi ante oēm actū intelligendi. ⁊ tunc inclinaret ad actū recordandifalſum: qꝛ inclinaret ad actū reſpectu actus qͥno fuit preteritus: ſed hoc non eſt naturaliterAd ſextū dubiū dico ꝙ actus recordandi eſtabſtractiuus: qꝛ eſt actꝰ cōplexus q̄ eſt abſtractiuus ⁊ nō intuitiuꝰ. Ad aliud dico ꝙ illudcōplexū eſt euidēter notum: ⁊ dico ꝙ illa noticia ē euidēs noticia qua intellectus euidēteraſſentit huic cōplexo. hoc vidi hoc audiui hocintellexi: cauſat̉ ex noticia intuitiua terminorū. ſed intuitiua duplex eſt ſicut alibi patuit q̄dā ꝑfecta q̄dam imꝑfecta. ꝑfecta eſt illa mediante qua intellectus euidēter iudicat ꝙ talisactus eſt. ⁊ hec eſt generatiua habitus cōpſexi iclinātis ꝑtialiter ad actū recordatiuū Imꝑfecta eſt illa mediāte qua ītellectus iudicateuidenter ꝙ talis actus fuit ⁊ intuitiua imꝑfecta generat̉ ex intuitiua ꝑfecta. Tunc dico ꝙnoticia euidēs predicti cōplexi cauſat̉ ex noticia intuitiua imꝑfecta terminoꝝ. ⁊ hec p̄ſupponit naturaliter loq̄ndo intuitiuā ꝑfectam.Ad aliud dico ꝙ hoīes ſic vtunt̉ ſic loquēdoꝙ preteritū eſt obiectū recordatōis: tamē illd̓nō eſt eius obiectū: ſed tale cōplexū talis actꝰfuit. hoc vidi hoc audiui: ille fuit tūc ⁊cͣ. Ad aliud dico ꝙ in brutis ⁊ in ꝑte ſenſitiua hoīs etin hoībus furioſis eſt memoria pͥmo mō ⁊ nonſcd̓o modo ſuperius dicto ẜm premiſſa in principio q̄ſtionis. ſed nō eſt memoria ibi dicta tertio modo ꝓpter cauſas dictas. ⁊ ꝑ hoc ad oēsaucͣtes ph̓i ſcd̓o poſterioꝝ pͥmo metaphiſicede memoria ⁊ reminiſcētia d̓r ꝙ intelligūt̉ dememoria pͥmo ⁊ nō ſcd̓o mō dicta: qꝛ ex talibꝰactibus taliū aīaliū generat̉ habitus incōplexus qͥ inclinat intellectū ad app̄hēdēdū eadēincōplexa q̄ prius ſenſibilit̓ ⁊ p̄ſentialiter app̄hendebāt: nō tn̄ cognoſcūt taliā cōplexā ꝙ tales actus tūc fuerūt. Tūc ꝑ hoc patet ad experientias de prudentia ⁊ prouidentia formice ⁊vindicta ſyme ⁊ canis: qꝛ per habitus incomplexos genitos ex actibus precedentibus inclinatur fantaſia taliū aīalium ad apprehendendū talia incōplexa q̄ prius apprehēdebātputa formica ad apprehendendū locū ⁊ canis

apprehendens ictū: generantur in eis diuerſihabitus ad app̄hendendū inclinātes ad fantaſiā taliū aīaliuꝫ ad apprehendendū illa queprius apprehendebant. ⁊ ꝑ multos tales conceptus apprehēſiuos incōplexos poſſunt tantū facere ſicut ſi haberēt habitus cōpleros. etideo illi habitus equalenter ſunt cōplexi: quiatantū poſſunt facere mediantibus illis hitibꝰſicut mediantibꝰ cōplexis. Ad aliud de furioſis dicendū eſt eodē modo. vnde licet ꝓferanttales ꝓpoſitōes. tamē nō habent aliquē actūcōplexū in parte ſenſitiua termīatū ad alia cōplexa: ſꝫ tm̄ actus incōplexos cauſatos ex actibus incōplexis eoꝝ q̄ prius aud: uerūt vel viderunt. vnde talis ꝓpoſitio nō habet aliqd̓ eēniſi tantū in voce. Exemplū ptꝫ in pica q̄ profert: ⁊ tamē nullū actu cōpſexu habet. Ad aliud dico ꝙ ſenſatōes ſenſuū nō ꝑcipiunt̉ ab ipſis ſenſibus quoꝝ ſunt: ſed a ſenſibus ſuperio.ribus: puta ſenſu cōmuni. vel ab intellectu. etſic intelligit ph̓s. Ad aliud dico ꝙ ſenſitiua habet iudicium: ptꝫ in brutis pueris fatuis ⁊cͣ. qͥiudicant inter nociua ⁊ cōuenientia: ſꝫ nō habet actū iudicādi diſtinctū ab actibꝰ apprehēſiuis incōplexis ſicut intellectus habet: qꝛ talis actus apprehendendi eſt cōplexus ⁊ p̄ſupponit formatōem cōplexi qualis debet eſſe inparte ſenſitiua quare talis nō pōt eſſe in intellectu ptꝫ alibi: ſed illi actus incōplexi equiualent eis: ac ſi haberēt noticiā cōplexā. ⁊ hoc ꝙͣtū ad opera exteriora. Ad aliud de ſollogiſare canis ptꝫ per idē: qꝛ apprehendit incōplexa q̄ equiualēt noticijs cōplexis ꝙͣtū ad opusextra. ſil̓r ymaginatiua pōt mediantibus app̄henſiuis habitibꝰ ſimul apprehēdere partesmōtis aurei: puta ꝑ vnū montē ⁊ ꝑ aliū auruꝫ.⁊ hoc eſt ymaginari montē aureū ſimul habere actū ymaginandi reſpectu montis ⁊ reſpectu auri ſiue hoc ſit ꝑ vnū actuꝫ ſiue ꝑ plures.nā vtrūqꝫ pōt ꝓbabiliter dici. Ad aliud dicoꝙ tā lumē ꝙͣ rectum poteſt per ſe videri a ſenſu ⁊ ab intellectu tenebra ⁊ obliquū nō poteſtcognoſci a ſenſu: ſꝫ tantū ab intellectu. ⁊ hͦ perdiſcurſum. Ad aliud dico ꝙ talia animalia ſola memorātur in quibus poſſunt generari tales habitus inclinantes fantaſiā ad apprehēdendū ea in abſentia q̄ prius preſentialiter apprehendebant. ⁊ ſic habent ſenſum tēporis aliter nō. ⁊ ideo aīalia q̄ non ymaginātur in preſentia reruꝫ non habent memoriā: quia in eisnon poſſunt tales habitus generari. Ad pri­ Emū principale dico ꝙ licet ꝓ ſtatu iſto intelle cctus non intelligat niſi ꝓpter conuerſionemad fantaſmata. ⁊ hoc forte propter peccatum:quia deus nō vult concurrere ad actum intel-

RAd octauum

Ad ſeptimū

Ad ſettum

Ad pͥmum prinꝰpale