QueſtioXII
non eſt memoria. Ad primū iſtoꝝ pōt dici ꝙdeus nō cōſeruat qn̄ deficit exercitiū actꝰ diu⁊ tūc corrumpit̉. Aliter pōt dici ꝙ ex actibusintellectus frequēter elicitis cauſat̉ aliqͣ qualitas in corpore ⁊ volūtate. ſil̓r ſicut videmusꝙ actus cōcupiſcētie ſiue paſſiones appetitꝰſenſitiui moderant̉ ꝑ actus intelligēdi ⁊ volēdi ꝑ hoc ꝙ volūtas ſuſpendit actu intellectusreſpectu taliū: ⁊ cōuertit ſe ad alia ⁊ voluntasvult deū vel aliqͥd tale: ita ꝙ ex frequēti intellectōe ⁊ volitōe pōt generari ⁊ augeri aliquaqualitas corporalis q̄ eſt cōſeruans habitu inintellectu ⁊ volūtate ſiue qꝛ frequēter ẜm alteratiōeꝫ aīe ſequit̉ alteratio corporis. ⁊ ideo adcorruptōem illius qualitatis corporalis cōſeruantis ſequit̉ corruptio hītus in aīa. Illa aūtqualitas corporalis corrūpit̉ ꝑ actōem extrinſecoꝝ agentiū. q̄ cōtinue agūt in corpus alterando diuerſimode. cuiuſmōi ſunt elementa ⁊alia corpora multa ꝓpter quoꝝ actōem corrūpit̉ qualitas illa corporalis qn̄ nō auget̉ ꝑ frequētatōem actuū intellectꝰ ⁊ voluntatis. ⁊ hͨvidet̉ eſſe rō quare corrūpit̉ habitus in intellectu ⁊ volūtate ꝑ ceſſatiōem actuū: ⁊ dicit̉ eſſecorruptio ꝑ obliuionē. Ad ſcd̓m dubiū dicoꝙ aīa ſeꝑata p̄t acqͥrere tā notitiā materialiūꝙͣ īmaterialiū. ⁊ hͦ natural̓r ſicut āgelꝰ. ⁊ dicēdū eſt idē de aīa ſeꝑata ꝑ oīa: ſicut dictū eſt deāgelo. ī ſcd̓o tn̄ cognitōeꝫ dei iꝑticulari nō p̄tnatural̓r acqͥrere: qꝛ illū actū vidēdi pōt ſolusdeꝰ cauſare. Si dicas ꝙ deꝰ ſe oſtēdat tāꝙͣ obiectū ītellectui ſeꝑato ſicut albedo mō ſe oſtēdit: tūc videt̉ ꝙ ītellectꝰ talis poſſit acquirere aliquē actū circa deū ⁊ natural̓r elicere. Reſpōdeo ꝙ oīno eodē mō on̄dit ſe deꝰ ītellectuiconiūcto ſicut ſeꝑato ꝑ ſui ſcꝫ pn̄tiā: qꝛ nō alit̓eſt pn̄s vni ꝙͣ alteri. Un̄ nō eſt imaginādū deoſtēſione dei ſicut de alijs obiectis: qꝛ alia obiecta ſi fuerint preſentia potentie cognitiue ⁊nō ſit impedimentū poſſunt natural̓r cognoſci: ſiue ſint materialia ſiue īmaterialia: qͥa nōeſt in ptāte eoꝝ cognoſci vel nō cognoſci: ſedꝙͣtūcunqꝫ deꝰ ſit pn̄s alicui potētie nō īpeditenō eſt ī ptāte ſua videre ⁊ nō videre: qͥa ſi vultvideri videt̉: ⁊ ſi nō vult videri nō videt̉. ⁊ tota cauſa eſt: qꝛ deū oſtendi volūtati nō eſt niſideū videri a volūtate ⁊ viſio dei totalit̓ cauſatur a deo. nec pōt aliqͣ creatura in viſionē hācnec natural̓r nec aliquo mō. Ad tertiuꝫ dicoꝙ duo actꝰ intelligēdi pn̄t ſimul eſſe in intellectu. Et ad ꝓbationē dico ꝙ qn̄ aliqͣ ſpēs extreme ſunt incōpoſſibiles oēs intermedie ꝓprieſunt incōpoſſibiles ſicut ptꝫ. qꝛ oēs ſpēs interalbū ⁊ nigrū ſunt incōpoſſibiles: ſꝫ notitia intuitiua ⁊ abſtractiua non ſunt ꝓprie ſpēs me-
die int̓ notitias duarū opinionū cōtrariarū. ⁊iōnō eſt ad ꝓpoſitū. Ad aliud ptꝫ alibi ꝙ ph̓sponit dr̄am īter actū ſciēdi ⁊ ītelligēdi: qꝛ plura poſſuꝫ ſcire ⁊ ītelligere tm̄ vnū. igit̉ ⁊c̄. Adꝓbationē dico ꝙ aſſumptū eſt falſuꝫ: ſꝫ intellexit ꝙ hec ꝯn̄a bona eſt. poſſuꝫ plura ſcire: ⁊ tm̄vnū ītelligere. igit̉ intelligere ⁊ ſcire diſtingūtur: ⁊ ecōtra ꝯtingit plura ītelligere ⁊ tm̄ vnūſcire. igit̉ diſtingunt̉. Ad aliud dico ꝙ intellectū totalit̓ cōuerti pōt duplicit̓ intelligi. Unomō ꝙ totalit̓ cōuertit̉ ſic ꝙ nulla ꝑs illiꝰ ſit nōcōuerſa: ⁊ ſic eſt veruꝫ ꝙ ſimplex eſt nō habēsꝑtē. Alio mō ꝙ cōuertit̉ eliciēdo vnū ꝙ nō p̄telicere aliū: ⁊ ſic nō totaliter cōuertit̉. qͥa ſi ſicꝯcluderet ꝙ deꝰ nō pōt ſimul ꝓducere plurescreaturas ⁊ ꝙ aīa nō pōt ſiml̓ habere actū volēdi ⁊ ītelligēdi: qd̓ falſuꝫ eſt. igr̄ ⁊cͣ. Ad aliuddico ꝙ aliqn̄ intellectio vniꝰ īpedit ītellectionē alteriꝰ ſicut ītellectꝰ vniꝰ diſparati impeditintellectionē alteriꝰ. aliquando nō: ſicut qn̄ intellecta ordinātur ⁊ ītellectiōes. ſicut intellectio incōplexi ordinat̉ ad cōplexū. tunc pn̄t ſi-mul eſſe: nec vna īpedit aliā. Ad quartū dubiū dico. ꝙ natural̓r loquēdo actus recordādinccͣrio p̄ſupponit actū recordātꝭ p̄teriti: lꝫ alit̓fieri poſſit ꝑ potētiā diuinā: qꝛ actꝰ recordādieſt reſpectu actus recordātis p̄teriti ſicut obiecti ꝑtialis. ⁊ iō actus recordātis nō pōt eſſenaturalit̓ ſimplicit̓ ſine actu p̄uio. Ad qͥntūdubiū dico ꝙ hītus generatꝰ ex actu recordātꝭpreterito cū multis alijs hītibꝰ incōplexis inclinat ꝑtial̓r ad actū recordādi. ⁊ p̄ter hͦ ſūt aliqͥ hītus cōplexi qͥ inclināt ad illū actū recordādi īmediate: nec habēt aliū actū: ſic̄ poſtea patebit. ſꝫ hitus incōplexi nō inclināt ad actū cōplexū īmediate: puta ad actū recordandi: ſꝫ tm̄mediāte actu ꝓprio. Et qn̄ dr ꝙ hitus īclinātad actꝰ ꝯſil̓es. igr̄ ⁊cͣ. verū eſt: ſꝫ nō tm̄ ad illosſꝫ etiā ad alios diſſil̓es maxime mediate: ſꝫ forte īmediate nō inclināt niſi ad actꝰ ꝯſil̓es. ⁊ iōhitus incōplexꝰ nō inclinat ad actu cōplexuꝫ:ſꝫ ad actū incōplexū īmediate ⁊ ad aliu cōplexū mediate. Ad aliā rōnem ꝓ dubio dico ꝙ pͥmus actꝰ recordādi cauſat̉ ab hītu cōplexo īmediate ⁊ ab hītu vl̓ hītibꝰ īcōplexis mediatetn̄ qn actꝰ recordātꝭ qͥ eſt obiectū ꝑtiale actꝰ recordātis. ſic nō ſolū habuit recordās illū actūincōplexū generatiuū hītus incōplexi: ſꝫ etiaꝫactu cōplexū duplicē. vnū quo apprehēdit illū actū eſſe: ⁊ aliū quo euidenter aſſentit huiccōplexo iſte actus eſt. ⁊ ex iſto actu generaturhabitus incōplexus inclinans īmediate ad actū recordādi ſil̓em ſibi in ſpecie ſaltem tanꝙͣad principale obiectū qui eſt actus recordantis licet mutetur differētia tēporis que nō mu
X
nAd tertiū
Mda ſcd̓m
Ad primū dubiū
Ad qͥntū
EAd quartū