QueſtioXI
preteritū eſt cognoſcere quoddā ꝯplexū. Confirmat̉. qꝛ actꝰ recordādi eſt reſpectu hmōi obiecti. pͥmo hoc vidi hoc audiui hͦ ītellexi. ſꝫ iſtaſunt cōplexa. igr̄ ⁊cͣ. Un̄ dico ꝙ actꝰ recordādihꝫ duplex obiectuꝫ .ſ. ꝑtiale ⁊ totale. ꝑtiale eſtactꝰ recordādi p̄teritꝰ ⁊ pōt eē intuitiuꝰ vel abſtractiuꝰ in ītellectu vel ī potētia ſenſitiua velin volūtate vel ī appetitu ſenſitiuo: nō em̄ obiectū ꝑtiale īmediatū eſt actꝰ alteriꝰ a recordāte. puta actꝰ loquēdi vel diſputādi vel ſcribēdi alteriꝰ hoīs. qꝛ de talibꝰ nō recordor: niſi qͣtenus me recordor audiuiſſe vel vidiſſe eū taliafacere. ita ꝙ actꝰ meꝰ qͥ ſuꝫ recordās aliqn̄ t̓minabat̉ ad illos actꝰ diſputādi legēdi ⁊c. obiectū primū totale reſpectu actꝰ recordādi ē qd̓dā ꝯplexū: puta ꝓpo qͥdā cōpoſita ex actu recordātis tāꝙͣ ex obiecto ꝑtiali: ⁊ ex alio t̓minoſignificāte: vel ꝯſignificāte tēpus p̄teritū. puta iſta hͦ vidi hͦ audiui: audiui ioh̓eꝫ tali die legere: ⁊ actꝰ t̓minatꝰ ad iſtud cōplexū eſt actusrecordandi. Si dicas. ꝙ nō habeo tm̄ actū recordādi taliū ꝯplexoꝝ: vbi actꝰ recordandi eſtvnū extremū: ſꝫ vbi actꝰ alteriꝰ eſt aliud extremuꝫ. Exemplū. recordor tūc mgr̄m legiſſe ī ſcolis ⁊ diſputaſſe ⁊ ſil̓ia. ita ꝙ reſpectu taliū cōplexoꝝ habeo notitiā euidētē. ſꝫ illa nō videt̉alia ꝙͣ notitia recordatīa. igr̄ ⁊cͣ. Rn̄deo ſicuthabitꝰ generatꝰ ex actibꝰ incōplexis abſtractiuis pōt inclinare euidēter ītellectū ad actū recordādi reſpectu illiꝰ pͥmi actꝰ: ita pōt actꝰ recordādi ⁊ habitꝰ ex eo generatꝰ inclinare eūdēintellectū ad eliciendū actū euidētē reſpectualteriꝰ cōplexi. in hoc ponit̉ aliqd̓ extremū maxime reſpectu illiꝰ cōplexi in quo ponit̉ aliqd̓extremū qd̓ fuit ꝑs pͥmi cōplexi qd̓ eſt obiectūrecordatiōis. ⁊ ille ſecūdus actꝰ tminatꝰ ad illud cōplexū non dicet̉ actus recordādi: ſꝫ notitia euidēs ſequēs ex actu recordādi. Exemplūhabeo vnū actū terminatū ad hͦ cōplexū audiui magiſtrū tūc diſputare. aliū termīatū ad hͦcōplexuꝫ magiſter in diſputādo clamauit ⁊ ſedit in cathedra. pͥma notitia eſt ꝓprie recordatiua. Scd̓a eſt notitia euidēs ſequens ex notitia recordatīa. qꝛ nō cognoſcit̉ euidēter ꝙ magiſter clamauit: niſi qꝛ tūc audiui diſputare etclamare. ⁊ tūc vidi ⁊c̄. Sic gͦ pōt dici ad iſtudvel etiā ſi vtraqꝫ notitia dicat̉ recordatio. tūcoꝑꝫ diſtinguere de duplici recordatione. vnaeſt q̄ eſt reſpectu actus recordātis ſicut reſpectu obiecti ꝑtialis: ⁊ illa eſt ꝓprie recordatio.alia eſt reſpectu alteriꝰ: ⁊ illa nō eſt ꝓpͥe recordatio. Quātuꝫ ad tertiā difficultate. dico ꝙmemoria duplicit̓ accipitur. Uno mō pro potētia habēte aliquē habitū vel qualitatē derelictā ex actu p̄terito: virtute cuiꝰ pōt talis po-
tentia in aliquē actū conſil̓em ⁊ eiuſdē rōniscū actu p̄terito qͥquideꝫ actus preteritꝰ aliqͥdreqͥrit ad ſuū eſſe qd̓ nō exigit̉ ad eſſe ſcd̓i actꝰputa obiectū extra. Alio mō accipit̉ ꝓ potentia q̄ pōt in actū recordādi ꝓprie dc̄m mediante hītu genito ex actibꝰ preteritꝭ nō qͥdē incōplexis: ſed complexis puta ex iſtis ītelligo menunc audire hoc vel videre hͦ: qꝛ in iſtis vl̓ cōſil̓ibꝰ gn̓atur hitus alius ab habitu genito exactibus incōplexis intuitiuis vl̓ abſtractiuis⁊ mediāte tali hītu cognoſco poſtea euidēterꝑ actū recordādi ꝙ hoc vidi ⁊ ꝙ hͦ audiui. ⁊ ratio ē: qꝛ habitus ſemꝑ inclinat ad actus incōplexos ꝯſil̓es illis ex qͥbus generat̉. nūc auteꝫactus incōplexus ⁊ actus cōplexus nō ſunt ſimiles: nec eiuſdeꝫ rōnis. igit̉ hitus gn̓atus exactu incōplexo nō inclinat ad actū cōplexumPrimo mō accipiēdo memoriā dico ꝙ memoria reperit̉ in ꝑte ſenſitiua ⁊ ītellectiua: qꝛ certū eſt ꝙ in vtraqꝫ dereliquit̉ aliqͣ qualitas mediāte q̄ pōt in aliquē actū ī quē pͥus nō potuit⁊ ī actu ſil̓eꝫ pͥmo actui. ſic̄ alibi ꝓbatū eſt q̄ſtion de ſpēbus. Scd̓o mō loq̄ndo de memoriadico tanꝙͣ certū dico ꝙ eſt in parte intellectiua: ſꝫ nō ē ita certū ꝙ ē in potētia ſenſitiua. primū ꝓbat̉: qꝛ illa potētia q̄ p̄t cognoſcere actūſuū eſſe p̄teritū vel p̄ceſſiſſe hꝫ memoriā ꝓpriedictā: ſꝫ intellectꝰ ē hmōi. ꝓbat̉: qꝛ intuitiua videt actū ſuū: ⁊ pōt tūc cognoſcere euidēter ꝙactus ſuꝰ ē ⁊ ex illo actu cōplexo euidēti gn̄at̉hitus inclinās ad cognoſcedū euident̓ ꝙ iſteactus fuit ⁊ ille ē actus recordādi. igit̉ ⁊c̄. Preterea ſicut ſenſus dicit̉ eſſe pn̄tium ⁊ opinio ⁊ſpes futuroꝝ. ſic memoria ē preteritoꝝ: ſꝫ intellectus reſpicit p̄ſens vt preſens: ⁊ futurū vt futurū: igit̉ p̄teritū vt preteritū. ſꝫ nō niſi mediāte memoria ꝓprie dicta. Tertio cōfirmatur ꝑph̓m de memoria ⁊ reminiſcētia: vbi dicit. cuꝫaūt ſine actibꝰ ⁊ ſcientiā ⁊ ſenſum habeamustūc memoramur vt trianguli duobus rectꝭ eqͣles ſunt hoc qͥdē qd̓ didicit ⁊ ſpeculatus fuitillud ꝙͣtū hmōi aliquid audiuit ⁊ vidit. Itemcōſequēter tūc oportet cū ẜm illā memoriā agat ſic in aīa dicere ꝙ hoc pͥus audiuit aut ſenſit aūt intellexit. Itē poſt. Hemoria autē ⁊ q̄eſt intelligibiliū nō ſine ſantaſmate eſt. Scd̓odico ꝙ in parte ſenſitiua non ē memoria ꝓpriedicta. ꝓbatur: qꝛ memoria reſpicit ꝓ obiectopartiali propriū actū: ſed nullus ſenſus percipit propriū actū igit̉ ⁊cͣ. Preterea. nullus ſenſus reſpicit aliqd̓ cōplexū ꝓ obiecto: ſed actꝰrecordandi reſpicit aliqd̓ cōplexū: ſicut priusꝓbatū ē. igit̉ ⁊c̄. minor ꝓbat̉: qꝛ qn̄ aliqͥs actꝰreſpicit aliqd̓ obiectū habēs diſtinctōeꝫ naturalit̓ ⁊ ī re nō ē talis diſtīctio int̓ ꝑtes obiecti
Tertia difficl̓ta-