QueſtioXII
ſine tali qͣlitate: ſꝫ in aīa ſeparata ordinauit talē hītū ſe ꝯſeruaturū. ⁊ iō nō manet ī aīa ſeꝑata. Quātū ad ſcd̓ꝫ articulū dic̄ hēricꝰ quotl̓.vi. q. viij. ꝙ nō pōt in oēm actū intelligēdi mediāte illo hitu ī que potuit ꝯiūcta. Probat̉: qꝛhitꝰ gn̓at̉ ex actibꝰ: ⁊ ex ſil̓ibꝰ actibꝰ ſil̓es gn̓antur hitus. cuius igr̄ eſt actꝰ intelligēdi eius eſthitus ⁊ ē vſus: ſꝫ actus ītelligēdi qn̄ aīa ē ꝯiuncta eſt totiꝰ cōpoſiti ⁊ nō ꝑtis niſi ꝓ tūc. ſic qn̄aliqͥd ꝯuenit duobus vni ꝑ ſe ⁊ alteri ꝑ accūsīpoſſibile ē ꝙ illud qd̓ cōuenit ꝑ accn̄s ꝑfectiꝰvel eq̄ ꝑfecte vtat̉ illo ꝙͣ illud cui ꝯuenit ꝑ ſe: ſꝫvti hītu ꝯuenit ꝑ ſe cōpoſito ⁊ aīe ꝑ accūs: qͥaꝑfectior ē vnꝰ hītus qn̄ nō ſolū ꝑ ip̄m inclinat̉potētia ad actū: ſꝫ etiā pn̄tat̉ obiectū: ſꝫ totushō vtit̉ hitu obiecto ſibi pn̄tato ⁊ fantaſmatenec alit̓ pōt vti cū igr̄ aīe ſeparate nō ꝯueniatvſus iſtiꝰ hītus ꝑ ſe: ſꝫ accūs nec pn̄tet ſibi obiectū in fātaſmate. ſequit̉ ꝙ aīa ſeꝑata nō pōtin oēm actū in quē pōt ꝯiuncta. Sꝫ iſta rō nōvidet̉ ſufficiēs: qꝛ oēs hītus eiuſdē potētie eq̄ꝑfecti ⁊ intēſi ꝓportionabilit̓ ⁊ eqͣlit̓ ſufficiūt⁊ inclinant ad actū. ptꝫ hͨ ꝓpoſitio inductiuetā in hītibꝰ volūtatꝭ tā intellectꝰ ꝙͣ angeloꝝ ꝙͣhoīm: ſꝫ aīa ſeparata poſt eius ſeꝑatōem p̄t habere actus ⁊ hītus genitos ex illis actibꝰ eiuſdē rōnis cū hītibus acqͥſitꝭ in aīa ꝯiuncta ⁊ eq̄ꝑfectos ⁊ intēſos ſic̄ rc̄tū eiuſdē cōplexi ⁊ cōtigētꝭ vl̓ nccͣrij. ⁊ ꝑ idē mediū ⁊ ꝑ eūdē intellectūpōt aīa ꝯiūcta acqͥrere noticiā ⁊ ſeparata: ⁊ illi ſunt eiuſdē rōnis ex quo hn̄t effectꝰ eiuſdē rōnis ⁊ obiectū idē. igit̉ cū hītus acqͥſitꝰ poſt ſeparatiōem ſufficiat cū intellectu ad actū cauſandū eadē rōne hitus acqͥſitus in aīa cōiuncta ſine aliquo obiecto ſuffic̄. Si dicas ꝙ aīaſeparata reqͥrit obiectū in ſe vel in ſpē repn̄tāte. Cōtra. iſte doctor alibi negat oēm tale ſpeciē quāuis pͥmo quotl̓. q. xxij. ponat eā. Pret̓eanō videt̉ maiorrō ꝙ āgelo ſufficiat hītus ad ītelligēdū ſine oī ſpe ꝙͣ aīe ſeꝑate: ſꝫ pͥma cōuenit āgelo ꝑ eū igit̉ hͦ idem cōueniet aīe ſeꝑatePreterea. ſi ponat̉ ſpēs ī aīa ſeꝑata eadē rōnepoſſet poni in ītellectu ꝯiūcto. qd̓ tn̄ ip̄e negatIō dico ꝙ aīa ſeparata pōt noticiā hītualemmediātibꝰ actibꝰ elicitꝭ poſt eiꝰ ſeꝑatōem acqͥrere. Scd̓o ꝙ ip̄a ſeꝑata pōt vti illo hitu ſic acqͥſito ꝑ tales actꝰ. Tertio ꝙ ip̄a ſeꝑata pōt vtihītu pͥus acqͥſito ī corpore ⁊ remanēte in aīa ſeparata. Primū ꝓbo: qꝛ aīa ſeꝑata p̄t hr̄e noticiā intuitiuā rerū ⁊ mediātibꝰ illis noticiā abſtractiuā q̄ ē gn̓atiua hītus. igr̄ pōt noticiā taliū hituū hitualē mediātibꝰ talibꝰ actibꝰ ac qͥrere ꝯn̄a manifeſta ē. an̄s ꝓbat̉ in ſcd̓o de āgelo. ⁊ eodē mō ꝓbat̉ h̓: qꝛ poſito actiuo ſufficieter approximato ⁊ nō impedito ⁊ paſſiuo ſimi
liter: vel ſequit̉ effectus: vel ſaltē nō pōt negari poſſe ſeqͥ niſi rō euidēs vel experiētia ſit ī oppoſitū: ſꝫ obiectū extra cū intellectu eſt cā effectiua ſufficient̓ approximata ⁊ nō īpedita noticie intuitiue ⁊ aīa ſeparata eſt receptiua ſufficient̉. igit̉ aīa ſeparata pōt hr̄e noticiā intuitiuā de tali re. Si dicat̉ ꝙ illud ages nō eſt natū agere in paſſum: qꝛ vnū eſt corpꝰ aliud ſpūsCōtra. qn̄ aliqͣ ſunt eiuſdē rōnis in patiendo.videt̉ ꝙ oē actiuū reſpectu vnius eſt actiuū reſpectu alteriꝰ: ſꝫ obiectū extra eſt eiuſdē rōnisī agēdo in angelū ⁊ in aīam ſeparatā. ⁊ angelus ⁊ aīa ſeparata ſunt eiuſdē rōnis ꝙͣtum adactōem ⁊ paſſionē: ſic videlꝫ ſi vnū pōt agere⁊ pati ⁊ aliud. igit̉ cū obiectū extra cauſet ī angelo cognitōem intuitiuā vt ꝓbatū eſt in ſcd̓oeadē rōne cauſabit in aīa ſeparata. Preterea.ſi obiectū nō pōt agere in aīam hͦ eſſet: qꝛ corpus nō pōt agere in ſpm̄: aut qꝛ aīa ſeparata ēa materia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō hꝫ debitū modū exiſtendi vt agat vel patiat̉: ſꝫ qd̓ libet iſtoꝝ videturequaliter cōpetere angelo: ⁊ tn̄ nō impediuntactōem eius. Si dicas ꝙ aīa ſeparata non eſtreceptiua noticie intuitiue. Cōtra nō minuseſt receptiua noticie intuitiue aīa ſeparata ꝙͣcōiuncta: ſꝫ aīa ꝯiuncta intelligit iſta obiectaextra intuitiue. igr̄ ⁊cͣ. Ne aūt iſta opinio nouavideat̉ adduco verba ſubtilis doctoris h̓ poſita. dicit em̄ ſic in quarta q̄ſtione cuꝫ dico ꝙ inintellectu eſt memoria ⁊ actus recordandi ꝓprie dictus ſuppoſito em̄ ꝙ intellectus nō tantu cognoſcat vniuerſalia. qd̓ qͥdē verū eſt de ītentiōe obiectiua: al̓s de intētiōe abſtractiuade qua loquit̉ ph̓s. ⁊ illa ſola eſt ſciētifica: ſedetiā intantū cognoſcit illa q̄ ſenſus cognoſcitqꝛ ꝑfectior ⁊ ſuperior cognitiua in eodē cognoſcit illud qd̓ inferior: ⁊ etiā ꝙ cognoſcit ſenſatiōes. ⁊ vtrūqꝫ ꝓbatur ꝑ hͦ ꝙ cognoſcit ꝓpoſitōes contingent̓ veras. ⁊ ex illis ſillogiſat. formare aūt ꝓpōēs ⁊ ſillogiſare ꝓpoſitū eſt in intellectu: illarū aut veritas eſt de obiectis ītuitiue cognitis ſub rōne experiētie ſub qͣ cognoſcunt̉ a ſenſu. ſequit̉ ꝙ in ītellectu poſſint īueniri oēs ꝯditōes ꝑtinētes ad recordatōeꝫ. Poteſt em̄ ꝑcipere tēpus ⁊ habere actū poſt tp̄s.⁊ ſic de alijs. ⁊ ſic breuit̓ pōt recordari cuiuſcūqꝫ obiecti cuius pōt memoria ſenſitiua recordari: qꝛ pōt ip̄m actū qͥ eſt ꝓximū obiectu cogͦſcere ītuitiue qn̄ ē: ⁊ ita r̄cordari poſtꝙͣ fuit. p̄tetiā recordari ml̓toꝝ obiectoꝝ ꝓximoꝝ quoꝝnō p̄t ſēſitiua r̄cordari: vtpote oīs ītellectiōis⁊ volitōis p̄terite. ⁊ ꝓbat ꝙ taliū recordat̉ hōExquo arguo ẜm iſtu doctorē. oīs recordatio ērctu obiecti pͥus ītuitiue cogniti a potētia recordāte: qꝛ dicit poſtea. nulla recordato ꝑtinet
Scd̓s articulus
E