QuartiLibri
Uero de ſtatu anime an reſurrectōem ⁊ poſt. vtrūaīa ſeparata habeat memoriā tamactualē ꝙͣ habitualē eoꝝ q̄ nouit ꝯiuncta. Arguit̉ pͥmo ꝙ nō: qꝛ intellectus poſſibilis nihilintelligit niſi ꝑ ꝯuerſionē ad fantaſmata: ſedaīa ſeparata nō hꝫ fantaſmata. igit̉ ⁊cͣ. Scd̓oqꝛ tūc aīa beata haberet memoriā pctōꝝ ſuoꝝ⁊ ꝑ ꝯn̄s triſtaret̉. Tertio. deſtructa cā deſtruitur effectꝰ: ſꝫ aliqͥd in nobis ꝑ aiam intellectiuā eſt cā ſufficiēs intellectōem ꝑ illā ꝓpōeꝫ cāeſt ad cuius eſſe ſequit̉ aliud: ſꝫ illud nō remanet ī aīa ſeparata. igr̄ ⁊cͣ. Cōfirmat̉: qꝛ dctm̄ ēpͥus ꝙ noticia intuitiua in aīa nr̄a p̄ſupponitnoticiā intuitiuā ſenſitiuā. igr̄ vbi deficit noticia ſenſitiua ⁊ intuitiua. Scd̓o ꝓbo ꝙ non hꝫnoticiā hītualē: qꝛ virtus corrūpit̉ ꝑ obliuionē⁊ ꝑ infirmitatē grauē nō inducente mortē. igīmulto fortius ꝑ mortē q̄ ē vltima penarū. Preterea ẜm ph̓m in de memoria ⁊ reminiſcentiamemoria ſoluꝫ ē in ꝑte ſenſitiua. igr̄ ſi ibi de ficit ſēſus ibi deficit memoria. igr̄ ⁊c̄. Ad oppoſitū Luce. xviij. Fili recordare ꝙ recepiſti bōain vita tua. ſil̓r ⁊ lazarus mala. Hic primo ēvidendū ꝙ memoria triplicit̓ accipit̉. vno mōꝓ hītu inclināte ad alique actū intelligēdi tāꝙͣ cā ꝑtialis ⁊ effectiua cū intellectu. Alio moꝓ pͥncipio ſufficiēti rctū ītellectōis ſiue ſe habeat a ꝑte aīe intellectiue ſiue obiecti ſiue alterius cuiuſcunqꝫ Tertio mō accipit̉ ꝓ principio determinato reſpectu actꝰ recordādi qͥ eſtreſpectu p̄teriti vt p̄teritū ē: vt cū hͦ fecifui ibiCirca iſtā qͣſtione ſic ē ꝓcedendū. pͥmo vidēdū ē vtrū in aīa remaneāt hitus h̓ naturaliteracqͥſi poſt ſeparatōem ſuā a corꝑe. Scd̓o vtrūaīa ſeparata virtute illius hitus poſſit in oēmactū intelligendi in quē potuit mediante illohītu intelligēdi qn erat cōiuncta. Tertio vtrūaīa ſeparata vel ſeip̄a vl̓ mediāte aliquo in earecepto poſſit in actū recordādi ꝓprie dctm̄ qͥeſt reſpectu preteriti vt preteritū eſt. Quartomouebunt̉ dubia ⁊ ſoluent̉. Circa primū dicitur ꝙ hītus ſcīe acqͥſitus manet in aīa ſeꝑarata. qd̓ ꝓbat̉: qꝛ nihil pōt corrūpi niſi ꝑ ſuumꝯͣrium vel ꝑ corruptōem ſui ſubiecti. pͥmo mōnō eſt ſcīa corruptibilis in aīa ſeparata: qꝛ ibinō hꝫ cōtrariū nec opꝫ ꝙ ante ſeparatōem habitus cōtrariū inducat̉. igr̄ ⁊cͣ. nec corruptibilis eſt ſcd̓o mō: qꝛ ſubiectu ſuū ē incorruptibile. qͥcquid ſit de q̄ſtione rō iſta nō valet: qꝛ ẜmeū eſſet tertius modus corruptōis effectus: ſcꝫꝑ ſubſfractōem cauſe cōſeruantis vel efficientis quēadmodū lumē in luna ⁊ in medio deficit eſſe nō ꝑ corruptōem ſubiecti nec ꝑ īducti-
onē cōtrarij: ſꝫ ſolū ꝑ ſubſtractiōem cauſe conſeruātis puta ſolis. nūc aūt ẜm eū aliqͥd ī parte ſenſitiua eſt cā cōſeruans hītum: qꝛ aliquidin ſenſu ē cā mediata habitus quatenus ē cāactuū qͥ ſūt cauſe hītus: igr̄ illa deſtructa tāꝙͣcā cōſeruante deſtruit̉ habitus. Scd̓o dico ꝙꝑ rōnem naturalē ꝓbari nō pōt ꝙ habitus acquiſiti remaneāt in aīa ſeparata. Cuius rō eſtqꝛ qn̄ aliqͥd cauſat̉ mediāte cā aliqua ⁊ conſeruat̉ mediāte eadē nō pōt euidenter ꝓbari niſiꝑ experientiā ꝙ ille effectus maneat altero illoꝝ corrupto: ſꝫ habitus acqͥſiti in toto hoīe hītus dico intellectuales cauſant̉ mediante diſpoſitiōe corporali ſicut ⁊ actus: qꝛ ad hoc ꝙ aliqͥs ſcientifice cognoſcat aliqͥd requirit̉ debita cōplexio ⁊ qͣlitas in corpore: ⁊ ip̄a deficiētenō pōt hō intelligere ſicut ptꝫ in fatuis ⁊ furioſis. Eodē mō tā habitus illi ꝙͣ actus mediante tali diſpoſitōe cōſeruant̉: ⁊ ꝓpter eius defectū corrūpunt̉: ſicut ptꝫ ꝑ ph̓m in p̄dicamētisqͥ dicit ꝙ ꝑ longā infirmitatē pōt ſcīa pͥus acquiſita diminui vel totalit̓ corrūpi. hoc docetexperiētia manifeſte. igit̉ corrupta tali diſpoſitione nō pōt euidēter ꝓbari niſi ꝑ experientiā ꝙ tales habitus remaneāt in aīa. ſed in ſeparatōe aīe a corpore corrūpit̉ illa diſpoſitio.⁊ ꝓ iſto ſtatu nō habemꝰ experientiā an in aīaſeparata maneāt habitus vel nō. igr̄ nullo mopōt eſſe in nobis certū vtrū maneat in aīa ſeparata vel nō. pōt tn̄ dici ꝓbabiliter ꝙ habitus acqͥſitus in corpore manet in aīa ſeparata⁊ ad hoc eſt cōgruentia: qꝛ ex eiſdē cauſis generant̉ actus ⁊ habitus ⁊ cōſeruant̉: qꝛ poſita cāſufficiēti generatiua ⁊ cōſeruatiua habitus p̄tponi habitus circūſcripto quocūqꝫ alio: ſꝫ circūſcripta oī diſpoſitōe corporali poſito ſolo intellectu cū obiecto ponit̉ cā generatiua ſufficiēs tā actus ꝙͣ hītus. igr̄ circūſcripta tali diſpoſitiōe pōt habitus pͥus acqͥſitus cōſeruari.hoc etiā videt̉ dicere Hieronimꝰ. Diſcamꝰ interris illa quoꝝ nobis ſcīa remanebit in celisSancti etiā vident̉ dicere ꝙ mortui recordantur eoꝝ q̄ fecerunt. Tunc ad ratōem in contrariū dico ꝙ ex ordinatōe diuina ē ꝙ habitꝰ noncōſeruat̉ in aīa ꝓ ſtatu iſto ſine tali qualitatecorporali ⁊ hͦ forte ꝓpter peccatū primū. ⁊ iōdeficiente illa qualitate nō vult deus concurrere ad conſeruatōem habitus intellectualis⁊ voluntatis: ſed tm̄ ip̄a poſita licet ſeparataaīa a corpore ex eadem ordinatione concurritdeus cum aīa ad conſeruandū habitus ſine oītali qualitate corporali quaſi em̄ ſupples viceillius qualitatis corporalis ſic ꝙ deꝰ non plusagat ꝙͣ prius: ſꝫ quia ip̄e ordinauit ſe non conſeruaturum illum habitū in anima coniuncta
Queſtio X
Circa q̄ſtionemquattuor fiunt
Notandū prime
Primus articulꝰ