QuartiILLibri
reſurget in eo ſi viuat vſqꝫ ad ſtatū hoīs. Nonū eſt in quo materia carniū ex qͥbꝰ homo tototꝑe vite ſue nutrit̉ reſurger an in nutrito an īīillis quoꝝ carnes ille fuerūt. Ad primū iſtoꝝpōt dici ꝙ forte eſt impoſſibile ſaltē de principalibus ⁊ ſpālibꝰ mēbris ꝙ totū ſcꝫ deꝑdatur⁊ totuꝫ de nouo adueniat. Et ꝓpter hͦ in vitaaīalis ſemꝑ remanet aliqͥd de ꝑtibus ſpālibꝰ⁊ pͥncipalibꝰ ſaltē: ⁊ ꝓpter hoc nō dicit̉ aliudaīal ſaltē ꝑtialiter: ſicut ptꝫ de corde ꝙ totumvl̓ aliqͣ eius pars manet nō aucͣta nec diminuta. ⁊ coīter dicit̉ ꝙ ſi cor tangeret̉ ſtatim aīalmoreret̉. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in illa parte non poſſet diminui nec augeri aliquō. Eodē mō eſt dicendumde alijs partibꝰ ⁊ pͥncipalioribus mēbris ⁊ ſpecialioribꝰ. Ad ſcd̓m dicendum eſt de corporehōis ꝙͣtū ad partes materiales ⁊ formales forme ſenſitiue ſi extēdant̉ in hoīe ſicut de corpore bruti. qꝛ ꝙͣtūcunqꝫ fieret nouū corpꝰ ꝑ augmentatōem ⁊ diminutōem: qꝛ tn̄ ꝑtes ſpāles⁊ pͥncipales manēt eedem ſicut cor ⁊cͣ. ꝓpteridētitatē illarū partiū pōt dici idē corpus ſic̄pͥus in bruto ⁊ aliter nō: nec eſt hoc hereticuꝫdicere ſicut nō eſt hereticū dicere ꝙ ꝑ augmētatōeꝫ hoīs aduenit noua pars materie: ⁊ ſil̓rforme p̄exiſtentis. ⁊ qn̄ dicit̉ ꝙ aīa p̄miat̉ ī eodeꝫ corpore in quo merebat̉: dico ꝙ aīa p̄miat̉oīno eadē q̄ prius fuit: qꝛ ip̄a ſcꝫ volūtas ē pͥncipiū pͥncipale operationū meritoriarū. corpꝰaut nec potētie ſenſitiue ſunt pͥncipiū taliumoperationū niſi qͣtenus cōformant̉ in actibusſuis: ⁊ regulant̉ ab intellectu ⁊ volūtate: ⁊ iōde ſe nō faciūt ad meritū: ſꝫ potius ad demeritū: qꝛ caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄ ⁊ p̄miū eſſentiale pͥmo ⁊ pͥncipal̓r eſt ip̄a ſola fruitio deicū delectatōe ſequēte q̄ eſt in ſola voluntate ⁊viſio dei ⁊ dotes aīe ⁊ corporis ſunt p̄mia ip̄iꝰvolūtatis: qꝛ oīa iſta dant̉ toti cōpoſito tanꝙͣpremiū ꝓpter ſolū actū meritoriū ip̄ius voluntatis ad modū quo rex dat alicui caſtrū ꝓpteraliquē actū militarē ſibi acceptū. ⁊ tn̄ caſtruꝫnō eſt in milite: nec ſemꝑ ſecū: ſed vbicūqꝫ fuerit ſemꝑ caſtrū dicit̉ eſſe eiꝰ p̄miū. ⁊ nō alicuiꝰputa famuli cuſtodiētis caſtrū ad moduꝫ quoaliqͥd confert̉ filijs ꝓpter bonū opus patris.qd̓ collatū nō dicit̉ premiū filij ſꝫ patris. leodēmodo viſio dei ⁊ dotes corporales ⁊ gl̓ificatōcorporis nullo mō eſt nec debet dici premiumcorporis: ſꝫ ſolius volūtatis: qꝛ cōferunt̉ ſibi tāꝙͣ pͥmia ꝓ actu volūtatis qͥ ſolus eſt meritoriꝰ⁊ tn̄ viſio dei pōt dici beatitudo eſſentialis qͣtenus eſt in eodē ſubiecto oīno indiſtincto cūfruitōe: qꝛ in eadē aīa ſimplici ⁊ indiſtincta. ⁊ideo illi qͥ ponūt intellectū ⁊ volūtatē potentias realiter diſtinctas habent dicere ꝙ ita be
ne pōt deus cōferre volūtati viſionē dei ī aliointellectu tanꝙͣ premiū ſicut in intellectu proprio. qꝛ pōt ſeparare intellectū abſqꝫ alio ⁊ ponere in iſto: ⁊ ecōuerſo. ⁊ ſic ẜm vnā viā p̄t aīaintellectiua premiari in alio intellectu ꝙͣ habuit ante reſurrectionem. ⁊ iō dotes corporisſunt veriſſime premiū volūtatis ⁊ ſiue ſint ineodeꝫ corpore ſiue in alio nihil refert. eſt tamēidē corpus ẜm idētitatē pͥncipaliū mēbrorumAd tertiū dico ꝙ nō intellexi ꝙ aīa intellectiua determinaret certā materiā: qꝛ ip̄a creatur. ⁊ iō īformat quacūqꝫ materiā ẜꝫ beneplacitū creantis: ſꝫ de forma inducta in materiaꝑ agens naturale eſt bene verū ꝙ determinatſibi certā materiā de alijs nō. Ad qͣrtū dubiūdico ꝙ cuilibet parti ẜm ſpēm opꝫ dare certāperiodū in qͣ poſſit cōuertere in ſe ꝑtē nutriti.⁊ iō illa pars eſt impurior. qd̓ ꝓbat: qꝛ oē agēsph̓ice in agendo patit̉. ⁊ ſic tm̄ in fine debilitatur ꝙ nō poterit ꝯuertere nutrimentū. ⁊ ſictandē aīal corrūperet̉. nec pōt aīal ſemꝑ cōtinuari. Cōfirmat̉: qꝛ virtus ꝯuerſiua nō pōt cōfortari ꝑ aliqd̓ niſi cōuertat̉ in ip̄m: ſꝫ illud cōuerſum nō pōt plus fortificare ꝙͣ cōuertēs: qͥaꝓductū nō eſt ꝑfectius ꝓducēte. igr̄ ⁊cͣ. Sediſta rn̄ſio nō videt̉ habere apparentiā niſi ꝑ hͦ.ꝙ caro nō pōt cōfortari niſi ꝑ ꝯuerſionē alicuius in ip̄am. qd̓ nō videt̉ verū: qꝛ virtus illa q̄cōfortat̉ eſt accidēs: qꝛ cōfortari ⁊ ſil̓ia nō cōpetūt forme ſubſtātiali q̄ nō ſuſcipit magis etminus. igit̉ illa cōfortatio videt̉ poſſe eſſe peraugmentatōem aliarū qualitatū: ſed ille qualitates poſſunt confortari augeri ⁊ conſeruari ꝑ qualitates extrinſecas abſqꝫ aliqua cōuerſione ⁊ poſtea virtus cōuertes remanebit itapura poſt cōuerſionē ſicut ante. Un̄ ſenſibilit̓videmꝰ ꝙ ante oēm cōuerſione aliqͥs cōfortat̉ad faciēdū oꝑa vite q̄ prius facere nō poteratputa ſtatiꝫ poſt comeſtionē cibi. ⁊ ſic nō oportet ꝙ agens ph̓icū ſemꝑ in agendo patiat̉ qn̄in multo excedit paſſum ⁊ per ꝯſequēs virtuspōt confortari abſqꝫ hoc ꝙ agens ph̓icū ſemꝑita repatiat̉ ꝙ in fine deficiat: qꝛ ſemꝑ poteſtaliquid habere confortans ſuā virtute ⁊ aliqͥdcoadiuuās. Exemplū. aliter ſequeret̉ ꝙ ignisqd̓ eſt agens naturale ſemper diminueret̉ ẜmſubſtantiā ſuā. ⁊ ſic ſemꝑ eſſet minor. ⁊ ꝑ cōſequēs finaliter totaliter deficeret cū ſit agensph̓icum quod in agendo patitur. Et pretereaquāuis primū conuertens fiat debilius tamētotū reſultans poſtea ex cōuertente ⁊ conuerſo eſt fortius ⁊ perfectius. ⁊ ſic poſtea facerecarnē purioreꝫ poterit. Ideo pōt dici ꝙ nō poteſt probari ſufficienter per ratiōem naturaleqͥn aīal imꝑpetuū ꝑ cauſas naturales p̄t cōſer
Adſcaſ
Ad primū dubiū
Nona.
Ad quartum
Ad tertiun