Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QuartiIL. MI

L. MIlutio ſacramētalis delet culpā. igit̉ ⁊cͣ. Adprimū cōcedo penitētia ſacramētalis velſupponit penā vel īportat penā. formaliter tn̄ eſt pena vel punitio. Ad aliud dico pnīaeſt ad augmētū gr̄e ſe: aūt ad expulſioneꝫculpe. Ad quartū dubiū dico pͥmo actꝰ deteſtandi een̄tialiꝰ pͥus ſe hꝫ ad expulſionemculpe int̓ oēs alios actꝰ. ꝓbat̉: qꝛ pctm̄ eſt inptāte volūtatꝭ. igit̉ ⁊cͣ. ꝯn̄s illud qd̓ eēntialius ſe hꝫ ad ſit in ptāte volūtatis: een̄tialius ſe habebit ad deletiōem culpe: ſꝫ int̓ illosactus actꝰ deteſtādi pͥus eſt in ptāte volūtatꝭ.igit̉ ⁊cͣ. Aſſumptū ptꝫ: qꝛ triſticia eſt in ptāte volūtatis niſi mediāte actu deteſtādi. igit̉iſte actꝰ een̄tialiꝰ pͥus requirit̉ ad deletōemculpe ꝙͣ aliqd̓ ꝯn̄s illū actu. Cōfirmat̉. qꝛ deꝰpōt ſuſpēdere cālitatē actꝰ deteſtādi reſpectutriſticie cōſeruare illū actū. tn̄ tūc in illo actu meret̉. igit̉ reſpectu deletōis culpe. Scd̓odico ꝙͣtū ad iſtud dubiū int̓ oēs illos actus reſpiciūt actū actus deteſtādi eſt pͥor. Si dicas velle vidicare pctm̄ eſt actꝰ pͥor. Rn̄deo: qꝛ nullus vult vindicare aliqͥd niſi qd̓ ēab eo pͥus nolitū: qꝛ volitio vidicte p̄ſupponitnolitōem illiꝰ ꝓpter qd̓ infligit vindictā. Sidicas ex ſolo amore dei vult aliqd̓ pctm̄ vindicare. Rn̄deo velle vidicare pctm̄ p̄ſupponit actū deteſtādi pctm̄: qꝛ aliqͥs hr̄e vult p̄tactū deteſtādi pctm̄: tn̄ nolle rctū vindicte.igit̉ velle vidicare pctm̄ eſt pͥmus actꝰ rctūpct̄i. Aſſumptū ptꝫ: qꝛ vidicare eſt ꝓprie rctūpene exterioris infligēde inflicte. ſꝫ deꝰ poſſet preciꝑe pct̄or vindicaret vindictamactu interiori: ſꝫ ſolū exteriori. igit̉ ⁊cͣ. dico regularit̓ iſte eſt ordo inter p̄dicta: qꝛ primoeſt actꝰ deteſtādi pctm̄. ſcd̓o eſt pena ſequensſcꝫ triſticia. tertio eſt acceptatio deteſtādiactus ꝙͣ triſticie. qͣrto eſt velle vidicare ē velle infligere penā exteriorē: ſiue cōfeſſionē: ſiue ſatiſfactōem. ꝓpter p̄ceptū diuinū:aliter nollet forte ifligere penā talē. Et ſi queras quo ordinant̉ iſti tres actꝰ deteſtari acceptare velle vidicare. dico ordinant̉ een̄tialit̓ ꝓpͥe loq̄ndo: qꝛ vnꝰ p̄t eſſe ſine alio: ecōtra tn̄ extēdendo nomē ordinis eſt ibi ordo: qꝛiſta tria deteſtatio triſticia acceptatio ſūtſufficiēs huiꝰ actꝰ velle vidicare vnū ſeSi q̄ras qͥs eſt ille actꝰ deteſtādi delet pctm̄Rn̄deo. aliqͥs p̄t deteſtari pctm̄: vel qꝛ eſt deioffenſiuū: vel qꝛ eſt pene inflectiuū: vl̓ qꝛ ē premij īpeditiuū. iſti ſunt diſtīcti actꝰ: qꝛ pn̄t ſeꝑari abinuicē ille actꝰ deteſtādi pctm̄: qꝛ eſtdei offenſiuū delet pctm̄ alij. Tertō dico iſto dubio poſſibile ē aliquē actū deteſtādi ſufficere ad deletōem culpe infuſionē gr̄e

qꝛ ille actus quo aliqͥs deteſtat̉ pctm̄ ꝓpt̓ deūqꝛ eſt dei offenſiuū circūſcripto alio ſufficit.Si dicat̉ actus caritatꝭ reqͥrit̉ ad deletōempctī. ſꝫ iſte eſt actus caritatꝭ: qꝛ caritas reſpicit p̄ciſe deū obiecto: actꝰ deteſtādi reſpicit obiecto deū pctm̄. Cōfirmat̉: qꝛ actꝰ amoris odij diſtingunt̉ ſpe. igit̉ actꝰ deteſtādieſt actꝰ caritatꝭ. Ad primū iſtoꝝ dico ſicut al̓sdctm̄ fuit ſicut ē idē actꝰ quo diligit̉ finis.ea ſunt ad finē: ſꝫ vt terminat̉ ad fineꝫ ſic eſtactus fruēdi vt terminat̉ ad ea ſunt ad finē:ſic eſt actꝰ vtēdi: ita eſt ī ꝓpoſito eodē actuin numero aliqͥs odit deteſtat̉ pctm̄ diligitdeū. iſte actus ē actus caritatꝭ: ſicut eodeꝫactu nūero pōt aliqͥs ſcire pͥncipiū ꝯcluſiōeꝫvn̄ iſte actꝰ caritatꝭ p̄dictus hꝫ duo obiectatialia denoīantia illū actū extrīſeca denoīatone. iſte actus vt terminat̉ ad deū dicit̉. eſtactꝰ amoris vt aūt terminat̉ ad pctm̄ eſt actꝰodij. ſic idē actꝰ nūero p̄t denoīari oppoſitis diuerſis denoīatōibꝰ cōparatōeꝫ ad diuerſa obiecta ꝑtialia. Ad ꝯfirmatōem dicoſemꝑ diſtingunt̉ ſpē illi actꝰ: qꝛ vnꝰ ide p̄t ſic ſic denoīari. qn̄ tn̄ ſunt diſtīcti rctū dei peccati: tūc bn̄ diſtingunt̉ ſpē. Si dicas illud Ieſt ꝯͣ p̄dicta: qꝛ pͥus dct̄m̄ ē tāta eſt diſtīctioactuū quāta habituū: ecōuerſo. ſꝫ hītus quodiligit̉ deꝰ ē hītus caritatꝭ hītꝰ quo deteſtat̉pct̄m̄ eſt hitus odij. iſti hītus diſtingunt̉ ſpēigit̉ actꝰ. Preterea. dcm̄ ē hitus nūꝙͣ inclinat ad actu alteriꝰ hitus: niſi mediāte ꝓpͥoactu ad quē pͥmo inclinat. ſꝫ actus ꝓprius caritatis ē actus amoris. igit̉ ad deletōem ſufficit actꝰ deteſtādi: ſꝫ requirit̉ actus ꝓpriꝰ amoris. Ad primū iſtoꝝ dico ē verū de habi­ 7tibꝰ acqͥſitis ex actibꝰ de infuſis. caritasaūt ē hītus infuſus. iſti actui quo aliqͥs deteſtat̉ pctm̄ ꝓpter deū correſpōdet vnꝰ hītusacqͥſitus diſtinctꝰ ſpē ab actu caritatꝭ īfuſe. Etſil̓r poſſunt eſſe due caritates acqͥſite: vnadiligit aliqͥs deū tm̄ ꝓpter ſe. alia deteſtaturpctm̄ ꝓpter deū: iſti diſtīgunt̉ ſpē. Ad alid̓dico illud intelligēdū ē de hitibꝰ acqͥſitꝭinfuſis: hmōi ē caritas. maxime hꝫ intelligide hītibꝰ app̄henſiuis. vn̄ hītus acqͥſitus nuꝗͣinclinat ad actū alteriꝰ hītꝰ niſi mediāte actuꝓprio ad quē īmediate inclinat: ſꝫ hitus infuſus pōt īmediate īclinare ad actū alteriꝰ hitꝰabſqꝫ hoc īclinet ad actū ꝓpriū. caritasinfuſa pōt bene inclinare īmediate ad actū illius hitus quo aliqͥs deteſtat̉ pctm̄ ꝓpter deūabſqꝫ inclinet ad actū ꝓpriū īmediate. Siq̄rat̉. vtrū ille hītus acqͥſitus ex actu deteſtandi pctm̄ ꝓpter deū ſit ꝟtuoſus vel? Rn̄deo ſic. cuiꝰ ē: qꝛ inclinat ad actꝰ ꝯformes rōi

Ad quartum

Inſtantia pͥma

Ad ſcd̓am

Secunda

Ad primā