QuartiIL. MI
L. MIlutio ſacramētalis nō delet culpā. igit̉ ⁊cͣ. Adprimū cōcedo ꝙ penitētia ſacramētalis vel p̄ſupponit penā vel īportat penā. formaliter tn̄nō eſt pena vel punitio. Ad aliud dico ꝙ pnīaeſt ad augmētū gr̄e ꝑ ſe: nō aūt ad expulſioneꝫculpe. Ad quartū dubiū dico pͥmo ꝙ actꝰ deteſtandi een̄tialiꝰ ⁊ pͥus ſe hꝫ ad expulſionemculpe int̓ oēs alios actꝰ. hͦ ꝓbat̉: qꝛ pctm̄ eſt inptāte volūtatꝭ. igit̉ ⁊cͣ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illud qd̓ eēntialius ſe hꝫ ad hͦ ꝙ ſit in ptāte volūtatis: een̄tialius ſe habebit ad deletiōem culpe: ſꝫ int̓ illosactus actꝰ deteſtādi pͥus eſt in ptāte volūtatꝭ.igit̉ ⁊cͣ. Aſſumptū ptꝫ: qꝛ triſticia nō eſt in ptāte volūtatis niſi mediāte actu deteſtādi. igit̉iſte actꝰ een̄tialiꝰ ⁊ pͥus requirit̉ ad deletōemculpe ꝙͣ aliqd̓ ꝯn̄s illū actu. Cōfirmat̉. qꝛ deꝰpōt ſuſpēdere cālitatē actꝰ deteſtādi reſpectutriſticie ⁊ cōſeruare illū actū. ⁊ tn̄ tūc in illo actu meret̉. igit̉ reſpectu deletōis culpe. Scd̓odico ꝙͣtū ad iſtud dubiū ꝙ int̓ oēs illos actusqͥ reſpiciūt actū actus deteſtādi eſt pͥor. Si dicas ꝙ velle vidicare pctm̄ eſt actꝰ pͥor. Rn̄deoꝙ nō: qꝛ nullus vult vindicare aliqͥd niſi qd̓ ēab eo pͥus nolitū: qꝛ volitio vidicte p̄ſupponitnolitōem illiꝰ ꝓpter qd̓ infligit vindictā. Sidicas ꝙ ex ſolo amore dei vult aliqd̓ pctm̄ vindicare. Rn̄deo ꝙ velle vidicare pctm̄ p̄ſupponit actū deteſtādi pctm̄: qꝛ aliqͥs hr̄e vult ⁊ p̄tactū deteſtādi pctm̄: ⁊ tn̄ nolle rctū vindicte.igit̉ velle vidicare pctm̄ nō eſt pͥmus actꝰ rctūpct̄i. Aſſumptū ptꝫ: qꝛ vidicare eſt ꝓprie rctūpene exterioris infligēde nō inflicte. ſꝫ deꝰ poſſet preciꝑe ꝙ pct̄or nō vindicaret vindictamactu interiori: ſꝫ ſolū exteriori. igit̉ ⁊cͣ. Iō dicoꝙ regularit̓ iſte eſt ordo inter p̄dicta: qꝛ primoeſt actꝰ deteſtādi pctm̄. ſcd̓o eſt pena ſequensſcꝫ triſticia. tertio eſt acceptatio tā deteſtādiactus ꝙͣ triſticie. qͣrto eſt velle vidicare hͦ ē velle infligere penā exteriorē: ſiue ꝑ cōfeſſionē: ſiue ꝑ ſatiſfactōem. ⁊ hͦ ꝓpter p̄ceptū diuinū: ⁊aliter nollet forte ifligere penā talē. Et ſi queras quo ordinant̉ iſti tres actꝰ deteſtari acceptare ⁊ velle vidicare. dico ꝙ nō ordinant̉ een̄tialit̓ ꝓpͥe loq̄ndo: qꝛ vnꝰ p̄t eſſe ſine alio: ⁊ ecōtra tn̄ extēdendo nomē ordinis eſt ibi ordo: qꝛiſta tria deteſtatio triſticia ⁊ acceptatio ſūt cāſufficiēs huiꝰ actꝰ velle vidicare ⁊ nō vnū ꝑ ſeSi q̄ras qͥs eſt ille actꝰ deteſtādi qͥ delet pctm̄Rn̄deo. aliqͥs p̄t deteſtari pctm̄: vel qꝛ eſt deioffenſiuū: vel qꝛ eſt pene inflectiuū: vl̓ qꝛ ē premij īpeditiuū. ⁊ iſti ſunt diſtīcti actꝰ: qꝛ pn̄t ſeꝑari abinuicē ⁊ ille actꝰ deteſtādi pctm̄: qꝛ eſtdei offenſiuū delet pctm̄ ⁊ nō alij. Tertō dicoꝓ iſto dubio ꝙ poſſibile ē aliquē actū deteſtādi ſufficere ad deletōem culpe ⁊ infuſionē gr̄e
qꝛ ille actus quo aliqͥs deteſtat̉ pctm̄ ꝓpt̓ deūqꝛ eſt dei offenſiuū circūſcripto oī alio ſufficit.Si dicat̉ ꝙ actus caritatꝭ reqͥrit̉ ad deletōempctī. ſꝫ iſte nō eſt actus caritatꝭ: qꝛ caritas reſpicit p̄ciſe deū ꝓ obiecto: actꝰ deteſtādi reſpicitꝓ obiecto deū ⁊ pctm̄. Cōfirmat̉: qꝛ actꝰ amoris ⁊ odij diſtingunt̉ ſpe. igit̉ actꝰ deteſtādi nōeſt actꝰ caritatꝭ. Ad primū iſtoꝝ dico ſicut al̓sdctm̄ fuit ꝙ ſicut ē idē actꝰ quo diligit̉ finis. ⁊ea q̄ ſunt ad finē: ſꝫ vt terminat̉ ad fineꝫ ſic eſtactus fruēdi vt terminat̉ ad ea q̄ ſunt ad finē:ſic eſt actꝰ vtēdi: ita eſt ī ꝓpoſito ꝙ eodē actuin numero aliqͥs odit ⁊ deteſtat̉ pctm̄ ⁊ diligitdeū. ⁊ iō iſte actus ē actus caritatꝭ: ſicut eodeꝫactu nūero pōt aliqͥs ſcire pͥncipiū ⁊ ꝯcluſiōeꝫvn̄ iſte actꝰ caritatꝭ p̄dictus hꝫ duo obiecta ꝑtialia denoīantia illū actū extrīſeca denoīatone. ⁊ iſte actus vt terminat̉ ad deū dicit̉. ⁊ eſtactꝰ amoris vt aūt terminat̉ ad pctm̄ eſt actꝰodij. ⁊ ſic idē actꝰ nūero p̄t denoīari oppoſitis⁊ diuerſis denoīatōibꝰ ꝑ cōparatōeꝫ ad diuerſa obiecta ꝑtialia. Ad ꝯfirmatōem dico ꝙ nōſemꝑ diſtingunt̉ ſpē illi actꝰ: qꝛ vnꝰ ⁊ ide p̄t ſic⁊ ſic denoīari. qn̄ tn̄ ſunt diſtīcti rctū dei ⁊ peccati: tūc bn̄ diſtingunt̉ ſpē. Si dicas ꝙ illud Ieſt ꝯͣ p̄dicta: qꝛ pͥus dct̄m̄ ē ꝙ tāta eſt diſtīctioactuū quāta habituū: ⁊ ecōuerſo. ſꝫ hītus quodiligit̉ deꝰ ē hītus caritatꝭ ⁊ hītꝰ quo deteſtat̉pct̄m̄ eſt hitus odij. ⁊ iſti hītus diſtingunt̉ ſpēigit̉ ⁊ actꝰ. Preterea. dcm̄ ē ꝙ hitus nūꝙͣ inclinat ad actu alteriꝰ hitus: niſi mediāte ꝓpͥoactu ad quē pͥmo inclinat. ſꝫ actus ꝓprius caritatis ē actus amoris. igit̉ ad deletōem nō ſufficit actꝰ deteſtādi: ſꝫ requirit̉ actus ꝓpriꝰ amoris. Ad primū iſtoꝝ dico ꝙ hͦ ē verū de habi 7tibꝰ acqͥſitis ex actibꝰ ⁊ nō de infuſis. caritasaūt ē hītus infuſus. ⁊ iō iſti actui quo aliqͥs deteſtat̉ pctm̄ ꝓpter deū correſpōdet vnꝰ hītusacqͥſitus diſtinctꝰ ſpē ab actu caritatꝭ īfuſe. Etſil̓r poſſunt h̓ eſſe due caritates acqͥſite: vna qͣdiligit aliqͥs deū tm̄ ꝓpter ſe. alia qͣ deteſtaturpctm̄ ꝓpter deū: ⁊ iſti diſtīgunt̉ ſpē. Ad alid̓dico ꝙ illud intelligēdū ē de hitibꝰ acqͥſitꝭ nōinfuſis: hmōi ē caritas. ⁊ maxime hꝫ intelligide hītibꝰ app̄henſiuis. vn̄ hītus acqͥſitus nuꝗͣinclinat ad actū alteriꝰ hītꝰ niſi mediāte actuꝓprio ad quē īmediate inclinat: ſꝫ hitus infuſus pōt īmediate īclinare ad actū alteriꝰ hitꝰabſqꝫ hoc ꝙ īclinet ad actū ꝓpriū. ⁊ iō caritasinfuſa pōt bene inclinare īmediate ad actū illius hitus quo aliqͥs deteſtat̉ pctm̄ ꝓpter deūabſqꝫ hͦ ꝙ inclinet ad actū ꝓpriū īmediate. Siq̄rat̉. vtrū ille hītus acqͥſitus ex actu deteſtandi pctm̄ ꝓpter deū ſit ꝟtuoſus vel nō? Rn̄deoꝙ ſic. cuiꝰ rō ē: qꝛ inclinat ad actꝰ ꝯformes rōi
Ad quartum
Inſtantia pͥma
Ad ſcd̓am
Secunda
Ad primā