Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriQuarti

culpa niſi infundatur gr̄a: ſed gr̄a de facto fuitinfuſa ſine expulſione culpe: ptꝫ de angelis dexp̄o de beata virgine de primo homīe ẜm aliquos: ſed iſtud eſt ex natura rei expellitur culpa ſine infuſione gr̄e: qꝛ deus pōt facere cōtrariū. Circa ſcd̓m articulū videnduꝫvtrū remittat̉ culpa ſine penitētia. Ad dico penitētiā pōt ītelligi vel actus exterior inparte ſenſitiua: vel interior loquēdo de primoactu. ſic dico. primo nullus actus vel penacunqꝫ exterior neceſſario reqͥrit̉ vel ſufficit addeletōem pct̄ī infuſionē gr̄e. Sed loq̄ndo deactibus interioribꝰ etiā paſſionibꝰ puta diſplicentia vel deteſtatione pctī vel de triſticiacōſequēte de acceptatōe actus diſplicētietriſticie ꝯntis. Dico nullū iſtoꝝ ſufficit ī generali ad deletōem pctī mortalis: qꝛ pōt fieriinordinate ſine circūſtātijs debitis: ſed oīapredicta ſunt hmōi. igit̉ ⁊cͣ. Minor ptꝫ: qꝛ aliquis pōt deteſtari pctm̄ triſtari ꝓpter penātꝑalem vl̓ eternā ſolū ꝓpter deū. ꝯn̄sille actus vel triſticia caret debito fine: qꝛ ꝑfecta caritas foris mittit timorē. Scd̓o dico includit cōtradictōem pctm̄ remitti gratiā infundi ſine penitētia. ꝯn̄s ſine aliquopredictoꝝ. ptꝫ: qꝛ deus pōt gr̄am infundereilli ſine penitētia ī quo inuenit̉ aliqͥd repugnās gre vl̓ gl̓ie. Sꝫ in peccatore nihil īuenit̉repugnās gr̄e vel gl̓ie: qꝛ actus trāſit ex illo actu opꝫ aliqͥs hitus dereliquat̉ ſicutpatuit ſupra. igit̉ ⁊cͣ. Preterea nihil exn̄s ī peccatore eſt neceſſaria pene ꝓpter quā repugnat ſibi gl̓ia. ſi infligere penā ſit ſolū ī volūtate dei. igit̉ pōt deus ſibi illā penā remittere ſine repugnātia. Si dicis deus nccͣrioinfliget penā: aliter eſſet deus iniuſtus. Cōtradeus aliquo tꝑe pōt infligere pena. ſi illa repugnāt aliquo tꝑe nec imꝑpetuū repugnabāt: qꝛ lapſus tꝑis facit repugnātiāſꝫ illa repugnāt de ſe repugnant. Pretereadato ſequit̉ deus pōt iſtū pctōrem annihilare vllo: qꝛ ſi peniteret nccͣrio oporteret ſi ſit iuſtus: qꝛ infligeret ſibi penā quam pōt infligere ſi ānihilaret. ſi peniteret pōt an̄nibilare: qꝛ tūc neceſſario ſibi daret gr̄am. ꝯn̄s ẜm rectam rōnem daret ſibigl̓iam. ſic nunꝙͣ poſſet aliquē pctōrem annihilare: qꝛ neceſſario oīs pctōr ē ſub aliquo iſto cōtradictorioꝝ: qꝛ vl̓ penitet vl̓ penitet.Tertio dico de potentia ordinata pōt deusremittere culpā ſine om̄i ſpāli penitētia exteriori vel īteriori. Et ꝓbatur: qꝛ poſſibile eſt alique obliuiſci ſe cōmiſiſſe pctm̄: ſic ſcꝫ habetignorantiā inuincibilē reſpectu illius. ꝯn̄silla ignorātia eſt imputabilis. iſte tūc te

netur deteſtari illud pctm̄: ſed nullus habensvſum rōnis pōt poni extra ſtatū ſalutis. igit̉ ſiiſte diligat deū ſuꝑ oīa deꝰ de potētia ordīataſibi ifundit gr̄am. igit̉ ⁊cͣ. Si dicas talis tenetur penitere in gnali: puta ſi aliqͥd cōmiſitRn̄deo tenet̉ penitere ſi ſibi occurrat pctm̄ī gnͣali. ſꝫ ſi occurrat ſine negligētia ſuavidet̉ quin poſſit ſibi remitti pctm̄: puta ſi cogitet intenſe de deo vel de quocūqꝫ alio ꝓpterqd̓ non pōt conteri in generali nec in ſpali. tn̄ obſtāte hoc dico exiſtēti in pctō mortali habēti de tali pctō vel habeti cōſcientiāꝓpter ignorantiā imputabilē pōt remittiillud pctm̄ de potentia dei ordinata ſine actupenitētie. hoc qꝛ deus ſic diſpoſuit nulli remitteret̉ culpa ſine punitiōe. Quarto dico eſſentialius ſe hꝫ ad remiſſionē culpe actusdeteſtandi peccatū ꝙͣ q̄cunqꝫ penitētia ſiue interior ſiue exterior. Cuius eſt: qꝛ ſicut pctm̄ſola volūtate committit̉: ita ille actus prius eſſentialius eſt in ptāte volūtatis prius iteroēs actus ad deletōem peccati cōcurrit. hmōiaūt eſt actus diſplicētie triſticia. Confirmat̉: qꝛ deus pōt ſuſpēdere cauſalitateꝫ illiusactus reſpectus triſticie: tūc ibi eſt diſplicētia deteſtatio ſine aliqua triſticia cōſequēte tn̄ talis deteſtans tunc meret̉ remiſſionē culpe infuſionē gr̄e. Ex iſtis ptꝫ tria ponunt̉ dicunt̉ partes penitētie: ſcꝫ cōtritio cōfeſſio ſatiſfactio quoꝝ primū reſpōdet actibus īterioribus alia duo actibꝰ exterioribꝰ. Circatertiū articulū vtrū ſit eadē gr̄a infundit̉ inpenitētia in alijs ſacramētis dicit̉ eſt alia gr̄a gratū faciēs gr̄a ſacramētalis: qꝛ gr̄eſacramētales ordinant̉ ad reparatiōem defectuū hoīm ex predictis acciderunt gratiagratū faciens ordinatur ad bene operandū. ſimiliter alia eſt gr̄a collata in vno ſacramento in alio. Sed ꝯͣ iſta. gr̄a ſacramē talis eſt qͥdēhabitus ordinatus ad actū. igit̉ non eſt diuerſa niſi ꝓpter diuerſitatē actuū: ſed nullus actꝰeſt in recipiēte ſacramentū qd̓cunqꝫ qͥn poſſiteſſe in eo ſi recipiat ſacramētū. recipienspōt percipere ſe habere oēm actū ante ſacramentū quē ꝑcipit ſe habere poſt ſacramentū:qꝛ oēꝫ actū elicitū ab habitibꝰ naturalibusꝙͣ ſuꝑnaturalibus pōt ſe ꝑcipere habere antereceptiōem ſacramenti: quia deus ligaturſacramentis. igit̉ ⁊cͣ. Si dicatur actus eiuslatet nos. Cōtra. ſicut actus ꝑfectiſſime virtutis latet: ita nec actꝰ cuiuſcūqꝫ alteriꝰ ꝟtutꝭſꝫ actꝰ caritatꝭ ē ꝑfectiſſima latet nos. igr̄⁊cͣ. Preterea ꝯtra qd̓ dicit gr̄a ſacramētalis ponitur ad reparandū defectus aīe potētiarū aīe: quia quero an iſti defectus ſunt ſolū

MCirca ſcd̓m

nCirca tertium