Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

VIII. T. IXEueſtionese

talem penā: ſed ad vitā eternā. Tūc ſi inueniret̉ in vtroqꝫ tꝑe illū actum cōmiſiſſe: tūc in atꝑe eſſet pctōr in b non. ꝯn̄s pōt pctm̄ ſicdeleri ſolā trāſitōem tꝑis ſine actu vel habitu vel reſpectu nouo. ſic ille trāſiret de ꝯͣdictorio in contradictoriū ſolā mutatōeꝫ tꝑis nulla alia mutatōe facta in quocunqꝫ. ſiuecōtingat per aliquē actum nouū in pctōre propter quē deus ordinauit pctm̄ illud īputari ad penā eternā. ſicut deꝰ remittit de fcōpeccatū mortale ſiue cōtingat actū nouū inalio a peccatore ꝓpter queꝫ deꝰ remittit illudpeccatū ſicut ſi remitteret nobis peccata ꝓpt̓oꝑa xp̄i. tn̄ oꝫ ſit aliquis nouꝰ actꝰ nccrionec in peccatore nec in quocūqꝫ alio: ad hocpeccatū remittat̉. Iſtis viſis dicendū eſt adq̄ſtiones ꝓpoſitas. circa primā q̄ſtionē. pͥmojvidendū eſt de infuſiōe gratie expulſiōe cul-pe quō iſta habēt ſe int̓ ſe. Secūdo vtrū penitetiā deleat̉ culpa et īfundat̉ gratia alijsvirtutibꝰ. Tertio vtrū iſta gratia infuſa ſit ea illis que infundūtur in alijs ſacramētis.Quarto ad queſtionē ſecūdā. Quīto mouēdaſunt aliqua dubia et ſoluēda. Circa primāſtionē eſt difficultas cōis. Utrū expulſio vniꝰcōtrarij ſit prior inductiōe alteriꝰ cōtrarij.loquēdo ꝓprie. qꝛ alit̓ loquēdū eſt de illis opponūtur ꝓpͥe ex natura rei: ſiue vtrūqꝫ ſit poſitiuū ſiue aliud ſit priuatiuū vel negatiuuꝫ.alit̓ de hijs que ꝓprie opponunt̉ ex naturarei. ſed ſi opponūtur: hoc erit ſolū aliquā cāꝫextrinſecā inſtituentē. De pͥmo dico expulſio vniꝰ cōtrarij eſt pͥor natura inductiōe alterius cōtrarij. licꝫ aliqͥ dicāt inductio vniusſit pͥor ꝙͣ expulſio alteriꝰ qd̓ ſic ꝓbant. qꝛ illudeſt priꝰ natura: qd̓ ab agēte naturali priꝰ intendit̉. ſꝫ inductio forme eſt hmōi expulſio alteriꝰ niſi accidēs: ſicut inducēs albedinēintēdit nigredinē expellere niſi accidēs. Sꝫiſtud valet. qꝛ ẜm ph̓m cōmetatorē. v. metaphiſice. vij. illud eſt prior natura qd̓ pōtſine alio aliud ſine illo. Exemplū de ſubſtantia accidēte ẜm ph̓m. vij. metaphiſice. ſꝫexpulſio vniꝰ forme pōt potētiā diuinā etetiā naturā ſine īductiōe alteriꝰ ecōtra tenēdo deꝰ pōt facere cōtraria ſimuleſſe in eodē ⁊cͣ. Exemplū. qꝛ albedo p̄t expelliab aliquo ſubiecto. tn̄ oꝫ nigredo inducatur: qꝛ ſubiectū eſt ſic indifferēs ad iſta ꝯͣriaqꝛ pōt carere vtroqꝫ etiā naturalit̓. opꝫad expulſioneꝫ vniꝰ ſeqͥ īductionē alteriꝰ. Sidicas naturā p̄t vna forma expelli niſiinducat̉ alia. qꝛ generatio vniꝰ eſt corruptio alteriꝰ ⁊cͣ. Dico aſſumptū eſt falſum. qꝛ expulſio inductio ſunt diſtincte mutatiōes et deꝰ

pōt coagere creatura ad expulſionē coagēdo nec ꝯcurrēdo ad inductionē. tūc natura creata p̄t expellere vnā formā natural̓r:obſtāte deꝰ ꝯcurrat ſecū: ſꝫ poteſt aliā inducere: qꝛ deꝰ cōcurrit. ideo naturā p̄t fieri corruptio ſine generatiōe. ſꝫ illa ꝓpoſitio allegata corruptio vniꝰ ⁊cͣ. Habet intelligi qn̄deꝰ cōcurrit equalit̓ in actione creature: etalit̓ eſt vera. prīa ſuperiꝰ inducta ꝯcluditoppoſitū. qꝛ ẜꝫ ph̓ꝫ. ix. metaphiſice. et. ij. poſteriorū illa ſunt priora intētōe ſunt poſteriorain executōe. lꝫ inductio forme pͥus intēdatur tn̄ ſtat ſit poſterior in effectu. p̄dctāaūt ſunt intelligēda eſſe vera tenēdo deꝰpōt facere duo ꝯria eſſe in eodē ſubiecto: quiatūc nec expulſio vniꝰ forme pͥor natura eſſet inductiōe alteriꝰ. nec ecōuerſo: qꝛ tūc ſicut expulſio vniꝰ forme pōt eſſe ſine inductōe alteriꝰ itaecōuerſo inductio vniꝰ pōt eſſe ſine expulſiōealteriꝰ: qꝛ p̄nt eſſe ſil̓ ẜm iſtā viā. ẜm iſtamopinionē neutra eſſet pͥor alia: ſꝫ videt̉ irrationabile includēs ꝯͣdictōem. Loq̄ndo aūt deduobꝰ ꝓprie opponunt̉ formalit̓ intrinſece: ſꝫ ſi opponunt̉ ſolū opponunt̉ cām extrīſecā quō eſt de culpa gr̄a: qꝛ nullū abſolutumī vno repugnat formalit̓ alicui abſoluto ī alioſꝫ ſi opponant̉ ſolū opponunt̉ inſtitutiōe dīna ordinauit qͥcunqꝫ eſſet in tali culpa eſſꝫ indignꝰ vita eterna: quicunqꝫ hret gr̄am eſſetdignꝰ vita eterna. ꝯn̄s ex inſtitutōe diuinaſi gr̄a culpa eſſent in eodē ille eſſet dignꝰ vita eterna eſſet dignꝰ vita eterna eſt manifeſta ꝯͣdictio. De iſtis aūt cōſil̓ibus nonopponūt̉ ex natura rei dico nec expulſio vnius eſt pͥor inductōe alteriꝰ diuina potētiaꝫpn̄t eſſe ſil̓ īdifferent̉ vnū ſine alio. ecōuerſoPrimū ptꝫ: qꝛ ſic nulla eſt īter ea repugnātia:niſi ex īſtitutōe diuina: ſꝫ deꝰ potuiſſet alit̓ ordinaſſe. igit̉ ⁊cͣ. Scd̓m ptꝫ ꝙͣtū ad vnā partē: qꝛdeus pōt infundere gr̄am ſine expulſiōe: ſicutptꝫ in pͥmo angelo ſtatī in quo nulla culpaceſſit infuſione gr̄e de pͥmo hoīe ptꝫ etiā ẜmaliquos dicūt hūiſſe gr̄aꝫ an̄ lapſū. Quā ad ſcd̓am ꝑtē pꝫ: qꝛ ſicut inſtituit penā eter alicui infligendā pctō mortali ſine infuſione alicuius poſitiui ſicut pͥus ꝓbatū eſt: itapōt illā penā obligatōeꝫ ſibi remittere oēꝫoffenſam ſine infuſione poſitiui. Confirmaturqꝛ deꝰ p̄t ſuſpēdere inflictōeꝫ illiꝰ pene pctōvſqꝫ ad tp̄s vt manifeſtū eſt. hoc ſine infuſione poſitiui. igit̉ eadē rōne pōt ſuſpendere inflictionē illius pene imꝑpetuū abſqꝫ hoc infūdat aliquam gr̄am. de facto tamen regulariter prius eſt expulſio culpe ꝙͣ infuſio gratie:quia de facto et regulariter non remittitur

Rn̄ſio ad pͥmaꝫq̄oneꝫ pͥncipalēeſt ſcd̓s articulusqͥnqꝫ cōtinet ꝑtiales articulos

Circa primū