ueſtionesOVIII. ⁊. IX
priuatōes aut entia poſitiua. Si ſint priuationes aut priuatiōes virtutū naturaliū aut ſuꝑnaturaliū. ⁊ ſiue ſic ſiue ſic iſti actus ſufficient̉reparant̉ ꝑ virtutes ſuꝑnaturales. Si ſint entia poſitiua diſcōuenientia aīe ⁊ tollant̉: tuncſequit̉ ꝙ aīa in quolibet ſacramēto ꝑderet aliqd̓ accidēs abſolutū qd̓ videt̉ incōueniēs. Similiter taliter entia poſitiua diſcōueniētia opponunt̉ virtutibꝰ. igit̉ ſufficiēter tollunt̉ ꝑ infuſionē taliū virtutū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ille virtutes reparāt ſufficiēter tales defectus. Preterea hoꝓ ſtatu gratie nō hꝫ gr̄am ꝑfectiorē ꝙͣ habuiſſet ſi ſtētiſſet in ſtatu innocētie: ſꝫ tunc nō habuiſſet niſi gr̄am gratū facientē ⁊ alias virtutes: igit̉ nec modo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illa gr̄a ſacramētalis totaliter ſuꝑfluit. Preterea pctm̄ nihil reliquit in aīa expellendū: ſꝫ tm̄ obligatōem ad penā eternā: ſꝫ illa obligatio expellit̉ ſufficienterꝑ gr̄am gratū facientē ⁊ alias virtutes. igiturgra ſacramentalis ſuꝑfluit. Preterea illud qd̓ſufficiēter inclinat ad vnū oppoſitoꝝ expellitreliquū vel ſaltē nō requirit̉ aliud ad expellendū ſꝫ iſti defectꝰ non ſunt niſi pctā mortalia ⁊gr̄a gratū faciēs cū alijs virtutibꝰ ſufficienterinclinat ad actus oppoſitos iſtis pctīs igiturſufficiēter expellūt. iſta igit̉ gr̄a ſacramētalisſuꝑflua eſt. Preterea iſti defectus nō ſunt niſidefectꝰ morales potētiarū ⁊ culpabiles quoad mores: ⁊ nō quo ad naturā aliquā poſitiuāſꝫoēs tales defectꝰ ſufficiēter tollunt̉ ⁊ corrūpunt̉ ꝑ gr̄am gratū faciētē ⁊ alias ꝟtutes iſtd̓faciētes. igit̉ ⁊c̄. Preterea iſti defectꝰ nō ſuntniſi pctā mortalia. igiꝰ ſi gr̄e ponunt̉ ad reparandū iſtos defectꝰ tot erūt gr̄e diſtincte quoterūt pctā mortalia: qd̓ videt̉ abſurdum. Uel ſidicas ꝙ vna gr̄a ſacramētalis ſufficit ad reꝑarādū oēs iſtos defectꝰ eadem rōne dicā ego ꝙvna gr̄a gratū faciēs ſufficit ad reparādū oēshmōi defectꝰ. igit̉ ſuꝑflue ponūt̉ oēs tales gr̄eIō dico ꝙ duplex eſt gr̄a: vna eſt qͣlitas abſoluta īformās aīam. alia eſt gr̄a gratuita dei volūtas. pͥmo mō loq̄ndo de gr̄a dico ꝙ eadeꝫ eſtgr̄a gratū faciēs ⁊ gr̄a virtutū ⁊ gr̄a ſacramentalis. hͦ pꝫ qꝛ pluralitas nō eſt ponēda ſine neceſſitate: ſed omnia poſſunt ſaluari eque beneponendo vnam gratiam ſicut ponendo plures. igit̉ eſt tm̄ ponenda vna ⁊ maxime ex quonō eſt ad hͦ aucͣtas nec rō nec exꝑiētia. Aſſumptū pꝫ: qꝛ oīs gr̄a ponit̉ vl̓ vt reddat hoīem dignū vita eterna vel ad meritorie operandū vl̓ad tollēdū defectꝰ inclinātes ad pctm̄ ⁊ retrahētes hoīem a bonis: ſꝫ oīa iſta ſaluant̉ ꝑ vnaꝫgratiā cū alijs virtutibus. igitur ⁊c̄. Primumpatet vt prius ſola caritas diſtinguit inter filios regni ⁊ perditōis. Scd̓ꝫ ptꝫ quia caritas
cū alijs virtutibus ſufficit ad meritorie operādū: puta cū fide ſpe ⁊cͣ. lꝫ em̄ caritas nō ſufficiat ad credendū ⁊ ſperandū: qꝛ iſti actus ſūt inintellectu. tn̄ ſi ſint aliq̄ virtutes in intellectuinclinātes: tūc ad iſtos actus ſufficit caritascū alijs virtutibus ad meritorie operandum.Tertiū ptꝫ: qꝛ iſti defectus vel ſunt ignorātiain intellectu vl̓ malicia in volūtate vl̓ defectꝰin potētijs executiuis. ſꝫ ignorātia in ītellectuſufficiēter tollit̉ ꝑ fidē ⁊ alios habitus intellectuales. malicia in voluntate tollit̉ ꝑ caritatēdefectus in potētijs executiuis tollit̉ ſufficiēter ꝑ alias virtutes ⁊ qͣlitates inclinātes. Secūdo dico ad iſtū articulū ꝙ gr̄a virtutū nō diſtinguit̉ realiter a gr̄a gratū faciēte: qꝛ caritasnō diſtīguit̉ realiter a gr̄a gratū faciēte. ſꝫ gr̄avirtutū eſt caritas. igit̉ ⁊c̄. Haior ptꝫ. qꝛ ſi diſtingueret̉ realiter tūc gr̄a pōt eſſe ſine caritate: qꝛ ſi ſunt res diſtincte poſſūt ſeparari abinuice. ⁊ ſic aliqͥs eſſet gratus deo ſine caritate ⁊ꝯn̄s acceptus deo ⁊ noͣ acceptus deo. Preterea ẜm eos qͥ ponūt gr̄am differre a caritategr̄a eſt ſubiectiue in eſſentia aīe ⁊ ex ea fluuntcaritas ⁊ alie virtutes. ſꝫ ẜm eū alibi intellectꝰeſt prior volūtate. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſſentia aīe eſt priorvolūtate. igit̉ pōt gr̄a eſſe in eſſentia aīe abſqꝫhoc ꝙ caritas ſit ī volūtate. Preterea ſi gratiaſit cā reſpectu caritatis videt̉ maxime eſſe cāeffectiua: ſꝫ deus pōt ſuſpēdere oēm actionemcauſe ſcd̓e. igit̉ pōt ſuſpedere actionē gr̄e quaab ea fluit caritas. ⁊ ꝑ ꝯn̄s gr̄a pōt eſſe ſine caritate. Ideo dico ꝙ gr̄a ⁊ caritas ſunt oīno cedē realiter: ſꝫ ſolū diſtingunt̉ ſicut noīa vel cōceptus connotatiui. Loq̄ndo aūt de gr̄a ſcd̓omoſcꝫ de gratuita dei volūtate q̄ coexiſtit ſacramētis ex pactōe diuina aliqͥd efficit in aīaſic dico ꝙ gr̄a ſacramētalis differt a gr̄a virtutū: qꝛ aliqͥs effectꝰ correſpōdet gr̄e ſacramētali hͦ eſt volūtati diuine reſpectu recipietis ſacramētū qͥ nō cōuenit caritati ẜm ſe. naꝫ talisgr̄a coexiſtēs in ſacramēto liberat recipientēab oī culpa ⁊ pena ſimpliciter: ⁊ tn̄ hͦ nō oportet fieri ꝑ gr̄am informātē. Exēplū eſt ad hoc.ꝙ eadē gra cōfertur ī baptiſmo fluminis ⁊ flaminis. ⁊ tn̄ aliquē effectū hꝫ baptiſmus fluminis quē nō hꝫ baptiſmus flaminis: qꝛ in primoabſoluit̉ baptiſatus ab oī pena tꝑali ⁊ eternanō aūt in ſcd̓o. Si dicas ꝙ baptiſatus baptiſmo flaminis abſoluit̉ ab oī pena eterna ⁊ tꝑali ſicut in baptiſmo fluminis: qꝛ ſancti dicuntꝙ idē facit baptiſmus flaminis qn̄ nō pōt fieri baptiſmꝰ fluminis. Cōtra. tūc baptiſatꝰ baptiſmo fluminis eſſet peior ꝙͣ nō baptiſatꝰ. qꝛbaptiſmꝰ fluminis nō diſſoluit a pena tꝑali inadulto. ⁊ ſi baptiſatus baptiſmo fluminis fe-
Nota
QNota
Q