Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri

aīe: ptꝫ oꝑꝫ aliqͦs precedat talē actūnec aliqͣ paſſio: qꝛ opꝫ neceſſario p̄cedatillū actu nec ſpēs aliqͣ: qꝛ illa pōt ſtare cuꝫ taliactu. Si dicat̉ pctm̄ diminuit̉ inclinatioad virtutē. Cōtra aliter ſicut pͥus. qꝛ inclinatōaut ē ſubſtātia aut accūs. ſubſtātia: qꝛ nulla talis corrūpit̉ vl̓ minuit̉ pctm̄ ẜm oēs. neceſt accidēs: qꝛ habitꝰ nec actus ẜm oēs necſpēs nec potētia ſil̓r. ptꝫ prius. Si em̄ eſſet habitus vel naturaliter inductꝰ vel īfuſus vel acqͥſitus. pͥmo mo: qꝛ nullus talis ibi poniturſcd̓o etiā cōſequit̉. nec acqͥſitꝰ: qꝛ talisacquirit̉ ex actibꝰ neceſſario p̄cedūt actūpct̄i: ſꝫ poſſunt ſeqͥ. Si dicat̉ talē actū eſtminus diſpoſitꝰ ad actuꝫ virtutis ꝙͣ ante: qꝛillū actū inclinat̉ ad oppoſitū virtutis. Cōtradeꝰ pōt ſuſpēdere actiuitatē illiꝰ actꝰ pctī reſpectu gn̓atōis habitꝰ iſtū actū annihilare: tn̄ remaneret ille pctōr ſicut prius. Ex iſtisptꝫ quō deꝰ peccaret ꝙͣtūcunqꝫ faceret oēꝫactu ſicut totalis quē nūc facit pctōre ſicut partialis: qꝛ pctm̄ vt dcm̄ eſt nihil aliuddicit niſi aliquē actū cōmiſſionis vel omiſſionis ad quē hoobligat̉ ꝓpter cuius cōmiſſionēvel omiſſionē obligat̉ ad penā eternā. deꝰaūt ad nullū actum pōt obligari: eoip̄odeus vult: eſt iuſtu fieri. eſt exempluꝫ ad ſi eſſet aliqͥs ſuperior reſpectu duoꝝ preciperet vni facere aliqͥd alteri. vnus infaciēdo peccaret alter. qꝛ ſcd̓s equaliter obligat̉ ſicut primus. obligatio facit aliquē pctōrem vel pctōrem. vn̄ ſi deus cauſaret odiū ſui in volūtate alicuius ſicut totalis (ſicut nūc ſemꝑ cauſat ſicut ꝑtialis)ꝙͣ talis peccaret nec deus: qꝛ ad nihil obligat̉nec alius qꝛ actus ille eſſet ī ptāte ſua. Exiſtis ptꝫ tertio quo poſſunt pctā redire: eadeꝫin nuero: qꝛ illi actus preteriti redeāt ijdemnuero: ſꝫ qꝛ actus obligāt aliqueꝫ ad penameternā ante penitentiam deſtructa caritatepctm̄ illi actus p̄teriti vel alij cōmiſſi de nouoeiuſdē ſpēi pͥmis vel alteriꝰ ſpēi obligāt adeandē penā numero ad quā pͥmi obligabant:qꝛ ad penā eternā in numero: ſi ante lapſūſcd̓m penitēs pͥmo pct̄ō totaliter ſatiſfecit: ſꝫ ꝑticulariter. ſi aut totaliter ſatiſfecit: tūc dicit̉ illud pctm̄ redire: ſꝫ ſcd̓m pctm̄ ē grauius ꝓpter ingratitudinē ꝙͣ fuiſſet ſi pͥusn peccaſſet. hec oīa dico ſine aſſertione. Circaſcd̓m dico ẜm magr̄m dicit̉ penitētia a puniēdo: tn̄ ſunt idē penitere punire: qꝛ aliquis punit pctā alterius tn̄ penitet. ſꝫ penitere eſt actus penitētis de cōmiſſis de ſeipſo.Penitētia aūt multipliciter accipitur. vnomodo em̄ actu penitetis. alio ſacramē

to. Primo accipit̉ multiplicit̓. vnopena quā ſuſtinet penitens. alio accipit̉actu effectiuo cauſatiuo talis penitētie. tertio accipit̉ actu quē qͥs volūtarie aſſumitpctō cōmiſſo. Primus modus accipit̉ dupliciter vel pro aliquo interiori vel exteriori. primomo triſticia de pctō pōt dici penitētia cōtritio. ſcd̓o aliqͥs actꝰ ī parte ſenſitiua pōt dici penitētia. Scd̓s modus pͥncipalis capiturdupliciter. vno aliquo interiori effectiuopenitētie. alio ſpāliter extrinſeco effectiuo penitētie. Primo diſplicentia de pctōcōmiſſo dicit̉ penitētia: qꝛ nata eſt in pluribꝰcauſare triſticiā ē penitētia. ſcd̓o ꝯfeſſiodicit̉ penitētia: qꝛ eſt cauſatiua verecūdie ēpena ieiuniū hmōi. Tertio accipiendopͥncipaliter pōt ſatiſfactio dici peniteria quevolūtarie accipit̉ pctō cōmiſſo. ſiue illaſit pena ſiue ſit. pōt em̄ aliqͦs voluntarie aſſumere vt deū diligat ſuꝑ oīa ſatiſfactiōe.ſic aliqͥd delectabile p̄t dici penitētia. ī iſtiseſt talis ordo: qꝛ pͥmo eſt actus deteſtandi peccatū cōmiſſū vel diſplicētia. ſcd̓o ſequit̉ exillo actu trifticia. Tertio ē acceptatio deteſtatōis ſiue volitōis triſticie cōſequentis.ſunt duo actꝰ deteſtatio acceptatio diſtincti: qꝛ poſſunt abinuicē ſeꝑari: poſt primū actū vel ſcd̓m vel tertiū ponēdo tertiꝰ actusſit acceptatio pene ꝯntis diſplicētiā vel deteſtatōem ſeqͥt̉ actꝰ puniēdi exterior. hic variatur ẜm diuerſas regulas inſtitutas. Penitetia ſcd̓o principali accepta ſacramentoſcꝫ ẜm magr̄m videt̉ eſſe actus aliquis punitiuus interior vel exterior ẜm alios eſt ita:ſꝫ ſola abſolutio ſacerdotis penitētia ē ſacramētū. Sed qͥcquid ſit dico penitentia ē ſacramentū habet qͥd rei: ſꝫ tantū quid noīseius: ideo qd̓libet qd̓ ponit̉ in eius diffinitōne exprimēte qͥd noīs eius pōt dici ꝑs penitētie eſt ſacramentū. Nūc aut penitētia ſacramentū ſic diffinit̉ vel deſcribitur eſt abſolutio hoīs penitētis facta a ſacerdote iuriſdictionē habete ſub certa forma verboꝝ debitaintentōe ꝓlata ex inſtitutione verboꝝ diuinaefficaciter ſignificantiū abſolutionē aīe a peccato. ſic homo penitēs ponit̉ ī iſta deſcription multa alia. Circa tertiū dico pecca deleri eſt aliquā rem abſolutā vel relati a pctōre amoueri vl̓ ſeꝑari: ſꝫ ē actū cōmiſſūvel omiſſū ad penā īputari. ſiue illudtingat ſolā ttanſitōem tꝑis vt ſi deꝰ ordinaret qͥcūqꝫ cōmiſiſſꝫ talē actū ſi inueniret̉ ī atēpore illu actuꝫ cōmiſiſſe eſſet ordinatus adpenā eternā: ſꝫ ſi inueniret̉ illū actum commiſiſſe in b tꝑe ſequēte a eſſꝫ ordinatus ad

Scd̓m mēbrumpͥmi articuli

Tertiū

Scd̓m

Notandū

Tertiū membeꝝe