LibriQuarti
Irente alia cā imediate. Exēplū dē generantenaturaliter ⁊ ſole vel alio corpore celeſti. igit̉nulla creatura pōt in aliquē effectū deo nō coagēte īmediate tanꝙͣ cā partiali ⁊ principaliAlia ratio de ſuſpēſione actiōis cauſarū ſecūdarū pōt em̄ calor approximari calefactibili ⁊nō calefacere: qꝛ deus ſuſpēdit actōem calorisſicut ptꝫ in camino ignis: ita vt ſuſpenſio nonvidet̉ aliud niſi deū nolle coagere cū illis cauſis ſcd̓is ad ꝓducendū effectu: ⁊ ꝑ iſtū moduꝫpōt faciliter ſaluari illud miraculū in caminoignis ſicut alibi hoc dcm̄ eſt. His ſuppoſitisfaciliter pōt rn̄deri ad rōes Ioh̓. predictas tenendo ꝙ accidēs pōt eſſe cā partialis ꝓducēdi ſubſtātiā ⁊ corrūpendi ſimpliciter accidēs:dico tā ſeparatū ꝙͣ ꝯiunctū nō totalis cā. p̄t dici tūc ꝙ oēs rōnes pͥus facte ꝓbant ꝙ cā totalis ſit ꝑfectior ſuo effectu. qd̓ verū eſt gn̓aliterſꝫ cā partialis nō eſt perfectior ſuo effectu: neceque ꝑfecta. ptꝫ de obiecto reſpectu intellectionis ītuitiue qn obiectū eſt ꝑfectius ip̄a intellectōe: puta ſi albedo intelligat̉ intuitiue: tūcdico ꝙ accn̄s nō eſt cātotalis gn̄atōis ⁊ corruptiōis ſubſtātie ſicut nec aliqͣ creatura: qꝛ cuꝫoī creatura ꝯcurrit deꝰ īmediate vt pͥus patuit. tn̄ accn̄s eſt cā partialis mō p̄dicto: lꝫ hͦ nōpoſſit ꝓ ſtatu iſto demoſtrari tn̄ pōt rōnabilit̓ꝑſuaderi: qꝛ ad pn̄tiā iſtoꝝ accidētiū ſequunt̉multi effectꝰ qͥ nec corrūpunt̉ nec ꝓducunt̉ inabſentia illoꝝ accidētiū. ⁊ hͦ nō pōt eſſe vt videt̉ niſi acen̄tia aliquā actiuitatē habeāt ad illos effectꝰ ꝓducēdos vl̓ corrupendos. alit̓ em̄perit oīs viā ad ꝓbandū aliqͥd eſſe cām alteriꝰſicut alibi dcm̄ eſt. Un̄ ſi eſſet h̓ materia informata forma ignis ⁊ alia informata forma aq̄ ſine oībus accn̄tibꝰ hinc inde: tūc poſſet homoexperiri certitudinaliter vtrū ſubſtātia poſſitgn̓are ſubſtantiā ſine accidētibꝰ. ⁊ ſi ſic nō ponerent̉ accn̄tia tanꝙͣ cauſe ꝑtiales reſpectu illius gn̓atōis. ſi nō: tūc deberēt poni cauſe partiales. ſꝫ qꝛ ſubſtātie nō ſic manent de facto ſine acen̄tibꝰ: iō de iſto pūcto nō pōt hō certificari: ſꝫ remanet quaſi ꝯcluſio neutra. Tūc adrōnes rn̄dendo dico ad primā ꝙ aliqn̄ cā equiuoca eſt ꝑfectior ꝙͣ vniuoca ⁊ aliqn̄ nō. Si dicas ꝙ cā illimitatior eſt ⁊ ꝑfectior falſum eſt.vl̓r accipiendo tn̄ ꝯcludendo gn̄aliter ꝙ quādo ad aliquē effectū ꝓducendum ꝯcurrūt duecauſe quaruꝫ vna eſt eqͥuoca ⁊ alia vniuoca ꝙaltera cā cōcurrēs eſt perfectior illo effectu: qꝛcā prima eſt ꝑfectior ꝙͣ cā ſcd̓a: ſꝫ nulla alia ptꝫgnaliter. Ad aliud de adequatōe dico ꝙ ī effectu intelligi duo ẜm modū intelligendi noſtrū eſt falſum ꝙ talia duo in effectu nō ſint etintelligere eſſe in rōne qd̓ nō eſt in re eſt falſū
intelligere. qꝛ ſiue effectꝰ ſit diuiſibilis ſiue indiuiſibilis nō eſt dare aliqͥd in effectu qͥn illudꝓducatur ab eadeꝫ cauſa a qua aliud ꝓducit̉.tn̄ hoc poſito falſo ꝙ in effectu duo intelligūt̉tūc qn̄ dicit ꝙ in a adeqͣt̉ illa cauſa. dico ꝙ aliqͥd adeqͣri alicui pōt dupl̓r intelligi. Uno mōẜꝫ ꝑfectionē. ⁊ ſic qn̄qꝫ effectꝰ eſt ꝑfectior cāptiali. in quo eſt a ⁊ b. ẜm imaginationē p̄dictāa adeqͣtur cauſe ꝑtiali in ꝑfectiōe. qꝛ a eſt ita ꝑfectū ſicut illa cauſa ꝑtialis: ⁊ a cū be ꝑfectiꝰilla cāꝑtiali. Alio mō dicit̉ aliqͥd adeq̄ri alteri in potētia ⁊ vi ꝓductiua. ita ꝙ illud ſit ꝑfectiſſimū: qd̓ p̄t ꝓduci ab eo ꝯcurrēte quocūqꝫalio agente. ⁊ ſic nec a nec b adeqͣtur illi cāe ꝑtiali. qꝛ licꝫ a ſit ita ꝑfectu in natura ſicut cauſa illa ꝑtialis. tn̄ nō eſt ꝑfectiſſimū: qd̓ pōt produci a tali cauſa ꝑtiali. qꝛ cauſa ꝑtialis pōt ꝓducere aliqͥd ꝑfectius ſe: licꝫ cauſa totalis no.Un̄ argumētū de cālitate ⁊ actiuitate reſpe īctu effectꝰ ꝑfectioris vel imꝑfectōris ī creaturꝭ ᵍnō cōcludit vl̓r cām eſſe ꝑfectiorē effectu. ⁊ roeſt. qͥa nulla creatura eſt cauſa totalis reſpectu alicuiꝰ effectꝰ ſꝫ tm̄ ꝑtialis. qꝛ in om̄i actiōecreature cōcurrit deus. ſꝫ ex cauſalitate ⁊ actiuitate cauſe totalis q̄ eſt totalis vel pōt eē totalis reſpectu cuiuſlibet effectꝰ pōt argui cāmeſſe ꝑfectiorē effectu. ⁊ ſic ſolus deus eſt cauſatotalis: vel eſſe pōt cauſa totalis reſpectu cuiuſlibet effectꝰ. ideo ſequit̉ ꝙ deus ſit ꝑfectiorom̄i effectu ꝓducto. aliter em̄ ꝑiret omīs viaad probandū deū eſſe ens ꝑfectiſſimū. nā ꝑ oīpotentiaꝫ: puta ꝑ hoc ꝙ pōt eſſe cauſa ꝑtialisequiuoca vl̓is ⁊ totalis reſpectu effectuū: maxime reſpectu ꝑfectiſſimoꝝ. puta angeloꝝ: arguit̉ deū eſſe ens ꝑfectiſſimū. Nā aliter nō p̄tprobari deū eſſe ens ꝑfectiſſimū per cauſalitatē: niſi ꝑ hoc ꝙ eſt cauſa totalis oīm effectuuꝫvel eſſe pōt. Quantū ad articulū de trāſmu-tatione paſſiua iſtoꝝ accidentiū ꝙͣtuꝫ ad motū locale dicūt oēs ꝙ accidētia ſeparata poſſunt moueri localiter: ſicut qn̄ ſunt coniunctaSed eſt difficultas. primo vtrū poſſint trāſmutari ad quātitatē. Secūdo vtrū ad ſubſtātiā. ita ꝙ poſſet fieri de illis ſubiectuꝫ vel ſubſtātia. Tertio vtrū ad qualitatē. Quātuꝫ adprimū eſt difficultas de rare factione ⁊ cōdenᵈſatione illarū ſpecierū: qꝛ ad ſenſum ptꝫ. qꝛ rarefiunt ⁊ cōdenſant̉. et dicitur hic ꝙ ille ſpespoſſunt rarefieri ⁊ cōdenſari. ſed ſiue ſit ibi rarefactio ſiue ꝯdenſatio ſemꝑ quātitas pͥor corrūpitur ⁊ noua generatur. et ita eſt ibi motuslocalis: qꝛ ſicut deus poteſt cōſeruare quātitatē in eſſe ꝑmanēti ſine ſubiecto. ita in fluxuetfieri. ⁊ tn̄ non ſunt ibi alique mutationes ſineſubiecto niſi ad ꝙͣtitatē. qͥa oīa alia accidētia
Ad ſcd̓m
Ad primū
Ad alia duo argumenta
RCirca tertiumarticulum
Nota tres difficultates
Rn̄ſio ad pͥmaꝫLdifficultatem
Rn̄ſio ad pͥmaꝫLdifficultatem