Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

LibriQuarti

Irente alia imediate. Exēplū generantenaturaliter ſole vel alio corpore celeſti. igit̉nulla creatura pōt in aliquē effectū deo coagēte īmediate tanꝙͣ partiali principaliAlia ratio de ſuſpēſione actiōis cauſarū ſecūdarū pōt em̄ calor approximari calefactibili calefacere: qꝛ deus ſuſpēdit actōem calorisſicut ptꝫ in camino ignis: ita vt ſuſpenſio nonvidet̉ aliud niſi deū nolle coagere illis cauſis ſcd̓is ad ꝓducendū effectu: iſtū moduꝫpōt faciliter ſaluari illud miraculū in caminoignis ſicut alibi hoc dcm̄ eſt. His ſuppoſitisfaciliter pōt rn̄deri ad rōes Ioh̓. predictas tenendo accidēs pōt eſſe partialis ꝓducēdi ſubſtātiā corrūpendi ſimpliciter accidēs:dico ſeparatū ꝙͣ ꝯiunctū totalis. p̄t dici tūc oēs rōnes pͥus facte ꝓbant totalis ſit ꝑfectior ſuo effectu. qd̓ verū eſt gn̓aliterſꝫ partialis eſt perfectior ſuo effectu: neceque ꝑfecta. ptꝫ de obiecto reſpectu intellectionis ītuitiue qn obiectū eſt ꝑfectius ip̄a intellectōe: puta ſi albedo intelligat̉ intuitiue: tūcdico accn̄s eſt cātotalis gn̄atōis corruptiōis ſubſtātie ſicut nec aliqͣ creatura: qꝛ cuꝫ creatura ꝯcurrit deꝰ īmediate vt pͥus patuit. tn̄ accn̄s eſt partialis p̄dicto: lꝫpoſſit ſtatu iſto demoſtrari tn̄ pōt rōnabilit̓ꝑſuaderi: qꝛ ad pn̄tiā iſtoꝝ accidētiū ſequunt̉multi effectꝰ nec corrūpunt̉ nec ꝓducunt̉ inabſentia illoꝝ accidētiū. pōt eſſe vt videt̉ niſi acen̄tia aliquā actiuitatē habeāt ad illos effectꝰ ꝓducēdos vl̓ corrupendos. alit̓ em̄perit oīs viā ad ꝓbandū aliqͥd eſſe cām alteriꝰſicut alibi dcm̄ eſt. Un̄ ſi eſſet materia informata forma ignis alia informata forma aq̄ ſine oībus accn̄tibꝰ hinc inde: tūc poſſet homoexperiri certitudinaliter vtrū ſubſtātia poſſitgn̓are ſubſtantiā ſine accidētibꝰ. ſi ſic ponerent̉ accn̄tia tanꝙͣ cauſe ꝑtiales reſpectu illius gn̓atōis. ſi: tūc deberēt poni cauſe partiales. ſꝫ qꝛ ſubſtātie ſic manent de facto ſine acen̄tibꝰ: de iſto pūcto pōt certificari: ſꝫ remanet quaſi ꝯcluſio neutra. Tūc adrōnes rn̄dendo dico ad primā aliqn̄ equiuoca eſt ꝑfectior ꝙͣ vniuoca aliqn̄. Si dicas illimitatior eſt ꝑfectior falſum eſt.vl̓r accipiendo tn̄ ꝯcludendo gn̄aliter quādo ad aliquē effectū ꝓducendum ꝯcurrūt duecauſe quaruꝫ vna eſt eqͥuoca alia vniuocaaltera cōcurrēs eſt perfectior illo effectu: qꝛ prima eſt ꝑfectior ꝙͣ ſcd̓a: ſꝫ nulla alia ptꝫgnaliter. Ad aliud de adequatōe dico ī effectu intelligi duo ẜm modū intelligendi noſtrū eſt falſum talia duo in effectu ſint etintelligere eſſe in rōne qd̓ eſt in re eſt falſū

intelligere. qꝛ ſiue effectꝰ ſit diuiſibilis ſiue indiuiſibilis eſt dare aliqͥd in effectu qͥn illudꝓducatur ab eadeꝫ cauſa a qua aliud ꝓducit̉.tn̄ hoc poſito falſo in effectu duo intelligūt̉tūc qn̄ dicit in a adeqͣt̉ illa cauſa. dico aliqͥd adeqͣri alicui pōt dupl̓r intelligi. Unoẜꝫ ꝑfectionē. ſic qn̄qꝫ effectꝰ eſt ꝑfectior cāptiali. in quo eſt a b. ẜm imaginationē p̄dictāa adeqͣtur cauſe ꝑtiali in ꝑfectiōe. qꝛ a eſt itafectū ſicut illa cauſa ꝑtialis: a be ꝑfectiꝰilla cāꝑtiali. Alio dicit̉ aliqͥd adeq̄ri alteri in potētia vi ꝓductiua. ita illud ſit ꝑfectiſſimū: qd̓ p̄t ꝓduci ab eo ꝯcurrēte quocūqꝫalio agente. ſic nec a nec b adeqͣtur illi cāetiali. qꝛ licꝫ a ſit ita ꝑfectu in natura ſicut cauſa illa ꝑtialis. tn̄ eſt ꝑfectiſſimū: qd̓ pōt produci a tali cauſa ꝑtiali. qꝛ cauſa ꝑtialis pōtducere aliqͥd ꝑfectius ſe: licꝫ cauſa totalis no.Un̄ argumētū de cālitate actiuitate reſpe īctu effectꝰ ꝑfectioris vel imꝑfectōris ī creaturꝭ cōcludit vl̓r cām eſſe ꝑfectiorē effectu. roeſt. qͥa nulla creatura eſt cauſa totalis reſpectu alicuiꝰ effectꝰ ſꝫ tm̄ ꝑtialis. qꝛ in om̄i actiōecreature cōcurrit deus. ſꝫ ex cauſalitate actiuitate cauſe totalis eſt totalis vel pōt totalis reſpectu cuiuſlibet effectꝰ pōt argui cāmeſſe ꝑfectiorē effectu. ſic ſolus deus eſt cauſatotalis: vel eſſe pōt cauſa totalis reſpectu cuiuſlibet effectꝰ. ideo ſequit̉ deus ſit ꝑfectiorom̄i effectu ꝓducto. aliter em̄ ꝑiret omīs viaad probandū deū eſſe ens ꝑfectiſſimū.potentiaꝫ: puta hoc pōt eſſe cauſa ꝑtialisequiuoca vl̓is totalis reſpectu effectuū: maxime reſpectu ꝑfectiſſimoꝝ. puta angeloꝝ: arguit̉ deū eſſe ens ꝑfectiſſimū. aliter p̄tprobari deū eſſe ens ꝑfectiſſimū per cauſalita: niſi hoc eſt cauſa totalis oīm effectuuꝫvel eſſe pōt. Quantū ad articulū de trāſmu-tatione paſſiua iſtoꝝ accidentiū ꝙͣtuꝫ ad mo locale dicūt oēs accidētia ſeparata poſſunt moueri localiter: ſicut qn̄ ſunt coniunctaSed eſt difficultas. primo vtrū poſſint trāſmutari ad quātitatē. Secūdo vtrū ad ſubſtātiā. ita poſſet fieri de illis ſubiectuꝫ vel ſubſtātia. Tertio vtrū ad qualitatē. Quātuꝫ adprimū eſt difficultas de rare factione cōdenᵈſatione illarū ſpecierū: qꝛ ad ſenſum ptꝫ. qꝛ rarefiunt cōdenſant̉. et dicitur hic ille ſpespoſſunt rarefieri cōdenſari. ſed ſiue ſit ibi rarefactio ſiue ꝯdenſatio ſemꝑ quātitas pͥor corrūpitur noua generatur. et ita eſt ibi motuslocalis: qꝛ ſicut deus poteſt cōſeruare quātita in eſſe ꝑmanēti ſine ſubiecto. ita in fluxuetfieri. tn̄ non ſunt ibi alique mutationes ſineſubiecto niſi ad ꝙͣtitatē. qͥa oīa alia accidētia

Ad ſcd̓m

Ad primū

Ad alia duo argumenta

RCirca tertiumarticulum

Nota tres difficultates

Rn̄ſio ad pͥmaꝫLdifficultatem

Rn̄ſio ad pͥmaꝫLdifficultatem