AueſtioVII
cōpoſito qͦ ponit ꝙ in cōpoſito nō eſt niſi materia ⁊ forma. forma eſt altera pars: nō formatotius ſicut ponit Ioh̓. ip̄e em̄ ponit ꝙ ſubiectū īmediatū accidētis eſt illa forma tertia cōpoſiti. ⁊ ſic ẜm eū nō eſt eq̄ ſimplex ſicut ip̄ꝫ accidēs. ſꝫ illi qͥ nō ponūt talē formā tertiam hn̄tponere ꝙ ſubiectū īmediatū cuiuſcūqꝫ accidētis eſt ita ſimplex ſicut ip̄m accūs. ꝓbat̉ iſtudqꝛ accipio accūs reſpectiuū in cōpoſito ⁊ q̄rovtrū illud accn̄s recipiat̉ tm̄ in vna ꝑte cōpoſiti aūt in vtraqꝫ: qꝛ nō eſt dare forma tertiā ẜꝫte. ſi tm̄ in vna puta in materia vel ī forma ſubſtātiali: tūc habet̉ ꝓpoſitū: qꝛ ſubiectū īmediatū ē eq̄ ſimplex ſicut accūs reſpectiuuꝫ. ſi aut īvtraqꝫ aut totū in vtraqꝫ aut ꝑs in vna ⁊ ꝑs inalia. ſi pͥmo mo: tūc idē accn̄s nūero eq̄ īmediate recipit̉ in duobꝰ ſubiectꝭ nūero diſtīctis. qd̓videt̉ falſum. ⁊ ſic ꝑ potētiā dei vnū ſubiectuꝫcū illo accn̄te pōt deſtrui ⁊ aliud ſubiectū cuꝫeodē accn̄te manere: ⁊ ſic idē māeret poſt deſtructōem ſuā. qd̓ eſt abſurdū. Si ſcd̓o mō adhuc habet̉ ꝓpoſitū: qꝛ illa ꝑs qͥ recipit̉ in vnaꝑte cōpoſiti hꝫ ſubiectū eq̄ ſimplex ſicut ē ip̄ꝫaccn̄s ⁊ alia ſil̓r. ⁊ illud voco primū ſubiectu. ⁊ſic ad ꝓpoſitū ſequit̉ ꝙ potētie ſenſitiue recipiunt̉ īmediate in materia pͥma: qꝛ nō in aīa ītellectiua ꝑ te. Cōfirmat̉ ꝑ dcm̄ cōe: qꝛ aliqͣ accidētia inſunt toti rōne materie: puta ꝙͣtitasaliqͣ rōne forme puta qͣlitas iſtud non valeretniſi eſſet aliqd̓ acen̄s īmediate receptū in materia puta ꝙͣtitas: aliqd̓ in forma ſubſtantialiputa qͣlitas. ⁊ ſic habet̉ ꝓpoſitū. Tūc ad argumēta qn̄ dicit̉ actꝰ actiuoꝝ ⁊cͣ. dico ꝙ verū eſtqꝛ naturaliter forma nō pōt eſſe cū diſpoſitiōibus ꝯͣrijs in materia ſꝫ reqͥrit certā diſpoſitōeꝫſine q̄ nō pōt eſſe naturalit̓. Ad aliud dico ꝙſi intelligamꝰ ꝙ carnes ⁊ oſſa diſtīguant̉ ꝑ accidēs: tūc homo pōt eſſe ſine carnibꝰ ⁊ oſſibꝰ ⁊hͦ loq̄ndo de hoīe cōpleto ẜm cōem curſuꝫ nature. Ad aliud dico ꝙ motus pōt eſſe ſine ꝙͣtitate. Ad aliud dico ꝙ tactꝰ pōt triplicit̓ accipi. vno mō ꝓ oī eo qd̓ requirit̉ ad actū tā gēdi a ꝑte forme ſubſtātialis. ⁊ ſic nō pōt eē ſinetactu. Alio mō accipit̉ ꝓ oī eo qd̓ nccͣrio reqͥrit̉ ad actū tāgendi eliciēdū. ⁊ ſic reqͥrunt̉ diſpoſitiones accn̄tales ad talē actū tanꝙͣ cauſepartiales ſicut in ſcd̓o dc̄m eſt. ⁊ ſic pōt hō eēſine tactu ſaltē ꝑ potētiā diuinā. Si q̄ras vtrūſi ꝙͣtitas ſit res diſtīcta a ſubſtantia ⁊ qͣlitatevtrū ꝑficiat īmediate materiā vel formā. Rn̄deo. videt̉ ꝙ forma ſubſtātialis habeat ꝓpriāꝙͣtitatē ẜꝫ viā illā: qꝛ deꝰ p̄t ꝯſeruare materiāſine forma: ita ꝙ habeat ꝑtes diſtīctas loco ⁊ſitu: lꝫ nō ſine ꝙͣtitate ⁊ formā ſubſtātialē ſimpliciter. ⁊ qn̄ forma vnit̉ materie non videt̉ a-
mittere extenſionē ſuā ⁊ nouā acquirere. ſꝫ ẜmiſtā viā eſt dicendū ꝙ ꝙͣtitas materie eſt īmediate in materia: ⁊ ꝙͣtitas forme eſt īmediatein forma. ⁊ ẜm hoc apparet ꝙ ſunt due quātitates ſimul ī eadē materia. ⁊ illud eſt argumētu ad ꝓbandū ꝙ quātitas nō diſtinguit̉ a ſubſtātia ⁊ qͣlitate: ſi tm̄ ſit vna quātitas pōt diciꝙ īmediate ꝑficit formā et mediate materiaꝫ.qꝛ forma ſubſtātialis īmediate ꝑficit materiāEt hͨ de pͥmo articulo. Circa ſcd̓m articuluꝫſunt due difficultates. Prima. vtrū accidensſeꝑatū poſſit eē principiū generādi ſubſtātiā.Scd̓a. vtrū poſſit eſſe prīcipiū corrūpēdi ſubſtantiā ſicut qn̄ coniūgunt̉. Quātuꝫ ad pͥmādicit̉ ꝙ nō. qd̓ ꝓbat̉. qꝛ oē agens totale aūt eſtvniuocū aut equiuocū. ſi vniuocū: tūc eſt equeꝑfectū ſicut effectꝰ ꝓductꝰ. ſi equiuocū tūc eſtꝑfectius. hoc pꝫ. qͥa cā vniuoca hꝫ vnū effectūpro termīo adeqͣto ſue potētie. ſꝫ cā eqͥuoca eſtꝑfectior ꝙͣ vniuoca. igit̉ cā eqͥuoca eſt ꝑfectiorſuo effectu. ſꝫ accidēs nec eſt eq̄ ꝑfectu cū ſubſtātia nec ꝑfectius. igit̉ ⁊cͣ. Itē ſi cauſatū eſtꝑfectiꝰ ſimplicit̓ cā. licet ſit ſimplex. tn̄ ẜm ītellectū pōt diuidi ī duo in illud qd̓ equat̉ cāe equoce. ⁊ ī illud qd̓ excedit cām. primū vocet̉ a⁊ ſcd̓m biſte ſcd̓s effectꝰ eſt p̄ciſe effectus adequatꝰ ſue cauſe. hoc ſuppoſito q̄ro a quo eſt bnō a cā equoca. qꝛ ille effectꝰ ī a adequat̉ cauſein virtute ꝓductiua. igit̉ b. vel erit a nullo vela ſeip̄o. Itē vbicūqꝫ ad ꝓductōeꝫ eiuſdē effectꝰ cōcurrūt cā vniuoca ⁊ eqͥuoca. cā eqͥuoca ēſimpliciter ꝑfectior. ꝓbat̉. nā ẜꝫ ph̓m. ij. metaphiſice. oporret totū ordine accidentalē reducere in aliquā ſpeciē pͥorē ⁊ ꝑfectiorē ⁊ eſſentialē: vbi oēs cāe reducūtur ad primā cām. gͦ ordo accidentalis qͥ eſt int̓ indiuidua eiuſdeꝫ rōnis: int̓ q̄ ē generatio vniuoca reducit̉ ad cāmeqͥuocā tanꝙͣ ad cauſam ꝑfectiorē. Itē ſi forma cauſe eqͥuoce daret eē formalit̓ non poſſetdare eſſe ꝑfectius ſeip̄a. igr̄ eodē mō ſi cā vniuoca daret eſſe: nō daret eſſe perfectius ſeip̄aQuantū ad ſcd̓am difficultatē dico. ꝙ accides ſeꝑatū nō pōt corrūpere ſubſtātiā intātūꝙ ſi hic eſſet maximus calor ꝑ ſe nō p̄t deſtruere minimā ꝑtē aque. et hoc qꝛ nō habꝫ virtutēꝓducēdi ſubſtātiā. Contra. pͥus probatū eſtꝙ accidēs ſeꝑatū pōt ꝓducere ſubſtātiā ſic̄ cāptialis. Ite alias ꝓbatū fuit ꝙ deꝰ eſt cauſaptialis reſpectu cuiuſlibꝫ effectꝰ ꝓducēdi aliquomō cōcurrēs īmediate cū oī creatura ad ꝓducendū oēm effectū ſicut ſol. et rō ꝓbabiliorꝓ iſta cōcluſione ē ꝙ nō minꝰ depēdet creatura q̄cunqꝫ in cauſando a deo ꝙͣ a quacūqꝫ aliaſꝫ multe creature depedēt ab alia in cauſandoin tantū ꝙ nō p̄n̄t in alique effectū: niſi cōcur-
T iij
Ad tertiam
Ad quartāAd quintā
Scd̓a difficultas
Quarto
Tertio
Secundo
HScd̓s articulꝰ cōtinet duas difficultates
HScd̓s articulꝰ cōtinet duas difficultates
Prima ꝓbaturprimo
k9