Libri
naſo: tunc pōt ſeparari a naſo. ſed iuxta opinionē prius recitatā de ꝙͣtitate dico ꝙ ſimitas figura curuitas ⁊ rectitudo ⁊ oīa talia ſūt tm̄ cōceptus cōnotatiui ſigniſicātes eandē rē quaꝫſignificat ꝙͣtitas puta ſubſtātiā ⁊ qͣlitatē ⁊ conotāt coexiſtētiā multarū rerū diſtīctarū actualē ⁊ potētialē. iō ſimitas eſt qͥdā cōceptus ſignificās pͥncipaliter ip̄am ſubſtātiā naſi ⁊ cōnotās coexiſtētiā ⁊ extēſionē partiū alijs ꝑtibus corporis extrīſeci inter quas pōt eſſe mo:tus localis. eodē mō eſt de figura ⁊ de oībꝰ aliis. cuius rō eſt: qꝛ talia pn̄t cāri in ſubſtātia ꝑſolā ſituatōem localē. ſi em̄ accipias rectā lineam ⁊ facias curuā tūc mutat̉ figura: ⁊ tn̄ eſt ſolū motꝰ localis. nec eſt veriſil̓e ꝙ qn̄ de recta linea fit curua vel ecōuerſo ꝙ accipiat ſubſtantiā nouā vel qͣlitatē vel ꝑdat. Si dicas ꝙ iſteſunt qͣlitates de qͣrta ſpē. Rn̄dit ph̓s ꝙ qͣlitasē ẜm quā qͣles eē dicimur vel denoīamur. ⁊ ſicſūt qͣlitates: qꝛ ꝯceptꝰ cōnotatiui denoīantesſua ſignificata pͥncipalia. ⁊ de eis p̄dicāt̉ ſcd̓omō dicendi ꝑ ſe. Sil̓r dicunt̉ eſſe accidētia qͥaaliqn̄ p̄dicāt̉ de ſignificatꝭ pͥncipalibꝰ ⁊ aliqn̄nō. Itē ẜꝫ iſtū ſubſtātia ē cā accidētꝭ. gͦ deꝰ pōtcōſeruare ſubſtātiā ſuſpēdēdo eius actiōem ⁊cauſalitatē. igit̉ pōt ſubſtātia eſſe ⁊ tn̄ nullumaccūs cauſabit. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec ꝙͣtitatem. Itē ẜmiſtū deꝰ pōt facere materiā ſine forma ſubſtantiali. igit̉ multomagis ſine ꝙͣtitate. Itē p̄t facere ſubſtātiā ſine ꝙͣtitate maiori ⁊ minori: qͥanatura pōt hoc facere de raro ⁊ denſo pꝫ. Igitur facere pōt ſubſtātiā ſine oī ꝙͣtitate. Io cōcedo ꝙ ſubſtātia pōt eſſe ſine oī accidēte. tumqꝛ ꝙͣtitas pōt eſſe ſine ſubſtātia. tū qꝛ qd̓libetpōt ee ſine illo qd̓ non eſt cā eius eſſentialis ⁊intrinſeca: ſꝫ tm̄ extrinſeca ⁊ eſt res abſoluta.3Ad primū ī ꝯͣriū dico ꝙ ponēdo organa diſtīcta ꝑ formas ſubſtātiales ſic̄ ponūt aliqͥ q̄ ſuntde eſſentia hoīs ſic nō pōt deus facere hoīem.ſine organis ⁊ ſine ꝙͣtitate. Si aūt ponat̉ ꝙ diſtinguant̉ ꝑ formas accidētales: tūc pō homofieri ſine organis ſimplicit̓ ſiue ſic ſiue ſic: pōteſſe homo ſine organis aliqͥbus. tū qꝛ p ōt eſſeſine manibꝰ ⁊ pedibꝰ. tū qꝛ ꝑ miraculuꝫ homovixit ſine capite qd̓ eſt organū maxime neceſſariū. tū qꝛ qn̄ forma informat diuerſas partesmaterie pōt eā ꝯſeruare deꝰ in vna parte materie nō cōſeruādo in alia. ⁊ hͦ ſiue forma extēdat̉ in materia ſiue nō extēdat̉. tūc pōt deꝰ cōſeruare totā formā in vna ꝑte ſi extendat̉ pōttn̄ ſaltē cōſeruare ꝑtē forme in ꝑte materie nōꝯſeruādo aliā ꝑtē forme ī alia ꝑte materie ⁊ totā formā pōt cōſeruare in ꝑte materie īformāte: qꝛ h̓ nō includit ꝯͣdictōem. Ad aliud dicoꝙ poſito ꝙ in cōpoſito ſit tm̄ vna forma ſubſtā
tialis: tūc dico ꝙ illa īmediate informat materiā ſine oī diſpoſitōe accidētali p̄uia ſi aut ponant̉ plures in hoīe: tūc eſt ibi vna forma ſubſtātialis informās: ⁊ ſic ſunt diuerſe materie īcōpoſito habētes plures formas ꝙ forma pͥorē materia reſpectu ꝑfectioris: ⁊ alia forma poſterior informās priorē īmediate tāꝙͣ ſubiectūīmediate receptiuū. Ꝙ aūt in hoīe ſunt plures forme ſubſtātiales bene eſt difficile ꝓbarevel eius oppoſitū: tn̄ ad pn̄s ꝓbat̉ ſic. ſaltē deintellectiua ⁊ ſenſitiua ꝙ ſunt diſtīcte in hoīeqꝛ in eodē ſubiecto īmediato nō ſunt actꝰ contrarij: ſꝫ homo ſil̓ ⁊ ſemel hꝫ actū appetendi reſpectu alicuiꝰ obiecti ⁊ actū cōtrariū puta fugiēdi reſpectu eiuſd̓ obiecti qͥ a ph̓o. iij. de aīadn̄r actꝰ ꝯrij ⁊ eſſēt ꝯͣrij ſi eſſēt īmediate ī eodēſubiecto. igit̉ actus appetēdi volūtatis ⁊ actꝰfugiēdi appetitus ſenſitiui ſunt ſubiectiue indiuerſis formis. Itē īpoſſibile eſt eādē formāſubſtātialē reſpectu eiuſdē obiecti ſil̓ ⁊ ſemelhre duos actꝰ appetēdi ſꝫ volūtas rctū eiuſdēobiecti pōt hr̄e actū appetēdi ⁊ appetitꝰ ſenſitiuꝰ ſil̓r. gͦ iſte forme qͣrū ſūt appetitꝰ diſtigūt̉.Itē ead̓ forma nō elicit ſil̓ vnū actū appetēdilibe ⁊ aliū naͣl̓r: ſꝫ volūtas elicit actū appetēdilibere ⁊ ſenſitiuꝰ appetitus naturalit̓. igit̉ ⁊cͣ.Si dicas ꝙ iſte oꝑatōes ſunt ſubiectiue in diſtinctis potētijs fundatis in eadē forma ſubſtātiali. Cōtra. aut potētie diſtingunt̉ ab een̄tia aīe realiter aūt nō. ſi nō igit̉ iſte oꝑatōnesſunt īmediate in eadē een̄tia aīe. ⁊ ſic actus cōtrarij in eodē ſubiecto erūt ſil̓. ſi ſic. ⁊ ſi ſunt acdētia: tūc ille potētie erunt ſubiectiue in aīa. ⁊ꝑ ꝯn̄s oꝑatōes prioris erūt ſubiectiue in eadēaīa. ⁊ ſic ſequit̉ idē qd̓ prius. Itē ſi ſic: tūc viſiocorꝑalis ⁊ alie oꝑatōes potētiarū ſenſitiuaruꝫſunt ita īmateriales ⁊ ſpūales ſicut intellecto⁊ viſio intellectualis: qꝛ recipiunt̉ in aīa intellectiua ſicut oꝑatio intellectꝰ. ⁊ hͦ ſiue potētieſint accn̄tia diſtincta ab een̄tia aīe ſiue non. ſiem̄ ſint accn̄tia īmediate in aīa intellectiua recepta: ⁊ oꝑatōes īmediate recipiant̉ in potentijs ſequit̉ ꝓpoſitū vniformiter vtrobiqꝫ. Itēviſio hoīs ⁊ bruti reſpectu eiuſdē obiecti ſunteiuſdē rōnis. igit̉ habēt ſubiecta eiuſdē rōnis:ſꝫ ī bruto ſenſitiua eſt ſubiectū viſionis vt diſtīguit̉ ab intellectiua. igit̉ eodē mō in hoīe. Sidicas ꝙ actꝰ potētiarū ſenſitiuarū ſunt actuscōiuncti ⁊ cōpoſiti ſicut ip̄e potētie ⁊ actꝰ intellectꝰ ⁊ volūtatis nō ſic ſunt: ſꝫ ſunt īmediate ip̄ius aīe intellectiue: ſicut ip̄e potētie. Cōtra. tūc potētie ſenſitiue eſſent potentie materie prime ⁊ nō aīe intellectiue. ꝓbat̉: qꝛ ſemꝑſubiectū accidētis eſt eque ſimplex ſicut ip̄maccidēs. ⁊ hͦ ē verū ẜm negante formā totius ī
EAd primā ꝓbationē opinionis
Ad ſcd̓am
Notandum