PIIIQueſtio

III

non ſanat. ⁊ ideo remittit vtrunqꝫ peccatum.ſi vtrunqꝫ inſit vel nihil remittit. Secunda ratio eſt quia peccato originali debetur carentia viſiōis diuīe: pctō actuali debet̉ pena gehēne. ſi igit̉ pctm̄ originale deleret̉ ſine deletiōepeccati actualis per remiſſionē peccati originalis aperitur ianua. ita ꝙ poteſt deum videre viſione beatifica: et ſi remaneat peccatumactuale adhuc reſeruatur ſibi pena gehēne. etper cōſequens talis decedēs poteſt deuꝫ videre. ⁊ tamē cruciari pena gehene: qd̓ ab oībusnegatur. ⁊ ideo dico ꝙ nō remittitur vnū ſinealio. Ad argumentū in contrariū dico ꝙ verum cōcludit ſi nō ſit aliqd̓ impedimentū ſpeciale: quale eſt in adulto ꝓpter peccatū actuale cōmiſſuꝫ. in paruulo in quo nō eſt tale impedimentū eſt verum. quia peccatū contractu ſine cōſenſu remittitur ſine diſſenſu. Ad aliuddico ꝙ nec ficte accedēs ad baptiſmū nec peccans actualiter quādo baptiſatur eſt rebaptiſandus. quia tūc licet neuter accipiat effectuꝫbaptiſmi. tamē pōt poſt penitere ⁊ acceptarebaptiſmū. ⁊ tunc per penitentiā ablui tam aboriginali ꝙͣ ab actuali. Ad ſecundum dico. ꝙpena debetur. quia deus ſic ordinauit. quia ſicut deus creat creaturaꝫ quālibet ex mera voluntate ſua. ita ex mera volūtate ſua poteſt facere de creatura quicquid ſibi placet. ſicut em̄ſi aliquis diligeret deuꝫ ⁊ faceret om̄ia operadeo accepta: poteſt eū deus ānihilare ſine aliqua iniuria. ita ſibi poſt talia opera poteſt nōdare vitā eternā: ſed penā eternā ſine iniuria.⁊ ratio eſt quia deus nullius eſt debitor. ⁊ id̓oquicquid facit nobis ex mera gratia facit. ⁊ iōex hͦ ip̄o ꝙ deꝰ facit aliqͥd iuſte factū eſt. Exēplum. xp̄s nunꝙͣ peccauit: et tamē fuit punitꝰgrauiſſime vſqꝫ ad mortē. Ad tertiuꝫ dico. ꝙnec poteſt probari per rationē nec per auctoritate eccleſie ꝙ virtutes theologice ſufficiēterinfundātur in baptiſmo. quia licet eccleſia reputat illam probabiliorē que tenet ꝙ ille virtutes infundūtur. tamen contrariā opinioneꝫnō dānat. ſicut patet extra de ſumma trinitate ⁊ fide catholica capitulo multo. lib̓. vij. ⁊ exͣde baptiſmo ⁊ eius effectu. Ad auctoritatesaliquas ꝓpter quas aliqui dixerūt baptiſmuꝫīutiliter conferri paruulis. quia nō habēt charitatē. quia vt dicunt ẜm apoſtolum. charitasoꝑit multitudinē peccatoꝝ ⁊ de magdalena.dixit chriſtus dimiſſa ſunt ei pctā multa: quoniā dilexit multū que non poſſunt competereniſi conſentiētibus quales non ſunt paruuli.Reſpondit dominꝰ papa. ꝙ baptiſmus eſt vtilis. quia per euꝫ liberatur homo a culpa ⁊ aperitur ſibi ianua ⁊cͣ. ⁊ poſtea ſubdit dominꝰ pa-

pa. Ceteruꝫ ex vi littere ptꝫ ſatis ꝙ p̄dicte auctoritates chriſti ⁊ apoſtoli ſunt intelligendede adultis qui habent multitudinē peccatorūtam ē de paruulis nō poſſunt intelligi qui tm̄peccato tenētur originali. Similiter ⁊ illa auctoritas eſt ſoluenda qui crediderit ⁊ baptiſatus fuerit. cum non poſſent credere paruuli: ſꝫadulti ⁊ ad hoc tota illa auctoritas intelligēda eſt de adultis vt ad alios ⁊ ad alios ſcd̓aclauſula referatur quāuis aliqui concedant ꝙparuuli credūt non per vſum ſed per habitumfidei queꝫ ſuſcipiunt in baptiſmo ſicut ⁊ aliamulta verba ẜm vſum cōmune loquendi nonad actum ſed ad aptitudinē referūtur: ⁊ ideovtrum infundantur vel nō: dimittitur doctoribus diſputandum ⁊ inueſtigandū: ſic igiturpatet ꝙ nō apparet neceſſitas ponendi iſtasvirtutes theologicas infundi in baptiſmo: qꝛtamē auctoritates ſanctoꝝ videntur hic ſonare ⁊ maxime auguſtini ſuper canonica Ioh̓. ꝙſola caritas diuidit inter filios dei ⁊ filios perditionis ⁊ multe alie ſunt ad hoc. ⁊ etiam doctores tenent hoc cōiter. igitur teneo cum eisꝙ iſte virtutes infundūtur in baptiſmo. Sedad quid ponūtur in paruulo ex quo nullū actūpoteſt elicere mediantibus illis. Reſpondeoꝙ licet non valeant ꝙͣtū ad electionem actuūtempore infantie: valebunt tamē quando eritadultus: ⁊ per illos habitus tūc poteſt in opera meritoriā cum alijs acquiſitis ⁊ valent ſibiquocunqꝫ tempore vt oſtendatur diuiſus a filijs perditionis ⁊ copulatus filijs regni. Adquartū dico ꝙ p̄ter virtutes acquiſitas nō ſūtalie virtutes infu ſe neceſſarie ꝙ caritas ſufficit cum virtutibus acquiſitis: quia caritas inclinat immediate ad actum cuiuſlibet virtutis: ⁊ ideo dicit Gregorius ꝙ omnia preceptaſunt vnū in radice caritatis. ⁊ iſto modo om̄svirtutes ſunt cōnexe in caritate. vnde caritasinclinat ad actum cuiuſcunqꝫ virtutis: licꝫ nōita prompte ⁊ expedite ſicut cum alijs virtutibus. ⁊ ideo nullus actus eſt virtuoſus perfecte vel meritorius ſine actu caritatis. Et quādo dicitur ꝙ non dirigunt in finem dico ꝙ mediante caritate ſatis dirigunt ī finē vltimumEt quando dicitur ꝙ virtutes ph̓oꝝ fuerunteiuſdem rationis cum virtutibus nō tris. Nego ⁊ dico ꝙ virtutes morales diſtinguntur ẜꝫdiſtinctionem obiectorum part alium: nuncautem finis eſt obiectum parti le virtutis ſicut al̓s dictum eſt: nunc auter ph̓i in acquirendo virtutes morales habuerunt alium finem ꝙͣ xp̄m. verbi gratia ab inet chriſtianusab actu fornicādi ꝓpter deꝫ: ⁊ quia deus precepit ſibi abſtinere. ita ꝙ deus eſt hic cauſa fi

Mſcd̓m

Ad tertium

Ad qu artum