QueſtioIII
III
pro ſtatu iſto nec intelligi intuitiue ⁊ nunꝙͣ aſenſu intuitiue ita poteſt eſſe aliqua qualitasque poteſt cognoſci ab intellectu intuitiue licet nō pro ſtatu iſto: ⁊ tamen a nullo ſenſu poterit vnꝙͣ cognoſci. Ad aliud dico ꝙ caracteres impreſſi in diuerſis ſacramētis ſunt diuerſarū ſpecieruꝫ: quia lꝫ accidentia eiuſdem ſpeciei poſſunt eſſe in eodem. tamē hoc nō eſt ponendū ſine aliqua ratione puta ſine neceſſitate auctoritate vel experientia certa que neceſſario ad hoc inducit: ſed nullū iſtoꝝ īducit adponendū caracteres eiuſdem ſpeciei: ſed potius ad cōtrariū: quia caracter ponitur ad diſtīguendū. nunc autē ſi circunciſus reciperet caracterē ⁊ baptiſatus ſimiliter: nō diſtingueretur circunciſus a baptiſato per caractere: necaliquis habens ſacerdotiū diſtingueret̉ a confirmato per caracterē ⁊ ꝙ illa que ſunt eiuſdēſpeciei nō diſtingūtur: vt nūc ſuppono: ſed ſifuerint alteriꝰ ⁊ alterius rations tunc poſſuntdiſtīguere. Ad primū principale dico ꝙ nōeſt propter excellentiam baptiſmi: quia in eoimprimitur caracter. ſed quia in baptiſmo recipitur aliquīs ad familiā xp̄i. ideo rationabile eſt ꝙ diſtinguatur ab alijs que non ſunt defamilia eis. talis autē diſtīctio eſt per caracterem. Ad aliud dico ꝙ neutrū pōt ꝓbari ꝙ ſitimpreſſum vel nō impreſſum.Queſtio. iij.Irca idē denuoprincipaliter quero vtrū quilibetdigne recipiens baptiſmū recipiat gratiam ⁊ oēs virtutes neceſſarias ad ſalutē. Quō recipiat gr̄am ꝓbat̉: qꝛ magis ſuntincōpoſſibilia amor habitualis ⁊ odiu habituale reſpectu eiuſdē obiecti vel tm̄ ꝙͣtū fides ⁊ſciētia reſpectu eiuſdem obiecti: ſꝫ fides ⁊ ſcīanō ſtant ſil̓ reſpectu eiuſdem obiecti. ergo necpͥma. ſed odiēs deū pͥmo intenſe acqͥrit ſibi habitū odiendi deū ⁊ cū hoc habitu ſtare poteſtvnus actus quo pōt diligere deū ⁊ velle baptiſari. ꝓbatur: qꝛ qn̄ poſt diligit deū magis īclinatur ad odiū dei ꝙͣ ſi nunꝙͣ habuiſſet habitūodiēdi. igitur tūc ſtat habitus odiendi deū intenſus vel ſaltē remiſſus ⁊ talis ꝓpter actumdiligēdi pōt digne recipere baptiſmū. ⁊ tamētūc nō recipit gr̄am ꝓpter incōpoſſibilitateꝫinter gr̄am ⁊ odiū habituale. Per idē ꝓbaturꝙ non recipiat alias virtutes: qꝛ aliquis talispōt recipere habitus vicioſos. Cōfirmatur: qꝛnūqͣ pōt ꝓbari incōpoſſibilitas habituū niſiꝑ incōpoſſibilitatē actuū: ſꝫ actus odij habitualis ⁊ amoris nō ſe cōpatiunt̉ igit̉ nec habitꝰigit̉ ſtante habitu odiēdi vel vicioſo nō pōt infundi habitus diligēdi deū vl̓ virtuoſus habi
tus. Si dicas ꝙͣ iſti habitus nō ſunt incōpoſſibiles: qꝛ vnus eſt infuſus ⁊ alius acqͥſitus. Cōtra quoꝝ habituū actus ſunt incōpoſſibiles ⁊illi habitus ſunt incōpoſſibiles: ſꝫ aliquis diligēs deū ſiue naturaliter ſiue ſupernaturaliternō pōt eū ꝓ tūc odire: qꝛ aliter aliqͥs poſſet habere actu fruitōis ⁊ odij dei ſil̓. igit̉ iſti habitꝰſunt incōpoſſibiles ſiue vnus ſit naturalis ſiue ſuꝑnaturalis ſiue vterqꝫ ſit naturalis. PreSterea ſi habitus infūdant̉ in baptiſmo aūt ſūtalterius rōnis ab alijs acqͥſitis aut eiuſdē rationis. ſi alterius ⁊ habitꝰ infuſus ſit ꝑfectior īclinabit ad ꝑfectiorē actū ⁊ ꝑfectius inclinabit ꝙͣ habitus acqͥſitus. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cū habitus acquiſitus inclinat ad actu oī alio circunſcriptomultomagꝭ hītus infuſus ſic īclinabit oī aliocircūſcripto. ⁊ ꝑ ꝯn̄s paruulus ꝑ habitū infuſum poſſet in actu fidei ⁊ ſpei ⁊c̄. ſi ſūt eiuſdeꝫſpēi tūc poterūt infuſi facere qͥcqͥd poſſunt acqͥſiti qd̓ eſt manifeſte falſum. ptꝫ de paruulo ſicut prius qͥ ꝑ habitū infuſū nō pōt ī actuꝫ ſinehabitu acqͣſito. Cōfirmat̉. illud qd̓ facit obiectū noticie ītuitiue idē facit habitus reſpectunoticie abſtractiue. igit̉ ſicut obiectū pōt eſſecā reſpectu noticie ītuit iue ita hitus ſi ponat̉p̄t eſſe cā reſpectu noticie abſtractiue. Ad oppoſitū in baptiſmo eſt remiſſio culpe. igit̉ eſt īfuſio gr̄e ⁊ aliarū virtutū neceſſariarū ad ſalutē. Scd̓o querit̉ vtrū baptiſmus tollat oēmculpā. Ꝙ no. qꝛ ſi ſic aut tollit: qꝛ repugnat formaliter aut expellit cauſaliter. non primo mōqꝛ aliqͥs pōt retinere oēm culpā. ⁊ tn̄ baptiſariſic̄ ficte accedēs ad baptiſmuꝫ qͥ nō eſt poſtearebaptiſandꝰ. Si cāliter aut igit̉ effectiue autmeritorie. nō pͥmo mō: qꝛ ſacramentū nihil efficit eoꝝ q̄ ſunt ī aīa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nihil inde expellitnec ſcd̓o mō. nā aliqͥs in actu ſacramēti p̄t demereri. Ad oppoſitū eſt magr̄ in lr̄a. Tertio ⁊q̄ro vtrū oīs pena in baptiſmo remittat̉. ꝙ nōqꝛ ſicut nullū bonū eſt irremuneratū: ita nullūmalū eſt impunitū. igitur nō remittit̉ ī baptiſmo ſine punitōe. Ad oppoſitū eſt magiſter inlittera. ⁊ cōiter ſancti ⁊ doctores dicūt oppoſitū. Circa iſtas queſtiones eſt ſciēdū ꝙ pͥuseſt expulſio vnius forme ꝙͣ inductio forme cōtrarie. qd̓ ptꝫ: qꝛ illud eſt prius natura vt ptꝫ ꝑph̓ꝫ. v. metaphiſice qd̓ pōt eſſe ſine alijs ⁊ aliapn̄t eſſe ſine eo. Exēplū de ſubſtātia ⁊ accidente: qꝛ ſb̓a p̄t eſſe ſine oī acen̄te lꝫ nō econuerſo.nūc aūt expulſio forme p̄t eſſe ſine oī inductōeforme cōtrarie. ⁊ iō nō nego qͥn deus pōt facere aquā neqꝫ calidā neqꝫ frigidam: ſicut celuꝫnō eſt calidū neqꝫ frigidum. ſed īductio formenon poteſt eſſe ſine expulſione forme cōtrarie⁊ ideo deus nō poteſt inducere calorē in aquāA
R y
Ad primū prin.
Queſtio III
Queſtio III
RAd quartum
Duo ꝓbatPrimū
Adſcd̓m
Fcd̓m
Scd̓a queſtio
DCirca q̄ſtionesſciendum
Tertia q̄ſtio