Libriuarti

moratiuū diſtinctiuum configuratiuū ⁊ obligatiuum. Quantū ad primam conditionemdico ꝙ eſt ſignificatiuum gratie non ex natura rei ⁊ naturaliter: ſed ex inſtitutione diuina.quia ſic ordinauit ꝙ baptiſatus ad hoc ꝙ recipit gratiā prius aliquo modo recipit caracterem. ⁊ poſito tali caractere recipiat gratiā niſi ponat obicē. Eſt etiaꝫ diſpoſitiuū tanꝙͣ cauſa ſine qua non. ⁊ hoc ſolum ex voluntate ⁊ ordinatione diuina ⁊ nō ex natura rei: quia licetin naturalibus nō ponatur cauſa ſine quā nōtamen in voluntarijs poteſt poni ſicut priusdictum eſt. et ideo caracter poteſt eſſe tale ſignum diſpoſitiuū ſine quo deus nō vult infūdere gratiam. Eſt etiam rememoratiuum ⁊ recordatiuum ſuſcepti ſacramenti. tamen ex ordinatione diuina in voluntate que vult caracterem ſic ducere in noticiam ſacramēti ſuſcepti ⁊ nō eſt tale ſignum ex natura rei. Eſt ſimiliter ſignum diſtīctiuū. ⁊ hoc competit ſibi naturaliter ſicut cuilibet alteri forme. Eſt nihilominus aſſimilatiuū. ⁊ hoc naturaliter: quia nōaſſimilat niſi ſicut alie res. Eſt tandem ſignūobligatiuū ſicut habitus in viro religioſo ⁊ hͦſolum habet ex inſtitutione diuina ⁊ nō ex natura rei. Sed contra predicta ſunt aliqua dubia. Primū eſt vtrum aliquis adultus recipiat baptiſmū ſi nec diſſentiat nec cōſentiat. videtur ꝙ ſic: quia paruulus nec diſſentiēs necconſentiens recipit baptiſmū. igitur adultuscōſequētia patet: quia adultus nō eſt peioriscōditionis ꝙͣ paruulus. igitur ⁊cͣ. Scd̓m eſtde caractere: quia non videtur ꝙ ſit forma abſoluta: quia ẜm ph̓m ſcd̓o ethicoꝝ ⁊ alibi ī aīaſunt tantum quattuor: ſcꝫ potentia ⁊ habitusactus ⁊ paſſio. ſed caracter non eſt aliqd̓ illoꝝpatet per predicta. Preterea res abſoluta ponitur propter operatiōem: ſed caracter no. perte igitur. Tertiū eſt. quia non videtur ꝙ aliqͣqualitas ſit in tertia ſpecie qualitatis: niſi tātum ſenſibilis: quia ſicut om̄e ſpirituale eſt intelligibile ab intellectu: ita ome corporale eſtſenſibile a ſenſu. Quartū eſt vtrum iſti caracteres impreſſi ī diuerſis ſacramētis ſunt eiuſili dem ſpeciei vl̓ alterius. Ad primū iſtoꝝ dicoꝙ de intētione eccl̓ie romane ⁊ de mente ſanctoꝝ eſt ꝙ in adulto requiritur aſſēſus de preſenti vel de preterito ſicut patet in illa decretali extra de baptiſmo ⁊ eius effectu. maiores.vbi dicit ꝙ cōtradicentes ⁊ diſſentientes nōrecipiunt baptiſmū nec caracterem: tamen inadulto nō requiritur cōſenſus actualis de preſenti nec virtualis. nō actualis: qͥa furioſi poſſunt recipere baptiſmū ⁊ eius effectum ſi ſintdiſpoſiti: licet tunc non conſentiāt actualiter

puta ſi prius conſentiant ⁊ non diſſentiāt ante furiam. nec requiritur cōſenſus habitualisquia habitus generatur ex actibus. ponamusergo ꝙ adultus primo conſentiat ⁊ poſt habitus generatus ex vno actu corrumpatur ꝑ ceſſationem actus: ⁊ ꝙ non diſſentiat poſtea. iſtepoteſt baptiſari: ⁊ tamen nullum aſſenſuꝫ habitualem vel virtualem habet. ⁊ per ꝯſequēsvidetur ſufficere ad recipiendum baptiſmumet effectum ſemel in preteritum conſentire. etpoſt non diſſentire. poſtea ꝙͣtūcunqꝫ nec conſentiat actualiter nec habitualiter. Et quādodicitur ꝙ non eſt peioris conditionis ⁊c. dicoꝙ adultus propter multa peccata que cōmiſitque non poteſt cōmittere paruulus eſt peiorisconditionis intātum ꝙ non recipit rem ſacramenti niſi peniteat. ⁊ ſi ante penitentiā efficeret̉ furioſus ⁊ tunc baptiſaretur: tunc non recipit rem neqꝫ effectū baptiſmi. ⁊ talis adultuseſt peioris conditōnis ꝙͣ paruulus. tamē adultus ſine om̄i peccato exiſtens nō eſt peioris cōditionis ꝙͣ paruulus ꝙͣtum ad ſuſceptionemſacramēti: ⁊ ſtatim poteſt recipere baptiſmuꝫ⁊ effectum baptiſmi dūmodo cōſentiat vel coſenſerit de preterito ⁊ poſt nō diſſentiat. Ad Aaliud dico ꝙ licet non ſint plura in aīa ad quorum cognitionem poſſumus deuenire per cognitionem intuitiuam vel abſtractiuam ſicutoperationes delectabiles ⁊ triſticie cognoſcūtur intuitiue ⁊ habitus abſtractiue ⁊ arguitiue propter hoc tamen non ſequitur ꝙ nō ſuntplura in aīa: quia ſicut ſunt aliqua accidentiacorporalia que tamen per ſenſus nō poteſt cognoſcere vt qualitas ī herbis ⁊ venenis. quiaviſus ⁊ quilibet ſenſus determinatur ad certaobiecta in que poteſt ita ꝙ nō in plura. eodemmodo poſſunt eſſe aliqua accidētia ſpiritualiaque tamen intellectus non poteſt cognoſcerequia intellectus determiatur pro iſto ſtatu adcerta obiecta ⁊ nō vltra. de quoꝝ numero videtur eſſe caracter. Ad ſcd̓m pro illo dubio negoaſſumptū: quia ꝙͣtitas eſt forma abſoluta ⁊ tamen non eſt de potentijs actiuis ſed paſſiuisẜm cōmentatorem quarto phiſicoꝝ. capl̓o devacuo. eodē modo eſt de qualitatibus de quarta ſpecie qualitatis. Aliter poteſt dici ꝙ lꝫ ꝙͣtitas ⁊ omis forma abſoluta ſit actiua reſpectu intellectus noſtri ſalteꝫ quaſi obiectū hoctamen nō eſt concedenduꝫ de caractere: quianullam actiuitatem habet reſpectu noſtri intellectus in via. qd̓ forte eſt ex defectu intellectus noſtri vel ex ordinatione diuina. Ad aliud dico ꝙ ſicut non eſt incōueniens ꝙ ſit aliqͣmateria naturalis extēſa: ⁊ tamen ꝙ non poſſit apprehendi ab aliquo ſenſu vel intellectu

Tertiū

Quartū

ZAd primū dubiū

Scd̓m

Primū dubiū

N

Ad ſcd̓m

QAd tertium