AueſtioII

ſoluta ꝙͣ reſpectus non quin ille predicte conditiones poſſent competere relationi: ſed propter aliquas ratōnes alias a predictis. quarūprima eſt ꝙ nunꝙͣ poteſt talis reſpectus nouꝰacquiri ſine motu locali vel mutatione alterius extremi. Exemplū. de vbi qd̓ non poteſt acquiri ſine motu locali vel mutatiōe: nec reſpectus actionis ⁊ paſſionis ſine locali: non ſic ꝙpoſita approximatōne neceſſario ſequat̉ actoquia deus poteſt ſuſpendere actōem ignis approximati per tēpus ⁊ poſtea coagere ip̄i igni⁊ tunc ignis agit qui prius non agebat: ⁊ eritreſpectus actōnis nouus ſine omī approximatione noua. ⁊ per conſequens ſine omni motulocali: ſed caracter poteſt imprimi in aīaꝫ ſineom̄i mutatione in aīa vel in ſacramentis terminata ad caracterem ⁊ ſine omī mutationelocali ⁊ ſine om̄i mutatione noua. igitur videtur ꝙ ſit aliquid abſolutum. Si propoſitio accepta de reſpectu videtur habere inſtantiasaliquas. vna eſt de vnione materie ⁊ forme. nāmateria ⁊ forma ſunt in eodē ſitu exiſtentes ſine om̄i mutatione locali ⁊ motu poteſt formaque prius non informabat modo informare ꝑpotentiam diuinam. Scd̓o de vnione natureaſſumpte ad verbum que ſine aliqua mutatione alia vel in ſitu vel in aliquo alio poteſt eſſeprius non vnita et poſt vnita. ergo reſpectusnouus poteſt acquiri ſine om̄i mutatione alterius extremi. Sed licet ꝓpoſitio predicta habeat plures inſtantias tales: quia tamē in caractere non habent ille inſtantie locum. ideopropoſitio videtur ratio efficax. Preterea quelibet relatio actualis realis habet duo extrema in actu. q̄ro igitur que ſunt extrema iſtiusreſpectus non poteſt dari niſi aīa rationalis ⁊deus vel aliqd̓ accidens abſolutū in aīa: quiaaīa rationalis per hoc ꝙ recipit caractere nōhabet reſpectum nouū extra ſe ad aliqd̓ corporale vl̓ ſpirituale manifeſtū eſt ꝙ excepto deonon poteſt poni alterū extremū eſſe accidensabſolutū in aīa: quia illud ſi poneretur maxime eſſet gratia: ſed hoc non. probatur: quia caracter poteſt eſſe ſine gratia ſicut patet ꝑ predictam decretalem. nec deus poteſt eſſe alterum extremum: quia nō videtur ꝙ ſint pluresreſpectus creature ad deum ꝙͣ reſpectus cauſalitatis in quocūqꝫ genere reſpectu vnionisſpiritualis quoꝝ nullus ponitur caracter. igit̉cōuenientius poteſt dici ꝙ ſi aliquid tale imprimatur ꝙ ſit abſolutū ꝙͣ reſpectiuū. Quarto dico ꝙ ſi potentie aīe non diſtinguntur abaīa nec inter ſe ꝙ tunc caracter ponitur in eſſentia ſubiectiue ⁊ non in potentia: quia intellectus ⁊ voluntas non differunt ẜm iſtā viam

niſi quia intellectus connotat actū intelligēdi ⁊ voluntas conotat actum volendi. ſed eſſentia aīe nō connotat aliquē actum: ⁊ ideo ſicaracter eſſet in intellectu propter intellectionem quā conotat. hoc eſſet: quia eſſet principium actus intelligendi. qd̓ non eſt verum: quiacredo ꝙ nullus actus eſt prīcipium nec ad aliquē actum inclinat. ⁊ ideo melius dicitur ẜmiſtam viam ꝙ eſt in eſſentia aīe ſubiectiue quenullum actum connotat ꝙͣ in potentia que conotat actum ⁊ tunc eſſet ſimile. de illo caractere ⁊ habitu religioſi per quē diſtinguitur a cōmuni populo ⁊ alligatur ad certas obſeruantias qui tamen habitus non eſt principiuꝫ cuiuſcūqꝫ actus: quia ad nullum actum inclinatſic in propoſito caracter eſt ſignum obligatoriū aīe ad deū quale ſignum et obligationemnon habent alie aīe. ſi tamen potentie diſtinguerentur realiter ſicut dicit alius opinās adhuc cōuenientius poneretur caracter in volūtate ꝙͣ in intellectu. Cuius ratio eſt: quia caracter maxime ponitur in illo qd̓ eſt principiummerendi huiuſmodi autem eſt voluntas nō intellectus ẜm iſtam viam. igitur ⁊cͣ. Et etiā tūcvoluntas eſſet potētia nobilior ꝙͣ intellectus⁊ per cōſequens tunc cōuenientius eſt ponere caracterem in voluntate ꝙͣ in intellectu.Quinto dico ꝙ caracter cōuenientius debꝫponi in prima vel in tertia ſpecie qualitatis ꝙͣin ſcd̓a: quia potentia naturalis que eſt in ſecūda ſpecie dicitur in reſpectu ad actum actiue vel paſſiue quoꝝ neutrum cōuenit caracteri. non em̄ dicitur caracter potētia naturalisactiua reſpectu actuū naturaliū: quia ad oēsactus naturales ſufficiunt habitus naturales⁊ infuſi. nec eſt potentia naturalis actiua reſpectu actuū ſupernaturaliū: quia tales actusſunt immediate a deo. nec poteſt eſſe potētiapaſſiua quia aīa rationalis eſt paſſiuū ſufficiens reſpectu oīm actuū. Sexto dico ꝙ caracter nō ē ſimpliciter indelebilis: quia aut ē aliquid abſolutum aut reſpectiuuꝫ. ſi eſt aliquidabſolutum ⁊ eſt poſterius ſubiecto poteſt deꝰſeparare ſubiectū ab illo accidente abſoluto⁊ cōſeruare. hoc patet: quia deus poteſt facere ſubiectum ſine caractere certum eſt. igiturpoteſt caracterem impreſſum deſtruere ⁊ ſubiectum conſeruare. ex quo nullam contradictionem implicat. ſi ſit reſpectꝰ adhuc poteſt deleri: quia nulla relatio diſtincta realiter a creatura eſt ſimplicit̓ indelebilis ab ea niſi illa q̄eſt creature ad deum in ratione cauſe ſi ip̄e ſitindebilis. igitur ⁊cͣ. Septimo dico ꝙ iſte conditiones attribuuntur caracteri: ita ſcꝫ ꝙ eſtſignificatiuum gratie diſpoſitiuū ratiōis meT iiij

R iiij

Quartū ꝓbatu.

MSextū ꝑhatur

Quintum ꝓbat̉