PueſtioXIII

miſſionis: ⁊ dimittēdo actū diligēdi deū peccet peccato omiſſiōis. igitur pōt peccare peccato omiſſionis nō peccādo peccato cōmiſſionis. Si detur ſcd̓m. igitur eliciēdo illū actuꝫnō peccabit. quia nullus peccabit in eo qd̓ vitare nō pōt. Nā peccatū adeo eſt volūtariū ꝙſi nō ſit voluntariū non eſt peccatū ẜm Auguſtinuꝫ. Si igitur ille actus nō ſit in poteſtatevoluntatis modo predicto: ſed neceſſario volūtas eliciat illu actū. volūtas in eliciēdo illūactū nō peccabit. ⁊ per ꝯſequēs ſiue ſit in poteſtate volūtatis ſiue non: pōt peccare peccato omiſſionis: nō peccādo peccato cōmiſſiōisSi dicas ꝙ ille actus cōmiſſionis abſoluteeſt in poteſtate volūtatis: tn̄ ſuppoſito illo an̄cedēte ꝙ peccat peccato ꝯmiſſiōis. tūc nō eſtin ptāte volūtatis: cuꝫ hoc nō ſtat ꝙ peccet illo actu: ſicut ebrius occidēs hoīem in ebrietate facit actū qui nō eſt in ptāte ſua. qͥa pro tūcnō habet vſum rōnis: ⁊ tamē tūc peccet ꝯmittēdo homicidiū. eodem modo eſt in ꝓpoſito.Reſpondeo. ſi talis nō habet vſum rationisnec actū volūtatis: tūc nullo modo peccet faciēdo illud homicidiū nō plus ꝙͣ ſi nō faceretet tn̄ talis meret̉ dupliceꝫ increpatione apudhomīes qui habēt iudicare de malefactis manifeſtis ⁊ nō de occultis. ⁊ hoc ne euertat̉ reſpublica: ſed corā deo nō meretur aliquā increpationeꝫ: niſi pro primo actu quo volūtarie ſemebriauit. hoc clarum eſt. tenedo illā opinionē ꝙ ſolū actus volūtatis eſt virtuoſus vel vicioſus ⁊ nō actus exterior. ſic igitur ptꝫ ꝙ peccatū omiſſionis pōt eſſe ſine peccato cōmiſſionis. Similiter peccatū cōmiſſionis pōt eſſe ſine peccato omiſſionis. Ꝙ ſit diſtinctu peccatū patet. Nā aliquis obligatur ad non eliciēdū actū contrariū actui alicuius precepti proaliquo tēpore ꝓ quo tn̄ nō obligatur ad eliciēdum affirmatione ⁊ poſitiuuꝫ illius precepti.Exemplū. aliquis obligatur ad non odiendūdeū: qn̄ nō tenetur poſitiue diligere deū talisigitur pōt odire deū. ⁊ per cōſequens peccarepeccato ꝯmiſſionis: ⁊ tn̄ ille nō neceſſario peccet peccato omiſſionis. quia ſi ſic. hoc nō eſſetniſi omittēdo actū dilectiōis oppoſituꝫ actuiodij. ſed omittēdo hanc dilectionē nō peccatquia regularetur: ſicut nullus peccat peccatocommiſſionis niſi eliciendo actu que teneturnō elicere. ita nullus peccat peccato omiſſionis niſi omittēdo actu queꝫ tenet̉ elicere. nūcaūt per poſitū quādo elicit actū odiēdi nō tenetur deū pro tūc diligere. igitur ⁊cͣ. Nec obligatur pro tūc ad actū affirmatiuū alicuiꝰ precepti: ſaltē hoc eſt poſſibile. igitur pōt aliquispeccare peccato ꝯmiſſionis: nō peccādo pec-

cato omiſſionis. Si loqͣmur de peccato omiſſionis: qd̓ eſt diſtinctuꝫ peccatū a peccato cōmiſſionis ſic ſemper qui peccat peccato ꝯmiſſionis peccat etiā peccato omiſſionis. qͥa quicunqꝫ peccat peccato cōmiſſionis nō omittitactu que tenetur omittere. ⁊ per ꝯn̄s nō omittēdo illuꝫ actū peccat peccato omiſſionis. ſedaliter capitur in precedētibus caſibus. et hocquia in illis dicitur peccatū omiſſionis: qn̄ aliquis omittit actu quē tenetur elicere. hic aūtquia nō omittit actu quē tenetur omittere. etita in primo caſu eſt peccatū omiſſionis ꝓpriein ſecūdo eſt peccatū nō omiſſionis. Ꝙ autēqn̄ aliquis peccat peccato ꝯmiſſionis: nō peccat peccato omiſſionis tanꝙͣ diſtincto peccato. ꝓbatur ſicut ꝯcluſio precedēs de ſeparabilitate omiſſionis a cōmiſſione. quia aut eſt inptāte omittētis omittere illū actū: aut non. ſiſic. igitur p̄t illud peccatū omittere libere velnō omittere: ſicut ptꝫ. ⁊ per ꝯn̄s pōt non omittere. ⁊ per ꝯn̄s nō peccare peccato omiſſionisqd̓ eſt ꝓpoſitū. quia ſicut arguitur de vno itade quolibet ſi nō eſt in ptāte eius nō omittereillū actū. igitur neceſſario omittit illu. igit̉ nōpeccet. ꝓbatur ſicut cōcluſio precedēs. id̓o dico ꝙ vnū peccatū pōt ſeparari ab alio ⁊ econtra. Ad rationē pro illo dubio dico ad primāꝙ nunꝙͣ eſt peccatū omiſſionis: niſi quādo qͥsfacit qd̓ tenetur nō facere vel tenetur elicereactū oppoſitū ⁊c̄. ⁊ ideo cōcedo ꝙ talis ſemꝑomittit illud ad qd̓ obligatur. ſed nō ſemperomittit diſtinctu actuꝫ ab actu ad quē eliciedum pro tūc obligatur. quia nō ſemꝑ obligat̉ad talē actū: ſed omittit iſtū actū cōmiſſionisquē tenetur nō cōmittere. quia iſtū actū tenetur nō elicere. ⁊ ideo talis omiſſio ſemꝑ ſequitur peccatū cōmiſſionis: ſed iſtud nō eſt peccatū diſtinctū a cōmiſſiōe. Si dicas ꝙ omiſſioſemꝑ neceſſario ſequitur peccatū cōmiſſionisqͥa talis omiſſio nō eſt ſemꝑ peccatū ẜm principia tua. Reſpondeo. verū eſt ꝙ nō eſt peccatum diſtinctu a cōmiſſione. et dico ꝙ libereomittit ſicut libere cōmittit. quia vtrūqꝫ tamomiſſio ꝙͣ ꝯmiſſio eſt in ptāte volūtatis. licetvnuꝫ neceſſario inferat aliud ſicut antecedēsinfert cōſequēs. ſed ſic nō eſt de peccato omiſſionis diſtincto. quia illud eſt īmediate in ptāte volūtatis: etiā quocūqꝫ peccato cōmiſſiōispoſito: ⁊ aliter nō eſſꝫ peccatū diſtinctū: ſicutꝓbat argumentū. Ad aliud nego aſſumptū.quia ſicut prius ſatis efficaciter ꝓbatū eſt aliquis pōt peccare pctō omiſſionis: nullū actuꝫpenitus eliciēdo: ſaltē nullū actū peccati: necvelle contrariū actui illi quē tenet̉ elicere: necnolle illū actū quē tenet̉ elicere. qͥa pōt de tali

L

R

Q