Tertij.Libri
Tertiū dubiū eſt de hoc qd̓ dicit̉ ꝙ voluntastenet̉ velle dictatū a rōne erronea errore inuicibili eſſe volendū: qꝛ tale dictatū ē malū: ponamꝰ ꝙ ita ſit: nūc aūt malū ſub rōne mali nōeſt volitū nec volibile: qꝛ ſicut oē v̓olitū vl̓ volibile eſt ſolū bonū exiſtēs vl̓ apparēs ſolū: itaoē nolitū ⁊ nolibile eſt malū exn̄s vl̓ apparēs⁊ ꝑ ꝯn̄s nullū bonū eſt nolitū nec eſſe pōt: necaliqd̓ malū eſt volitū nec eſſe pōt. Quartumdubiū eſt de dictato a rōne erronea vincibilivl̓ inuīcibili rōe recta vl̓ nō: nō curo ad pn̄s: qꝛtale dictatū ſiue apprehenſio talis dictati aliqn̄ cauſat delectatōem in appetitu ſenſitiuo:vt ptꝫ de apprehēſione alicuiꝰ obiecti pulchri⁊ delectabilis aliqn̄ apprehēſio illius dictatia rōne cauſat dolorē ī appetitu ſenſitiuo ſicutaliqͥs ymaginās mortē vel bellū mortale futurū timet ⁊ dolet in appetitu: nūc aūt regularit̓ita eſt ꝓ ſtatu iſto ꝙ voluntas magis inclinat̉ad volendū obiectū: cuius apprehēſio cauſatdelectatōem in appetitu ſenſitiuo. ⁊ nolendūillud cuius apprehēſio cauſat dolorē in eodeꝫappetitu. Tūc eſt dubiū q̄ eſt cā iſtius inclinatōis ⁊ q̄ eſt cā iſtoꝝ actuū: ſic difformiter elicitoꝝ. nō volūtas: qꝛ ip̄a eſt libera reſpectu cuiuſcūqꝫ actus eliciti ab ea. ⁊ ꝑ ꝯn̄s de ſe nō plꝰ determinat̉ ad vnū actū ꝙͣ ad aliū. nec cognitiointellectiua: qꝛ ſicut rō recta vl̓ erronea pōt dictare ꝙ aliqͥd delectabile appetitui ſenſitiuoeſt volendū: ita pōt dictare ꝙ mors ſit volēda⁊ ꝑ ꝯn̄s poſt dictamē eſt cā vniformit̓ vtrobiqꝫ: ⁊ tn̄ nō obſtante tali dictamine volūtas inclinat̉ ad actꝰ oppoſitos reſpectu iſtoꝝ actuūqꝛ ad volendū vnū ⁊ nolendū aliud q̄ igit̉ eſtcā iſtius difformitatis. Quintū dubiū ē vtrūaliqͥs habēs rōnem erroneam pōt ſtāte erroreſcire ie errare vl̓ credere videt̉ ꝙ ſic: qꝛ alit̓ nōpōt dimittere errorē. igit̉ ⁊c̄. Ad primū iſtoꝝdico ꝙ nō ſemꝑ volūtas eſt recta qͥa cōformatur volūtati diuine in obiecto volito: nā aliqn̄vult deus aliqͥd: ⁊ tn̄ vult creaturā nolle illudExēplū. deus ab eterno voluit mortē xp̄i: ⁊ tn̄noluit iudeos velle morteꝫ eius eo mō quo eſtmortuꝰ ab eis. Sil̓r ponit Auguſtinꝰ exēplumꝙ deus vult patrē meū mori: ⁊ tn̄ non vult mevelle mortē patris mei. nūc aūt qn̄ volo aliqͥdqd̓ deus vult me nolle: lꝫ illud ſit volitū a deotn̄ pecco maxime ſi ſciā deū me nolle illud. qͥatūc ſcienter diſcordo a regl̓a cui me teneor inactibus meis cōformare. ⁊ ꝑ ꝯn̄s pecco. Et exhͦ pōt patere ẜm illā viā q̄ ponit ꝙ deus eſt cāīmediata cuiuſlibꝫ actus nr̄i volēdo illū actūeſſe quō nos in actu aliquo peccamꝰ: lꝫ deꝰ vellet actū illū eſſe īmediate ab eo partialit̓ concurrente volūtate: qꝛ lꝫ volūtas creata velit tl
Tertij.lud qd̓ deus vult: qꝛ deus vult illū actū eſſe aliter nō fieret: tn̄ nō peccat: ſꝫ voluntas nr̄a peccat: qꝛ volūtas diuina nō tenet̉ velle oppoſitūeo ꝙ ad nihil obligat̉: ſꝫ voluntas creata tenet̉velle oppoſitū: qꝛ tenet̉ velle qd̓ deus vult eaꝫvelle. nūc aūt qn̄ deus velit actum pctī eſſe: tn̄deꝰ vult volūtatē creatā nolle illū actū pctī vl̓ſalte nō velle: ⁊ ꝑ ꝯn̄s volūtas creata volēdoillū actu quē deus peccat: qꝛ obligat̉ ad oppoſitū. nec etiā deus vult iſtuꝫ actū eſſe abſoluteſed tm̄ volūtate ꝯnte ſiue ꝯditionata: qꝛ deusvult illū actū eſſe ſi creatura vult: ſꝫ vult creaturā nō velle illū actū ſi placeat ſibi. ſic igiturptꝫ ꝙ volūtas nō ſemꝑ tenet̉ ſe cōformare volutati diuine in volito: īmo frequēter cōformādo ſe illi volūtati in volito peccabit ꝓpt̓ cauſam dictā: ſꝫ tenet̉ ſe ꝯformare volūtati diuinein circūſtātia obiecti voliti: puta qꝛ tenet̉ velle qd̓ deꝰ vult eā velle. Ad iſta eſt opinio Ioh̓.q̄re vbi q̄rit iſtā queſtionē. Ad ꝓpoſitū dico ꝙꝙͣuis ītellectus diuinꝰ dictet ꝙ tali nō ſit ſubueniendū mō p̄dicto ⁊ volūtas dei nolit ꝙ ſicei ſubueniat̉. tn̄ volūtas creata ſequēs rōnemerroneā errore inuincibili eſt volūtas recta: qꝛvolūtas diuina vult eā ſequi rōnem nō culpabilē. ⁊ ſic faciendo cōtra illā rōnem peccat: qͥaobligat̉ ad oppoſitū. Et ſi dicas ꝙ volūtas diuina nō vult ſibi ſic ſubuēire: īmo reſpectu huius hꝫ ſic actū nolēdi. igitur volūtas volēdo ſibi ſubuenire peccet: qꝛ vult illud qd̓ deus vulteū nolle Rn̄deo ſi ſciret ꝙ deus nollet eū velleſubuenire: ⁊ tunc ip̄e vellet illū actū peccaretnūc aūt ꝑ caſum errat tm̄ ꝙ credit deū ſe velleillū actu quē deus vult eū nolle: iō ille excuſat̉igit̉ ⁊cͣ. Ad aliud dico ꝙ pctm̄ cōmiſſionis apctō omiſſionis eſt oīno ſeparabile: ita ꝙ ꝑpotētiā diuinā vere pōt fieri ſine alio: ⁊ ecōuerſoꝘ autē pctm̄ omiſſionis pōt eſſe ſine peccatocōmiſſionis. pꝫ: qꝛ ponamꝰ ꝙ aliquis teneaturdeū diligere die dn̄ico nō habito impedimētotalis ſeq̄ſtratus ab oī impedimēto pōt nō diligere deū toto illo die manifeſtū eſt: qꝛ ſi neceſſitaret̉ ad diligendū deū toto illo die: tunc nōmereret̉ in diligendo. poteſt igit̉ deū nō diligere ⁊ ꝑ ꝯn̄s peccare pctō omiſſionis talis ſicpeccans neceſſario peccabit pctō ꝯmiſſionisꝑ te. q̄ro de illo actu volūtatis quo peccat peccato cōmiſſionis ſiue ſit actus nolendi diligere deū ſiue ſit actus cōtrarius dilectōnis dei:aut eſt in poteſtate voluntatis ſic ꝙ voluntasſtante pctō omiſſionis poteſt ſcd̓ꝫ actū cōmiſſionis elicere ⁊ nō elicere vl̓ nō poteſt non elicere: ſed ſtatim ⁊ neceſſario elicit ſtante pͥmopctō. ſi primo mō igitur pōt volūtas illū actūnō elicere: ⁊ per ꝯn̄s pōt nō peccare pct̄ō com
Quintū dubium
Ad pͥmū dubiuꝫ
Ad pͥmū dubiuꝫ
Quartū dubiū.
Tertiū dubiū
Adſcimn