Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Librierti

quorūcunqͣꝫ obiectoꝝ excepta ratōne recta inratione obiecti pōt voluntas elicere mediante recta ratione pōt elicere ſine ea ſola apprehenſione illoꝝ obiectoꝝ. ptꝫ em̄ ſicut volūtas pōt velle abſtinere ꝓpter deū locopore. ſic de alijs circūſtatijs mediāte actu dictatiuo intellectus: ita poteſt velle abſtinereꝓpter deū loco tēpore ⁊cͣ. ſi ſolū intellectusapprehendit iſtā ꝓpoſitiōem volendū eſt abſtinere propter ⁊c. ſi intellectus nullo modoaſſētiat illi cōplexo: quero ſi illa volitio ſit virtuoſa intrinſece vel no. poteſt dici ſic: qͥanon elicit̉ conformiter rationi recte ẜm predicta: qd̓ neceſſario requirit̉ ad actū virtuoſum.Si dicas ſic: quia talis actꝰ elicit̉ ſicut ratōdictaret. ideo lꝫ actualiter conformet̉ rationi recte: tamen cōformat̉ aptitudinaliter. hoc ſufficit. Cōtra. recta ratio dictaret volendū eſt abſtinere propt̓ deū ⁊cͣ. hoc conformiter rationi recte. hoc eſt: quia ſic dictatū eſta rōne recta aliter erit recta: ſed erronea. ſꝫvolitio habens deū alias circūſtantias obiecto preter rōnem rectā eſt eadē numero:nec ſpē volitōe eliceret̉: qꝛ ſic eſſꝫ dictatūa rōne recta propt̓ variatōem obiecti: putanis recte. igit̉ illa que non habꝫ rōnem obiecto: eſt nata cōformiter elici rōni recte: qͥarecta eliceret illū: ſed vnū aliū haberetrōnem pro obiecto. Si dicas eſt iſte virtuoſus propter defectū prudentie. tūc ponocoexiſtat actus prudētie. Et quero tunc vtruꝫille actus volēdi coexiſtente actu prudētie ſitvirtus vel. ſi ptꝫ diſcurrendo per ſingulas cauſas huius: qꝛ nulla eſſet cauſa huius niſi quia illa volitio habet rectam rationēobiecto qꝛ per ypotheſiꝫ nullū aliud obiectūrequiſitū deficit ratio recta coexiſtit. om̄iatalia. vn̄ igitur eſt eſt talis actus virtuoſus ſi ſit virtuoſus coexiſtente actu prudentieigitur ſequit̉ actus primus virtuoſus intrinſece nec extrinſece. modo ſit virtuoſus intrinſece ſolā coexiſtentiā prudentie. voluntas pōt cōſeruare eunde actū ſtante primaapprehēſiōe illius cōplexi deſtructo illo actuprudentie ꝓpter aliqd̓ aliud negatiuū ſibi apparens. ſequit̉ idē actꝰ numero fieret iteruꝫ virtuoſus: qꝛ coexiſtit prudētie. ſic qͥlibet actꝰ eſſet ꝯtingent̓ virtuoſus. igit̉ opꝫ neceſſario actus eſt intrīſece neceſſario virtuoſus ſic p̄t fieri indifferēs vel vicioſus habeat tm̄ illas circūſtantias: ſed etiamrōnem rectā obiecto. ille ſolus eſt ſic virtuoſus quilibet alius ſil̓r cōtingenter extrinſece. Et eodē modo poteſt argui ſi ponaturactus dictatiuus illius cōplexi ſimul ponatur

actu apprehenſiuo eiuſdē actu volēdi predicto. ſil̓r ille actus volendi abſtinere ꝓpterdeū ⁊cͣ. excepta rōne pro obiecto poteſt cauſari ſine actu dictatiuo ẜm caſum prius poſitumita pōt cōſeruari ſine eodē ꝙͣtūcunqꝫ ſil̓ cauſātur: qꝛ plus dependet actus volendi ab eoin cōſeruando ꝙͣ in cauſando. ſic ptꝫ primuꝫincōueniens. Scd̓m ſequit̉ ex primo ſo poſitōem actus prudentie fieret actus volūtatis preexiſtēs virtuoſus vel meritorius tamen prius eſſet virtuoſus ꝓpter defectumrōnis recte ẜm caſum primū prius dictū: qꝛactus prudētie ſic eſt naturalis nullo inpoteſtate nr̄a. ſequit̉ de meritorio vel novirtuoſo fieret virtuoſum meritoriū aliqͥdqd̓ nullo eſt in ptāte noſtra. ſic de digno vitā eterna fieret dignꝰ aliquid qd̓ nullo eſt in poteſtate nr̄a. qd̓ videt̉ abſurdumEodē ſi ꝓpter ſolā deſtructiōem actꝰ prudētie de actu virtuoſo meritorio fieret virtuoſus meritoriꝰ ẜm aliū caſum actusille prudētie ſit mere naturalis ſicut prius: ſeqͥtur virtuoſus dignus vita eterna fieretvirtuoſus īdignus aliquid qd̓ nullo modoeſſet in poteſtate ſua qd̓ eſt abſurdū: iſta incōuenientia poſſunt vitari ponendo recta ſit obiectu actus virtuoſi non aliter vt videt̉. Ad primū argumentū ſcd̓e dubitatiōisdico ſunt circūſtantie reſpectu actus in­ ntrinſece neceſſario virtuoſi: ſed ſunt obiectaſcd̓aria reſpectu illius actꝰ: ſed ſunt circūſtantie reſpectu illoꝝ actuū ſiue ſint actus voluntatis ſiue intellectus ſiue cuiuſcunqꝫ alteriuspotentie ſolū ſunt virtuoſi extrinſece ẜꝫ quā denoīatōem extrinſecā cōformitatem adactū aliquē intrinſece virtuoſum: qꝛ tales actꝰpoſſunt ſemꝑ ijdem remanere circunſtantievariari: ſicut idē poteſt eſſe actus volendi aliquid intelligendi ambulandi propter finēbonū malū recta ratione cōtra rectā rationē. ideo reſpectu taliū dicunt̉ proprie eſſecircūſtantie: ſed actus eſt neceſſario intrīſecē bonus eſſet idē variata quacūqꝫ circūſtantia variato obiecto poteſt actus eſſeidē ꝓpter tranſitū a cōtradictorio in cōtradictoriū. ideo reſpectu actus ſunt ꝓprie circūſtantie. Et ſi dicat̉ oīno ſic tūc dicunt̉ circūſtātie: qꝛ ſunt obiecta principalia: ſꝫ ſcd̓aria ſaltē aliqua lꝫ finis ſit obiectum prīcipaleAd aliud dico idē actus pōt habere diuerſas denoīationes vt terminat̉ ad diuerſa obiecta. de hoc q̄re in. iiij. q. de penitētia. Ad tertiū dico actus exterior habꝫ propria voluntatē ſicut ymaginat̉ Ioh̓. de hoc quere inquotlibꝫ. Ioh̓. reſponſionē ſupra ad argumē

Ad primū argumentū ſcd̓i dul

Ad ſcd̓m argu-

Ad tertiū dubiu

fit