LibriTertij

Librideo. aut q̄ris de caritate habituali aut actuali. Et ſimiliter aūt queris de actu peccati quoaliquis odit deū: aut de actu quo diligit aliaꝫcreaturā quā deus nō vult diligi. Si querasvtrū cōuerſio ad deum actu caritatiuo ⁊ auerſio ab eo actu odiendi euꝫ opponitur formaliter dicēdū eſt ꝙ ſic. quia diligere deuꝫ ſuꝑ oīa⁊ odire deum ſunt actus cōtrarij. Si querasde conuerſione ad deum actu caritatiuo ⁊ couerſiōe actu quo diligitur creatura quā deusnō vult diligi. puta actū fornicandi ſic non repugnant illi naturaliter et formaliter inter ſeſed compatiūtur ſe in eodeꝫ ꝙͣtum eſt ex natura actuū: ſed ſolum repugnant per cauſam extrinſecā. puta per deuꝫ ordinantē talem creaturā nullomō a voluntate creata diligi. et itavoluntas diligens taleꝫ creaturā non diligitdeum ſuper omīa. quia ſi ſic nō diligeret aliaꝫcreatura quā deus odit: vel vult non diligi. etideo poſt ordinationem talis cauſe extrinſecevidetur ſoluꝫ repugnātia: qd̓ patet. quia ſi lexſtatuta remoueretur iā iſti actus diligendi cōpaterent̉ ſe in eodem. ⁊ ſi illa lex preciperet illam creaturā diligi: tunc nō poteſt tm̄ ſtare cūillo actu: ſed tunc meritorie diligeret illā creaturā. Si queras de conuerſione ad deuꝫ percaritatē habitualē ⁊ auerſione a deo per actūpeccati actualis. Sic dico ꝙ caritas habitualis infuſa et peccatū actuale: ſiue primo modoſiue ſecundo modo acceptū non repugnāt formaliter. quia nulla forma ſuꝑnaturalis repugnat forme naturali: licꝫ aliquādo differat abea ſpecie: ſed ſolum repugnant per cauſam extrinſecā ſtatuentē nunꝙͣ dare caritateꝫ exiſtēti in tali actu Et ſimiliter poteſt aliquis habere habitū odiendi deum: ⁊ tamē caritatē infuſam. quia inter illos habitus eſt repugnantianulla. qd̓ patet. quia aliquis ſic odiens deū habitualiter poſt penitens iuſtificatur. ⁊ per cōſequens gratia ſibi infunditur ⁊ per vnū actūpenitētie non corrumpitur totus habitus illeodiendi deum. igitur manet ille habitus cumcaritate ẜm multos gradus: qd̓ credo eſſe verum. quia poſt primū actum penitētie experit̉ſe plus eſſe inclinatū ad odienduꝫ deum ꝙͣ addiligendum: et ad odiendum plus ꝙͣ ſi nullum actum odij prius habuiſſet: ⁊ iſta inclinatio non poteſt eſſe niſi per habitū odiendi. igitur ⁊cͣ. Si queras. vtrum caritas habitualisacquiſita ⁊ peccatuꝫ actuale primo modo velſecundo modo opponātur formaliter ⁊ intrinſece. Dico ꝙ non. quia aliquis habens caritatem acquiſitā poteſt deum odire vel creaturāaliquā diligere quaꝫ deus nō vult diligi. quiaaliter nunꝙͣ pōt peccare peccato cōmiſſionis

Tertij⁊ per illū actū odiendi deum nō corrumpiturtota caritas acquiſita. ꝓbatur ſicut precedēscōcluſio de odio. igitur manet iſte actus odiēdi cum caritate acquiſita in eodē. ⁊ per conſequēs nō repugnat formaliter nec intrinſece: ſꝫcaritas habitualis acquiſita ⁊ odiū habituale reſpectu dei repugnāt formaliter. Et ſi queras quomodo ꝑ illū actū odiēdi deū frequēterelicitū corrumpitur caritas acquiſita ſi nullaſit repugnātia formalis inter caritatē acquiſitā ⁊ actu odiendi. Reſpōſione qͣre alibi. Ad 8ſcd̓m dubiū dico ꝙ tam finis ꝙͣ recta ratio etom̄s alie circūſtantie ſunt obiecta partialia ſecundaria actus virtuoſi. Cuius ratio eſt. quiaeſt aliquis actus voluntatis qui eſt intrinſece⁊ neceſſario virtuoſus ſtante ordinatione diuina: quia nunc eſt ⁊ nullo modo cōtingentervirtuoſus. nūc autē ſi illa que dicūtur circunſtantie nō ſunt obiecta actus virtuoſi nullusactus voluntatis eſſet neceſſario ⁊ intrinſecevirtuoſus: ſed ſolū extrinſece ⁊ cōtingēter. cuius oppoſitū prius probatū eſt. Aſſumptū ptꝫquia om̄is actus volūtatis idē oīno manenspoteſt cōtinuari ⁊ cōſeruari facta ſola apprehenſione ⁊ oſtēſione obiecti illius actus quiaad cauſandū actum voluntatis non videnturplura requiri ꝙͣ deus: ⁊ ip̄a voluntas ⁊ apprehenſio obiecti. ⁊ iſta ſufficiūt ad cauſandū oēꝫactū volendi ſicut cauſe ꝑtiales q̄ nō requirūtaliquid aliud ꝙͣ obiectu in eſſe reali. ergo iſtaſufficiunt ad cōſeruandū talem actū ſine om̄ialio poſitiuo in eſſe reali. igitur ſi recta ratio ſiue actus aſſentiendi que vocatur recta rationō ſit obiectū actus virtuoſi: puta actus temperātie: ſed ſolū circūſtantia ⁊ cibaria ſunt obiecta talis actus. ſequitur ꝙ apprehenſo ciboſine om̄i recta ratione: īmo forte cū ratione erronea poteſt voluntas elicere actū virtuoſumperfecte. ⁊ ſicut poteſt cauſare actū virtuoſuꝫpoſita ypotheſi ſine om̄i recta ratione: ita poteſt conſeruare actū elicitum cū recta tationepoſtea ſine recta ratione. ⁊ ſic ille actus eſſetprimo virtuoſus ⁊ poſt nō virtuoſus vel vicioſus: ⁊ ita cōtingēter ⁊ nō neceſſario. Si dicasꝙ actus prudentie requiritur ſicut cauſa eſſentialis ⁊ partialis ad actū virtuoſum ẜm Ioh̓.⁊ iſtā opinionē. Non tamē oportet ꝙ occurrattanꝙͣ obiectū. ſicut appreheſio obiecti ⁊ deuscōcurrūt ſicut cauſe partiales ad cauſandumactū virtuoſum: non tamē ſunt obiecta. Contra. ſi recta ratio ſolū requirit̉ ſicut cauſa partialis ⁊ eſſentialis modo predicto cum deusoēm cauſalitateꝫ cauſe ſcd̓e poteſt ſupplere ſideus ſuppleret cauſalitatē rationis recte ſtante cauſalitate voluntatis ⁊ apprehēſionis po

AAA

AA B

tctAd ſcd̓m dubin-