Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioXII

XII

ſimiliter vna virtus poteſt ſtare vicio reſpectu alterius virtutis vicio ſibi oppoſito qꝛ diſtinguit̉ ſpecie: quia inſtātia eſt. poteſtem̄ dilectio vnius hoīs ſtare odio alteriꝰ: et odio reſpectu eiuſdē. tn̄ nullo modo dicitur iſte dilectiones diſtinguant̉ ſpē. Septimū dubiū eſt. qꝛ videtur illa diſtinctio devirtute morali ſit īſufficiens. ph̓s em̄. vij. ethi.diſtinguit virtutē in continentiā perſeuerantiā temperantiā que ſub nullo iſtoꝝ mēbro cōtinent̉. igitur ⁊cͣ. Octauū dubiū eſt. qͥavidetur virtus heroyca dicitur a fortitudine: nec ſit ponere virtutē heroycā in aliquogenere virtutis niſi tantū in fortitudine: qꝛ talis habitus generatur ex actibus imperatiuisexecutionū ſunt contra cōem curſum natuꝫre: puta ſuſtinere mortē vulnera carcerem ⁊cͣ. circa tales actus generatur ſolum fortitudoAd primū iſtoꝝ reſpondit Ioh̓. in principiode materia caritatis ſcd̓o. vbi q̄rit vtrū aliquis actus voluntatis ſit indifferēs in quotlibet: vbi querit vtrū actus dilectionis naturalis meritorie ſint eiuſdē ſpeciei. dicittam habitus ꝙͣ actus voluntatis pōt eſſe indifferens ſicut idē habitus abſtinētie generatus ſolet ineſſe nature cuiuſmodi actus ſo eſt actus naturalis: poteſt poſtea coexiſtētiā actus prudentie eſſe intrinſece bonꝰ. ſcd̓odicit in quotlibꝫ. idē actus ſolum ſpecieſed numero differes pōt eſſe ſic erit ſolū primo actus naturalis nec laudabilis nec vituperabilis: poſtea manens oīno idem numeropoteſt eſſe virtuoſus moraliter bonus. tertio idē manens actus poteſt eſſe meritoriꝰ: qͥaẜm moralis bonitas vel meritoria additſuꝑ ſubſtantiā actus niſi quoſdā reſpectus adcircunſtantias actus vel tantū vnū reſpectuꝫad ratōem rectā plene dictantē de circūſtantijs. ille reſpectus ẜm oritur ex natura reiTertio dicit in ſecūdo vbi tractat de peccatooriginali peccatum ſiue difformitas in actupeccati eſt niſi carentia rectitudinis ineſt actui nec aliquando infuit: qꝛ actꝰidē eſt. per ꝯn̄s non alteratur ab oppoſito īoppoſitū: ſed ſolū eſt carentia rectitudinisdebuit ineſſe om̄i actui tali quā rectitudinemtenebat̉ illa voluntas ſibi dare. Contra pri. impoſſibile eſt de actu virtuoſo fiatvirtuoſus per alique actū pure naturalē nullo modo eſt in volūtatis poteſtate: qꝛ proptertalē nullus laudatur vel vituperat̉: ex quo ſo eſt actus naturalis: ſed actus prudentie ẜm ẜm veritatē eſt ſolū actus naturalis. nl̓lo modo in poteſtate noſtra pluſꝙͣ actus vidēdi. igitur impoſſibile eſt actus voluntatis ī

differēs et virtuoſus fiat virtuoſus ſolaꝫcoexiſtentiā prudētie. Pret̓ea. nūqͣ de actuintrinſece virtuoſo pōt fieri virtuoſus niſi actū intrinſece virtuoſuꝫ: ſolū extrinſece cōtingent̓. qꝛ aliter eſſet ꝓceſſus in infini: ſicut ptꝫ ſupra. Sed ſicut ſupra dictū eſt ſolus actꝰ volūtatis eſt intrinſece virtuoſus velvicioſus: nullus alius niſi extrinſeca denoīatione. qꝛ quilibꝫ alius actus interior ꝙͣ exterior pōt idē manens fieri ſucceſſiue bona intētione mala. ꝯn̄s pōt eſſe cōtingent̓ bonꝰ malus: neceſſario intrinſece. qꝛ īpoſſibile eſt aliquis actus volūtatis bonꝰ fiatbonus ꝓpter ſolū actū prudētie. Pret̓ea. ẜmiſtā viaꝫ videt̉ actus virtuoſus eſt vnꝰſimplex actus: ſꝫ includit formal̓r duos actꝰputa actū illū indifferentē actu prudētie. qͥanunꝙͣ de actu bono intrinſece formaliterpōt fieri bonus intrinſece formalit̓: niſi aliquid formalit̓ intrinſece bonū. ſic actꝰ virtuoſus includit formalit̓ duos actus: qd̓ videtur abſurdū. Si dicis ſolū īcludit reſpectucōformitatis ad prudentiā ẜm ſb̓am actꝰ. hocvidetur magis abſurdū aliquis actꝰ fiat formaliter virtuoſus vnū reſpectū qui naturaliter oritur poſito extremo: qui etiā naturalit̓ponit̉ ẜm: qꝛ prudētia naturalit̓ cauſatur:ip̄a poſita naturalit̓ oritur ille reſpectꝰ. igr̄ ⁊cͣ.Cotra ſcd̓m. qꝛ impoſſibile eſt fieri trāſitumde cōtradictorio in cōtradictoriū ceteris paribus ſine acquiſitōe deſtructione poſitiuiſed qn̄ de actu bono moraliter intrinſecefit actus bonus moralit̓ et intrinſece fit talistrāſitus. igitur ⁊cͣ. Sed nihil deſtruitur per te ẜm veritatē. igitur aliquid de nouo acquiritur: aut abſolutū aūt reſpectiuū. Si pͥmuꝫ aūthabitus aūt ſpecies aut actus: non primū necſecundū. q̄a illa poſſunt equaliter manere cuꝫactu virtuoſo vicioſo: ſicut patet conſiderāti. igitur ꝓducitur nouus actꝰ ſolū in intellectu. qꝛ ſicut prius patet per ſolū actuꝫ intellectus pōt de vno actu bono intrinſece fieri bonus intrinſece. igit̉ neceſſario eritalius actus voluntatis: qui nūc eſt intrinſecebonus moraliter vel meritorie ab actu bono ſiue indifferēte. Si ꝓducatur nouus actꝰcōtra. ẜꝫ in pͥmo in materia de charitate. ille reſpectus eſt intrinſecus adueniēs. ſed ẜm in prima ꝯcluſiōe tertij nunꝙͣ cauſat̉ talisreſpectus ſine ꝓductiōe alicuiꝰ abſoluti de nouo. igitur neceſſe eſt ponere hic ꝓducat̉ aliquid de nouo abſolutū qd̓ eſt formaliter et intrinſece bonū. tale nihil pōt eſſe ex ſua naturaniſi actus ſolius volūtatis. licet alius actꝰ volūtatis pōt dici intrinſece bonus ex cauſa ex-

P ij

pͥmū dubiuꝫ

Actanum dubiū

pſt̄ ptū

ſantra primum

Contra ſcd̓m dictū ſcōti