Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Tertij6

Libritēporali: qꝛ iſte ꝓpoſitōes ſil̓es poſſūt euidenter ſciri ꝓpoſitōes ſe notas nec poſſūteuidēter ſciri experientiā acceptaꝫ reſpectuactus alteriꝰ hoīs. Qꝛ de actibus talibꝰ alterius hoīs poſſum hr̄e experiētiā ſtatu iſto.Ad igitur habeā noticiā euidentē taliumnaturaliter neceſſe eſt virtus moralis inſit.habēti talē prudentiā virtus inquā gn̓ata ex illis actibus de quibꝰ accipit̉ noticia euidenscerta: vl̓ ſaltē prius fuit virtus aliquo tꝑe licet forte non eſt. qd̓ dico qꝛ poſſibile eſtmaneat habitus in intellectu inclinās euidēter ad aſſentiendū illis ꝓpoſitōibus prius acceptis experientiā oēs habitus volūtatis corruꝑant̉: tunc talis actus prudētierequirit neceſſario actū virtuoſum: eſt intelligendū illud dictū ꝙͣtū ad gn̓atiōem primamactus virtuoſi prudētie: qꝛ primꝰ actus talisprudētie pōt cauſari ſine actu virtuoſo: qͥareſpectu illius actus prudētie actꝰ virtuoſuseſt partialis poſt generatōeꝫ habituū hīcinde pōt eſſe vnū ſine alio. Si q̄ras vtrū actusprudentie neceſſario requirit vel preſupponit actū virtuoſum ſit directiuꝰ reſpectu illiusactus quē preſupponit. Rn̄deo non. qꝛ dirigere eſt niſi cauſare actū: ſꝫ actus virtuoſuscauſat illū actū prudentie. igr̄ cauſat̉ ab eoaliter idē eſſet anteꝙͣ eſſet. Quinta ꝯcluſio ēo prudentia quarto dicta qua aliqͥs dicit̉prudēs ꝙͣtū ad totū viuere ẜm qd̓ includit noticias directiuas oīm virtutū reqͥrunt̉ adfecte viuere hoīs pōt eſſe ſine aliqͥbus virtutibus ſine aliqͥbus pōt eſſe. hoc pꝫ: qꝛ prudētia ſic accepta includit prudentiā tribꝰ pͥmismodis acceptā aliqͣ iſtarū prudentiaruꝫ pōteſſe ſine virtute morali: ſicut ptꝫ de duobꝰ primio modio. de tertio ꝙͣtū ad aliquā pruio dentiā. Sexta ꝯcluſio eſt q̄libet virtus moralis pōt eſſe ſine prudentia primo ſcd̓o dicta. qꝛ ad hoc actus virtuoſus eliciat̉ requirit̉ noticia īmediate directiua cauſet̉ ꝓpoſitōes ſe notas quō cauſat̉ prudentia ſcd̓o dicta: qꝛ illa eadē noticia pōt cauſari ꝓpoſitōes ſe notas vel experientias ſufficit alt̓o iſtoꝝ modoꝝ cauſet̉. Exēpluꝫ.ad hoc virtuoſe benefacia iſti. requiritur hec ꝓpoſitio. iſti eſt benefaciendū ſequaturex iſta. amico eſt benefaciendū ⁊cͣ. ſed ſufficit huic euidenter aſſentiā: qꝛ vidi vel aliterexpertus ſuꝫ ip̄e mihi bene fecit: ſꝫ ad hocactus virtuoſus eliciatur neceſſario requirit̉prudentia ſcd̓o modo vel tertio mōdicta. Eo modo ad virtutē moralē non requiritur prudentia primo modo dicta: qꝛ vt pꝫ noticia particularis cuiuſcūqꝫ īmediate directiua poteſt

haberi experientiā ad quā requirit̉ notitia alicuius vl̓is. ſi tn̄ euidēs notitia alicuiꝰticularis pōt haberi experientiā. tūc virtus illa cuius illa ꝑticularis eſſet directiua neceſſario requireret nccͣrio prudentiā pͥmo modo ſcd̓o modo: ſꝫ tertio modo. Cōtra. qͣrtuꝫ articulū ſunt aliqua dubia mouēda. Primuꝫ eſt. vtrū aliquis actꝰ volūtatis ſit indifferēs ſic primo ſit indifferēs ad bonū ad ma poſt ideꝫ fiat bonꝰ vel malus: videt̉ ſic.qꝛ omnis actus elicitꝰ cōformiter recte rōni eſtſimplicit̓ virtuoſus: ſed pōt aliquis pͥmo elicere actū indifferentē ſine rōne recta: et poſttinuare eundē rōne recta. igit̉ ⁊cͣ. Et eodeꝫmodo pōt ꝓbari actꝰ primo intrinſece bonus pōt fieri intrinſece malus. qꝛ ſi pͥmo elicicitur cōformiter recte rōni: poſt cōtinuet̉tra rectā rōem: poſt cōtinuet̉ ẜm rectā rōemerit pͥmo intrinſece bonꝰ: poſt intrinſece malus: poſt iterū intrinſece bonꝰ. igit̉ ⁊cͣ. Secundū dubiū eſt non videt̉ recta. finis.locus. tēpus ⁊c̄. ſunt obiecta ſcd̓aria ꝑtialia actus virtuoſi. pͥmo qͥa iſte ſunt circūſtātietalis actus. igit̉ ſunt obiecta illius actꝰ. qꝛidē pōt eſſe obiectū circūſtantia. ſcd̓o qͥatūc idē actus eſſet actus nolēdi volendi. qͥaaliqͥs pōt odire nolle deteſtari peccatūpter deū tanꝙͣ ꝓpter finē. ſed iſte actus vt terminat̉ ad deū pōt eſſe actus odiēdi nolēdi. qꝛ eſt actus virtuoſus nullꝰ virtuoſe oditdeū. igit̉ eſt actus volēdi: vt ſic terminat̉: ſꝫ vtterminat̉ ad peccatū eſt actus nolēdi. igit̉ ⁊cͣ.Tertiū eſt. qꝛ videtur actꝰ exterior habeatꝓpriā bonitatē maliciā. Primo qꝛ aliter qͥs magis vituꝑaretur ꝓpter malū actū exteriorē ꝙͣ interiore tm̄. Scd̓o qꝛ diſtincta precepta cadūt ſuꝑ exteriorē interiorē. igit̉ ſunt diſtīcta peccata. Quartū dubiū. qꝛ ph̓s ponitvirtute in ꝑte ſenſitiua. ſcꝫ irrationabilē. igit̉videtur ſolū ſit in volūtate. Quintū dubiū eſt de diſtinctione virtutis moralis. qͥavidetur aliqua virtus naturalis moralis habeat obiectū ſuꝑnaturale. Tuꝫ qꝛ diſtincti habitus inclināt ad diſtincta obiecta. igit̉ obiectuꝫ naturale ſupernaturale ſint diſtinctaerūt diſtincti habitus ſic inclinātes. igr̄ ſi vnꝰerit moralis: puta ille qui inclinat ad obiectūnaturale: alius qui inclinat ad actꝰ circa obiectū ſuꝑnaturale erit ſuꝑnaturalis. ꝯn̄s nulla virtus moralis naturalis habebit obiectuꝫſuꝑnaturale. Sextū dubiū eſt. videtur illaꝓpoſitio ſit ſufficiēs qua ꝓbatur diſtīctioſpecifica int̓ habitus. qͥa error circa ꝯcluſionēpōt ſtare notitia principij ſcīa ꝯcluſiōis. igitur iſte due notitie diſtingunt̉ ſpecie.

UUSe xta concluſio

ELQuinta cōcluſio

vcd̓m prbūū

Tertiū dubium

Quaſtū olbiur

Qratū dnbium

Sectū dubium

Quintū drbini

Eirca qͣrtum ariiculū prīcipalemPrimū dubi