Tertij6
Libritēporali: qꝛ iſte ꝓpoſitōes ⁊ ſil̓es nō poſſūt euidenter ſciri ꝑ ꝓpoſitōes ꝑ ſe notas nec poſſūteuidēter ſciri ꝑ experientiā acceptaꝫ reſpectuactus alteriꝰ hoīs. Qꝛ de actibus talibꝰ alterius hoīs nō poſſum hr̄e experiētiā ꝓ ſtatu iſto.Ad hͦ igitur ꝙ habeā noticiā euidentē taliumnaturaliter neceſſe eſt ꝙ virtus moralis inſit.habēti talē prudentiā virtus inquā gn̓ata ex illis actibus de quibꝰ accipit̉ noticia euidens ⁊certa: vl̓ ſaltē q̄ prius fuit virtus aliquo tꝑe licet forte mō non eſt. qd̓ dico qꝛ poſſibile eſt ꝙmaneat habitus in intellectu inclinās euidēter ad aſſentiendū illis ꝓpoſitōibus prius acceptis ꝑ experientiā ⁊ ꝙ oēs habitus volūtatis corruꝑant̉: ⁊ tunc talis actus prudētie nōrequirit neceſſario actū virtuoſum: iō eſt intelligendū illud dictū ꝙͣtū ad gn̓atiōem primamactus virtuoſi ⁊ prudētie: qꝛ primꝰ actus talisprudētie nō pōt cauſari ſine actu virtuoſo: qͥareſpectu illius actus prudētie actꝰ virtuoſuseſt cā partialis ⁊ poſt generatōeꝫ habituū hīcinde pōt eſſe vnū ſine alio. Si q̄ras vtrū actusprudentie q̄ neceſſario requirit vel preſupponit actū virtuoſum ſit directiuꝰ reſpectu illiusactus quē preſupponit. Rn̄deo ꝙ non. qꝛ dirigere nō eſt niſi cauſare actū: ſꝫ actus virtuoſuscauſat illū actū prudentie. igr̄ nō cauſat̉ ab eoaliter idē eſſet anteꝙͣ eſſet. Quinta ꝯcluſio ēoꝙ prudentia quarto mō dicta qua aliqͥs dicit̉prudēs ꝙͣtū ad totū viuere ẜm qd̓ includit noticias directiuas oīm virtutū q̄ reqͥrunt̉ ad ꝑfecte viuere hoīs pōt eſſe ſine aliqͥbus virtutibus ⁊ ſine aliqͥbus nō pōt eſſe. hoc pꝫ: qꝛ prudētia ſic accepta includit prudentiā tribꝰ pͥmismodis acceptā ⁊ aliqͣ iſtarū prudentiaruꝫ pōteſſe ſine virtute morali: ſicut ptꝫ de duobꝰ primio modio. ⁊ de tertio mō ꝙͣtū ad aliquā pruio dentiā. Sexta ꝯcluſio eſt ꝙ q̄libet virtus moralis pōt eſſe ſine prudentia primo mō ⁊ ſcd̓omō dicta. qꝛ ad hoc ꝙ actus virtuoſus eliciat̉nō requirit̉ ꝙ noticia īmediate directiua cauſet̉ ꝑ ꝓpoſitōes ꝑ ſe notas quō cauſat̉ prudentia ſcd̓o mō dicta: qꝛ illa eadē noticia pōt cauſari ꝑ ꝓpoſitōes ꝑ ſe notas vel ꝑ experientias⁊ ſufficit ꝙ alt̓o iſtoꝝ modoꝝ cauſet̉. Exēpluꝫ.ad hoc ꝙ virtuoſe benefacia iſti. nō requiriturꝙ hec ꝓpoſitio. iſti eſt benefaciendū ſequaturex iſta. oī amico eſt benefaciendū ⁊cͣ. ſed ſufficit ꝙ huic euidenter aſſentiā: qꝛ vidi vel aliterexpertus ſuꝫ ꝙ ip̄e mihi bene fecit: ſꝫ ad hoc ꝙactus virtuoſus eliciatur neceſſario requirit̉prudentia ſcd̓o modo vel tertio mōdicta. Eodē modo ad virtutē moralē non requiritur prudentia primo modo dicta: qꝛ vt pꝫ noticia particularis cuiuſcūqꝫ īmediate directiua poteſt
haberi ꝑ experientiā ad quā nō requirit̉ notitia alicuius vl̓is. ſi tn̄ euidēs notitia alicuiꝰ ꝑticularis nō pōt haberi ꝑ experientiā. tūc virtus illa cuius illa ꝑticularis eſſet directiua neceſſario requireret nccͣrio prudentiā pͥmo modo ⁊ ſcd̓o modo: ſꝫ nō tertio modo. Cōtra. qͣrtuꝫ articulū ſunt aliqua dubia mouēda. Primuꝫ eſt. vtrū aliquis actꝰ volūtatis ſit indifferēs ſic ꝙ primo ſit indifferēs ad bonū ⁊ ad malū ⁊ poſt ideꝫ fiat bonꝰ vel malus: videt̉ ꝙ ſic.qꝛ omnis actus elicitꝰ cōformiter recte rōni eſtſimplicit̓ virtuoſus: ſed pōt aliquis pͥmo elicere actū indifferentē ſine rōne recta: et poſt cōtinuare eundē cū rōne recta. igit̉ ⁊cͣ. Et eodeꝫmodo pōt ꝓbari ꝙ actꝰ primo ⁊ intrinſece bonus pōt fieri intrinſece malus. qꝛ ſi pͥmo elicicitur cōformiter recte rōni: ⁊ poſt cōtinuet̉ cōtra rectā rōem: ⁊ poſt cōtinuet̉ ẜm rectā rōemerit pͥmo intrinſece bonꝰ: ⁊ poſt intrinſece malus: ⁊ poſt iterū intrinſece bonꝰ. igit̉ ⁊cͣ. Secundū dubiū eſt ꝙ non videt̉ ꝙ rō recta. finis.locus. ⁊ tēpus ⁊c̄. ſunt obiecta ſcd̓aria ⁊ ꝑtialia actus virtuoſi. pͥmo qͥa iſte ſunt circūſtātietalis actus. igit̉ nō ſunt obiecta illius actꝰ. qꝛidē nō pōt eſſe obiectū ⁊ circūſtantia. ſcd̓o qͥatūc idē actus eſſet actus nolēdi ⁊ volendi. qͥaaliqͥs pōt odire ⁊ nolle ⁊ deteſtari peccatū ꝓpter deū tanꝙͣ ꝓpter finē. ſed iſte actus vt terminat̉ ad deū nō pōt eſſe actus odiēdi ⁊ nolēdi. qꝛ eſt actus virtuoſus ⁊ nullꝰ virtuoſe oditdeū. igit̉ eſt actus volēdi: vt ſic terminat̉: ſꝫ vtterminat̉ ad peccatū eſt actus nolēdi. igit̉ ⁊cͣ.Tertiū eſt. qꝛ videtur ꝙ actꝰ exterior habeatꝓpriā bonitatē ⁊ maliciā. Primo qꝛ aliter qͥsnō magis vituꝑaretur ꝓpter malū actū exteriorē ꝙͣ interiore tm̄. Scd̓o qꝛ diſtincta precepta cadūt ſuꝑ exteriorē ⁊ interiorē. igit̉ ſunt diſtīcta peccata. Quartū dubiū. qꝛ ph̓s ponitvirtute in ꝑte ſenſitiua. ſcꝫ irrationabilē. igit̉videtur ꝙ nō ſolū ſit in volūtate. Quintū dubiū eſt de diſtinctione virtutis moralis. qͥa nōvidetur ꝙ aliqua virtus naturalis moralis habeat obiectū ſuꝑnaturale. Tuꝫ qꝛ diſtincti habitus inclināt ad diſtincta obiecta. cū igit̉ obiectuꝫ naturale ⁊ ſupernaturale ſint diſtinctaerūt diſtincti habitus ſic inclinātes. igr̄ ſi vnꝰerit moralis: puta ille qui inclinat ad obiectūnaturale: alius qui inclinat ad actꝰ circa obiectū ſuꝑnaturale erit ſuꝑnaturalis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nulla virtus moralis naturalis habebit obiectuꝫſuꝑnaturale. Sextū dubiū eſt. videtur ꝙ illaꝓpoſitio nō ſit ſufficiēs qua ꝓbatur diſtīctioſpecifica int̓ habitus. qͥa error circa ꝯcluſionēpōt ſtare cū notitia principij ⁊ nō cū ſcīa ꝯcluſiōis. igitur iſte due notitie diſtingunt̉ ſpecie.
UUSe xta concluſio
ELQuinta cōcluſio
vcd̓m prbūū
Tertiū dubium
Quaſtū olbiur
Qratū dnbium
Sectū dubium
Quintū drbini
Eirca qͣrtum ariiculū prīcipalemPrimū dubi