TertijLibri
peratiue formalit̓ executōeꝫ actꝰ exterioris ꝙͣdeſerat iuſticiā ille vtiqꝫ tā in primo actu ꝙͣ inſcd̓o eſt ꝑfecte heroycus ⁊ nō alius. Diſtinctōnūeralis iſtoꝝ actuū ⁊ habituū ptꝫ ꝑ ſeparabilitatē ip̄oꝝ. diſtinctio ſpecifica pꝫ pͥmo ꝑ diſtictiōem ſpecificā obiectoꝝ partialiū: qꝛ ſpoſitoꝙ illa q̄ ponunt̉ circūſtātie virtutū ⁊ ab alijsſunt obiecta ꝑtialia ⁊ ſcd̓aria ip̄ius actꝰ virtuoſi: iō qn̄ talia obiecta variant̉ ẜm ſpēm actus⁊ habitus eoꝝ variantur ẜm ſpeciem: ſed actꝰcuiuſlibet gradus aſcēdēdo hꝫ aliqd̓ obiectuꝫ⁊ circūſtātiā ſpē qd̓ nō hꝫ alius gradus inferior. Scd̓m ptꝫ: qꝛ ꝙͣtūcunqꝫ vnꝰ gradus augeret̉ in infinitū nunꝙͣ inclinabit ad actū alterius gradus: ſꝫ illa q̄ ſunt eiuſdē ſpēi p̄n̄t hr̄e effectu eiuſdē ſpēi. igit̉ ⁊cͣ. Quarta diſtīctio ē ꝙvirtꝰ theologica accipit̉ large ⁊ ſtricte. largeaccipit̉ ꝓ virtutibꝰ acqͥſitꝭ puta ꝓ fide acqͥſitaſpe acqͥſita: caritatē acqͥſita. qꝛ iſti actꝰ habētdeū ꝓ obiecto. ſtricte accipit̉ ſolū ꝓ iſtis habētibꝰ īfuſis. Quīta diſtīctio ē ꝙ aliqͥs hītus ēintrīſece bonꝰ moralit̓: aliqͥs ītriſece malus etvicioſus: aliqͥs neuter ſiue indifferēs. Exēpluꝫprimi velle orare ꝓpter honorē dei: ⁊ qꝛ preceptū eſt a deo ẜm rectā rōeꝫ ⁊c̄. Exēplū ſcd̓i. vl̓le orare ꝓpter vanā gloriā ⁊ ꝯͣ preceptū dei etcōtra rectā rōem. Exemplū tertij. velle ſimpl̓rorare ſine aliqͣ circūſtātia dictata a rōe: qꝛ necꝓpter bonū finē nec ꝓpter malū finē: ⁊ talisactus ſiue ſit īterior ſiue exterior ſolū dicit̉ bonus denoīatōe extrīſeca: ⁊ nullo mō intrīſecebonꝰ nec vicioſus. Sexta diſtinctio eſt ꝙ aliqͥs actꝰ eſt bonꝰ ex gn̄e vel malus aliqͥs ex circūſtātia aliqͥs ex pͥncipio meritorio. Exemplūprimi ꝙͣtū ad actū bonū ex gn̄e: ſicut orare dare elemoſinā ſiue velle talia facere abſolute ſine oī circūſtātia bona vel mala. Exēplū ꝙͣtuꝫad actū malū vt furtū facere velle fornicari abſolute ſine aliqͣ circūſtantia bona vel mala deqͥbus dicūt ph̓i ⁊ ſctī ꝙ ſtatī noīata cōuolutaſunt cū malicia. Exemplū ſcd̓i. velle abſtinereẜm circūſtātias debitas ⁊ dictatas a recta rōne ꝓpter honeſtatē tāꝙͣ ꝓpter finē vel ꝓptercōſeruatōem nature vel ꝓpter aliū fine quē ītēderet purus paganꝰ. Exēplū ſcd̓i ꝙͣtum adactū malū. velle fornicari cōtra rectā rōneꝫ loco indebito ⁊cͣ. ⁊ ꝓpter libidineꝫ tanꝙͣ ꝓpterfinē. Exēplū tertij. velle cōtinere ẜꝫ rectā rōeꝫ⁊ ẜm circūſtātias ⁊ ꝓpter honorē diuinū: qꝛ talis actus eſt deo acceptꝰ. Septima diſtīctioeſt ꝙ hītuū inclinantiū ad actꝰ qͥdā ſunt ſubiectiue in ꝑte ſenſitiua ⁊ qͥdā ī volūtate. Primūptꝫ ꝑ experiētiā de brutis ⁊ furioſis ⁊ infatuatis q̄ aliquos actus p̄nt elicere ī abſentia rerūſenſibiliū nō ꝑ intellectū ⁊ volūtateꝫ: qꝛ in eis
nō eſt vſus rōnis. igit̉ ꝑ fantaſiā ⁊ alias virtutes ſenſitiuas. hͦ nō p̄t eſſe ſine habitu genitoex actu qͥ habet̉ in pn̄tia illarū rerū: qꝛ impoſſibile eſt ꝙ aliqͥd trāſeat de ꝯͣdictorio in ꝯͣdictoriū ⁊cͣ. ſꝫ fantaſia in talibꝰ ⁊ appetitꝰ ſenſitiuꝰpoſt pͥmū actū pn̄t aliquē actu elicere qd̓ nonpoſſunt an pͥmū actū igit̉ ex illo actu aliqͥd generat̉ ī illo appetitu. nō ſpēs: qꝛ illa nō ē ponēda ſicut alibi ptꝫ. ſi etiā ponat̉ illa precedit actū. ⁊ ſi etiā illa ſola ponat̉ nunꝙͣ pōt in actuꝫin abſentia rerū ſi nō habeat̉ actꝰ in eadē potētia in pn̄tia obiecti. Igit̉ ex illo actu cauſat̉ hītus aliqͥs in tali potētia. igit̉ ⁊cͣ. Scd̓ꝫ mēbrūꝓbat̉: qꝛ hītus aliqͥs eſt ſimpl̓r virtus ⁊ pͥmo ⁊nō niſi volūtatꝭ: qꝛ nullus actꝰ gn̓atiuꝰ hitꝰ talis eſt pͥmo virtuoſus niſi actꝰ volūtatꝭ. igit̉ ⁊cͣ.Preterea ſi hͦ nō eſſet niſi ꝓpt̓ libertatē voluntatis q̄ nō p̄t determinate īclinari ad vnā ꝑtēꝯͣdictōis vel ꝓpter ꝯformitatē eius ad rectaꝫrōnem: qꝛ ſcꝫ nō p̄t diſcordare a recta rōne. primū nō impedit: qꝛ ẜm om̄s caritas eſt ponēdain volūtate ad eliciendū actū meritoriū qͥ libere elicit̉: alit̓ nō eſſet meritoriꝰ: ⁊ tn̄ inclinat voluntatē ꝑ modū nature ad vnū deteriate. Necſcd̓ꝫ īpedit: qꝛ illud aſſumptū falſum ē ſic̄ poſtea ꝑtebit. Circa tertiū articulū pͥncipalē ſūtqͣttuor articuli: pͥmꝰ eſt de ꝯnexiōe virtutū int̓ciijſe. Scd̓s de cōnexiōe earū cū virtutibꝰ theologicis. Tertiꝰ de cōnexiōe earū cū hītibus ꝑtisſenſitiue. Quartꝰ eſt de ꝯnexiōe earuꝫ cū pru-dentia. Quātū ad primū articulū eſt vna opi3nio thome prīa. ij. q. lxv. ꝙ aliq̄ ſunt virtutes qtꝑficiūt hoīeꝫ ꝙͣtū ad ſtatū cōeꝫ: ſcꝫ ꝙͣtū ad eaqͥ cōiter oī hoī cōueniūt cuiuſmōi ſunt qͣttuorvirtutes cardinales. Quedā ſunt q̄ ꝑficiūt hominē ꝙͣtū ad ſtatū ſpālem ⁊ ꝙͣtū ad illa q̄ ꝯueniūt hoī ẜm illū ſtatū ſicut magnificētia magͣnimitas q̄ ꝯueniūt hoī exn̄ti in dignitate ptāte ⁊ honore. ⁊ alijs virtutibꝰ. Loq̄ndo de pͥmisdicit̉ ꝙ ille ſunt ꝯnexe. loq̄ndo de ſcd̓is dr̄ ꝙ ille nō ſunt ꝯnexe. Quātū ad ꝯnexionē virtutūcū prudētia dicit ꝙ prudētia nō eſt ſine virtutibꝰ moralibus: qꝛ prudentia eſt recta rō agibiliū q̄ ꝓcedit ex finibus virtutū. quere in Thoma. Item ph̓s. vi. ethicoꝝ. malicia eſt coruptiua principij. principiū autē eſt prudentia. igit̉nō ſtat cum vicio. Item. iij. ethicoꝝ. om̄is malus eſt ignorans. igitur ſcientia ſiue prudētianon ſtat cū malicia. Contra iſtam opinioneꝫprimo qꝛ concedit propoſitū: ſcꝫ ꝙ nō om̄s virtutes ſunt neſſario conexe: qꝛ ille q̄ perficiunthominem in determinato ſtatu non ſunt connexe cum alijs que perficiunt hominē ẜm comunē ſtatuꝫ. Scd̓o qꝛ impoſſibile eſt ꝙ alicuioccurrat materia vnius ꝟtutis q̄ ꝑficit hoīem
nSexta diſtinctio
MQuīta diſtinctio
Quarta diſtīctio
OSeptīa diſtīctio
Circa tertiū articuluꝫ ſunt qͣttuoincidentales
Primus articulincientalis recitat opi. thome
Cōtra op thom