LibriLeIC.
erit iſtud intelligere virtuoſuꝫ: ⁊ poſt ſtāte eodeꝫ actu ⁊ ītellectu mutata intētiōe .ſ. ꝙ talisactꝰ cōtinuet̉ ꝓpt̓ indebitū finē: erit illa ſpeculatio vicioſa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s erit cōtingent̓ ꝟtuoſa illa ſpeculatio. iō dico ꝙ eſt dare aliquē actū neceſſario pͥmo virtuoſuꝫ: q̄ eſt actꝰ laudabilis ⁊ꝑfecte circūſtātionatꝰ. qꝛ eſt ita virtuoſusᵐ ꝙnō pōt fieri vicioſus ſicut facere aliqͥd. qꝛ eſt pceptū diuinū eſt actꝰ ita virtuoſus ꝙ nō p̄t fieri vicioſus ſtāte p̄cepto diuino: et ex tali actugenerat̉ virtꝰ de qua dicūt ſct̄i ꝙ ꝟtute nemoIpōt male vti. Quarta tocluſio eſt ꝙ actꝰ prīo⁊ principalit̓ ꝟtuoſus eſt actꝰ volūtatis. hͦ ptꝫpͥmo qꝛ ille ſolꝰ eſt laudabilis pͥmo vel vituꝑabilis. Alia aūt nō niſi ſcd̓ario ⁊ quadā denoīatione extrinſeca. puta ꝑ hͦ ꝙ eliciunt̉ cōformit̉actui volūtatis. Pret̓ea. qͥlibet aliꝰ actus abactu volūtatis pōt idē manēs eſſe vicioſus etvirtuoſus. iſte aūt ſolꝰ ſic eſt ꝟtuoſus ꝙ nō pōtfieri vicioſus. ſic̄ ptꝫ ſupra in tertia cōcluſiōe.Pret̓ea. ſcd̓m ſctōs nullꝰ actꝰ eſt laudabilisvel vituꝑabilis niſi ꝑꝑ ītētionē bonā vel malāintētio aūt eſt actꝰ volūtatis. igit̉ ⁊cͣ. Iteꝫ ſola volūtas punitur ſicut ſola peccat ẜm anſelmuꝫ. igit̉ ⁊c̄. Quīta cōcluſio eſt ꝙ nullꝰ actꝰaliꝰ ab actu volūtatis eſt intrinſece virtuoſusvel vicioſus. Tū qꝛ qͥlibet aliꝰ idē manēs p̄t eēindifferent̉ laudabil̓ ⁊ vituꝑabilis. ⁊ pͥmo laudabilis qn̄ ꝯformat̉ recte volitiōi: ⁊ poſt vituperabilis qn̄ ꝯformat̉ volitioni vicioſe. ſic̄ ſupra pꝫ in tertia ꝯcluſiōe. Tū qꝛ nullꝰ actꝰ eſt vicioſus niſi ſit volūtarius ⁊ in ptāte volūtatisqꝛ pctm̄ ē adeo volūtariū ⁊cͣ. Sꝫ actꝰ exteriorpōt eſſe prīo in volūtatis ptāte. puta qꝛ aliqͥsdimittat ſe in p̄cipitiū ⁊ poſt deſcēdo: p̄t illuꝫactū ſimpl̓r ⁊ meritorie nolle ꝓpt̓ deū: ſic̄ poſtea patebit in dubitatōibus. Sexta cōcluſioꝙ nullus alius hītus ab habitu volūtatꝭ eſt intrinſece ⁊ ꝑfecte virtuoſus: qꝛ qͥlibet alius inclinat ad actus laudabiles ⁊ vituperabiles.Circa ſcd̓m articulū eſt prima diſtinctio: qͥaprudentia accipit̉ quadruplicit̓. vno mō accipit̉ ꝓ oī noticia directiua reſpectu cuiuſcunqꝫagibilis mediate vel īmediate ſicut accipit auguſtinꝰ prudētiā pͥmo de libero arbitrio. ⁊ iſtomō tā noticia euidēs alicuiꝰ vl̓is ꝓpoſitiōis q̄euidēter cognoſcit̉ ꝑ doctrinā: qꝛ ꝓcedit ex ꝓpoſitōibus ꝑ ſe notis: q̄ noticia ſciētifica ꝓpͥeeſt ſcīa moralis: ꝙͣ etiā noticia euidēs ꝓpoſitōnis vl̓is q̄ ſolū euident̓ cognoſcit̉ ꝑ experiētiāq̄ exꝑientia eſt etiā ſcīa moralis eſt prudentiaExēplū pͥmi. oī benefactori eſt benefaciendū.Exēplū ſcd̓i. quis iracūdus ꝑ pl̓chra colloqͥa ēmitigādꝰ. Alio mō accipit̉ ꝓ noticia euidentiīmediate directiua circa aliqd̓ agibile ꝑticu-
ijlare: ⁊ hͦ ꝓ noticia alicuiꝰ ꝓpōis ꝑticularis q̄euident̓ ſequit̉ ex vl̓i ꝓpōe ꝑ ſe nota tāꝙͣ maiori ⁊ ꝑ doctrinā. Exēplū. iſti eſt ſic benefaciēdūq̄ ſequit̉ euident̓ ex iſta oī bn̄factori ⁊cͣ. Tertiomō accipit̉ ꝓ non īmediate directiua acceptaſolū ꝑ exꝑientiā rctū alicuiꝰ agibilis. Exēpluꝫiſte iracudus eſt mitigādus ꝑ pulchra verba ⁊hͨ noticia eſt ſolū ꝑ exꝑientiā accepta rctū alicuius ꝓpōis ꝑticularis cognite ꝑ exꝑientiā. ⁊hͨ videt̉ eſſe prudentia ꝓprie dicta ẜm ītentionē ph̓i ꝓut diſtīguit̉ a ſcīa morali. Quarto accipit̉ ꝓ aliquo aggregato ex noticia īmediatedirectiua ſiue heat̉ ꝑ doctrinā ſiue ꝑ exꝑiētiaꝫcirca oīa oꝑa hūana reqͥſita ad bn̄ viuere ſimplicit̓. ⁊ hͦ mō prudētia nō eſt vna noticia tm̄: ſꝫīcludit tot noticias quot ſunt ꝟtutes moralesreqͥſite ad ſimpl̓r bn̄ viuere: qꝛ q̄libꝫ ꝟtus moralis hꝫ ꝓpriā prudentiā ⁊ noticiā directiuamqd̓ ꝓbat̉: qꝛ prudētia eſt noticia cōplexa: nuncaūt vbi eſt aliud ⁊ aliud cōplexū ibi eſt alia etalia noticia cū igit̉ aliud ⁊ aliud ſit cōplexū cuius noticia eſt īmediate directiua rctū vniusoperatōis ⁊ alteriꝰ. igit̉ erit alia ⁊ alia prudentia. Pret̓ea. aliqͥs p̄t euident̓ ſcire vnā ꝯcluſionē practicā: cuiꝰ noticia īmediate dirigit circa materiā vniꝰ virtutꝭ .ſ. circa oꝑatōes ⁊ ignorare ignorātia diſpoſitōis ꝑ hītu erroris aliaꝫꝯcluſiōeꝫ cuiꝰ noticia eſſet īmediate directiaoꝑationū circa obiectū alteriꝰ virtutꝭ ſic̄ aliqͥsp̄t ſcire iſtā ꝯcluſionē hō dꝫ bn̄ tēperate viuere. ⁊ errare circa iſtā ꝯcluſiōeꝫ ꝓ defēſiōe huiꝰarticuli. deꝰ eſt trinꝰ ⁊ vnꝰ moriendū eſt voluntarie: qꝛ aliqͥs p̄t credere hūc articulū eē falſuꝫigit̉ noticia directiua rctū vniꝰ ⁊ alteriꝰ ē alia⁊ alia: qꝛ alit̓ eſſet īpoſſibile ſcire euident̓ vnāꝯcluſionē practicā ⁊ ignorare aliā. Et iſto mōpōt ꝓbari diſtīctio int̓ iſtas prudētias nō tm̄numeralis ſꝫ ſpecifica: qꝛ ꝗͥncūqꝫ aliqͣ ſūt eiuſd̓ſpēi cū quo ſtat vnū ⁊ reliquū. ⁊ ſi cum aliquovno ſtat vnū ⁊ cū alio nō p̄t ſtare reliquuꝫ illadiſtigunt̉ ſpē. Exēplū de albedine ⁊ nigredie⁊ dulcedine ī lacte: ſꝫ ſcīa vniꝰ ꝯcluſiōis ſtat cūerrore alteriꝰ ꝯcluſiōis practice ſic̄ pꝫ pͥus ⁊ nōſtat cū errore eiuſdē ꝯcluſiōis ſil̓ practice ꝓpt̓repugnantiā formalē igit̉ ſcīa vniꝰ ꝯcluſiōis ⁊alteriꝰ diſtīguit̉ nō tm̄ nūero ſꝫ ſpē. ſi em̄ eſſenteiuſdē ſpēi ſic̄ ſcīa ſtat cū errore alteriꝰ ꝯcluſionis ſic ſtaret cū errore iſtiꝰ ꝯcluſiōis: qꝛ ſcīa alia bn̄ p̄t ſtare cū errore iſtiꝰ ꝯcluſiōis: ſic̄ ſi albedo ſtat cū dulcedine ⁊ nō ſtat cū nigredineiō albedo ⁊ dulcedo diſtingunt̉ ſpē qꝛ ſi nō. ſic̄dulcedo ſtat cū albedine ita nigredo ſtaret cūalbedine. De iſta vnitate q̄re in Io. ⁊ etiā in ꝓlogo de vnitate ſcīe rctū diuerſoꝝ pͥncipioꝝ ⁊cōcluſionū ſpeculabiliū. ⁊ dices vniformit̓ h̓ ⁊
Scd̓a cōcluſio
Quarta cōcluſio
GQuint a ꝯcluſio
HCirca ſcd̓m articulū prīa diſtīcto