QueſtioXII
ꝙ equalis eſt. hͦ ꝓbat̉: primo ꝙ oīa indiuiduaeque ꝑfecte inclinatiua ſiue elicitiua ſiue receptiua ſi ſint eiuſdē rationis poſſunt in effectꝰeiuſdē rōnis: ⁊ ſi nō poſſunt in effectus eiuſdērōnis illa pͥncipia nō ſunt eiuſdē rōnis: ſꝫ habitus gn̓ati ex actibus ſunt illoꝝ effectꝰ ſicut alibi pꝫ. ⁊ nō ſemꝑ ſunt eiuſdē ſpēi: nec eſſe poſſunt ſicut pꝫ de habitu reſpectu complexi ⁊ dehabitu reſpectu principij ⁊ cōcluſionis. igiturnec actus generatiui iſtoꝝ. Preterea. ſi actusdiſtinctoꝝ obiectoꝝ ſpē nō diſtinguerent̉ ſpēhͦ nō eſſet niſi qꝛ cauſe diſtincte ſpe poſſunt ineundē effectū ſpē: ⁊ iō nō obſtante ꝙ habitusqͥ ſunt cauſa actuū ſunt diſtincti ſpe: tn̄ ip̄i actus poſſunt eſſe eiuſdē ſpēi vel ꝓpter ordinēobiectoꝝ ſicut eſt de pͥncipio ⁊ de cōcluſione:reſpectu quoꝝ poſſunt eſſe actꝰ eiuſdē ſpēi ꝓpter ordine eoꝝ: ſꝫ primū nō īpedit: qꝛ ſi ſic tūcactus ſicut cauſe habituū: ſicut ecōuerſo nūqͣerit via ad ꝓbandū diſtinctōem ſpecificā int̓aliquos habitus: qꝛ ꝑ te cauſe diſtincte ſpē ⁊cͣ.igit̉ ꝙͣtūcunqꝫ ponit̉ diſtinctio ſpecifica ī actibus nunꝙͣ ponit̉ ꝓpter hͦ ꝙ erit in hitibus: qd̓falſum eſt. Nec ſcd̓m īpedit: qꝛ hītus pͥncipiorū nō pn̄t gn̓ari ex actibus cōcluſionū: nec adtales actus inclinare: ſꝫ ſi actꝰ pͥncipioꝝ ⁊ concluſionū eſſēt eiuſdē ſpēi pn̄t hītus iſtoꝝ ad tales actꝰ inclinare. gͦ ordo obiectoꝝ nō impeditdiſtinctōem ſpecificā actuū. Preterea. ij. ethicoꝝ. hitus ex eiſdē gn̓atur ⁊ augmētat̉: ſꝫ actꝰꝑ quos hītus diſtinctarū ſpecierū augmētant̉ſunt alteriꝰ ſpēi. igit̉ ⁊ hītus ex quo gn̄antur.Preterea. ꝑ illud argumentū ꝑ qd̓ Ioh̓. ꝓbatin metaphiſica diſtinctōem ſpecificā inter hītū īmediati pͥncipij ⁊ ꝯcluſionis. qꝛ ſcꝫ aliquispōt hītualit̓ ſcire pͥncipiū ⁊ errare circa ꝯcluſionē: ſꝫ idem pͥncipiū nō pōt hītualiter ſciri ⁊ignorari ignorātia praue diſpoſitōis. Iigit̉ eſtdiſtinctio ſpecifica inter tales hītus. Idē argumētū ꝯcludit diſtinctōeꝫ ſpecificā inter actū cognoſcēdi pͥncipiū ⁊ ꝯcluſionē. q̄re in ꝓlogo de vnitate theologie. Si q̄ras vtrū reſpectu oīm obiectoꝝ diſtingūt̉ actꝰ ſpē? Rn̄deoꝙ nō: ſꝫ vl̓r reſpectu illoꝝ obiectoꝝ ſiue cōplexoꝝ ſiue incōplexoꝝ rctū quoꝝ ſunt hītus diſticti ſpē rctū illoꝝ ſūt actꝰ diſtīcti ſpē: ⁊ rc̄tūquoꝝ ſunt hītus eiuſdē ſpēi: ſunt actus eiuſdēſpēi. ⁊ iō rctū eiuſdē pͥncipij tā hītꝰ ꝙͣ actꝰ gn̄ati ī diuerſis ītellectibus ſūt eiuſdē ſpēi: ⁊ eodēmō eſt de aliquo obiecto īcōplexo. Scd̓a cōcluſio ē ꝙ rctū obiectoꝝ diſtīctoꝝ ſpe ſūt actꝰdiſtīcti ſpē. hͦ ptꝫ: qꝛ alit̓ nō p̄t ꝓbari diſtinctōſpecifica actuū: qꝛ ſi illi eſſent eiuſdē ſpēi: multomagꝭ actꝰ rctū obiectoꝝ eiuſdem ſpēi eſſenteiuſde ſpēi: ⁊ ſic om̄s actus eſſent eiuſdē ſpēi.
XIIPret̓ea. habitꝰ generatꝰ p̄ciſe ex actibꝰ reſpectu vniꝰ obiecti nunꝙͣ inclinat ad actū reſpectu alteriꝰ obiecti alteriꝰ ſpēi. qꝛ alit̓ habēs habitu reſpectu vniꝰ obiecti: p̄ciſe pōt ſtatim inactū reſpectu obiecti alteriꝰ ſpēi: qd̓ eſt manifeſte falſum. qꝛ ſi actꝰ illoꝝ obiectoꝝ eēnt eiuſdē ſpēi: tūc habitꝰ reſpectu vniꝰ pōt inclinaremō dicto. qꝛ ſi actꝰ eſſent eiuſdē ſpēi ⁊ habitusex pͥma ꝯcluſione. ⁊ ꝑ ꝯn̄s poſſent cauſare effectu eiuſdē rōis ex eade. igit̉ ⁊c̄. Pret̓ea nō eſtmaior rō ꝙ aliqͥ actꝰ habētes obiecta diſtīctaſpē ſint diſtincti ſpē ꝙͣ alij vt videt̉: ſed aliqͥ diſtingūtur ſpe: ſicut pꝫ de cognitōe vniꝰ muſcevel albedinis ⁊ dei. igit̉ ⁊cͣ. Itē reſpectu eiuſdeꝫ obiecti nūero p̄nt eſſe actꝰ diſtincti ſpē ſic̄ptꝫ de cognitōe intuitiua ⁊ abſtractiua reſpectu incōplexi de actu ſciēdi ⁊ dubitādi reſpectu cōplexi. igit̉ ml̓to magis reſpectu obiectorū diſtinctoꝝ ſpē ſunt diſtincti actꝰ ſpē. Preterea. alit̓ pōt ſtāte eodē actu in intellectu aliquid pͥmo intelligi ꝑ illū actū. ⁊ poſtea nō ītelligi: qd̓ fl̓m eſt. Aſſumptū pꝫ. qꝛ ſi ꝑ vnū actuꝫintelligā obiectū aliqd̓ p̄ciſe: ⁊ ꝑ aliū actū intelligā illud obiectū: ⁊ aliud alteriꝰ ſpēi: illudobiectū eſt alteriꝰ ſpēi. Et qꝛ ẜm opinionē Iohānis p̄t intelligi actꝰ habes duo obiecta terminari ad primū: licet nō ad ſcd̓m. igr̄ ꝑ ſcd̓mactū pͥmo intelligit̉ ſcd̓m obiectū: ⁊ poſt nō ītelligit̉ ſtāte ſcd̓o actu. igr̄ ⁊cͣ. Et tūc reſpectuilliꝰ pͥmi obiecti erūt ſimul duo actꝰ eiuſdē ſpeciei: qd̓ videt̉ incōueniēs. ſꝫ qꝛ iſtud argumētūfundat̉ ſuꝑ falſū ſcꝫ ꝙ aliqͥd pͥmo pōt intelligiꝑ vnū actu: ⁊ poſt ſtāte eodē actu nō ītelligit̉.ſicut ptꝫ in organo ocl̓i. iō huic rōi nō innitor.Tertia ꝯcluſio ꝙ aliqͥs actꝰeſt nccͣrio ⁊ intriſece virtuoſus. hoc ꝓbat̉ qꝛ īpoſſibile eſt ꝙ aliqͥs actꝰ cōtingēt̓ virtuoſus ſic .ſ. ꝙ pōt dici indifferent̉ vicioſus ⁊ ꝟtuoſus fiat det̓mīate ꝟtuoſus ꝓpt̓ nouitatē alicuiꝰ actꝰ nō nccrio virtuoſi. qꝛ ꝑ nullū cōtingent̓ modo dicto virtuoſuꝫ fit aliꝰ actꝰ ſiue denoīat̉ virtuoſus. qͥa ſi ſicaut ille ſcd̓s actꝰ qͥ eſt ꝯtingent̓ ꝟtuoſus ꝑ aliquē aliū actū eſt nccͣrio vicioſus: aut ꝑ actū cōtingēt̓ virtuoſuꝫ. Si pͥmo modo: tūc eadē rōeerit ſtandū in pͥmo. etiā tūc habet̉ ꝓpoſitū. ſcꝫꝙ ī hoīe eſt aliqͥs actꝰ qͥ eſt nccͣrio ꝟtuoſus. Siſcd̓o mō erit ꝓceſſus in infinitū. vel ſtabit̉ adaliquē actū nccͣrio virtuoſuꝫ. ⁊ ſic habet̉ ꝓpoſitū. ſꝫ actꝰ hoīs tā exteriores ꝙͣ īteriores. putaītelligere ⁊ velle. ẜm ꝙ qͥlibet eſt actꝰ indifferēs ſunt ꝯtingent̉ ꝟtuoſi. Exēplū. ire ad eccleſiaꝫ ꝓpt̓ finē debitū eſt actꝰ ꝟtuoſus ⁊ ſtāte eodē ire ad eccl̓iam ꝓpt̓ malū finē eſt vicioſus ⁊ꝑ ꝯn̄s eſt ꝯtingent̓ virtuoſus. Eodē mō eſt deītelligere et ſpeculari. pͥmo ꝓpter debitū finēO iiij
O iiij
Pueritſe ſpōdetur
Scd̓a concluſio
Tertia cōcluſio