XIQueſtio
hic ⁊ ibi. Cōſimiliter eſt hic dicendū per omīaideo ꝙͣtum ad hoc nūc trāſeundū eſt. Si queras. an q̄libet notitia practica pōt dici prudētia. Reſpondeo ꝙ non. quia notitia practicamaxime ſciētia eſt reſpectu vniuerſaliuꝫ ⁊ neceſſarioꝝ. prudētia aūt eſt magis ꝑticulariū ⁊operabiliū a nobis. Un̄ talis eſt differētia int̓prudentiā ⁊ notitiā practicā. qualis eſt int̓ experientiā ⁊ artē. qͥa ars eſt circa vl̓ia. experiētia circa ꝑticularia. Un̄ om̄is prudētia eſt practica. ſed nō ecōuerſo. Sed tūc. que eſt dr̄a int̓artē ⁊ prudentiā. Reſpōdeo. prudētia dictatde aliquo oꝑabili a nobis: ſꝫ ars nō. Sed quōeſt ars practica. Dico ꝙ dirigit in praxiꝫ vel inaliquo oꝑabili a nobis. licꝫ nō dictet de praxieliciēda. Exēpluꝫ. ars faciēdi domū nō dictatꝙ ſit faciēda domus: ſꝫ ꝙ domus debet ꝯponiex lapidibus ſic vel ſic diſpoſitis: ⁊ ita dirigitquatenus ſi domus fiat dirigit facientē: vt ſicvel ſic faciat. Ad aliud de conexione virtutūdico. ꝙ aliter loquendū eſt de habitibꝰ in ꝑteſenſitiua: ⁊ alit̓ in ꝑte rōali. Loquēdo de pͥmishabitibus. ſic dico ꝙ nō conectunt̉ ẜm imꝑfectū gradū: nec ẜm gradū ꝑfectū. cuiꝰ rō eſt. qͥahabitus generat̉ ex actibus. nunc aūt pōt aliquis habere actū generatiuū vniꝰ habitus. licet nō habeat actu generatiuū alterius: ⁊ frequēter exercere: ſicut aliquis pōt habere actūteꝑantie: licet nō fortitudinis. Cōfirmat̉. qͥaqn̄ aliquis habitus generatus ex actibus quinō reſpiciūt oppoſitū alterius habitus: pōt ille habitus ꝑfecte acquiri alio non acquiſito. ſꝫnec actꝰ fortitudinis nec habitus reſpiciūt obiectū tēperantie in ꝑticulari: licet forte in vl̓i.igit̉ ⁊cͣ. De habitibus in ꝑte rōali eſt pͥma difficultas de cōnexione prudētie cū virtutibusmoralibus. Et ꝙͣtum ad iſtā dico ꝙ prudētiapōt eſſe ſine virtutibus moralibꝰ abſqꝫ aliqͣ repugnātia. qd̓ ꝓbatur. qꝛ quicūqꝫ actꝰ pōt ſtare cū actu oppoſito virtuti pōt generare habitū ſine virtute. ſꝫ actꝰ prudētie eſt hmōi. ꝓbat̉qꝛ volūtas pōt nolle oppoſitū illius qd̓ dictatū eſt a rōe. Un̄ ſi intellectus dictet ꝙ oē dulce eſt guſtanduꝫ: volūtas pōt diſcordare a rōe⁊ pōt velle oppoſitū: pōt etiā ſuſpendere oēmactū. ſed actus quo volūtas vult oppoſitū illius qd̓ dictatū eſt a rōne eſt cōtra iudiciū rōnis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt actꝰ vicioſus. igr̄ prudētia pōtſtare ſine actu illius virtutis. ⁊ ſimilit̓ ſicut arguit̉ de vna virtute: ita eſt arguendū de alijs.Scd̓a difficultas eſt de connexione virtutūmoraliū ad prudentiā. Et ꝙͣtuꝫ ad iſtā dico ꝙvirtꝰ moralis ꝑfecta nō pōt eſſe ſine prudētia.⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt nccria ꝯnexio int̉ ꝟtutes moralesad prudētiā. qd̓ ꝓbat̉. qꝛ de rōne ꝟtutis ⁊ actꝰ
eius ꝑfecte eſt ꝙ eliciat̉ cōformiter rōni recteqꝛ ſic diffinit̉ a ph̓o ſcd̓o ethicoꝝ. Recta auteꝫro eſt prudētia in actu vel in habitu. Si dicasꝙ on̄ſo aliquo obiecto diligibili ſine oī dictamine rōnis pōt volūtas illud diligere: ⁊ iſte ēbonus moraliter: qꝛ diligit qd̓ diligendū ē ⁊cͣ.puta ſi formet̉ hͦ cōplexū hͦ bonū ē diligibile ⁊intellectus nō aſſentiat: tūc ē dubiū vtruꝫ illadilectio ſit bona moralit̓? Rn̄deo. lꝫ actus illeſit bonus ex gn̄e ⁊ nō ſit malus moralit̓: tn̄ nōē virtuoſus. qꝛ de rōne actus virtuoſi ē ꝙ eliciatur conformiter rōni recte ⁊ reſpectu obiecticōuenientis: ⁊ ꝙ habēs talē actu ſit ſciēs. Un̄dicit ph̓s ſcd̓o ethicoꝝ. primo ꝙ ſit ſciēs: deinde ꝙ ſit eligēs. vn̄ ſi modo oēs circūſtantie req̄ſite ad actū virtuoſum pret̓ rectā rōnem ponātur nō erit ille actus ꝑfecte ꝟtuoſus. Et ſciendū ꝙ actus dictandi intellectꝰ nō ē formaliter cōplexū: ſꝫ ē actus aſſentiēdi vel diſſentiendi cōplexo iā formato ⁊ ex illo actu aſſentiēdigenerat̉ prudētia nō aūt ex formatōe cōplexi.Si q̄ras an volitio ſimplex qͣ volūtas diligitabſolute aliqd̓ bonū ſine oī circunſtantia pōtpoſt eadē nūero dirigi vel regulari noticia alia practica vel prudētia? Rndeo. hͦ pōt intelligi duplicit̓. vno mō ꝙ eliciat̉ alia volitio recte circūſtātionata quo ad oīa cui iſta volitiopōt cōformari vt dicat̉ bona denoīatōe extrīſeca. ⁊ ſic pōt dirigi ꝑ prudentiā ⁊ aliā volitionē ſicut dcm̄ ē. alio mō ꝙ iſta eadem inuariatacōformat̉ recte rōni cū alijs circūſtātijs ſic nopōt: qꝛ alie circūſtantie puta recta rō ⁊ alia ſūtobiecta actꝰ virtuoſi: nūc aūt impoſſibile ē ꝙidē terminet̉ ad idē obiectuꝫ preciſe ⁊ poſt admulta: ſꝫ neceſſario ē alius actus. igit̉ īpoſſibile ē ꝙ iſte actus ſic prudētiā habeat ſciam velnoticiā practicā. Sed ſi tunc dicas ꝙ volūtaspōt diligere aliqd̓ bonū ſibi on̄ſum a rōne ſolū⁊ intellectus pōt dictare poſt qd̓ ē diligendūeodē mō quo volūtas diligit: ⁊ pōt dictare ꝙille actus ſit cōtinuandus. ſil̓r videns nudā eſſentiā diuinā pōt illā diligere abſolute ⁊ intellectus pōt dictare ꝙ illa dilectio ſit ꝯtinuādaillo mō quo volūtas diligit. hic nō ē aliqua variatio in actu ⁊ tn̄ iſte actus pͥmo nō cōformatur recte rōni ⁊ poſt ꝯformat̉. igit̉. Tertia difficultas ē de conexione virtutū moraliū int̓ ſe⁊ ꝙͣtū ad iſtā dico ꝙ ẜm ītētiōeꝫ ſctōꝝ ⁊ ph̓oꝝꝙ virtutes cōnectunt̉: ſed earū cōnexio p̄t dupliciter intelligi. vno mō ꝙ ꝯnectant̉ ſeipſisformaliter ita ꝙ poſita vna virtute ẜm gradūꝑfectū vel imꝑfectū ponat̉ alia: ẜm gradū ꝑfectū vel imꝑfectū. Alio modo pōt intelligi connexio virtutū diſpoſitiue ſiue inclinatiue velpriuatiue. Primo mō dico ꝙ nō ſunt cōnexe in
O iij
Ad qͣnū dubiuꝫ
pl
eba