Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

XIQueſtio

hic ibi. Cōſimiliter eſt hic dicendū per omīaideo ꝙͣtum ad hoc nūc trāſeundū eſt. Si queras. an q̄libet notitia practica pōt dici prudētia. Reſpondeo non. quia notitia practicamaxime ſciētia eſt reſpectu vniuerſaliuꝫ neceſſarioꝝ. prudētia aūt eſt magis ꝑticulariūoperabiliū a nobis. Un̄ talis eſt differētia int̓prudentiā notitiā practicā. qualis eſt int̓ experientiā artē. qͥa ars eſt circa vl̓ia. experiētia circa ꝑticularia. Un̄ om̄is prudētia eſt practica. ſed ecōuerſo. Sed tūc. que eſt dr̄a int̓artē prudentiā. Reſpōdeo. prudētia dictatde aliquo oꝑabili a nobis: ſꝫ ars. Sed quōeſt ars practica. Dico dirigit in praxiꝫ vel inaliquo oꝑabili a nobis. licꝫ dictet de praxieliciēda. Exēpluꝫ. ars faciēdi domū dictat ſit faciēda domus: ſꝫ domus debet ꝯponiex lapidibus ſic vel ſic diſpoſitis: ita dirigitquatenus ſi domus fiat dirigit facientē: vt ſicvel ſic faciat. Ad aliud de conexione virtutūdico. aliter loquendū eſt de habitibꝰ in ꝑteſenſitiua: alit̓ in ꝑte rōali. Loquēdo de pͥmishabitibus. ſic dico conectunt̉ ẜm imꝑfectū gradū: nec ẜm gradū ꝑfectū. cuiꝰ eſt. qͥahabitus generat̉ ex actibus. nunc aūt pōt aliquis habere actū generatiuū vniꝰ habitus. licet habeat actu generatiuū alterius: frequēter exercere: ſicut aliquis pōt habere actūteꝑantie: licet fortitudinis. Cōfirmat̉. qͥaqn̄ aliquis habitus generatus ex actibus qui reſpiciūt oppoſitū alterius habitus: pōt ille habitus ꝑfecte acquiri alio non acquiſito. ſꝫnec actꝰ fortitudinis nec habitus reſpiciūt obiectū tēperantie in ꝑticulari: licet forte in vl̓i.igit̉ ⁊cͣ. De habitibus in ꝑte rōali eſt pͥma difficultas de cōnexione prudētie virtutibusmoralibus. Et ꝙͣtum ad iſtā dico prudētiapōt eſſe ſine virtutibus moralibꝰ abſqꝫ aliqͣ repugnātia. qd̓ ꝓbatur. qꝛ quicūqꝫ actꝰ pōt ſtare actu oppoſito virtuti pōt generare habi ſine virtute. ſꝫ actꝰ prudētie eſt hmōi. ꝓbat̉qꝛ volūtas pōt nolle oppoſitū illius qd̓ dicta eſt a rōe. Un̄ ſi intellectus dictet dulce eſt guſtanduꝫ: volūtas pōt diſcordare a rōe pōt velle oppoſitū: pōt etiā ſuſpendere oēmactū. ſed actus quo volūtas vult oppoſitū illius qd̓ dictatū eſt a rōne eſt cōtra iudiciūnis. ꝯn̄s eſt actꝰ vicioſus. igr̄ prudētia pōtſtare ſine actu illius virtutis. ſimilit̓ ſicut arguit̉ de vna virtute: ita eſt arguendū de alijs.Scd̓a difficultas eſt de connexione virtutūmoraliū ad prudentiā. Et ꝙͣtuꝫ ad iſtā dicovirtꝰ moralis ꝑfecta pōt eſſe ſine prudētia. ꝯn̄s eſt nccria ꝯnexio int̉ ꝟtutes moralesad prudētiā. qd̓ ꝓbat̉. qꝛ de rōne ꝟtutis actꝰ

eius ꝑfecte eſt eliciat̉ cōformiter rōni recteqꝛ ſic diffinit̉ a ph̓o ſcd̓o ethicoꝝ. Recta auteꝫro eſt prudētia in actu vel in habitu. Si dicas on̄ſo aliquo obiecto diligibili ſine dictamine rōnis pōt volūtas illud diligere: iſte ēbonus moraliter: qꝛ diligit qd̓ diligendū ē ⁊cͣ.puta ſi formet̉ cōplexū bonū ē diligibileintellectus aſſentiat: tūc ē dubiū vtruꝫ illadilectio ſit bona moralit̓? Rn̄deo. lꝫ actus illeſit bonus ex gn̄e ſit malus moralit̓: tn̄ē virtuoſus. qꝛ de rōne actus virtuoſi ē eliciatur conformiter rōni recte reſpectu obiecticōuenientis: habēs talē actu ſit ſciēs. Un̄dicit ph̓s ſcd̓o ethicoꝝ. primo ſit ſciēs: deinde ſit eligēs. vn̄ ſi modo oēs circūſtantie req̄ſite ad actū virtuoſum pret̓ rectā rōnem ponātur erit ille actus ꝑfecte ꝟtuoſus. Et ſciendū actus dictandi intellectꝰ ē formaliter cōplexū: ſꝫ ē actus aſſentiēdi vel diſſentiendi cōplexo formato ex illo actu aſſentiēdigenerat̉ prudētia aūt ex formatōe cōplexi.Si q̄ras an volitio ſimplex volūtas diligitabſolute aliqd̓ bonū ſine circunſtantia pōtpoſt eadē nūero dirigi vel regulari noticia alia practica vel prudētia? Rndeo. pōt intelligi duplicit̓. vno eliciat̉ alia volitio recte circūſtātionata quo ad oīa cui iſta volitiopōt cōformari vt dicat̉ bona denoīatōe extrīſeca. ſic pōt dirigi prudentiā aliā volitio ſicut dcm̄ ē. alio iſta eadem inuariatacōformat̉ recte rōni alijs circūſtātijs ſic nopōt: qꝛ alie circūſtantie puta recta alia ſūtobiecta actꝰ virtuoſi: nūc aūt impoſſibile ēidē terminet̉ ad idē obiectuꝫ preciſe poſt admulta: ſꝫ neceſſario ē alius actus. igit̉ īpoſſibile ē iſte actus ſic prudētiā habeat ſciam velnoticiā practicā. Sed ſi tunc dicas volūtaspōt diligere aliqd̓ bonū ſibi on̄ſum a rōne ſolū intellectus pōt dictare poſt qd̓ ē diligendūeodē quo volūtas diligit: pōt dictareille actus ſit cōtinuandus. ſil̓r videns nudā eſſentiā diuinā pōt illā diligere abſolute intellectus pōt dictare illa dilectio ſit ꝯtinuādaillo quo volūtas diligit. hic ē aliqua variatio in actu tn̄ iſte actus pͥmo cōformatur recte rōni poſt ꝯformat̉. igit̉. Tertia difficultas ē de conexione virtutū moraliū int̓ ſe ꝙͣtū ad iſtā dico ẜm ītētiōeꝫ ſctōꝝ ph̓oꝝ virtutes cōnectunt̉: ſed earū cōnexio p̄t dupliciter intelligi. vno ꝯnectant̉ ſeipſisformaliter ita poſita vna virtute ẜm gradūꝑfectū vel imꝑfectū ponat̉ alia: ẜm gradū ꝑfectū vel imꝑfectū. Alio modo pōt intelligi connexio virtutū diſpoſitiue ſiue inclinatiue velpriuatiue. Primo dico ſunt cōnexe in

O iij

Ad qͣnū dubiuꝫ

pl

eba