TertijLibri
habꝫ actū aliū: ſicut dictū eſt pͥus. ergo et aliūactū volūtatis: cū circūſtātie nō ſint niſi obiecta ꝑtialia actus virtuoſi. ad quoꝝ variatiōeꝫvariat̉ neceſſario actus: ⁊ ꝓpter eandē cauſaꝫnō pōt aliqͥs actus volūtatis pͥmo eſſe virtuoſus intrinſece ⁊ poſt vicioſus: idē dico actꝰ numero. qꝛ nō pōt eſſe mutatio niſi ꝑ mutationēcircūſtantiarū. puta quia actꝰ nūc eſt bene circūſtātionatꝰ ⁊ poſt male: ⁊ hoc nō pōt eē ſinemutatōe actꝰ. ⁊ hoc ſemꝑ tenet: qꝛ circūſtātieſunt obiecta actꝰ: ad quoꝝ variationeꝫ ſequit̉variatio in actibꝰ: nec ꝓpter eandē rōem pōteſſe vnꝰ actꝰ pͥmo imꝑfecte virtuoſus. puta qͥahabet aliquas circūſtātias reqͥſitas ad actu ꝑfecte virtuoſuꝫ: ⁊ poſtea ꝑfecte ꝟtuoſus. qꝛ ſꝑꝑ additionē vel ſubtractionē alicuiꝰ qd̓ eſt obiectū ⁊ cauſa ꝑtialis reſpectu actꝰ variat̉ actꝰScd̓o dico. ꝙ ſi querat̉ vtrū aliqͥs actꝰ volūtatis pōt eē indifferēs ad bonitatē ⁊ maliciā.⁊ poſt fieri bonꝰ vel malus denoīatiōe extrinſeca ſicut actꝰ ꝑtis ſenſitiue: tūc diſtinguendūeſt. qꝛ aut ponit̉ ꝙ in voluntate pn̄t eſſe ſimulduo actꝰ volēdi natural̓r aūt nō. Si no: tūc nopōt eſſe aliqͥs actꝰ in volūtate indifferēs p̄dicto mō. qͥa nō pōt ſic eſſe indifferēs: niſi qͣtenꝰcōformare pōt ſe alicui alteri ꝑfecte ⁊ intrīſece ꝟtuoſo: ſicut actꝰ appetitus ſenſitini nō dicit̉ alit̓ ꝟtuoſus: vt pꝫ. Si aūt duo actꝰ volēdipn̄t ſimul eſſe naturalit̓ in volūtate: qd̓ credoeſſe verū: ſicut in pͥmo ꝓbatū eſt. tūc in volūtate pōt eē aliqͥs actꝰ indifferēs mō p̄dicto. Exēpluꝫ. ſi em̄ diligā aliquē hoīem abſolute terminādo actū volēdi ad illū hoīeꝫ ⁊ nō ad aliquācircūſtantiā bonā vel malā: tūc iſte actꝰ nō eſtbonꝰ vel malus moralit̓: ſꝫ eſt neut̓. ſꝫ tūc ſtāteillo actu eligā aliū actū quo volo diligere tm̄hoīem ꝓpter deū ẜm rectā rōem: ⁊ ẜm omnesalias circūſtātias reqͥſitas. iſte ſcd̓s actꝰ eſt ꝑfecte ⁊ intrinſece ꝟtuoſus ⁊ qͥ priꝰ fuit indifferēs: nūc eſt ꝟtuoſus denoīatōe extrinſeca: qͣtenus elicit̉ ꝯformit̉ actui ꝑfecte ꝟtuoſo ⁊ rectodictamini: ſicut ſi velim comedere ꝓpt̓ deumẜm rectā rōem ⁊ alias circūſtātias ⁊ comedā.iſta comeſtio eſt ꝟtuoſa denoīatione extrinſe:ca. qꝛ elicit̉ ꝯformit̓ rōi recte et volitiōi ꝑfecte⁊ intrinſece virtuoſe. ſimiliter ſicut ſtāte eodēactu comedēdi nūero variato actu volūtatis.puta ꝙ velim comedere ꝓpter maluꝫ finē: puta incōtinētiā ⁊ ꝯtra rectā rōeꝫ dicit̉ idē actꝰcomedēdi qͥ priꝰ: vicioſus ⁊ cōformit̉ elicit̉ volitioni male ⁊ cōtra iudiciū rōnis. iō eſt vicioſus denoīatione extrinſeca. ita ſtāte illo pͥmoactu in volūtate qͥ indifferēs eſt de ſe. ⁊ mutato ſcd̓o actu puta ꝙ velim illū hoīem diligereqꝛ diſplicet deo vel qꝛ peccator ē: vel ꝓpter a-
Tertijliū malū finē ⁊ cōtra rectā rationē. et tūc actꝰille qͥ prius fuit indifferens de ſe ⁊ poſt virtuoſus denoīatōe extrinſeca: nūc ē ide actus nūero vitioſus denoīatōe extrinſeca. ⁊ ſic ptꝫ quomodo pōt aliquis actus volūtatis eſſe indifferens ⁊ quo non. Ex iſtis ptꝫ quid bonitas velmalicia addit ſuꝑ ſubſtantiaꝫ actus: qꝛ alitereſt dicenduꝫ ẜm iſtam viam: ⁊ aliter ẜm viamIoh̓. Nam Ioh̓. ponit ꝙ ſubſtantia actus virtuoſi ⁊ vitioſi pōt eſſe eadē: ſꝫ dicit̉ eſſe virtuoſus ꝓpter cōformitatē ad circūſtantias reqͥſitas quas non ponit eſſe obiecta partialia actꝰvirtuoſi ⁊ vitioſi. iō ꝑ euꝫ bonitas addit ſuperſb̓am actꝰ reſpectū cōformitatis ad oēs circūſtantias q̄re eū. Sed ẜꝫ iſtā viā q̄ ponit ꝙ oēscircūſtantie requiſite ad actū ſunt cauſe īmediate partiales neceſſario requiſite ad actumꝑfecte virtuoſum. Actus virtuoſus ⁊ vitioſusſe habent ad actum in cōi ſicut hec albedo adalbedinem in cōmuni: et ſicut hec albedo ē deſe hec ⁊ nō ꝑ aliqd̓ extrinſecū ſibi: ita actus virtuoſus qͥ pͥmo ē virtuoſus ⁊ de ſe imputabiliseſt de ſe formaliter ⁊ intrinſece virtuoſus. qꝛ hͨſubſtantia actus eſt hec bonitas actus. ⁊ ſimiliter de actu vitioſo hec ſubſtātia actus ē hecmalicia actus. ⁊ ab iſtis duobus pōt abſtrahicōceptus actus in cōi. ſicut ab hac albedine⁊ iſta pōt abſtrahi cōceptus albedinis. Siqras vn̄ actus habet bonitatē ſuā vel maliciaꝫDico ꝙ ab eiſdē a quibus habet ſubſtantiaꝫactus: qꝛ ab obiecto cōi ⁊ oībus circūſtantijstanꝙͣ a cauſis multis partialibus q̄ oēs ſimulpoſite faciunt vnam cauſam totalem. Si autē queras quid addit bonitas actus vel malicia ſuper ſubſtantiam actus qui dicitur bonꝰſaltem denominatione quadam extrinſeca puta actus partis ſenſitiue ⁊ ſimiliter actus voluntatis. Dico ꝙ nihil abſolutum poſitiuū velreſpectiuū diſtinctum ab illo actu quod habꝫeſſe in illo actu per quācunqꝫ cauſam: ſꝫ tameneſt bonitas illa nomen vel conceptus connotatiuus ſignificans principaliter illum actuꝫſic neutrum cōnotans actum voluntatis perfecte virtuoſum ⁊ rectam rationē quibus conformiter elicitur. ideo denominatur virtuoſustalis actus denominatione extrinſeca. Aliomodo pōt dici ꝙ aliquis actus ſit indifferensin voluntate ſi cauſetur totaliter a deo: quiatunc nec diceretur bonus moraliter nec malus: quia iſta nomina connotant actiuitatemvoluntatis ſicut meritorius actus. Et dicovltra ꝙ tam actus partis ſenſitiue ꝙͣ intellectus ꝙ voluntatis poteſt dici indifferens modo predicto: et poteſt denominari bonus velmalus denominatione extrinſeca: nec hoc eſt
P
Querit̉
Querit̉Reſpōdetur
Rſdādo