Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

XQueſtio

tegritate circūſtantiarū. Exemplū. actus appetitus ſenſitiui eſt natus eſſe bonus moraliter ex ſe: ſꝫ denoīatione extrinſeca ſicut prius dcm̄ eſt non ē bonus ex integritate circunſtantiarū: puta ex hoc fit in loco determinato tꝑe determinato ⁊c. quando actus natuseſt eſſe bonus moraliter: tunc ad bonitatemactus requiritur integritas circūſtantiarū:quādo deficit aliqua circūſtantia: tūc ē bonus moraliter: ſed neceſſario reqͥritur illa circunſtātia ad bonitatē actus moralis licet forte non ſit vitioſus: qꝛ intenditur malus finis.Ad aliud dico actus diligendi deū ꝓpterſe tanꝙͣ ꝓpter finē: poſt ꝓpter aliud ſunt actus diſtincti ſpecie. aūt ſunt diſtīcti actꝰſpecie ptꝫ: qꝛ qͥncūqꝫ obiecta primaria aliquo actuū variant̉: neceſſario variāt̉ illi actus:qꝛ impoſſibile eſt vnus actus nunc terminetur ad vnū primarium obiectū: poſt terminetur ad aliud obiectū primariū: ſed fines ſūt obiecta primaria voluntatis: qꝛ cum volūtas nodiligit aliquid niſi ꝓpter finē magis diligit fi: quia ſine illo diligeret aliud: ptꝫ quiaſi eſſent duo reſpectu duoꝝ obiectoꝝ quorumvnus actus eſſet cauſa alterius: ſi illa duo obiecta primo diligerentur vno actu: illud obiectū eſſet primū cuiꝰ actus ē cauſa alterius qndiligunt̉ diſtinctis actibus: ſed ſi diligeret fi vnico actu alid̓ ꝓpter finē alio actu: actꝰquo diligo finē eſſet reſpectu alterius actꝰ:qꝛ non diligo illud niſi qꝛ diligo finē: et ita poſito actu reſpectu finis p̄t alius poni: poſito pōt poni per cauſam. igitur ē cauſa perꝓpoſitōem frequenter acceptaꝫ. igitur ſi vnoactu diligo fine alius finis eſt obiectum primariū. igitur ad variatōem finiū ſequitur variatio actuū. ꝯn̄s ſunt diſtincti actus.autē diſtinguātur ſpecie ptꝫ: quia vnus ē actꝰfruendi deo alius actus fruendi creature. etſil̓r actus vnus ē actus amoris amicitie: aliꝰactus amoris cōcupiſcentie diſtingunt̉ ſpē.Si dicas finis eſt cauſa equiuoca actus moralis igit̉ obiectu. Rn̄deo. oēs circūſtantieactus volūtatis ſunt obiecta ꝑtialia illiꝰ actꝰ:ita finis in actu ē obiectu pͥncipale ſicutpͥus patuit alie circūſtātie ſunt obiecta ſcd̓aria ꝑtialia reſpectu illiꝰ actꝰ. Exēplū. ſi em̄ ad actus volūtatis quo aliqͥs vult orare deūſit ꝑfecte virtuoſus reqͥrant̉ de neceſſitate iſtecircūſtātie: qꝛ velit orare ꝓpter honorē dei ẜmrectū dictamē rōis in tꝑe ſtatuto puta die dn̄ico ī loco deterīato puta in eccl̓ia: tūc iſte actꝰſic virtuoſus hꝫ honorē dei obiecto pͥncipali actū orandi obiecto cōi rectā rōnem. dieꝫdn̄icū eccl̓iam obiectis ſcd̓arijs ꝑtialibꝰ

ita reſpectu actus volūtatis iſte circunſtātie ſunt obiecta cauſe effectiue ꝑtiales reſpectu illius actus: ſꝫ reſpectu actus exteriorisſunt obiecta ꝑtialia actus dicit̉ obiectū cōe:qꝛ actus orandi vel ambulandi vel aliqͥs exterior actus hꝫ tp̄s obiecto nec locū nec rectā rōnem nec finē ſicut alij: puta actus comedendi hꝫ cibū: actus ambulandi hꝫ viā obiecto alie circūſtantie. ꝙͣtū ad iſtum actu nihil faciunt niſi ſtant iuxta .i. circunſtant illumactū ſine alia cauſalitate. Si dicas actꝰ pͥncipaliter intētus a volūtate dicit̉ obiectuꝫpͥmariū illius actꝰ: ſcꝫ ſi veliꝫ ābulare ad eccl̓iam ad orandū ꝓpter laudē dei actus pͥncipaliter intenſus eſt actus orandi vel ābulandi.iſti actus ſunt obiecta pͥmaria reſpectu actusvolūtatis. Rn̄deo. illud obiectū eſt pͥncipaleobiectū actus volūtatis: cuiꝰ dilectio pͥncipaliter intēdit̉ hmōi eſt finis: ſꝫ tn̄ vocando illudobiectū pͥncipale qd̓ eſt obiectū cauſe ꝓut dicitur cōtra circūſtātias reqͥſitias: tunc actusexterior ē obiectū pͥncipale: qꝛ obiectū eoꝝ cōeeſt actus exterior: qꝛ pōt ideꝫ manere reſpectumultoꝝ actuū volūtatis: puta ſi pͥmo veliꝫ iread eccl̓iam ꝓpter honore dei. hoc primo ābulare ad eccl̓iam eſt obiectū cōe honor circunſtantia: ſꝫ ſi poſt velim ire ſtatuto tꝑe: tunc variatur actus obiectū. pōt manere idē actꝰambulandi ſi adhuc velim ire ꝓpter honoremdei tꝑe ſtatuto ẜm rectā rōnem ſum ſemper in ambulādo: ſemꝑ iſte actus exterior manet idē tn̄ actus volendi variat̉: dicit̉ obiectū cōe: qꝛ pōt eſſe obiectū multoꝝ actuū volendi: qꝛ pōt manere circūſtantia ſine circunſtātia. ex hoc ptꝫ ꝙͣtūcunqꝫ variat̉ circunſtantia reſpectu actus volendi variat̉ tꝑeactus volūtatis lꝫ exterior. Sꝫ ad hoc eſtdubiū. Utrū ſit actꝰ aliqͥs indifferes ī volūtatein appetitu ſenſitiuo p̄t dici bonꝰ malꝰ denoīatōe extrīſeca vel neutra. Rn̄deo. ideꝫnūero p̄t pͥmo īdifferēs poſt intrinſecebonꝰ vl̓ malꝰ. Et d̓r ille actꝰ ītrīſece bonꝰ vl̓ malus: cui pͥmo ꝯuenit laus vl̓ vituperiū: cuimo eſt īpredicamētabilis: qꝛ actꝰ ille volūtatꝭ ēidr̄ns elicit̉ circa obiectu ꝯueniēs tali actuiſine tn̄ circūſtātijs reqͥſitꝭ ad bonitatē vl̓ maliciā actus. puta ſi diligā aliquē hoīem non ꝓpt̓aliquē fine bonū vel malū: nec ẜꝫ rectā rōnemnec ꝯͣ nec loco nec tꝑe d̓terīato nec: ita dealijs circūſtātijs ꝟtuoſis vitioſis iſte actꝰeēt bonꝰ moralit̓ nec malus: ſꝫ neuter indifferēs ad igit̉ fiat bonꝰ vl̓ malus oꝫ circūſtātionari circūſtātijs ꝟtuoſis vl̓ vitioſis puta voluntas diligat illū hoīem ꝓpt̓ finē talētēpore determiato. ſic de alijs. ſꝫ ſic diligēdo

jntū dubiu-

Dubitatur

OReſpondetur