QueſtioX
q̄ dicūtur virtutes quadā denoīatiōe extrinſeca ſicut prius dcm̄ eſt. Cōtra iſta ſunt multadubia. pͥmo qꝛ nō videt̉ ꝙ ſemꝑ in appetitu ſēſitiuo ſit talis habitus generatꝰ ex actibus ſicut dcm̄ eſt. qꝛ habitus ſemꝑ generatur ex actibus: nūc aūt ſunt aliq̄ virtutes q̄ nō requiruntnec poſſunt hre aliquē actū in parte ſenſitiuaſicut virginitas humilitas paupertas ⁊ patiētia q̄ nō habēt aliquos actus in parte ſenſitiua: igit̉ nec habitus. Scd̓m dubiū eſt de hocꝙ habitus ſenſitiuus dicitur ſolū virtus ꝑ denoīatiōem extrinſecā quatenus elicitur cōformiter rationi recte ⁊ imperat̉ a volūtate. Cōtra. tūc ita ꝓprie ponitur in ītellectu ſicut ī ꝑte ſenſitiua cōtra ph̓m primo ethicoꝝ et ſextoponētem virtutes morales in parte ſenſitiuaAſſumptū ꝓbatur: qꝛ ſicut actus appetitꝰ ſenſitiui pōt operari a volūtate ⁊ elici conformit̉rationi recte ita actus intellectꝰ. Sicut em̄ inītellectu dictāte ꝙ aliqͥd eſt guſtādū vel comedēdu n ⁊ volūtate volete vel imperāte appetitui ſenſitiuo guſtare: actus ille appetitꝰ ſenſitiui denoīatur virtuoſus: qꝛ elicitur cōformiter dictamini recte ratōis ⁊ imperio volūtatiseodē mō intellectu dictāte ꝙ ſit ſtudēdū circaquid volūtate volēte ⁊ imperāte intellectui vtſtudeat actus ille ſtudendi dicet̉ virtuoſus: qꝛcōformiter elicit̉ dictamini ratiōis ⁊ imperiovolūtatis. igit̉ ⁊cͣ. Tertiū dubiū eſt. qꝛ videt̉no ꝙ actus appetitus ſenſitiui habeat primo ⁊ ꝓprie ratōem virtutis ⁊ malicie. qꝛ actus interior ſcꝫ volūtatis: ⁊ exterior ſcꝫ appetitus ſenſitiui ꝓhibentur diſtīctis preceptis. igitur ſuntdiſtincta pctā. ꝯn̄a ptꝫ: qꝛ aliter nō eſſent diſtīcta precepta. an̄s ꝓbat̉. qꝛ ꝑ illud preceptum.nō ꝯcupiſces ⁊cͣ. ꝓhibetur actus interior. perillud. nō furaberis prohibetur actus exterior.Itē aliquis magis punit̉ ꝓpter factū ⁊ volūtatem quā propter volūtatem ſolā. igitur ⁊cͣ.Itē Auguſtinꝰ libro. xiij. de trini. ca. v. Mala volūtate vel ſola qͥlibet miſer efficitur: ſꝫ miſerior poteſtate quā deſideriū male volūtatisimpletur ⁊cͣ. Et vult dicere ꝙ voluntas eſt miſerior cū actu exteriori ꝙͣ ſine. ſed ſi actus exterior eſſet tm̄ malus denoīatōe extrinſeca nō eſſet volūtas cū illo actu peior vel miſerior ꝙͣ ſine. Eodē modo arguo de volūtate: qꝛ volūtasqn̄ habet bonā volitōem tūc eſt bona: ſꝫ quando agit tūc eſt melior. Itē bonitas actus moralis eſt integritas eoꝝ q̄ ẜm rectam ratiōemoperātis debent cōpetere ip̄i actui. vbi ergo ēalia ⁊ alia integritas taliū ſic cōuenientiū ibieſt alia bonitas: ſed eſt alia ītegritas eoꝝ quedebēt cōuenire actui interiori ⁊ alia exteriori.igitur alia ⁊ alia bonitas igitur actus exterior
nō eſt tm̄ bonus denoīatōe extrinſeca. igit̉ ⁊cͣ.Quartū eſt ꝙ rōnes facte nō cōcludunt ꝙ ſicut pōt manere idē actus ī parte ſenſitiua nōvariatus oīo q̄ prius fuit bonꝰ denoīatione extriſeca qn̄ fit propter bonū finē: ⁊ poſt malusquādo fit ꝓpter malū finē: ita in volūtate poteſt aliquis diligere deum propter ſe: ⁊ ſecundo propter vtilitatem ꝓpriā ibi actus manetſemꝑ idē. ⁊ pͥmo eſt bonus ꝓpter intētōeꝫ bonā: ⁊ poſt malus ꝓpter intētiōem malā: eodeꝫmodo aliqͥs pōt ire ad eccl̓iam vt oret: et poſtcōtinuādo pōt ire vt peccet. ⁊ eſt pͥmus actusbonus ⁊ aliꝰ malus. Eodē mō ſi rō dictet ꝙ ſitorandū erit actus volūtatis bonꝰ ⁊ poterit orare: qꝛ elicitur cōformiter recte ratōi. ⁊ ſi non dictet ſibi ꝙ nō ſit orādū: ſi tūc actus volūtatisnō velit orare tūc actus volūtatis erit malus⁊ elicitur difformiter recte rationi. ⁊ ꝑ ꝯn̄s poteſt idem actus nūero dici nūc bonus nūc malus. ⁊ ſic nullus actꝰ volūtatis erit bonꝰ vl̓ malus niſi qͣdā denoīatōe extriſeca. Cōfirmat̉:qꝛ nullus actꝰ eſt virtuoſus vl̓ vitioſus niſi: qꝛeſt cōformis vel difformis recte rōni. igit̉ pͥmavirtuoſitas actus moralis erit ī rōe recta ⁊ nōin volūtate ptꝫ. Ad primū iſtoꝝ dico ꝙ lꝫ ſitpoſſibile eſſe peccatū ſine oī actu poſitiuo puta peccatū omiſſionis. Exēplū. aliquis obligatur ad orandum certo tꝑe poſito ꝙ tūc nō oretnec habeat actū volēdi ad orandū ꝓ tūc īcurrit peccatū omiſſiōis ꝑ ſolā carentiā alicuiusdebiti. tamē nō eſt poſſibile ꝙ ſit pctm̄ actuale ſine oī actu poſitiuo: nec hituale ſine oī hītuIdeo dico ꝙ pauꝑtas virginitas ſunt virtutes q̄ generant̉ ex actibus voluntatis debitomō circūſtātionatꝭ puta virginitas ex actu volēdi ꝯtinere ꝓpt̓ deū. pauꝑtas ex actu volēdioībus renunciare ꝓpter xp̄m. hūilitas ex actuvolēdi tolerare aduerſa: puta nō opponēdo ſenō murmurādo nō reſiſtēdo ꝓpt̓ xp̄m. iō īpoſſibile eſt ꝑ aliquā viā ꝓbare ꝙ hūilitas ſit virtus qͥn ꝑ eandē poſſit ꝓbari ꝙ pauꝑtas ſit virtus. ⁊ ſic de oībus virtutibꝰ qͥ generant̉ ex bonis volitōibꝰ recte circūſtātionatꝭ: ſꝫ virtutespͥus nūerate ⁊ multe alie ſic ſūt virtutes ꝙ norequirūt aliquē actū poſitiuū ī parte ſenſitiuaad hoc ꝙ generent̉: nec aliquē habitum ꝑ ꝯn̄sgeneratū ex actibus: ſꝫ ſolū requirunt̉ actꝰ volūtatis ex qͥbus generant̉. Dicit em̄ btūs Hieronimꝰ ſuꝑ illud euangeliū qͥ reliquerit patrēvel matre. ꝙ relinquere oīa eſt ph̓oꝝ: ſed relinquere ꝓpter xp̄m oīa ⁊ ſequi xp̄m eſt perfectorum. licꝫ autē iſte virtutes non requirant aliquē actū vel habitū ī parte ſenſitiua requirūttamen caritatē ad hoc ꝙ actus elicitus earuꝫſit meritorius. Unde dicit apl̓us. ſi tradidero
prio
Lenis
naſto
Lutiū dubiūliguitur primo
pptū
pitūū
Ad pͥmū dubiuꝫ
Confirmatio
Quartū dubiū.