LQueſtio

dicis ꝙ tūc nō p̄dicat̉ de ente infinito verū ēſi predicat̉ pro ſe nō pro re. nūc aūt predicat̉ ꝓre: qꝛ perſonalit̓. nō ꝓ ſe: qꝛ nō ſimplicit̓ ſupponit. vnde cōceptus ille vt predicat̉ de deo ſuꝑponit ꝓ deo. Ad auctoritates ptꝫ ex dictis.Ad aliud dico ꝙ idē argumētū pōt fieri peroīa de aīali ꝙ eſt idē cuꝫ hoīe ⁊ aſino: qꝛ ſi aīalqd̓ eſt idē aſino diffineret̉ nō poneret̉ in eiꝰ diffinitōe aliud ꝑtinens ad hoīem. ſil̓r ſi aīal qd̓eſt idē hoī diffiniret̉ non poneret̉ in eius diffinitione aliqͥd ꝑtinens ad aſinū tn̄ ſi cōceptusaīalis diffineret̉ in cōi: illa diffinitio cōpeteret tam hoī ꝙͣ aſino. Eodē modo dico ſi ſapientia in cōi diffineret̉ illa diffinitio erit cōis deo⁊ creature. Ad aliud dico ꝙ pōt ꝯcēdi ꝙ xp̄seſt filius adoptiuus: ſꝫ ꝓpter hereticos negat̉ne detur occaſio errandi. Eodē mō dico. deuspōt peccare ſi aſſumeret naturā humanā ſinealiqͥbus donis ⁊ natura eſſet ſibi derelicta p̄tpeccare: nec hͦ eſt maius incōueniēs ꝙͣ ꝙ xp̄spatit̉ verberat̉ morit̉: qꝛ tn̄ illud abhorret homo audire ⁊ male ſonat. iō negat̉. Ad aliuddico ꝙ illud predicatū pōt competere naturehumane ꝓpter vnionē qd̓ ſibi nō cōpeteret ſine vnione tali: ⁊ illud eſſet extrinſecū ſibi. ⁊ ſiceſt xp̄s adorādus adoratōe latrie. Queſtio. x.Trū habitus virtuoſus ſit ſubiectiue in parte intellectiua. ꝓbatur ꝙ nō: qꝛ actus eliciIti ſunt in parte ſenſitiua. igit̉ et habitus. ꝯn̄aptꝫ: qꝛ habitus ⁊ actus ſunt ſubiectiue in eodēans ꝓbatur: qꝛ actus elicitus ab habitu moderari habet paſſiones: ſꝫ paſſiones ſunt in parte ſenſitiua. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o ſic. oīs potētia q̄ circa ſuū obiectū pōt bene agere ⁊ male indigethabitu dirigente. appetitiuum ſenſitiuū ⁊ huiuſmodi. igit̉ ⁊cͣ. Ite oppoſita ſunt nata fiericirca idē: ſꝫ virtus ⁊ vitiū ſunt oppoſita et vitiū eſt in parte ſenſitiua. igit̉ ⁊cͣ. Ad oppoſitūſcd̓o ethicoꝝ. ca. v. in fine. virtus eſt habituselectiuꝰ determinate ratiōis quo ad nos: ſꝫ electio eſt ip̄ius volūtatis. qꝛ tertio ethicoꝝ dicitur volūtariū aūt nō one ſꝫ certe precōciliatū.eſt. Hic eſt vna opinio qͥ tenet qͣttuor ꝯcluſiones. Prima eſt ꝙ in parte ſenſitiua ſunt virtutes aliq̄ ponēde. Scd̓a ꝙ ille nō ſunt ī volūtate nec aliq̄ eis correſpondētes. Tertia ꝙ alique ſunt in volūtate. Quarta ꝙ ille nō habētaliquas virtutes eis correſpōdētes in ꝑte ſenſitiua. Prima ꝓbat̉: qꝛ actus qui progredit̉ab vna potentia ẜm qd̓ eſt ab alia mota nō p̄teſſe perfectus niſi vtraqꝫ potentia ſit bene diſpoſita. Exemplū. actus ſerrandi egrediēs abartifice mediante inſtrumento non eſt perfe-

ctus niſi tā inſtrumentū ꝙͣ artifex ſit bene diſpoſitus: ſꝫ actꝰ elicitꝰ in ꝑte ſenſitiua eſt ꝑfectevirtuoſus. igit̉ in ſenſitiua ꝑte eſt aliqͣ diſpoſitio. Itē vbi ſunt paſſiōes circa quas cōſiſtitvirtus ibi neceſſario ſunt habitꝰ ſꝫ pars ſenſiti2ua eſt hmōi. igit̉ ⁊cͣ. Itē in oī potētia eſt virtꝰhumana que pōt eſſe principiū actꝰ hūani appetitus eſt hmōi. qꝛ ariſtoteles. ij. politice dic̄ꝙ duplex eſt principatus. Unus aīe reſpectucorporis: ⁊ eſt prīcipatꝰ deſpoticus ⁊ eſt reſpectu illius qd̓ nō pōt reſiſtere. Alius eſt principatus aīe reſpectu appetitus ſenſitiui: et illevocat̉ principatꝰ politicus: ⁊ eſt reſpectu illiꝰqd̓ pōt reſiſtere. Un̄ corpus regit̉ ab aīa prīcipatu deſpotico: qꝛ nō pōt reſiſtere. igr̄ eſt prīcipiū actꝰ humani. Scd̓a ꝯcluſio ꝓbatur. qꝛ reIſpectu boni ꝓportionati nō indiget volūtashabitu īclinate. ſꝫ volūtas reſpicit oīa obiectaiſtarū ꝟtutū ꝑtis ſenſitiue vt bonū ⁊ obiectuꝫꝓportionatū ⁊cͣ. Tertia cōcluſio ꝓbatur. qͥaſunt aliqͣ obiecta īproportionata voluntati: ⁊reſpectu taliū neceſſario requiritur habitus.Quarta cōcluſio ꝓbat̉. qꝛ illi nō eſt obiectūſiraſcibilis ⁊ cōcupiſcibilis. Itē ꝑ auctoritaj3tes. qꝛ opꝫ ponere virtutes in ꝑte ſenſitiua pͥmo ethicoꝝ. dicit ph̓s ꝙ ꝟtutes morales ſuntin ꝑte irrōnali que tn̄ ꝑticipat rōe: ⁊ eſt obedi1bile rōni. igit̉ ⁊cͣ. Ite. iij. ethicoꝝ. poſt hoc detēperātia dicamꝰ. vidētur em̄ irrōales hec eē2virtutes. Itē. vij. ethicoꝝ. vbi diſtinguit cōtinenteꝫ a tēperato. dicit ꝙ tēperatus eſt illequi bene vult nec habet prauas ꝯcupiſcētiasſꝫ cōtinēs ſimilit̓ bene vult: ſꝫ tn̄ habet prauasconcupiſcētias: ſꝫ nō ſequit̉ eas. tūc ſi cōtinēsſequit̉ rectā rōem ſicut tēperatus. qͥa nō plusdiſcordat vnus a recta rōne ꝙͣ alius. igit̉ ꝙͣtūad oēm actū volūtatis ſunt pares. ſꝫ continēsꝓpter prauas ꝯcupiſcētias nō habet actū tēperātie. igr̄ vltra actū volūtatis eſt ponere aliqͥd in ꝑte ſenſitiua. Cōtra iſtā opinionē ꝙ ꝟ-tutes ſunt ponēde in volūtate reſpectu illorūobiectoꝝ: reſpectu quoꝝ ponūtur in ꝑte ſenſitiua. qꝛ volūtas indetermīate fert̉ in obiectūſuū: ⁊ pōt ferri bene ⁊ male. igitur indiget aliquo habitu inclinante ad hoc ꝙ bene feratur.Itē intellectus nō minus determinate fert̉in verū ꝙͣ volūtas in bonū: ſꝫ intellectus indiget habitu. gͦ ⁊ volūtas. Itē volūtas frequēter pōt elicere actus circa taleꝫ materiā: circaqua pōt appetitus ſenſitiuus elicere. ⁊ hoc dico pōt volūtas ẜm dictamē recte rōis. igr̄ ⁊cͣ.Itē ſi tales nō ſunt ponēde in volūtate: authoc eſt ꝓpter neceſſariā connexionē inter intellectu ⁊ voluntatē: aut ꝓpter determinationem voluntatis ad bonū: aut ꝓpter libertatē

N iiij

uima cōcluſioabatur primo

xjpx pmi

ium

Ixi

rinio pͥma l

ppait

pmra

duodecimoppttro

Contra primanopinionem

Icd̓a concluſio

Tertia

Secundo

Tertia ꝯcluſio

Secundo

Quarta cōcluſioAuctoritas pͥma

Secundo

Lertio