LibriTerti
ceptus ſibi cōueniat ⁊ dubitet quis hoꝝ duorū conceptuū ſibi conuenit tunc habet conceptū aliū entis ab alijs conceptibus. Eodē mōtenet aliud argumentū Ioh̓. nullū obiectu ducit in noticiā alterius obiecti niſi cōtineat illud virtualiter vel eſſentialiter qꝛ noticia accidentis in ſe cōtinet virtualiter in ſe noticiamincōplexā dei in cōceptu cōi ſibi ⁊ alijs. Eodē modo tenet alia ratio de remotōe imꝑfectionis ⁊ ſapientia creature ⁊ attribuēdo ſibi qd̓eſt ꝑfectionis: hoc nō eſt niſi abſtrahere a ſapientia creata conceptū ſapientie: qꝛ nullam recreatā vel increatā abſtrahit: qꝛ quelibet rescreata dicit īꝑfectiōeꝫ. ⁊ ideo abſtrahere imꝑfectōem a ſapientia creata nō eſt niſi abſtrahere conceptū ſapientie a creatura imꝑfecta:q̄ nō plus reſpicit creaturā ꝙͣ nō creaturā. ⁊ illud qd̓ reſultat attribuendū eſt deo ꝑ predicatione. ⁊ illud dicit̉ eſſe ꝑfectionis quātenꝰ pōtpredicati de deo ⁊ ſupponere ꝓ eo. niſi em̄ poſſet talis cōceptus abſtrahi a creatura mō nonplus per ſapiētiā creature deueniret̉ in cognitōem ſapientie diuine: puta ꝙ deus ſit ſapiēsꝙͣ ꝑ cognitōeꝫ lapidis deuenit̉ ad cognoſcendū ꝙ deus ſit lapis: qꝛ ſicut ſapientia creaturecontinet̉ virtualiter in deo: ita lapis. Un̄ nonobſtante ꝙ tāta ſit diſtīctio īter ſapientiā dei⁊ ſapientiā creature ſicut inter deū ⁊ lapideꝫnec plus ſunt eiuſdē rōis ex vna parte ꝙͣ alia.tn̄ a ſapiētia creature pōt abſtrahi conceptuscōis ⁊ a lapide nō. Iſto mō intelligit̉ ꝙ ens ēſubiectū metaphiſice nō tm̄ in voce ſꝫ in cōceptu. qꝛ quero ꝓ quo ſupponit ens qn̄ eſt ſubiectu metaphiſice nō ꝓ ſubſtātia nec ꝓ accidēte: qꝛ vtraqꝫ iſtarū eſt falſa. ſubſtātia eſt ſubiectū metaphiſice: accidēs eſt ſubiectuꝫ ⁊cͣ. igit̉tm̄ ſupponit ꝓ ſe: puta ꝓ cōceptu entis. ⁊ illecōceptus eſt ſubiectū metaphiſice. ſil̓r intelligitur ꝙ ens diuidit̉ in creatū ⁊ in īcreatū. ensſupponit tm̄ ꝓ ꝯceptū in mēte nō ꝓ ſubſtātianec accidēte. Ad aliud dico ꝙ cōceptus vox⁊ lr̄a ſunt ſigna ordinata ⁊ ſignificant īmediate oīa ſua ſignicata: ſꝫ ſic ordinata ꝙ lr̄a ſignificat qͥcquid vox ſignificat. ⁊ ſi vox mutet ſuū ſignificatū lr̄a mutabit ⁊ nō ecōtra. ⁊ vox ſignificat qͥcquid ſignificat ꝯceptus et ſi cōceptusmutet ſuū ſignificatu vox mutabit. ſꝫ nō econuerſo: qꝛ ꝯceptus ſignificat naturalit̓ illa de qͦbus dicit̉ vox aūt ⁊ lr̄a ſignificāt ad placitumDico tūc ad argumentū ſi intelligas ꝑ intellectiōem ſignū ordinatū puta cōceptū. tūc cōcedo: qꝛ quādo vox eſt eadem ⁊ intentio diuerſatūc eſt eqͥuocatio: qꝛ tūc eſt vna vox ſignificāsplures res mediātibus pluribus cōceptibus⁊ intētionibus. et ſic minor eſt falſa: qꝛ ſic vox
non ſignificat plura intētione diuerſa: ſꝫ eadēintētionē. ſi intelligas ꝑ intentionē aliaꝫ remtūc maior eſt falſa. qꝛ vbi eſt maxima vniuocatio: ibi ē ſic intētio diuerſa. qꝛ vox vniuoca. puta homo ſignificat diuerſa indiuidua illiꝰ ſpēiſꝫ tn̄ ſignificat mediāte vno ꝯtēptū. Ad alid̓dico. ꝙ aliqua parificari in aliquo pōt intelligi dupl̓r. Uno modo. qꝛ aliquid eēntiale ⁊ reale ſit eſſentiale in vno ⁊ in alio. ⁊ iſto mō nihileſt vniuocū deo ⁊ creature. ſic forte vniuocata in ſpē ſpāliſſima parificātur in ea. Alio mōqn̄ recipſūt p̄dicatione alicuiꝰ extrīſeci: qd̓ eſtextra eēntiā eoꝝ. et ſic deus ⁊ creatura parificātur in cōceptu entis. qͥa cōceptus entis noeſt de eēntia dei plus ꝙͣ hec vox ens: nec aliqͥdſuꝑius eſt de eēntia īferioris. Ꝙ aūt logici dicut ꝙ ſuꝑius p̄dicatur inqͥd de inferiori: intelligit̉ pro re nō pro ſe. Ad aliud dico. ꝙ conceptus vniuocus nō addit aliqͥd ſuꝑ vniuocatūſꝫ eſt tm̄ cōceptus nō faciēs vnū cū eo. nec dr̄aaddit ſupra genꝰ: ita ꝙ includat genꝰ et aliqͥdplus: ſed ſunt cōceptus totalit̓ diſtincti. Adaliud de differētijs dico. ꝙ de omī eo qd̓ eſt aliqͥd reale: ſiue ſit dr̄a vltīa: ſiue quicqͥd aliud p̄dicat̉ ens vniuoce. tn̄ eſt inuenire alique cōceptu de quo nō p̄dicat̉ vniuoce: ſꝫ tn̄ nō eſt inuenire aliquā rem de qua non dicat̉ vniuoce. Etqn̄ arguis de ꝓceſſu in infinitū. Dico ꝙ eſt ſtatus ad aliqua ex ꝑte rei q̄ ſunt ſimplicit ſimplicia q̄ ſeip̄is ꝯueniūt ⁊ ſeip̄is dr̄nt. qꝛ ſeip̄is cōueniūt in cōceptu cōi: ⁊ ſeip̄is dr̄nt inter ſe. ſic̄dictum eſt in qͣſtione de vnitate numeri. Adaliud dico. ꝙ in p̄dicationibꝰ ꝑ ſe nō eſt circulus. qͥa paſſiones entis p̄dicātur de ente ſcd̓omodo. ⁊ ens nō p̄dicatur de eis: nec pͥmo modo nec ſcd̓o mo. qͥa ad hoc ꝙ aliqua ꝓpoſitioſit vera pͥmo modo vel ſcd̓o modo. requirit̉ ꝙſubiectu qd̓ ponit̉ in tali ꝓpoſitiōe ſub ꝓpriaforma ſit vnū ⁊ nō multa. Nūc autē paſſionesentis. puta verū bonuꝫ ⁊ hmōi non ſignificātvnū ſꝫ multa. qꝛ verū ſignificat idē: qd̓ ſignificat ens ꝯnotādo actū intelligēdi. bonū ſignificat idē qd̓ ſignificat ens cōnotādo actu volūtatis. Ad aliud de diffinitione dico. ꝙ ẜmph̓m in thopicis oē illud qd̓ ponit̉ ī diffinitione alicuiꝰ ꝯpetit illis q̄ cōueniūt in diffinitōevel in ꝑte diffinitiōis ⁊ nō alteri. ens aūt cōuenit cuilibet nature poſitiue. iō nō ponit̉ in diffinitiōe alicuiꝰ. Ad aliud dicit̉ ꝙ nugatio eſtīutilis repetitio eiuſdē: ſꝫ excuſat̉ qn̄ vnus t̓minus eſt in ꝯcreto ⁊ aliꝰ in abſtracto. ſil̓r qn̄ vnꝰterminꝰ ſignificat totū ⁊ alius ꝑteꝫ: ſicut genꝰ⁊ dr̄na. Ad aliud dicit̉. ꝙ ꝯceptus ſit finituscū tn̄ ꝓprie nec ſit finitus nec infinitus: cū ille ſint paſſiones entis realis nō rōnis. Et qn̄
UPro tertio
S
T
Pro decimo
Pro nono
AAPro octauo
Pro vndecime
Pro ſeptimo
Pro qͥnto ⁊ ſexti
Pro. qͣrto