Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIX

ens dicit̉ de ſubiecto accidēte ſub iſtis noībus cōceptibus. Alio de ſubſtātia qͣlitate ꝙͣtitate ⁊cͣ. ſicut ſanū ſignificat principaliter ſanitatē ī aīali ſignificat dietā vrināita ſemꝑ cōnotat ſanitatē aīal̓: ita cibꝰ dicitur ſanꝰ denoīatiue: qꝛ hoc nomē vel ꝯceptꝰvt p̄dicat̉ de dieta ꝯnotat aliqͥd extrinſecumdiete puta ſanitatē aīalis. ſil̓r dicit̉ de vrina denoīatiue ꝓpter eandē cauſaꝫ. vn̄ dicit̉ de cibo efficit ſanitatē de vrina qꝛ eſt ſignū ſanitatꝭin aīali. tn̄ ſanitas dicta de ſanitate cuiuſlibꝫaīalis dicit̉ de eis in qͥd vniuoce denoīatiue: ita forte ſanū primo dictū eſt tantūvox vna: ſed ſcd̓o eſt vnus ꝯceptus eodē eſt de ēte: qꝛ iſta vox vno accepta ſignificat ſubſtantiā principaliter mediāte aliquocōceptū ꝓprio oībus ſubſtantijs ſcd̓ario ſignificat oīa accidentia mediātibus pluribusꝯceptibus. ens ſic dcm̄ dicit̉ in qͥd de oībusſubſtantijs mediante vno ꝯceptū denoīatiue de quolibet accidēte: qꝛ ſic dicit̉ de accidente niſi ꝯnotādo ſubſtantiā cui attribuit̉tanꝙͣ diſpoſitio eius tanꝙͣ pͥncipale ſignificatu illius ſicut ſanū dicit̉ de ſanitate ī aīali vniuoce: qꝛ ſignificat oēm talē ſanitatē mediante vno ꝯceptū: ſignificat cibū vrinammediātibus pluribus ꝯceptibus ſcd̓ario. tn̄ſemꝑ ꝯnotando ſanitatē in aīali: dicitur denomīatiue de cibo vrina. ſic intelligit ph̓sqͣrto metaphiſice. ita forte erat de ente ingua greca in loquebat̉ ph̓s: ſꝫ ſic loqͥmurde ente in ꝓpoſito: ſꝫ de ente qd̓ oēm naturampoſitiuā ſubſtantialē accidentalē ſignificateque pͥmo prius ſubſtātiā ꝙͣ accidēs: nececōuerſo. Pro vniuocatōe neſcio niſi tm̄ vnaꝫrōnem in cuius virtute oēs alie rōnes tenent eſt iſta oēs ꝯcedunt aliquā noticiā incomplexā habemus de deo ſtatu iſto: etiā de ſubſtātia creata materiali īmateriali. Tūc q̄roqn̄ intelligo deū intellectōe complexa: aut cognoſco in ſe aut in alio in ſe ẜm om̄es: qꝛnec intuitiue nec abſtractiue. intuitiue ptꝫnec abſtractiue: qꝛ illa p̄ſupponit ſemꝑ intuitionē ſaltē in illa forma in qua eſt abſtractiuareſpectu eiuſdē rei ſicut alibi ptꝫ. igit̉ ⁊cͣ. Un̄deus in ſe plus cognoſcit̉ a me abſtractiue ſtatu iſto ꝙͣ papa quem nunꝙͣ vidi: ſꝫ tm̄ cognoſcit̉ in cōceptu hoīs. deus igit̉ in ſe intelligitur a me ſtatu iſto nec aliqua ſubſtantia alia. Si in alio: tūc aut in aliquo conceptucōi ſibi alijs aūt in alio reali. ſi in aliquo reali aūt illud diſtinguit̉ a deo ẜm rōnem tm̄: autrealiter. pͥmo: qꝛ ꝓbatū eſt ī pͥmo res pōt diſtingui a re rōne: nec diſtinguit̉ realiter: qꝛ tūc intelligo deū aliqua res ſingula-

ris creata terminat intellectiōeꝫ noſtrā: tūc plus cognoſco deū ꝙͣ ꝙͣcunqꝫ aliā de quanihil cogito. qꝛ tūc cognoſco tm̄ illā reꝫ ſingl̓arem terminat cognitionē noſtrā. igit̉ opꝫ neceſſario ponere ītelligēdo deū pro ſtatu iſtocognoſcā deū in ꝯceptū cōi ſibi alijs. ita illud qd̓ termīat actū intelligēdi eſt aliqͥd vnūſine multitudine: illud eſt cōe ad ml̓ta. Itēex notitia incōplexā vniꝰ rei in ſe pōt cauſari notitia incōplexa alicuiꝰ rei in ſe: ſicut inlogo dictū eſt. Un̄ ꝙͣtūcūqꝫ videas eſſentiā diuinā clare nunꝙͣ videbis hoc aſinū in ſe: ita vna notitia cauſet̉ ex alia. igr̄ ſi notitia incōplexa creature duceret ī notitiā incōplexā deihoc erit in cōceptu cōi creature deo. modo ꝯcedo notitia incōplexa alicuiꝰ creaturein ſe ducit in notitiā alteriꝰ rei in ꝯceptu cōi ſicut notitiā incōplexā albedinis quā vidi ducor ī notitiā alteriꝰ albedinis quā nūqͣ vidi:hoc a pͥma albedine abſtraho cōceptū albedinis qui indifferēter reſpicit vnā albedinēaliā eodē modo ex aliquo accidēte: qd̓ vidi abſtraho cōceptuꝫ entis plus reſpicit illudaccidēs ꝙͣ ſb̓am: nec plus creaturā ꝙͣ deū.in illo ꝯceptu non eſt aliqua pͥoritasⁱ quā vnares ſit prior alia in ſe ſicut nec in cōceptu hoīseſt plato pͥor ſorte: licet ſortes in ſe ſit prior. Inꝟtute rōnis p̄dicte tenet pͥma Ioh̓. de ꝯceptu dubio certo. alit̓. Un̄ iſta rn̄ſio cōisdat̉ ſufficit. ſcꝫ ītellectꝰ eſt dubius. vtruꝫſit ſb̓a vel accides: ſꝫ ſcit diſiunctū: eſt ſb̓avel accidēs. licet dubitet vtrū ſit determinate ſb̓a: vel vtrū ſit det̓minate accidēs. Un̄ pōtdici eſt certus eſt ens in voce. ita certitudo entis eſt in voce: dubitat in voce vtruꝫdet̓minate ſit ſb̓a vel accidēs. ſꝫ in mente noneſt certus ſit ens. qꝛ in mente habet niſicōceptū ſb̓e vel accidētis. Et licet ſint trestermini in voce. ens. ſb̓a. accidēs. ex quibꝰ pn̄tformari tres ꝓpoſitiōes in voce. ſcꝫ deꝰ eſt ensdeus eſt ſb̓a. deus eſt accidēs. tn̄ in mēte ſunttm̄ duo termini. puta cōceptus ſb̓e accidētꝭ.ſi tn̄ in mēte ſunt tres termini ex quibꝰ formāt̉tres ꝓpoſitiones in mēte ſicut in voce. tuncargumētū eſt bonū. puta ſi in mente ſint tresꝓpoſitiones diſtincte. deꝰ eſt ens. deꝰ eſt ſb̓a.deꝰ ē accidēs. ita a ꝑte p̄dicati ſint tres termini. tūc oꝑꝫ ens ſit vnꝰ in mente diſtinctꝰa ſb̓a accidēte. ille pn̄t eſſe ens in ſingulari: ex quo in illo termino cōueniūt deꝰ creatura. igit̉ ille terminꝰ erit cōis. ſil̓r ē de ſb̓a. qꝛ ītermino ſb̓e vt eſt in mēte modo p̄dicto cōueniūt ſb̓e eodē modo de accidēte. et tūc erūttres termini cōes ſiue ꝯceptus cōes. et tunc ſiſit certus in mēte deus eſt ens. ſcꝫ iſte co-

N iij