LibriTertij

vtimur ſemper vna ꝓpoſitiōe ⁊ non alia: ⁊ vtimur ac ſi talia predicata nō poſſunt ſupponere pro alio ꝙͣ pro illo qd̓ principaliter ſignifiiuꝫcatur ⁊ importatur per illa. Ad aliud dico ꝙhec eſt predicatio formalis homo ē albus: ⁊ tamen non ē per ſe. eodē modo qn̄ predicatur natura de ſuppoſito ē predicatio formalis nō tamen per ſe: qꝛ ſequitur e predicatio per ſe. ergoneceſſaria ⁊ ecōtra: ita ꝙ in hoc ē demonſtratio circularis. Et quādo dicas ꝙ ſubſtantia ſecunda nō predicatur de aliquo ꝑ accidens falſum ē ſic ꝙ ꝓpoſitio in qua predicatur pōt eēcōtingens. Exemplū. albuꝫ ē homo. hic predicatur ſcd̓a ſubſtantia: ⁊ tamē per accidens: qꝛhec ꝓpoſitio ē cōtingens eodē modo in ꝓpo-ſito. Ad aliud dico ꝙ hec ꝓpoſitio deus pōteſſe homo eſt per ſe ſcd̓o modo: ⁊ vniuerſaliteroīs ꝓpoſitio in qua illud qd̓ importatur ꝑ predicatū non ē intrinſecū illi ꝓ quo ſubiectu ſuꝑponit: ſed ē extrinſecū ⁊ diſtinctū ab eo realit̓.Et quādo dicas ꝙ homo nō ē paſſio alicuius.dico ꝙ nō: ſi habeat ſuppoſitōeꝫ ꝑſonalē ſicutnec riſibile ſupponit ꝓ paſſione vt habet ſuꝑpoſitōeꝫ ꝑſonalē: ſed ſic ſolū ſupponit pro ſubiecto: tamē illud quod ſignificatur ꝑ riſibile ēpaſſio quācūqꝫ ſuppoſitōeꝫ habeat: ⁊ eodē modo ē in propoſito: qꝛ quando dicis ꝙ ſubſtātianon ē paſſio: dico ꝙ verū ē: ſed conceptus velnomē vere pōt eſſe paſſio prout ſupponit ſimlpliciter vl̓ perſonaliter. Ad aliud dico ꝙ totmodis accipitur quot vniuocū. Ubi ſcienduꝫꝙ vniuocū vno modo accipitur pro conceptucōi aliquibus habētibus perfectā ſil̓itudineꝫin om̄ibus eſſentialibus ſine om̄i diſſimilitudine: ita ꝙ hoc ſit verū tam in ſubſtantialibusꝙͣ in accidetalibus: ſic ꝙ ī forma accidentalinon eſt reperire qͥd diſſimile cuilibet forme inalia forma accidentali eiuſdē rationis. Exemplū. ſi albedo in quarto gradu ⁊ in tribus gradibus nō fuit oīno ſimilis: tamē non eſt reperire aliquid in vna albedine qd̓ eſt diſſimile cuilibet in alia albedine. ⁊ ſic accipiendo vniuocū ſolus cōceptus ſpeciei ſpecialiſſime ſoluꝫ ēvniuocus: qꝛ in indiuiduis eiuſdē ſpēi non ē reperire aliquid alterius rationis in vno ⁊ ī alioAlio modo accipitur vniuocū ꝓ conceptu cōialiquibus: q̄ nec ſunt oīno ſimilia nec oīno diſſimilia: ſed in aliqͥbus ſimilia ⁊ in aliqͥbus diſſimilia: vel ꝙͣtum ad intrinſeca vel extrinſecahoc modo homo vel aſinus conueniūt in conceptu aīalis: ſicut in conceptu vniuoco. ⁊ licetforme ſpecifice eoꝝ ſunt alterius rationis: tamen materia in eis eſt eiuſdē rationis: ⁊ ſic cōueniūt in aliquo eſſentiali ⁊ in aliquo differūt⁊ hoc mō etiā homo ⁊ angelus cōueniūt in cō

ceptu ſb̓e ſicut in cōceptu vniuoco. qꝛ licet nōꝯueniāt in aliquo intrinſece: tn̄ in aliquibꝰ ettrinſecis ꝯueniūt. qꝛ hn̄t accidentia eiuſdē rōnis. puta ītellectionē et volitioneꝫ. hoc modoetiā nigredo ⁊ albedo in ꝯceptū coloris cōueniūt: licet nō cōicant in aliquo intrīſeco. qꝛ qd̓libet vnius eſt alteriꝰ rōnis a quolibet alteriꝰtn̄ extrinſece ꝯueniūt. qꝛ habēt aliqd̓ ſubiectūeiuſdē rōis. ⁊ de iſto vniuoco dic̄ ph̓s. vij. phi.ꝙ in genere latēt multe eqͥuocatiōes. qꝛ accipiēdo eqͥuocationē ꝓut diſtinguit̉ ꝯtra ſil̓itudinē vel ꝯtra vniuocationē aliquoꝝ habētiūſimilitudinē ꝑfectā ſicut cōceptus generis tāſubalterni ꝙͣ gn̓aliſſimi nō eſt vniuocus ſꝫ potius in genere: ſic eſt eqͥuocatio. Tertio mō accipit̉ vniuocū pro ꝯceptū cōi multis nō habētibus aliquā ſil̓itudine: nec ꝙͣtū ad ſb̓alia: necꝙͣtum ad acntalia iſto mō qͥlibet cōceptus cōceptus ꝯueniens deo ⁊ creature eſt eis vniuocus. qꝛ in deo ⁊ creatura nihil penitꝰ nec intriſecū nec extrinſecū ſunt eiuſdē rōis. pͥmā vnionē ⁊ ſcd̓aꝫ negāt ſctī a deo. primā. qꝛ nihil eēntiale in deo ⁊ creature eſt eiuſdē rōnis. ſcd̓amqꝛ nihil accidētale eſt eiuſdē rōis ī deo ⁊ creatura. ſicut em̄ eſſentia dei eſt diſſimilis eēntiecreature: ita ſapīa dei ⁊ bonitas ſua. Ideo dicit Damaſcenꝰ ꝙ deꝰ nō eſt ſapiēs: ſꝫ ſuꝑſapiēsnec bonus: ſꝫ ſuꝑbonus. tertiā vniuocationeꝫponūt etiā ſctī ⁊ tenentes vniuocationē ⁊ negātes eā eſſe ⁊ etiā ph̓i poſuerūt talē in deo. ſimilit̓ accipiēdo vniuocū ſcd̓o modo. ſic in genere latēt multe eqͥuocatiōes. qꝛ illa q̄ ſolū cōueniūt in cōceptu generis ſunt multū diſſimilia. qꝛ ꝙͣtūcunqꝫ aliqua habet aliqua ſimilia ſicut prius patuit. tn̄ oīa illa ſunt multū diſſimilia. ⁊ ſic ītelligit̉ illa auctoritas. Ad aliud di Qco. ꝙ analogia accipit̉ dupl̓r. Uno mō pro cōceptū vniuoco tertio mō dicto: qͥ nec eſt pureequocus nec vniuocus. qͥa eſt vnus cōceptus⁊ nō plures: nec purus vniuocus vniuocatiōeꝑfectiſſima: puta pͥmo mō dicta: nec etiā ſcd̓omo. ideo dicit̉ eſſe medius int̓ puraꝫ vniuocationē ⁊ equiuocationē ſcd̓o mō analogia. quādo ſunt qͣttuor ⁊ duo p̄dicātur de duobꝰ ⁊ ſuntimꝑtinētia niſi ꝑ cōformitatē ⁊ ꝓpoſitionē. ettalis analogia nō excludit ꝑfectā vniuocationem. Exempluꝫ. hic eſt analogia tali mō ſicutſe habet homo ad aīal. ita ſe habet albedo adcolorē mō illud qd̓ p̄dicat̉ in vtraqꝫ ꝓpoſitiōeeſt vniuocū ſcd̓o mō dictuꝫ. Sil̓it̓ hic eſt talisanalogia: ſicut ſe habet ſortes ad hoīem. ita h̓albedo ad albedinē: vbi eſt ꝑfectiſſima vniuocatio. ⁊ ſic ptꝫ ad ꝓpoſitū quo ens nō dicit̉ pure vniuoce: nec pure equiuoce: ſꝫ medio modo.Ad aliud de ſano dico. ꝙ alio mō ſignificat P

Ad tertiū dubi.

Ad qͣrtū dubiū

QAd qͥntū dubiu

Ad ſextū dubi

Pro ſcd̓o