Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIX

ad tertiū dico ẜm ph̓m in predicamētis triplex eſt p̄dicatio. ſcꝫ vniuoca equoca et denominatiua. Et denoīatiua diſtinguit̉ vlterius.qͥa pōt accipi large ſtricte et ſtrictiſſime. Large accipit̉ qn̄ p̄dicatū īportat totalit̓ rem aliāa ſubiecto inheretē ſibi. ſed ꝯnotat ſibi aliquid qd̓ habet a ſubiecto effectiue vel ſignificat principalit̓: vt hec deꝰ eſt creatiuꝰ. Aliomodo accipit̉ ſtricte. qn̄ p̄dicatū ſignificattem ſubſtātie materialē vel formaleꝫ que p̄dicatur de toto in cōcreto. illa eſt p̄dicatio denoīatiua de qua dicit ph̓s in p̄dicamentis.denoīatiua ſunt quecunqꝫ ſolo caſu .i. terminatione dr̄nt. vt a grāmatica grāmaticus. modo dicit̉ homo mortalis rōnalis aīatꝰ denomīatiue: ſic p̄dicetur denoīatiue pͥmodicēdi ſe. ꝓbatur. qꝛ p̄dicatur: qd̓ natu eſtdicari: ſubijcit̉ qd̓ natū eſt ſubijci: importa p̄dicatu eſt extrinſecū: ſꝫ intrinſecū illiqd̓ importat̉ ſubiectū. Tertio modo accipit̉ſtrictiſſime. qn̄ p̄dicatuꝫ īportat aliquid realit̓diſtinctū a ſubiecto inherēs ſubiecto. Exempluꝫ homo eſt albus. Paret igit̉ pͥma cōclu-ſio ſequens ex iſtis. eſt aliqͣ p̄dicatio ānaloga: vt diſtinguit̉ cōtra p̄dicatione vniuocāequiuocā denoīatiuā. qd̓ ꝓbatur. qꝛ oīs p̄dicatio: vel eſt in voce vel in cōceptu vel in ſcripto. ſi in cōceptu eſt aliqua p̄dicatio analoga. qꝛ aut p̄dicatur vnus ꝯceptus de vno: autplures de vno: aut plures de pluribꝰ. ſi vnꝰ devno talē ꝓpoſitionē voco vniuocā. qn̄ vnꝰ coceptus p̄dicatur de vno conceptu. ſi p̄dicēturplures de vno: aut vnus eſt natus determīarereliquū: aut ſunt cōceptus repugnātes vel impertinētes. Exempluꝫ. vt hec ſortes eſt albusvel eſt aīal rōale. et tūc eſt hec p̄dicatio mixtaex denoīatiuo vniuoco: vel ex vniuoco eqͦuoco. ſi ponat̉ dictio eqͥuoca. vt hec canis eſtaīal. accipiēdo ly canis vt eſt dictio equiuocaſi aūt a ꝑte p̄dicati ponātur ꝯceptus imꝑtinētes vel repugnātes: tunc vel ꝓpoſitio eritintelligibilis: vel erūt plures ꝓpoſitiones. vthec ꝓpoſitio aſinus albu nigrum. ſi ſunt plures vere erit p̄dicatio vniuoca ī illis. ita noeſt ponere aliquē ꝯceptū analogū: nec eſt analogia in voce. qͥa vox aūt habet vnū conceptūcorreſpōdētē ſibi ſicut vox eſt vna: vel plures.ſi pͥmo: tūc eſt vox vniuoca. Exempluꝫ. homo eſt aīal ſubiectū in voce ꝙͣ p̄dicatuꝫ habet vnū cōceptū ſibi correſpōdentē. ita hecvox ꝙͣ hec vox aīal eſt vniuoca. qꝛ vtraqꝫ habet vnū cōceptuꝫ ſibi correſpōdentē. Si ſcd̓o: tūc erit vox eqͥuoca p̄dicatio. Exemplū.h canis currit illi eſt vna vox plures ꝯceptꝰ plura ſignificata. igit̉ in voce eſt alia p̄di

catio analoga: nec eſt p̄dicatio analoga ī ſcripto. qͥa cuilibꝫ dictioni in ſcripto correſpōdetvna vox. ita vna vni: plures pluribus. cuꝫergo in voce non eſt aliqua p̄dicatio analoga ꝯn̄s nec in ſcripto erit. Scd̓a cōcluſio eſt S. eqͥuocatio eſt in ꝯceptu: ſꝫ tm̄ in voce velſcripto. hoc ꝓbatur. qͥa ad equiuocationē reqͥritur vnitas ſigni pluralitas ſignificatoruꝫ.aut igit̉ illa plura ſignificata ſignificātur mediāte vno ꝯceptū tm̄: aut mediātibus plur. bꝰSi pͥmo modo illud ſignū eſt vniuocū. ſi ſcd̓omodo eſt equiuocū. ſed nihil ſignificat mediāte vno cōceptu vel pluribꝰ: niſi vox vel dictovel in ſcripto. qꝛ nec cōceptꝰ ſic ſignificat: necpōt ſic ſignificare. tn̄ quia cōceptus ſignificat mediāte cōceptu: ſed vox vel ſcriptuꝫ. tn̄qꝛ ꝯceptus naturalit̓ ſignificat quecūqꝫ ſignificat vox ad placitū ſicut ſignificat equiuocū.Tertia cōcluſio eſt vniuocatio eſt in cōce­ Lptu voce vel ſcripto. in cōceptu: ſi ꝯceptus ſitvnus: in voce ſi ꝯceptus ſit vnus: ſicut vox eſtvna. in ſcripto ſi ꝯceptus ſit vnus eodē modoſicut in dicto eſt vna in ſcripto. Ad ꝓpoſitūdico hec deus eſt homo: eſt p̄dicatio vniuoca nec equiuoca: ſed de noīatiua. non vniuoca. qꝛ ad p̄dicationeꝫ vniuocā requirit̉ p̄dicatuꝫ ſignificet totū illud qd̓ ſignificat̉ ſubiectuꝫ tanꝙͣ ꝑtiale ſignificatū ad minꝰ. vt hichomo eſt aīal. aīal ſignificat omēs hoīes ſicuthomo ſignificat: et hoc oīa aīalia. ideo ſignificatū hoīs eſt ſignificatū ꝑtiale aīalis: ſic eſt in ꝓpoſito. licet em̄ homo connotet ſuꝑpoſitū diuinū. tn̄ principalit̓ ſignificat naturāillaꝫ aſſumptā realit̓ diſtinctā: nec eſt eqͥuocaqꝛ vox eſt vna a ꝑte p̄dicati. ita ꝯceptus correſpōdens eſt vnus. igit̉ eſt denoīatiua ſꝫ largiſſime ſumpta. Sed quid de iſtis ꝓpoſitiōibus. deus eſt paſſus: deus eſt mortuus: deꝰ incipit eſſe homo. debent tales concedi aut.Reſpōdeo ſic̄ dicebat̉ in pͥmo libro ibi. vtrūdeus generat. aliqua ſunt noīa vel cōceptꝰ pn̄t p̄dicari de aliquo niſi de illo de quo īmediate p̄dicat̉: ſicut generare idē diuerſuꝫ.aliqua ſunt tm̄ p̄dicātur de illis de quibꝰp̄dicant̉ īmediate: ſed de alijs quibꝰ cōueniūtmediate: ſicut pati comedere bibere ⁊cͣ. Etiſta vnio maxime aſſimilat̉ vnioni accidentis ſubiecto. ita eſſet quaſi ſimilis oīa: ſi accidēs depēderet ad ſubiectū abſqꝫ informatione: ſicut natura dependet ad verbū ſine informatiōe. nūc aūt in vnione accidētis ad ſubiectū ſic eſt p̄dicabilia pn̄t p̄dicari de accidēte īmediate ſolū: qꝛ ſolū p̄dicāt̉ de illis qͥbꝰcōueniūt. illa vero negāt̉ a ſubiecto. eſtfalſa. ſb̓a informat. ſb̓a accidit alicui. ſb̓a diſtī

N

ꝝpotuſo

Reſpōdetur

Tertia cōcluſio

HQuerit̉

Scd̓ a concluſio