LibriTertij

Tertij

Libriiſtarū virtutū. Utrū fides prima ſpes ſcd̓a caritas tertia. ꝙ caritas ſit prior ſpe. ꝓbatur: qͥaactus caritatis eſt prior actu ſpei. igit̉ ⁊cͣ. maior ptꝫ: qꝛ actus caritatis eſt diligere: ⁊ actusſpei eſt deſiderare: ſed dilectio precedit deſideriuꝫ. Oppoſitū tn̄ videt̉ ꝙ aliquis poteſt habere ſpem ſine caritate ⁊ nō ecōuerſo. igit̉ ⁊cͣ.Tertiū dubiū eſt. vtrū corruptis habitibꝰ infuſis poſſunt hītus naturales remanere. ꝓbatur ꝙ nō: qꝛ deſtructa caritate nō p̄t aliqͥs deūdilige̓ ſuꝑ oīa: gͦ ⁊cͣ. ⁊ eodē mō de alijs. Quartū dubiuꝫ eſt de fide infuſa. videt̉ ꝙ nō ſit vnareſpectu oīm reuelatorū: qͥa eſt de illo cōplexotanꝙͣ primo obiecto. Oē reuelatū a deo ⁊cͣ. qͥatūc nō p̄t aliqͥs ꝑ fidē infuſam aſſentire alicuiarticulo in ſpāli puta huic deus eſt trinꝰ ⁊ vnꝰniſi primo aſſentiat huic oē reuelatū ⁊cͣ. qd̓ falſum videt̉: qꝛ poſito ꝙ ꝓponat̉ ſibi iſte articulus deus eſt trinꝰ ⁊ vnus: ⁊ nō cogitet de hoccōplexo oē reuelatū ⁊cͣ. adhuc pōt ꝑ fidē infuſam aſſentire huic articulo deus eſt trinꝰ ⁊ vnꝰigit̉ ⁊cͣ. Itē tūc fidei infuſe ſubeſſet falſū: qꝛ hͦeſt ꝯtingēs oē reuelatū ⁊cͣ. qꝛ ante reuelatōemfuit falſa. igit̉ ⁊ nūc ē ꝯtingens. ⁊ ꝑ ꝯn̄s pōt eēfalſa: ⁊ fides infuſa pōt manere ꝑ potentiā diuinā. igit̉ fidei pōt ſubeſſe falſum. Aliud dubiū: eſt de hͦ qd̓ dicit̉ ꝙ ꝯͣria nō cōpatiunt̉ ſe inactibus remiſſis: qꝛ ẜm ph̓m. vi. phiſicoꝝ om̄eqd̓ mouet̉ partī eſt in termino a quo: ⁊ partimin terio ad quē. igit̉ ſi aliqͥd mouet̉ ab albedine in nigredinē partim eſt in albedine ⁊ ꝑtimin nigredine. Itē tūc eſſet dare primā mutatōem motꝰ infrigidatōis qd̓ eſt ꝯph̓m. vi. phiſicoꝝ ſicut nec eſt dare primā mutatōem motꝰremiſſionis. Item ages naturale nō deſtruitnec remittit calorē niſi cauſando aliqͥd īcōpoſſibile calori. igit̉ ⁊cͣ. Iteꝫ ad ſenſum pꝫ qn̄ aqͣcaleſit inducit̉ calor nō expulſa tota frigiditate: qꝛ aliquis ſil̓ ⁊ ſemel pōt ſentire in aqua ca-liditatē ⁊ frigiditatē. Ad primū iſtoꝝ dico ꝙaſſumptū nō eſt verū niſi de habitibꝰ naturaliter acqͥſitis tales duo nō ponūtur in eadē potentia rctū eiuſdē actꝰ: ſꝫ ſi vnꝰ ſit acqͥſitꝰ ⁊ aliꝰīſuſus tūc pn̄t eſſe duo reſpectu eiuſdē actꝰ ſiceſt in ꝓpoſito de fide infuſa ⁊ acqͥſita ⁊ ſpe etcaritate. Ad aliud dico ꝙ ſiml̓ infundunt̉: tn̄ſpes eſt prior ordine nature ipſa caritate. ⁊ qn̄dicis ꝙ actus dilectionis ⁊c̄. Dico ꝙ duplexeſt amor et ita duplex eſt actus. eſt em̄ amor amicitie ⁊ amor cōcupiſcētie: ſed actus amorisamicitie preſupponit actū amoris ꝯcupiſcentie. Ad aliud pico ꝙ habitus naturales pn̄tremanere deſtructis habitibꝰ infuſis. tn̄ diuerſimode eſt dicendū de illis: qꝛ hitus naturaliscorreſpōdēs caritati pōt manere deſtructa ca

ritate de potētia dei abſoluta. nō tn̄ de potentia dei ordinata: qꝛ deus ordinauit ꝙ qn̄ aliqͥsdiligit eū ſuꝑ oīa ꝙ tūc mereat̉ habere caritatē ⁊ deus ſibi infūdit. ſꝫ fides acquiſita ⁊ ſpespoſſunt vere manere ſine infuſis: qͥa ita intēſepōt vnus infidelis credere ſicut vnus xp̄ianꝰẜm fidē acqͥſitā: nō tn̄ deū diligere ſuꝑ oīa niſihabeat caritatē ⁊ fidē: qꝛ ſil̓ infundunt̉. ⁊ ideolꝫ ille infidelis habeat fidē acquiſitā nō tamēinfuſam. Ad aliud cōcedo ꝙ nō pōt crederealiquē articulū: niſi pͥmo credat iſtū om̄e reuelatū ⁊cͣ. vel vnā equiualentē virtualiter tali ꝓpoſitōi: puta niſi credat iſtam vel illā oīa ſuntvera q̄ reuelata ſunt vel niſi credat oīa q̄ credit eccleſia. Ad aliud dico ꝙ licꝫ hec ꝓpoſitioaliqn̄ fuit falſa om̄e reuelatū ⁊c. tamē poſt reuelatōem nō eſt poſſibile aſſignare aliquē articulū ad quē tunc nō inclinet fides infuſa iōſibi nō poteſt ſubeſſe falſum. Ad aliud dicoꝙ ph̓s loquit̉ de motu locali ⁊ ibi verum eſt ꝙome qd̓ mouet̉ partī eſt in termīo a quo ⁊ in ꝑte ſpacij: ⁊ partī in termino ad queꝫ hoc eſt inalia parte ſpacij. Ad aliud dico ꝙ nō eſt daIre primū graduꝫ forme inducte nō expulſe: ⁊ hͦeſt qd̓ coīter a ph̓o accipit̉ ꝙ eſt dare primumrei ꝑmanentis in eſſe ⁊ nō vltimū. Ad aliuddico ꝙ aſſumptū eſt falſum: qꝛ ſicut agens naturale pōt cauſare aliquē gradū ſine corruptōne alterius: ita pōt corrūpere aliud ſine inductione iſtius: tn̄ principaliter intendit̉ formainducenda ⁊ ſcd̓ario. ⁊ ex cōſequenti intenditur forma deſtruenda: ⁊ ibi illud qd̓ eſt primūin intentōe eſt vltimū in extenſione. Ad alid̓Ide aqua cōtinet multas diſtinctas partes ſicut aliud corpus. ⁊ ꝓpter diſtinctōem taliumpartiū poteſt vna pars calefieri ⁊ alia frigefieri. tamen calor ⁊ frigus non ſunt in eadē parte: ſed in diuerſis partibus.Circa dona ſpūſſanctiSciendū eſt ꝙ vno modo poteſt dici ꝙ dicuntur dona ſanctiſpiritus: quia nūqͣ poſſunt acquiri ꝑ naturā vel aliqui habitꝰ eiuſdē ſpecieicū eis circa eadē obiecta: ſed ſolū infundūtura deo ſicut fides q̄ eſt virtus theologica. ⁊ tūcoportet dicere hic de iſtis habitibus et actibꝰelicitis mediantibus eis ſicut alibi dictuꝫ eſtde fide infuſa ⁊ actibus eius elicitis. ⁊ hoc eſtquia ſicut aliquis nō poteſt elicere actū credēdi circa alique articulū mediante fide infuſa:ſicut patet diffuſe in tertio ethicoꝝ: ita nō eſtpoſſibile ꝙ aliquis habeat predictos habitusqͥ dicunt̉ dona vt eliciat aliquē actū circa obiecta illoꝝ hītuuꝫ niſi p̄ter illos dictos habitꝰinfuſos heat alios hītus acqͥſitos rctū eorūdē

Secundo

Ad pͥmū dubiuꝫ

Quintū dubiumximo

Tertio

Ad ſcd̓m

Ad tertium

Quarto

Tertiū dubiū

Quartū dubium

Pro quarte

Pro ſcd̓o

Pro tertio

Ad quintūPro primo di

Ad quartū