VIII
creatura. poteſt dici ꝙ hoc complexū ſit ſubiectū ſpei viſio ⁊ fruitio diuina eſt hoī conferenda propter merita. Quantū ad tertiā dico ꝙactus ſpei eſt volitio ⁊ deſideriū efficax quo aliquis oſtenſo ſibi per fidē ꝙ fruitio dei eſt ſibi conferenda ꝓpter merita ſtatim efficaciterelicit actū meritoriū ſi poteſt: ⁊ iſte non poteſteſſe in deſperantibus. Unde eſt duplex deſideriū. vnū reſpectu poſſibiliū puta quando aliquis efficaciter deſiderat aliquid ſibi oſtenſum tanꝙͣ poſſibile ſibi haberi per actū ⁊ illudnō eſt in deſperātibus. Aliud eſt reſpectu impoſſibiliū puta quādo aliquis deſiderat aliqͥd⁊ credit illud ſibi eē impoſſibile. ⁊ illud poteſteſſe in deſperantibus. Sed tunc quomodo poteſt eſſe ſpes virtus ab alijs diſtīcta infuſa velacquiſita. Reſpondeo hic ſicut in prologo huius ꝙ reſpectu actus ſciēdi pōt eſſe duplex habitus inclinans vnus mediate alius īmediateprimus eſt habitus pͥncipioꝝ. ſcd̓s eſt ſcientiaq̄ eſt habitus concluſionis. ⁊ quādo ſic ſunt hitus inclinantes ad actum. Poteſt autē actushaberi ſaltē primus ſine habitu inclinante adactū ſcd̓m. vnde intellectus qͥ eſt habitus prīcipioꝝ inclinat mediante actu ſuo elicito adactu ſciendi cūcluſionē actū dico primū quātenus ille eſt cauſa ſcd̓i qͥ actus cū potentia intellectiua eſt cauſa īmediata partialis reſpectu primi actus ſciendi concluſionē. ⁊ ideo inclinat mediate quatenus eſt cauſa cauſe: ⁊ qͥaactus ſcd̓s ⁊ intellectus inclināt ſufficienterad primū actū ſciendi aliquā cōcluſionē: ideopoteſt ille motus haberi ſine ſciētia ⁊ habitu:ſꝫ poſt nō obſtāte habitu principioꝝ ⁊ actu eorū ex primo actu ſciēdi ꝯcluſionē ſcd̓o ⁊ tertio⁊ ſic deinceps generatur habitus alius inclinans ad aliū actū ſciendi eandē cōcluſioneꝫ īmediate: qꝛ īmediate ſic̄ cauſa partialis cauſat actū ſciendi illā cōcluſionē: ⁊ ſicut primusactꝰ ſciendi cōcluſionē aliquā pōt eſſe ſine ſcientia virtute actus pͥncipioꝝ: ita poſt habitūſcientie generatū pōt qͥcunqꝫ actus ſciendi eāde cōcluſionē eſſe ſine habitu pͥncipioꝝ ⁊ actuſicut em̄ eſt ī iſtis habitibus: ſic eſt de habitibus theologicis. habitus em̄ caritatis ⁊ fideiinclināt ad actu primū ſpei mediate: qꝛ mediātibus actibꝰ ſuis puta actu credēdi ⁊ diligēdiqꝛ qn̄ credo aliqͥd mihi poſſibile ⁊ diligo illudtūc illud diligo efficaciter: ita ꝙ ſtatiꝫ ex eo inoꝑatōem meritoriā ꝓdeo. ⁊ tūc pōt primꝰ actꝰſpei hr̄i ſine ſpei habitū acqͥſito: ſꝫ poſt ex illisactibus gn̓atur habitus īmediate īclinās adactu ſpei: qꝛ habitꝰ eſt cā īmediata actus proprij. ⁊ ſic pōt poni ꝙ ſicut eſt fides acqͥſita ⁊ caritas ꝙ ſil̓r eſt ſpes acquiſita. Et p̄ter iſtos ha
bitus ſunt alij habitus alteriꝰ rōis ab iſtis ſcꝫfides infuſa ⁊ acqͥſita: qꝛ ſi eſſent eiuſdē rōnisfruſtra (vt videt̉) poneret̉ infuſa ex quo acqͥſita eiuſdē rōnis ſufficit. tn̄ difficile eſt viderequō ſpes diſtinguit̉ ab alijs duabus: qꝛ videt̉includere actū fidei ⁊ caritatis: puta actū credendi ⁊ diligendi. Tertius articulus ē de vnitate iſtoꝝ habituū: vbi ſunt due difficultates.Prima ē vtrū tantū ſint tres virtutes acquiſite ſicut tantū ſunt tres infuſe: ſcꝫ vtrū ſit tā1tū vna fides acqͥſita ⁊cͣ. Scd̓a quō fides infuſa pōt eſſe vna reſpectu oīm articuloꝝ. ſil̓r ⁊caritas ⁊cͣ. Quantū ad primā ſunt due ꝯclu3cſiones. prima ꝙ qͥlibet articulus hꝫ fidem accͥſit ā diſtinctā. ſcd̓a ꝙ iſta fides nō tantū diſtinguitur numero ſed ſpecie. Prima ꝓbatur perrōem Ioh̓. in metaphiſica de ſcientie vnitateqꝛ qn̄ aliquis pōt habere actū ⁊ habitū credēdi circa vnū articulū ⁊ nō circa aliū: īmo p̄t errare circa aliū neceſſario illi actus credendi illos articulos ⁊ habitus generati ex illis ſuntdiſtīcti: ſed aliquis pōt habere fidē acquiſitaꝫcirca vnū articulū ⁊ nō circa aliū: ſꝫ circa aliūerrare. ſic̄ hereticꝰ p̄t hr̄e fidē acqͥſita circa iſtūarticulū deus eſt trinus ⁊ vnus: ⁊ errare circaincarnatōem xp̄i. igit̉ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ cōtrariaſe cōpatiunt̉ in gradibus remiſſis: vel ſi vnuꝫſit in ſum nō ⁊ aliud in infimo adhuc comꝑatiūtur ſe: ſed habitus inclinās ad intelligēdūvnū pͥncipiū eſt remiſſus ⁊ imperfectus: ideoſtat cū errore circa cōcluſionē: ſed habitus inclinās ad intelligendū principiū ⁊ cōcluſiōeꝫſil̓ eſt perfectus: ⁊ iō nō compatitur ſecū ignorantiā concluſionuꝫ: ſicut ponitur exemplumde alijs formis. Contra. pono ꝙ habitus inclinans ad cognoſcendum principium tantumſit in ſummo per naturam: puta quia generetur per centum actus circa illud principium:habitus inclinans ad cognoſcendum concluſionem generetur tantum ex duobus actibushoc poſito nulli dubiuꝫ quin primus habitusſiue gradus primus quicquid vocetur eſt ꝑfectior ꝙͣ ſcd̓s inclinans ad cognoſcendū cōcluſionē. ⁊ hoc nō obſtante pōt ignorantia diſpoſitionis reſpectu cōcluſionū ſtare cum habituprincipij in ſummo ⁊ nō cū ſcientia cōcluſiōisin infimis de hoc alibi. Scd̓a concluſio ꝓbat̉qꝛ qn̄ cū vno contrarioꝝ: ſtat vnū ⁊ aliud nonſtat: ſed ſibi repugnat illud qd̓ ſtat cū vno cōtrarioꝝ ⁊ aliud qd̓ non ſtat neceſſario diſtingunt̉ ſpecie. Iſtud ptꝫ ꝑ exemplū et per rōemper exempluꝫ patet: quia em̄ dulcedo in lacteſtat cum albedine ⁊ nigredo non ſtat cum albedrne. ideo dulcedo ⁊ nigredo neceſſario diſtinguntur ſpecie. per rationeꝫ: patet quia qn̄
Kv
Iteniam
ppt pltūſ
Tertius articulꝰ
Tertius articulꝰPria difficultas
RAd primā difficultatem
Scd̓a difficultas
Rij 1F ltꝗs
Rij 1F ltꝗs