Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioVII

datur linea ī duas ꝑtes medietates: illa medietas in duas addatur alteri medietati:eſt hic aliqua data in iſta ꝓportiōe: qͥn adhuceſt maior danda diuiſionē ex vna ꝑte appoſitionē ex alia. tn̄ eſt aliqͣ ꝑs data vel aſſignata diſtet a qͣlibet ꝑte data ī infinitū. Aliter ſi tēpus duraret in infinitū: tūc vltra oēmdiē datū eſſet dare aliū in infinitū. et tn̄ eſtdare aliquā diſtinctionē a quocūqꝫ dato in infinituꝫ: īmo nunꝙͣ appoſitionē deueniet̉ adquantitatē pͥme medietatis cōdiuiſe. multomagis non deueniet̉ ad infinitā ꝙͣtitatē. Sidicis qͥcqͥd pōt deꝰ facere ſucceſſiue ſimul vnico actu cognoſcit. ſi igr̄ pōt facere caritatē ininfinitū: tuc oēs gradus eius ſimul cognoſcit.ſed qͥcqͥd ſimul cognoſcit: pōt ſimul in effectufacere. igit̉ ⁊cͣ. Rndeo deus ītelligit ſimul infinitas formas factibiles: ſꝫ aliquā formā īfinitā: qꝛ nulla eſt talis. qn̄ dicit̉ om̄es formas factibiles qͣs ītelligit pōt facere in actu.nego. ſed oēm formā quaꝫ ītelligit in actu pōtfacere actu. qͥa intelligit aliquā niſi finitā.Un̄ iſta ratio tedioſa eſt. tn̄ cōcludit. Adaliud de t̓tio phiſicoꝝ dico. ph̓s in hac materia errauerat. qͥa poſuit eſt dare ꝙͣtita maiorē celo. ſꝫ ẜm fidē noſtrā illud eſt falſuꝫqͥa deus extra celū factū pōt aliud facere. id̓oauctoritates ph̓i cōmentatoris in hac materia ſunt negāde. Ad aliud dico. eſt ſophiſma. qꝛ illud pōt ꝓbari. deꝰ fecit tot plura non pōt facere. hec eſt vera deus pōt tot facere quot pōt facere: ponat̉ ergo in eſſe. igit̉erit vera deus facit tot quot pōt facere. perꝯn̄s pōt plura facere ꝙͣ facit: qd̓ falſum eſt dico. ſi debeat poni in eſſe. tūc debet tamans ꝙͣ ꝯn̄s poni ī eſſe: alias debet poni ineſſe. tūc eſt idē dicere tm̄ pōt deꝰ facere ꝙͣtuꝫpōt facere: tm̄ facit ꝙͣtum facit. hoc eſt verum. qꝛ an̄s poni in eſſe debet ſine ꝯnte nececōuerſo. cōcludit: licet ſit apparens.Ad aliud de motu recto concedo. ẜm ītellectionē ph̓i augmētatio ꝓcedit in infini: ſaltē intēſiua. eſt a quolibꝫ fideli negādus. Un̄ potentiā diuinā motus rectus pōtcōtinuari in infinitū. ita nūꝙͣ deueniret̉ adz terminū. Ad ꝯfirmationē dico. motꝰ ꝯpletus finitus eſt vt terminās in actu: ſꝫ motusinfinitus rectus habet terminū ad quemin actu nec terminū vltimū. ſꝫ augmētatio eſthmōi. qꝛ durat vel ſaltē pōt durare in infinitū habꝫ vltimū terminū. Ad aliud dico verū eſt de motu queꝫ natura pōt inchoare terminare naturalit̓. nūc aūt licet augmētatio pōt inchoare naturaliter: tn̄ ꝯpleri ſiueterminari. qꝛ in qͣlibꝫ forma naturali eſt dādū

certū gradū: vltra quē agens naturale pōtalique gradū in eodem ſuſceptiuo inducerealiquē vltra: quē deus pōt inducere ꝓpterdefectū capacitatis ſubiecti ſicut pͥus dictuꝫeſt. ſed in diuerſis ſuſceptiuis agēs naturaleſuꝑnaturale pn̄t vltra gradū inductū aliū gradu inducere: īmo infinitos gradus vt videt̉. ſiem̄ eſſent infinita calefactibilia: et ignis oībꝰeſſentialit̓ approximaret̉ cauſaret calorē inbus: qꝛ qua rōne in vno in quolibet. Ideo dico. qn̄ natura incipit alique motū quē nataeſt terminare: tūc eſt verū dictū illud: alit̓ no.Sed dr̄a eſt int̓ augmentationē naturaleꝫ ſuꝑnaturalē ex quo vtraqꝫ ꝓcedit in infini modo p̄dicto. Un̄ in iſtis recurrēduꝫ eſt adillud qn̄ aliqua ſunt cōpoſſibilia in eodeꝫ quoad agens naturale ſunt compoſſibilia quo adagēs ſuꝑnaturale nec repugnāt īter ſe: ſic̄ duoꝙͣta eſſe ſimul in eodē ſubiecto naturā eſt incōpoſſibile reſpectu agentis naturalis: tn̄ſuꝑnaturalis. eodē modo due ꝑtes forme ſb̓ales ꝯpatiūtur ſe in eadē materia ꝓpterrepugnantiā aliquaꝫ: ſꝫ qꝛ agēs naturalepōt facere. ſic eſt dr̄a augmentatiōis naturalis ſuꝑnaturalis. Rn̄deo duplex eſt forma.qꝛ aliqͣ forma eſt augmētatiua a deo in infini: nullo ab agēte naturali. puta forme īfuſe vt caritas. hoc in eodē ſuſceptiuo vel diuerſis. ſed loquēdo de formis naturalibꝰ deaugmētatione extēſiua: pōt talis forma augeri in infinitū agēs naturale ſicut ſuꝑnaturale. ſicut pꝫ in exēplis pͥus poſitis. in hoc tn̄ eſtdr̄a deꝰ pōt creare ſubiecta infinita vl̓ in infinitū capacia reſpectu talis forme: puta calefactibilia. ſꝫ agēs naturale: ſed loquēdo deaugmētatione intēſiua ē dr̄a. qꝛ quodlibꝫ ſubiectū det̓minatū determīat ſibi naturalit̓ certuꝫ gradū formale: vltra quē pōt naturalit̓aliu idē ſubiectum reciꝑe: ſꝫ det̓minat ſibicertū gradū: qͥn ab agēte ſuꝑnaturali pōt aliū aliū in infinitū reciꝑe. licet pͥus ẜm vnū mo dicēdi ponat̉ oppoſitū ꝓpter reuerētiā xp̄i pōt ide dari dr̄a int̓ augmentationē aīatorum inaīatoꝝ. qꝛ augmetatio aīatoꝝ det̉minat ſibi certū gradu forme: vltra quē p̄textēſiue nec inteſiue. pꝫ de augmētatiōe hoīslicet potentiā diuinā det̓minat ſibi certūgradu: vltra quē pōt ẜm extenſionē. video: qͥn deꝰ pōt augmētare vnū hoīem eſſetita magnus ſic̄ celū vel maior. ẜꝫ naturalit̓ det̉mīat ſibi certū gradū ẜꝫ doctrinā ph̓i ſcd̓o deaīa oīm natura cōſtantiū ⁊cͣ. qd̓ intelligendūeſt ſi applicet̉ ad augmētationē naturalē aīatoꝝ. quia habēt certa augmentatiōeꝫ extēſiue intenſiue. qꝛ natura poteſt facere hoīem ita

M iij

Ad tertiam

parā

Ad quintam

Ad cōfirmatōeꝫ

Ad ſcd̓am

G

h