VIIQueſtioI

dependētia partiū in augmētatiōe aīatoꝝ ꝙͣ īaīatoꝝ. nā inaīata ſic augmētant̉ ꝙ nulla ꝑsdepēdet ab alia ī eſſendo quin ſi eēt ſeꝑata p̄tmanere ſic̄ qn̄ eſt vnita. Exēplū de igne. ignisem̄ ſic auget̉ ꝙ ꝑs augmētans ſi ſeparet̉: ita ēignis ſicut qn̄ eſt in toto: ⁊ ita diu pōt manereſꝫ in augmētatōe aīatoꝝ eſt maior depēdentiaqꝛ ꝑs ſeꝑata a toto iā nō eſt eiuſdē rōnis cū ſeip̄a qn̄ fuit vnita: ſꝫ eſt alteriꝰ ſpēi. Exēplū. manus abſciſa nō eſt eiuſdē ſpēi cū manu in hoīe⁊ hͨ p̄t eſſe dr̄a ⁊ multe alie ⁊cͣ. Queſtio. vij.Trum ſit ponereſtatū in formis. Et dicit̉ a multis ꝙſic: qꝛ xp̄s habuit ſummā gr̄aꝫ factibilē a deo. Iſta cōcluſio ꝓbat̉ multipliciter.primo ſic accipiat̉ forma in aliquo gradu: puta in a: aut gͦ aſcendēdo eſt dare gr̄am vltra ain infinitū aūt no. ſi nō habet̉ ꝓpoſitum. ſi ſictūc erit dare aliā gr̄am excedentē a in ꝑfectione in infinitū. ꝓbat̉: qꝛ oēm ꝑfectiōem ꝑfectibilē a deo ꝙͣ deus videt vnico actu pōt deꝰ facere in effectu: ſꝫ data ypotheſi deus videt aliquā gr̄am excedentem in infinitū: qꝛ videt oēfactibile vnico ītuitu. gͦ pōt facere aliā ꝑfectiorē a in infinitum. ſꝫ nihil eſt tale niſi ſolus ip̄eigit̉ ⁊cͣ. Itē ex iſto tenet ratio ph̓i. iij. phiſicorū vbi dicit ꝙ ꝙͣtū cōuenit eſſe in potētia tantū conuenit dare in actu: qꝛ itur ad formā. q̄reIoh̓. Itē hͨ eſt vera. deus tm̄ pōt creare ꝙͣtuꝫpoſt creare ponit̉ in eſſe. ⁊ tūc hͨ erit vera deuscreat ꝙͣtuꝫ pōt creare: ſꝫ ꝑ te creare pōt infinitū ⁊cͣ. Itē. viij. phiſicoꝝ motus rectus nō eſtꝯtinuus in īfinitū: ſꝫ tm̄ circularis. Cuius ratio eſt: qꝛ motus rctūs hꝫ terminū a quo ⁊ terminꝰ ad quē inter quos nō pōt eſſe motꝰ īfinitus: ſꝫ augmētatio forme ē motus rctūs: qͥa nōreddit̉ ſuꝑ aliquā partē preacceptā ſicut ī motu circulari. igit̉. Itē natura nō īcipit mouere ad illud ad qd̓ non p̄t attingere: ſꝫ data ypotheſi nō p̄t attingere terminū motꝰ. igitur ⁊cͣ.Itē qn̄ eſt potentia ad aliqua plura ita ꝙ advnū ſemꝑ mediāte alio ibi nō eſt ſtatus. pꝫ indiuiſiōe cōtinui vbi mediāte vna diuiſiōe ē ſppotētia ad aliā diuiſionē. ſil̓r ī nūeris vbi mediāte mīori nūero ē ſꝑ potētia ad maiorē. Sedqn̄ eſt potētia ad aliqͣ plura īmediate: ⁊ nō mediātibꝰ alijs ibi eſt ſtatꝰ. Exēplū. deꝰ p̄t īmediate ꝙͣtitatē vnius pedis creare: vl̓ mille quoꝝnullū facit mediāte alio. iō ibi eſt ſtatꝰ. ſꝫ in augmētatōe forme eſt potētia ī ſubiecto īmediate ad quēlibet gradu. igit̉ ⁊cͣ. Itē ꝓceſſus habēs finē ⁊ cōplemētū nō eſt ī īfinitū: ſꝫ augmētatio eſt hmōi. igit̉ ⁊cͣ. Itē cōmētator. iij. phiſicoꝝ. ꝓceſſus in īfinitū eſt ad potentiā nō ad

actū. ſꝫ iſte ꝓceſſus eſt ad actū. Iteꝫ actꝰ charitatis necrio eſt finitus. igit̉ ⁊ habitꝰ. an̄s ꝓbatur. qꝛ ꝓceſſus ad delectationeꝫ in infinitūeſt ꝓceſſus ad eſſe deū. ſꝫ natura nō ꝓcedit adeſſe deū. qꝛ nō conat̉ ad īpoſſibile. igr̄ ⁊cͣ. Itēnullus ꝓceſſus eſt poſſibilis ad aliquā formaꝫqua adepta eſſet illa forma extra ſpem ſuā. ſedpoſito illo actu infinito dilectiōis eſſet exͣ ſpeciē dilectiōis creature. igit̉ ⁊cͣ. ⁊ hoc ptꝫ: quianullus actus p̄t eſſe infinitus Itē nō tm̄ eſtdeꝰ diligibilis a nobis ꝙͣtum a ſe. ptꝫ. ſꝫ a ſe diligibilis eſt in infinitū. ergo a nobis tm̄ finiteItē oīs actus voluntatis eſt in ptāte noſtraſed ſi voluntas pōt habere caritatē infinitā ⁊actū dilectiōis infinitū: cū ille ſit in ptāte eiꝰſequit̉ ꝙ volūtas eius ſit infinita. Scd̓m iſtāviā ptꝫ. ꝙ aīa xp̄i habuit ſummā gratiā poſſibilē. ꝓbatur. qꝛ oē ſubiectū receptiuū accidētis ꝯtingētis habētis gradꝰ: ſi nō deterīat ſibi certū graduꝫ pōt illud recipere accidēs ẜmoēm gradū. ſed aīa xp̄i eſt hmoi. igit̉ ⁊cͣ. Iteꝫſi actiuū eſt eiuſdē rōis ⁊ paſſiuū: ſil̓r ſi actiuūpōt agere in vnū paſſiuū ⁊ in qd̓libet. Exēplūde calefactiuo ⁊ calefactibili. igr̄ ſi caritas aliqua pōt recipi in aīa xp̄i. ⁊ q̄libet maxime cuꝫſit ſtatus. Itē aliter xp̄s habuiſſet actus meritorios ⁊ meruiſſet charitatis augmētationēnō tm̄ quo ad nos: ſꝫ in ſe. qd̓ eſt ꝯtra magiſtrūſnīarum ⁊ omēs doctores ſctōs. Itē pro pͥoriꝯcluſione arguit̉ adhuc. qꝛ ſcd̓o de aīa oīm natura cōſtantiū determinata eſt rō augmēti etmagnitudinis. igit̉ in ꝓpoſito. Itē oēm ꝑfectionē quā deus pōt facere ſucceſſiue: pōt facere ſimul. ergo ſi pōt facere charitatē infinitā ſucceſſiue ꝑ te: pōt facere ſimul. Aſſumptūptꝫ. qꝛ nō cadit impedimentū ex ꝑte dei. qꝛ eſtoīpotens: nec ex ꝑte recipiētis. qꝛ aīa xp̄i pōtreciꝑe quēcunqꝫ gradū: nec ex ꝑte charitatiscertu eſt. igit̉ ⁊c̄. Itē deus cognoſcit oēs resfactibiles ꝑ ydeas. gͦ cognoſcit charitatē infinitā factibile ab eo per ydeas. ⁊ illa charitasſic cognita nō eſt finita ꝑ te. igr̄ deꝰ cognoſcitaliqͥd eſſe finitū. qd̓ eſt fl̓m. Cōtra. iſta argumēta ꝯcludūt tā de quātitate molis ſicut virtutis. qꝛ reduco primū argumentū cōtra te eodē mō. ⁊ ꝯcludit̉. ꝙ deus p̄t facere ꝙͣtitatē itamagnā ꝙ nō p̄t facere maiorē. et ꝑ ꝯn̄s facereigne ita magnū ꝙ nō pōt facere maiorē. q̄ oīaſunt abſurda. Et ſuppono hic duo. Primū eſtꝙ nō eſt dare aliqd̓ īdiuiduū ī aliqͣ ſpē: qͥn deꝰpōt facere aliud eiuſdē ſpēi. qꝛ hͦ nō repugnatdeo nec indiuiduo ꝙ ip̄o nō deſtructo ſꝫ exn̄tedeꝰ faciat aliud indiuiduū eiuſdē ſpēi. Scd̓meſt. ꝙ qn̄ aliqͣ plura ſunt eiuſdē rōis idē qd̓ eſtvni vnibile ē vnibile alteri eiuſdē rōis. Iteꝫ

H ij

Queſtio VII

Setunda

Ieria

Quinta

QuartaConfirmatio

Nuorto

Prima ratio

x

ptim

Undecima.

Decima.

Nona.